Supreme Court quashes lower court ruling for insufficient reasoning on window opening timing in neighbor dispute.

Απόφαση 798 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 798/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας : Μ. Ρ. του Ν., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στεφανογιάννη Οικονόμου.

Του αναιρεσιβλήτου : Ε. Ε. του Μ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Κατίνα Στεφάνου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-7-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 65/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 288/2004 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14-9-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Νικόπουλος ανέγνωσε την από 15-2-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, με το άρθρο 50 παρ. 3 του Β.Δ. της 98/30.9.1955 "περί Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού (ΓΟΚ)", όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 3 του Β.Δ. της 267/19.8.1959, ορίστηκαν τα εξής : Επί τοίχων ανεγειρόμενων σε επαφή με το κοινό όριο ιδιοκτησιών ή "παρά τούτω" ή επί τοίχων ανεγερθέντων ως μεσοτοίχων κατά τις προϊσχύσασες διατάξεις, απαγορεύεται η διάνοιξη οποιονδήποτε ανοιγμάτων, εξαιρέσει των από του παρόντος Κανονισμό επιτρεπομένων.

Ανοίγματα αντικείμενα προς αυτήν την απαγόρευση κλείνονται όχι με πράξη της διοικήσεως αλλά κατόπιν δικαστικής απόφασης, εκτελούμενης κατά τις διατάξεις της πολιτικής δικονομίας και κατά τις διατάξεις των παρ. 1 και 2 του ίδιου άρθρου αυτού του Β.Δ.. Οι διατάξεις αυτού του Β.Δ. ισχύουν για κάθε ανεξαιρέτως οικισμό ή τμήμα αυτού που έχει συγκεκριμένο σχέδιο ρυμοτομίας, ενώ, αν στερείται τέτοιου σχεδίου, ισχύει γι' αυτόν μόνο το άρθρο 48.

Τα ίδια δε κατά βάση ορίστηκαν με τη διάταξη του άρθρου 26 παρ. 9 του Ν.Δ./1973 "περί ΓΟΚ", του άρθρου 28 του Ν. 1577/1985 "περί ΓΟΚ" και του άρθρου 445 του Π.Δ. της 147/17.7.1999 με τίτλο "Κώδικας Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι υπό την έναρξη ισχύος τους και εφεξής, αν διανοιχθούν ανοίγματα επί τοίχου σε κάποιο ακίνητο και συντρέξουν γι' αυτά τα ανοίγματα οι λοιπές προεκτιθέμενες προϋποθέσεις του νόμου, ο κύριος του γειτονικού ακινήτου έχει ενοχικό δικαίωμα να απαιτήσει από τον κύριο του ακινήτου όπου τα ανοίγματα το κλείσιμο αυτών των ανοιγμάτων.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρ. 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης όταν το δικαστήριο της ουσίας στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, που συνιστά το αιτιολογικό της απόφασης, αντί ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ζητήματος δεν διέλαβε αιτιολογία ή διέλαβε ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, εξ αιτίας δε τούτου δεν είναι εφικτός ο έλεγχος περί της συνδρομής των προϋποθέσεων του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση ή περί μη αποδοχής των όρων εκείνου του κανόνα που δεν εφαρμόσθηκε.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου της, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα κρίσιμα πραγματικά γεγονότα : Ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος είναι κύριος μιας ισογείου οικίας, κείμενης στη συνοικία "..." του οικισμού Χώρας Δήμου Σερίφου, ενώ η εκκαλουμένη και ήδη αναιρεσείουσα είναι κυρία επίσης μιας ισογείου οικίας, η οποία συνορεύει με την οικία του ενάγοντος, η οποία κατά την βορειοανατολική της πλευρά εφάπτεται με την ταράτσα της οικίας της εναγομένης, αυτή δε η ταράτσα βρίσκεται υψηλότερα από το δώμα της οικίας του ενάγοντος.

Επί αυτής της εφαπτομένης πλευράς υπάρχουν δύο παράθυρα, που διανοίχθηκαν από τη δικαιοπάροχο της εναγομένης Α. Σ. σε χρόνο που δεν αποδείχθηκε από τα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία. Με βάση αυτά το Εφετείο δέχθηκε την αγωγή και γι' αυτό διέταξε το από την εναγομένη κλείσιμο των επίδικων παραθύρων.

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που αποφάσισε το Εφετείο, υπέπεσε στην πλημμέλεια του να στερήσει την απόφασή του από νόμιμη βάση, διότι διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες στο ουσιώδες για την έκβαση της δίκης ζήτημα του χρόνου ανοίγματος των επίδικων παραθύρων, το οποίο δεν προσδιόρισε, και έτσι δεν καθίσταται εφικτός ο έλεγχος του ποιος κανόνας δικαίου είναι εν προκειμένω εφαρμοστέα και ειδικότερα αν είναι εφαρμοστέοι οι προεκτειθέμενοι κανόνες, τους οποίους και εφάρμοσε το Εφετείο, ή οι κανόνες του προϊσχύσαντος δικαίου, που δεν αναγνώριζαν το προαναφερόμενο ενοχικό δικαίωμα απαιτήσεως να κλειστούν τα ανοίγματα, και γι'αυτό ο επ' αυτή της πλημμέλειας στηριζόμενος έκτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτός ως παραδεκτός και βάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθμ. 288/2004 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο προς περαιτέρω εκδίκαση, το οποίο θα συγκροτηθεί προς τούτο από άλλους δικαστές. ΚΑΙ

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει σε εννιακόσια εβδομήντα ευρώ (970).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Απριλίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ