Supreme Court dismisses appeal on traffic accident liability, upholding 30/70 joint fault ratio between drivers.

Απόφαση 797 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 797/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Κ. Τ. του Δ., κατοίκου ... και 2. Της Ανώνυμης Ασφαλιστικής και Αντασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ Α.Α. και Α.Ε.", η οποία εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής, όπως νόμιμα εκπροσωπείται. Οι δύο ανωτέρω παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Λάζαρου Χατζηθεμελή, ο οποίος ανακάλεσε την από 8-3-2012 δήλωση του και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Σ. του Γ. συζ. Π. Κ., κατοίκου ..., ενεργούσης ατομικώς και υπό την ιδιότητά της ως ασκούσας από κοινού μετά του συζύγου της την γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους, Φ. Κ. του Π. και Α. Κ. του Π., κατοίκων ομοίως, ως άνω, 2. Π. Κ. του Α., κατοίκου ομοίως, ως άνω, ενεργούντος ατομικώς και υπό την ιδιότητά του ως ασκούντος, από κοινού μετά της συζύγου του, την γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους, Φ.

Κ. του Π. και Α. Κ. του Π., 3. Γ. Κ. του Π., αμφοτέρων κατοίκων ως άνω, 4. Α. Σ. του Γ., συζ. Κ. Γ., κατοίκου ..., ενεργούσης ατομικώς και υπό την ιδιότητα της ως ασκούσης, από κοινού μετά του συζύγου της, την γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους, Α. Γ. του Κ. και Μ. - Δ. Γ. του Κ., κατοίκων ομοίως, ως άνω, 5. Κ. Γ. του Α., κατοίκου ομοίως ως άνω, ενεργούντος ατομικώς και υπό την ιδιότητά του ως ασκούντος από κοινού μετά της συζύγου του, την γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους, Α.

Γ. του Κ. και Μ.-Δ. Γ. του Κ., κατοίκων ομοίως, ως άνω. Όλοι οι ανωτέρω παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Σαράντη Τόλια και κατέθεσαν προτάσεις. 6. Της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας, με την αρχική επωνυμία "OMEGA INSURANCE", όπως αυτή μετονομάστηκε, πλέον, κατόπιν διαδοχικών αλλαγών της επωνυμίας της, σε "EIG EVIMA A.E." η οποία εδρεύει στην Αθήνα, όπως εκπροσωπείται νόμιμα και η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Γεωργίου Γεώργακα, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.ΠΟλ.Δ και δεν κατέθεσε προτάσεις, 7.

Ν. Κ. του Τ., κατοίκου ..., ενεργούντος ατομικώς και υπό την ιδιότητά του ως ασκούντος, από κοινού μετά της συζύγου του, την γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους, Τ. Κ. του Ν. και Ε. Κ. του Ν., κατοίκων ομοίως ως άνω, 8. Μ. συζ. Ν. Κ., το γένος Γ. Τ., κατοίκου ομοίως ως άνω, ατομικώς και υπό την ιδιότητά της ως ασκούσης, από κοινού μετά του συζύγου της, την γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους, Τ.

Κ. του Ν. και Ε. Κ. του Ν., κατοίκων ομοίως ως άνω, και 9. Β. Κ. του Τ., κατοίκου ..., όλοι οι ανωτέρω παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Ανδρέα Τζουμάνη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις ΕΓ α?493/1-4-2008, η από 10-10-2008, ΕΓα?999/1-9-2008 η από 28-9-2008 και ΕΓα/1162/7-10-2008 η από 6-10-2008, αγωγές των ανωτέρω διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου. Αφού συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 295/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 26/2011 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 28-4-2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Παναγιώτης Ρουμπής, ανέγνωσε την από 28-2-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη στο σύνολό της, της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των 1ου, 2ου, 3ου, 4ου και 5ου των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας.

Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.

Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Εκφεύγει όμως του αναιρετικού ελέγχου η κρίση τόσο ως προς την ύπαρξη, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αιτιατής σχέσεως μεταξύ της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς και του ζημιογόνου αποτελέσματος, όσο και ως προς τον βαθμό (βαρύτητα) του πταίσματος και του ποσοστού, κατά το οποίο πρέπει να μειωθεί η αποζημίωση, διότι η κρίση αυτή σχηματίζεται από την αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, χωρίς την υπαγωγή των σε νομική έννοια.

Εξάλλου η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Τέλος, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ λόγος για αναίρεση απόφασης επειδή δεν έχει νόμιμη βάση ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν επαρκώς από τις παραδοχές της τα περιστατικά που είναι αναγκαία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με το χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (Ολ.ΑΠ 1/1999). Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις, αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση στάθμιση και αιτιολόγηση του συναγόμενου απ' αυτές συμπεράσματος γιατί το δικαστήριο προβαίνει στην κρίση του αυτή, ανέλεγκτα (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ) εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτόν είναι αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του δέχθηκε ανελέγκτως ως προκύψαντα από τις αποδείξεις τα ακόλουθα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά: "Στις 22.10.2007 και ώρα 18.45' ο ενάγων Κ. Τ., οδηγούσε επί της επαρχιακής οδού Ναυπλίου-Καρναζέϊκων στο Ναύπλιο, με κατεύθυνση από Κάντια προς Καρναζέϊκα το υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, που ανήκε στην κυριότητα, νομή και κατοχή του και ήταν ασφαλισμένο για την προς τρίτους αστική ευθύνη στην ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΕ". Κατά τον ίδιο χρόνο ο Τ. Κ. οδηγούσε επί της δημοτικής οδού Παραλίας Ιρίων με κατεύθυνση προς Κάντια το υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητό του με συνοδηγό τη σύζυγό του Σ. Μ., που ήταν ασφαλισμένο, για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη από την κυκλοφορία του, στην εναγομένη, ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "ΡRΟΤΟΝ ΑΕ". Η επαρχιακή οδός Ναυπλίου-Καρναζέϊκων, στο ύψος της διασταύρωσης με την άνω δημοτική οδό της παραλίας Ιρίων, είναι ευθεία, χωρίς να περιορίζεται η ορατότητα στο οδόστρωμα από οποιοδήποτε εμπόδιο, έχει δύο ρεύματα κυκλοφορίας, μια λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και πλάτος οδοστρώματος 6,30μ.

Η παραλιακή οδός Ιρίων είναι επίσης διπλής κατευθύνσεως και έχει συνολικό πλάτος οδοστρώματος 7 μ. Κατά τον άνω χρόνο οι καιρικές συνθήκες ήταν καλές, το οδόστρωμα ξηρό, ο τεχνητός φωτισμός επαρκής και επί της οδού Ναυπλίου -Καρναζέϊκων η κυκλοφορία των οχημάτων και των πεζών αραιή. Το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ήταν 90 χιλιόμετρα την ώρα, καθόσον δεν πρόκειται για κατοικημένη περιοχή (άρθρο 20 παρ. 2 του ΚΟΚ).

Επί της παραλιακής οδού Ιρίων, που η κυκλοφορία, τόσο των οχημάτων, όσο και των πεζών, ήταν αραιή, υπήρχε ρυθμιστική πινακίδα υποχρεωτικής διακοπής της πορείας (SΤΟΡ). Το αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο Κ. Τ. εκινείτο στο μέσο του ρεύματος κυκλοφορίας, που ακολουθούσε, πλησίον της διαχωριστικής γραμμής. Ενώ ο οδηγός του άλλου οχήματος Τ.

Κ. πλησίαζε στη διασταύρωση, δεν ανέστειλε την ταχύτητα του αυτοκινήτου του, ούτε παραχώρησε προτεραιότητα στο άλλο όχημα που κινείτο επί της οδού Ναυπλίου-Καρναζέϊκων, όπως είχε υποχρέωση, αλλά ενεργώντας απερίσκεπτα και απρόσεχτα εισήλθε στην διασταύρωση αυτή, με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί στην πορεία του εν λόγω οχήματος με οδηγό τον Κ.

Τ., το οποίο και προσέκρουσε με το εμπρόσθιο τμήμα του, στην αριστερή πλευρά, στο ύψος του εμπρόσθιου φτερού του αυτοκινήτου του Τ. Κ., κινούμενο κάθετα πάνω σ' αυτό, μέσα στο αντίθετο προς την πορεία του ρεύμα κυκλοφορίας της οδού Ναυπλίου-Καρναζέϊκων, ήτοι το προς Κάντια. Λόγω της σύγκρουσης το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Τ.

Κ. εξετράπη της πορείας του προς την αντίθετη κατεύθυνση, ήτοι προς Καρναζέϊκα, ακινητοποιήθηκε μετά από απόσταση 13,5 μ. στην άκρη του οδοστρώματος στο ρεύμα προς Κάντια και στη συνέχεια κάηκε με αποτέλεσμα να τραυματισθούν θανάσιμα ο οδηγός του Τ. Κ., ο οποίος εγκλωβίστηκε εντός αυτού και απανθρακώθηκε, η συνοδηγός του οχήματος σύζυγός του Σ.

Μ., η οποία εκτινάχθηκε και βρέθηκε πλησίον του οχήματος έξω από το οδόστρωμα, να τραυματισθεί ο Κ. Τ. και να υποστούν σοβαρές υλικές ζημιές αμφότερα τα εμπλακέντα οχήματα. Ο οδηγός Τ. Κ. από αμέλειά του και συγκεκριμένα από έλλειψη της προσοχής, που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να επιδείξει, σαν μέσος συνετός οδηγός, με βάση τους νομικούς κανόνες, την κοινή πείρα και λογική και τις συνήθειες, που επικρατούν στις συναλλαγές και την κυκλοφορία των οχημάτων, δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση, δεν ασκούσε τον έλεγχο και την εποπτεία του αυτοκινήτου του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να αντιδράσει αποτελεσματικά και να εκτελέσει τους απαιτούμενους για την αποφυγή ατυχήματος χειρισμούς και ενώ πλησίαζε στη διασταύρωση και είχε στην πορεία του πινακίδα Ρ-2, που σημαίνει υποχρεωτική διακοπή πορείας πριν από την είσοδο στον κόμβο και παραχώρηση προτεραιότητας στα οχήματα, που κινούνται στην οδό, προς την οποία πλησιάζει, δεν παραχώρησε προτεραιότητα στο όχημα, που έβαινε στην οδό Ναυπλίου - Καρναζέϊκων, οι επί της οποίας κινούμενοι είχαν προτεραιότητα πορείας, αλλά, ενεργώντας αντικανονικά, προχώρησε και παραβιάζοντας το σήμα SΤΟΡ, εισήλθε στο προς Καρναζέϊκα ρεύμα κυκλοφορίας της εν λόγω οδού, με αποτέλεσμα, το αυτοκίνητό του να παρεμβληθεί στην πορεία του εκεί κινούμενου αυτοκινήτου του Κ.

Τ. και να επέλθει έτσι η σύγκρουση. Όμως και ο Κ. Τ., οδηγούσε το αυτοκίνητό του, δίχως να τηρεί τους κανόνες ασφαλούς οδήγησης, καθόσον αποδείχθηκε ότι εκινείτο επί της οδού Ναυπλίου-Καρναζέϊκων, με κατεύθυνση προς Καρναζέϊκα, έχοντας έμπροσθέν του ορατότητα ενόψει της περιορισμένης κίνησης των οχημάτων στο ρεύμα πορείας του, χωρίς να επιδεικνύει επιμέλεια συνετού οδηγού, δεδομένου ότι είχε αναπτύξει ταχύτητα, που ήταν υπερβολική για τις συγκεκριμένες συνθήκες και περιστάσεις, ανερχόμενη τουλάχιστον σε 120 χιλιόμετρα την ώρα, κατά τρόπο ώστε, λόγω της μη μείωσής της, να μη μπορεί σε κάθε στιγμή να αντιδράσει αποτελεσματικά και να εκτελέσει τους αναγκαίους, για την αποφυγή ατυχήματος χειρισμούς, μέσα στο πεδίο ορατότητάς του και πριν από οποιοδήποτε δυνάμενο να προβλεφθεί εμπόδιο ή κίνδυνο, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι γνώριζε, από προηγούμενη σήμανση ότι προσέγγιζε σε ισόπεδο οδικό κόμβο, οπότε όφειλε και μπορούσε να προβλέψει τη κίνηση των οχημάτων που εξέρχονταν από τη δημοτική οδό παραλίας Ιρίων.

Έτσι, ο άνω οδηγός, οδηγώντας το εν λόγω όχημα, χωρίς να έχει διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση και χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τις αναφερόμενες συνθήκες και περιστάσεις, ήτοι την προσέγγισή του σε ισόπεδο οδικό κόμβο, δεν μείωσε την ταχύτητά του ανάλογα με αυτές (συνθήκες και περιστάσεις), αλλά, αντιθέτως εισήλθε στη συμβολή με την ίδια ταχύτητα, που είχε προηγουμένως με αποτέλεσμα τη σφοδρή σύγκρουση των οχημάτων.

Η εκτίναξη και το σύρσιμο του άνω αυτοκινήτου σε απόσταση 13,50 μ. από το σημείο σύγκρουσης σε συνδυασμό με τις σοβαρές υλικές ζημιές των εμπλεκομένων οχημάτων (ολοσχερής καταστροφή και ανάφλεξη αυτών) συνηγορούν υπέρ του γεγονότος ότι το αυτοκίνητο του Κ. Τ. εκινείτο με την αναφερόμενη ταχύτητα των 120 χιλιομέτρων τουλάχιστον την ώρα, που κρίνεται υπερβολική για τις συγκεκριμένες συνθήκες και περιστάσεις και όχι με αυτή των 50 χιλιομ.

την ώρα, όπως ισχυρίζεται αβάσιμα ο οδηγός του ή έστω των 90 χιλιομέτρων την ώρα, που ήταν η επιτρεπόμενη στο σημείο του ατυχήματος. Με αυτά τα δεδομένα το ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα υπαιτιότητα και των δύο οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, συνισταμένη, όσον αφορά τον οδηγό Κ. Τ., στην παράβαση των άρθρων 12 παρ. 1 και 19 παρ. 1, 2 και 3 του Κ.Ο.Κ. (οδήγηση χωρίς σύνεση και προσοχή και μη ρύθμιση της ταχύτητάς του ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες) και όσον αφορά τον οδηγό Τ.

Κ., στην παράβαση των άρθρων 4 παρ. 3, 1.2 παρ. 1 και 19 παρ.1 του Κ.Ο.Κ. (παραβίαση STΟP). Ο βαθμός συμμετοχής στην πρόκληση του ατυχήματος, ανέρχεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, σε ποσοστό 30%, για τον οδηγό Κ. Τ. και σε ποσοστό 70%, για τον οδηγό του Τ. Κ.. Έτσι ο πρώτος λόγος της έφεσης των Ν. Κ. κλπ. περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του Κ.

Τ. στο ένδικο ατύχημα, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Για τον ίδιο λόγο πρέπει να απορριφθεί και ο πρώτος λόγος της έφεσης του Κ. Τ. περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του άλλου οδηγού στο ένδικο ατύχημα. Οι ισχυρισμοί α) των εναγομένων Ν. Κ. και της ασφαλιστικής εταιρείας ΡRΟΤΟΝ, κατά του ενάγοντος Κ.

Τ. και β) του τελευταίου και της ασφαλιστικής εταιρείας Υδρόγειος ΑΕ., περί συνυπαιτιότητας αντίστοιχα τόσο του Κ. Τ., όσο και του θανόντος Τ. Κ. στην πρόκληση του ένδικου ατυχήματος, που, προβλήθηκαν στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο επικουρικά, οι οποίοι συνιστούν νόμιμες ενστάσεις (άρθρο 300 ΑΚ), πρέπει να γίνουν εν μέρει δεκτοί, ως και ουσιαστικά βάσιμοι κατά το άνω ποσοστό.

Συνεπώς, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλούμενη απόφαση, δέχθηκε τα ίδια ποσοστά συνυπαιτιότητας και συγκεκριμένα ότι το ατύχημα οφείλεται σε υπαιτιότητα του ενάγοντος, Κ. Τ. κατά ποσοστό 30% και του θανόντος οδηγού Τ. Κ., κατά ποσοστό 70%, ορθά τις αποδείξεις εκτίμησε και συνεπώς οι αντίθετοι σχετικοί λόγοι των εφέσεων και της αντέφεσης, πρέπει να απορριφτούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι". Με τις ως άνω παραδοχές του το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του ως προς το ζήτημα της υπαιτιότητας των ως άνω εμπλακέντων στο επίδικο αυτοκινητικό ατύχημα προσώπων, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλονότι της ουσιαστικής βασιμότητας ή μη των ενδίκων αγωγών, πλήρεις, σαφείς, και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες. Επομένως ο από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ μόνος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης για έρευνα πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες ως ηττώμενοι στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ) όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-4-2011 αίτηση των: 1) Κ. Τ. και 2)της ανώνυμης ασφαλιστικής και Αντασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ Α.Ε. και Α.Ε." για αναίρεση εν μέρει της υπ' αριθμ. 26/2011 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που ορίζει για τους πέντε (5) πρώτους αυτών σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700), για την έκτη αναιρεσίβλητη σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ και για όλους τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Μαρτίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 11 Μαΐου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ