Supreme Court dismisses appeal for vagueness and attacks on uncontrollable fact-finding by University of Athens.

Απόφαση 796 / 2024 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 796/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέττα Στράτα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Γεώργιο Αυγέρη και Mαρία Χασιρτζόγλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 13 Δεκεμβρίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Α. Α., για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Δήμητρα Κυριακοπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η oποία κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Χ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παντελή Δαβερώνα, ο oποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-10-2015 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 238/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 9246/2021 του Μονομελούς Πρωτοδικείο Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείων με την από 25-11-2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση και με αριθμό κατάθεσης 94146/173/2021 αίτηση αναίρεσης κατά της 9246/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως εφετείο, έχει ασκηθεί νόμιμα (552, 553, 556, 558 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, πριν παρέλθει διετία από την έκδοση της αναιρεσιβαλλομένης) της οποίας η επίδοση δεν προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας ούτε την επικαλούνται οι διάδικοι (άρθρο 564 παρ. 3 ΚΠολΔ), γι' αυτό και πρέπει να ερευνηθεί για το παραδεκτό και την ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της (577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 17 του ν. 2145/1993, τα πολιτικά δικαστήρια, όταν δικάζουν αγωγές που στρέφονται κατά νπδδ και έχουν, από οποιονδήποτε γενεσιουργό λόγο, αξιώσεις που συνδέονται με δαπάνες τους, οι οποίες υπόκεινται στον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου (άρθρ.19 επ. του πδ 774/1980), δεν εκδίδουν οριστική απόφαση, αν δεν προσάγεται για μεν την περίπτωση που έχει αποφανθεί το Ελεγκτικό Συνέδριο, η οικεία πράξη του αρμοδίου Τμήματος του, για δε την περίπτωση που δεν έχει υποβληθεί ή εκκρεμεί στο Τμήμα τέτοια υπόθεση, σχετική βεβαίωση του Γραμματέα αυτού.

Διατάσσουν δε αυτεπαγγέλτως την προσαγωγή από το παριστάμενο νπδδ ή τον ενδιαφερόμενο, ή εφόσον απολείπονται, την αποστολή από το Ελεγκτικό Συνέδριο της πράξεως του Τμήματος ή της βεβαιώσεως του γραμματέα του. Η διάταξη αυτή, έχει εφαρμογή μόνο στα δικαστήρια της ουσίας, και εισάγει, πράγματι, την αναστολή έκδοσης οριστικής απόφασης (ΑΠ 1179/1999).

Πλην όμως, πέραν του ότι δεν εφαρμόζεται στην προκείμενη περίπτωση (άρθρο 12 παρ. 1 β εδ. α' πδ 151/1998, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο και πριν από την κατάργησή του με τα άρθρα 91 και 96 ν. 91 και 96 ν. 4446/2016, το οποίο εξαιρούσε τους μισθούς και οποιεσδήποτε άλλες σταθερές αποδοχές του τακτικού και με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού των δημόσιων υπηρεσιών από τον έλεγχο των ΥΔΕ), επιφέρει ως αποτέλεσμα την αναστολή της έκδοσης οριστικής απόφασης, συνιστά, δηλαδή, διάταξη δικονομικού δικαίου.

Επομένως, εφόσον ο από το άρθρο 560 παρ. 1 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος αναφέρεται σε παράβαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου, δεν ανακύπτει θέμα ύπαρξης της πιο πάνω πλημμέλειας και ο πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου..., 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ1 ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιαστική επίδραση στην έκβαση της δίκης και 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την προαναφερόμενη διάταξη προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που αναφέρονται περιοριστικώς στο νόμο. Οι λόγοι αναιρέσεως είναι μόνο έξι και αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Οι διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι ειδικές ως προς τους λόγους αναιρέσεως των αναφερόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεως των αποφάσεων των υπόλοιπων δικαστηρίων. Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος, όταν το Μονομελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, έλαβε υπόψη του παράνομο αποδεικτικό μέσο και ειδικότερα ένορκη βεβαίωση, για τη λήψη της οποίας δεν τηρήθηκαν οι διατυπώσεις του νόμου.

Επομένως ο 6ος λόγος αναίρεσης με τον οποίον το αναιρεσείον προσάπτει στην αναιρεσιβαλλομένη ότι έλαβε υπόψη της ένορκη βεβαίωση η οποία ελήφθη σε ημέρα διαφορετική από αυτή που αναφερόταν στην κλήση που του επιδόθηκε πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

Τα στοιχεία που πρέπει να περιέχονται στο αναιρετήριο, για να είναι ορισμένος ο λόγος της αναίρεσης του αριθμ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, τελούν σε αντιστοιχία με την παραβίαση του κανόνα δικαίου που παραβιάστηκε από το δικαστήριο της ουσίας και επομένως θα πρέπει να αναφέρονται α) ο κανόνας δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε (ΑΠ 113/2011), β) το συγκεκριμένο ερμηνευτικό ή επαγωγικό σφάλμα στο οποίο υπέπεσε η απόφαση που πλήττεται (ΑΠ 316/2017), γ) η επίδραση του σφάλματος αυτού στο διατακτικό της απόφασης (ΑΠ 1352/2017) και δ) οι πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου και μάλιστα με πληρότητα, διότι μόνο μέσω αυτών μπορεί να ελεγχθεί η πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση (ΑΠ 768/2018).

Εάν τα στοιχεία αυτά απουσιάζουν ο λόγος της αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του. Με την υπό κρίση αναίρεση και με τους 2°, 3° και 4° λόγο αυτής προβάλλεται ότι η αναιρεσιβαλλομένη "δεν έκρινε ορθά κι εσφαλμένα παρέβλεψε", αντιστοίχως, την νομίμως προβληθείσα ένσταση αοριστίας της αγωγής, την νομίμως προβληθείσα ένσταση παραγραφής και την νομίμως προβληθείσα ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, χωρίς να παρατίθενται οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης που αιτιολογούν την απόρριψη των ανωτέρω ενστάσεων, δηλαδή χωρίς να εκτίθενται τα στοιχεία με τα οποία η απόφαση θα ελεγχθεί ως προς την ορθή ή μη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον επιβαλλόμενο κανόνα δικαίου.

Επομένως οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, λόγω της αοριστίας τους.

Με τον 5ο λόγο της αναίρεσής του το αναιρεσείον μέμφεται την αναιρεσιβαλλομένη "επειδή δεν έκρινε ορθά και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση του νόμου δεν αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του ως προς το ουσία αβάσιμο της αγωγής", στη συνέχεια δε εκθέτει τους λόγους για τους οποίους η αγωγή έπρεπε να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη. Ο λόγος αυτός είναι Κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ απαράδεκτος, διότι με αυτόν πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση της αναιρεσιβαλλομένης ως προς τα πραγματικά περιστατικά που ερεύνησε (ΑΠ 1684/2018).

Κατά την επιβολή των εξόδων σε βάρος του ηττηθέντος διαδίκου σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 176 ΚΠολΔ το δικαστήριο δεν απαιτείται να αιτιολογήσει ειδικά την κρίση του, η οποία είναι αναιρετικά ανέλεγκτη, ούτε απαιτείται να γίνεται μνεία των προϋποθέσεων που θα δικαιολογούσαν συμψηφισμό των εξόδων, ο οποίος σε κάθε περίπτωση είναι δυνητικός (ΑΠ 68/2014). Επομένως ο λόγος της αναίρεσης με τον οποίον το αναιρεσείον διαμαρτύρεται επειδή η αναιρεσιβαλλομένη δεν συμψήφισε τα δικαστικά έξοδα είναι και αυτός απαράδεκτος Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί το αναιρεσείον, του οποίου η δικαστική εκπροσώπηση δεν έλαβε χώρα μέσω του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση για αναίρεση της 9246/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Μαΐου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και ταύτης, καθώς και της αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών, ο αρχαιότερος της σύνθεσης Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Μαΐου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ