Supreme Court dismisses appeal on compulsory intervention grounds, ruling third parties must be joined initially if liable for compensation.

Απόφαση 796 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 796/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Ιωάννα Πετροπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Του Ο.Τ.Α. με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΠΥΛΑΙΑΣ" που εδρεύει στην Πυλαία του Ν.Θεσσαλονίκη, και εκπροσωπείται νομίμως από τον Δήμαρχο Πυλαίας, και εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ι. Φ. Τ. του Δ., κατοίκου ..., 2. Ε. χήρα Ε. Τ. το γένος Α. Μ., 3. Ι. συζ. Μ. Μ. το γένος Ε. Τ., 4. Β. ή Β. συζ. Χ. Ο. το γένος Ε. Τ., 5. Ρ.-Κ. συζ. Α. το γένος Ι. Τ., 6. Μ. χήρας Ι. Α., 7. Ν. - Ά. συζ, Ι. Φ. Τ.-Ρ., το γένος Ν. Ρ., 8. Μ. χήρας Δ. Τ. το γένος Ι. Σ.,, όλων κατοίκων ..., 9. Ι. χήρας Ι.-Ν. Τ., κατοίκου .... Όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Δημήτριου Κυριακόπουλου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ και κατέθεσαν προτάσεις, 10. Του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ε.Υ.Α.Θ. Παγίων" που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Πρόεδρο του Δ.Σ.,,το οποίο εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Ελένης Τσιροπούλου και κατέθεσε προτάσεις και 11. Του Ο.Τ.Α. με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ" που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημήτριου Στράνη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 33362/12-7-2007 αίτηση καθορισμού προσωρινής τιμής μονάδος αποζημίωσης των εννέα πρώτων ήδη αναιρεσιβλήτων και την από 12-5-2008 ανταίτηση του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28861/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Με την από 20-10-2008 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντα, την από 25-9-2009 αίτηση των εννέα πρώτων ήδη αναιρεσειόντων και την από 4-9-2009 ανακοίνωση δίκης και προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση, για τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης, που κατατέθηκε στο Εφετείο Θεσσαλονίκης, εκδόθηκε η απόφαση 2824/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26-3-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Πετροπούλου ανέγνωσε την από 27-4-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και την απόρριψη αυτής ως απαράδεκτης ως προς το ΝΠΔΔ με την επωνυμία Ε.Υ.Α.Θ. Παγίων και τον ΟΤΑ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ", δέκατο και ενδέκατο των αναιρεσιβλήτων αντίστοιχα.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των 10ου και 11ου των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή η διάταξη του άρθρου 14 παρ. 1 ΚΑΑΑ [Ν. 2882/2001] ορίζει "Κατά την έννοια του παρόντος νόμου, ενδιαφερόμενοι, οι οποίοι δύνανται να ζητήσουν δικαστικώς τον προσωρινό ή οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης, είναι: α] ο υπόχρεος να καταβάλει την αποζημίωση, β] ο υπέρ ού κηρύχθηκε η αναγκαστική απαλλοτρίωση και γ] όποιος αξιώνει κυριότητα ή άλλο εμπράγματο δικαίωμα στο απαλλοτριούμενο".

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1 παρ 3, 2 παρ. 1, 32 έως 35, 37, 42 και 46 έως 48 του ν.δ. της 17 Ιουλίου/16 Αυγούστου 1923 "περί σχεδίων πόλεων κωμών και συνοικισμών του Κράτους και οικοδομής αυτών", των μετέπειτα ισχυουσών πολεοδομικών διατάξεων, μεταξύ των οποίων και η του άρθρου 2 του ν. 5269/1931 "περί αδειών οικοδομής κλπ επί ρυμοτομουμένων ακινήτων" και του άρθρου 6 παρ 1, 2 και 3 του ιδίου ν. 5269/1931 όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 του Α.Ν 625/1968 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του Ν. 633/1977, προκύπτει ότι σε περίπτωση αναγκαστικής απαλλοτριώσεως για την εφαρμογή του σχεδίου πόλεως υπόχρεοι για την καταβολή της αποζημιώσεως είναι ο Δήμος ή η Κοινότητα και οι ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήτες κατά την αναλογία και τους όρους που προβλέπει ο νόμος.

Ειδικότερα, με την παράγρ. 1 του άρθρου 6 του ν. 5269/1931 ορίζεται ότι: "Υπόχρεοι προς καταβολήν της αποζημιώσεως δια την απαλλοτρίωσιν ακινήτων καταλαμβανόμενων υπό των υπό του εγκεκριμένου σχεδίου προβλεπομένων χώρων ως κοινοχρήστων, ήτοι οδών, πλατειών, αλσών κλπ, είναι ο δήμος ή η κοινότης και οι ιδιοκτήται, κατά τους ακολούθους όρους και αναλογίας, ενώ, με την παραγρ. 3 του αυτού άρθρου όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του ν. 653/1977 ορίζεται ότι "Δ ι' αυτό τούτο το απαλλοτριωτέον οικόπεδον, συνυπόχρεοι καθίστανται ο τ ε Δήμος ή η Κοινότης και οι ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήται, θεωρουμένων ως τοιούτων των ιδιοκτητών ακινήτων, ων τα οικόπεδα έχουν ή δύνανται να αποκτήσουν πρόσωπον επί του ενω περιλαμβάνεται το απαλλοτριωτέον ακίνητον ...

χώρου. Οι παρόδιοι υποχρεούνται εις την πληρωμήν της αποζημιώσεως προς διάνοιξιν οδών πλάτους μόνον μέχρι τριάκοντα μέτρων, είτε απ' ευθείας διανοιγομένων εις το πλάτος τούτο, είτε δια διαδοχικών ευρύνσεων. Δια την διάνοιξιν οδών πλατυτέρων των τριάκοντα μέτρων, η δια μεταγενεστέραν οιανδήποτε υπέρ το πλάτος τούτο διεύρυνσιν, το επί πλέον των τριάκοντα μέτρων πλάτος, βαρύνει τον Δήμον ή κοινότητα".

Εις πάσας τας περιπτώσεις της παρούσης παραγράφου, η επιβάρυνσις των ιδιοκτητών, δεν δύναται να υπερβαίνη το ήμισυ του εμβαδού του βαρυνομένου οικοπέδου, μετά την αφαίρεσιν της τυχόν υπαρχούσης πρασιάς και εν περιπτώσει ρυμοτομήσεως του απομένοντος μετά την ρυμοτομίαν ή του εκ τακτοποιήσεως ή προσκυρώσεως προκύπτοντος.

Η πέραν των ως άνω ορίων έκτασις, βαρύνει τον οικείον Δήμον ή Κοινότητα". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η πράξη αναλογισμού αποζημιώσεως καθορίζει τις ιδιοκτησίες οι κύριοι των οποίων είναι δικαιούχοι και υπόχρεοι αποζημιώσεως των κοινοχρήστων χώρων καθώς και το ποσοστό που κάθε μια ιδιοκτησία βαρύνεται.

Αυτοί μαζί με τον οικείο οργανισμό τοπικής Αυτοδιοικήσεως ο οποίος είναι υπόχρεος για την έκταση που υπερβαίνει το ήμισυ του εμβαδού του βαρυνόμενου ακινήτου και για τα επικείμενα των ρυμοτομούμενων ακινήτων είναι οι ενδιαφερόμενοι" με την έννοια του άρθρου 14 παρ. 1 ΚΑΑΑ για τον καθορισμό της αποζημίωσης.

Επομένως, σε περίπτωση αναγκαστικής απαλλοτριώσεως για την εφαρμογή του σχεδίου πόλεως υπόχρεοι για την καταβολή της αποζημιώσεως είναι ο Δήμος ή η Κοινότητα και οι ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήτες και οι διάδικοι στη δίκη της ρυμοτομικής απαλλοτριώσεως προσδιορίζονται έμμεσα από τη διοικητική πράξη τακτοποιήσεως ή αναλογισμού αποζημιώσεως (άρθρ. 32 επ και 46 επ.

του από 17.6/16-8-1923 νδ "περί σχεδίων πόλεως και ...". Εξ άλλου, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου που προβλέπεται ως λόγος αναιρέσεως κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, είναι δυνατό να έχει ως περιεχόμενο, πλην άλλων την αιτίαση ότι η αγωγή (ή η αίτηση) επί της οποίας έκρινε το δικαστήριο της ουσίας, απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ θα έπρεπε να γίνει το αντίθετο σύμφωνα με το συγκεκριμένο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου (Ολ.ΑΠ 7/2009).

Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων Δήμος Πυλαίας εκθέτει στη με αρ. κατ. 4159/2008 αίτησή του ενώπιον του Εφετείου περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως ότι με το από 18-2-1958 ρυμοτομικό διάταγμα εγκρίθηκε το σχέδιο ρυμοτομίας της περιοχής Πυλαίας του Ν. Θεσσαλονίκης. Ότι σε εκτέλεση αυτού εκδόθηκε η με αρ. 7244/23-2-2001 πράξη αναλογισμού αποζημιώσεως οικοπέδων του Τμήματος Πολεοδομικών εφαρμογών της Δ/νσης Πολεοδομίας Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, το οποίο εγκρίθηκε με την με αρ.

πρωτ. 29/10579/ΠΕ/1011/25-7-2001 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης που μεταγράφηκε νομότυπα. Ότι με την πράξη αυτή για τη φερόμενη με αριθμό 1 ιδιοκτησία των καθών (ήδη αναιρεσιβλήτων) που απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά για τη διάνοιξη των οδών Χανδρινού και Δήμου Τσέλιου, υπόχρεος αποζημιώσεως είναι ο ίδιος (αιτών Δήμος Πυλαίας για α) 37,60 τμ β) για 257,60 τμ, γ) για 287,20 τμ και δ) για 12,80 τμ.

Ζήτησε δε να καθορισθεί οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως με υπόχρεους αυτής από κοινού την "ΕΥΑΘ ΠΑΓΙΩΝ Εταιρία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης) ως κυρίας της Περιφερειακής Τάφρου διότι τα ρυμοτομηθέντα τμήματα της ιδιοκτησίας των με αριθμούς 1 έως και 9 αναιρεσιβλήτων αφορούν εδαφικά τμήματα τα οποία έχουν καταληφθεί από τα αναχώματα της Περιφερειακής Τάφρου Θεσσαλονίκης πριν τη σύνταξη και την έγκριση της ανωτέρω πράξης και το Δήμο Θεσσαλονίκης για τα υπόλοιπα τμήματα τα μη περιλαμβανόμενα στο ανάχωμα και τα πρανή της περιφερειακής τάφρου, ως επισπεύδοντος την έγκριση του ρυμοτομικού σχεδίου της περιοχής Πυλαίας, άλλως να καθορισθεί η οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως με υπόχρεο τον ίδιο (αιτούντα) σε 1000 ευρώ ανά τ.μ.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση η ένδικη αίτηση απορρίφθηκε κατά το κύριο αίτημά της ως μη νόμιμη, για έλλειψη εννόμου συμφέροντος του αιτούντος Δήμου Πυλαίας. Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά μεν κατ' αποτέλεσμα έκρινε, αλλά με εσφαλμένη αιτιολογία, ενόσω η πράξη αναλογισμού και αποζημιώσεως υπόχρεο της αποζημίωσης καθόρισε τον αναιρεσείοντα και τότε αιτούντα Δήμο Πυλαίας.

Επομένως, πρέπει να αντικατασταθεί η σχετική αιτιολογία και ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως αληθώς από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι με την κρίση του αυτή παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 14 παρ. 1 και 20 παρ. 4 του Ν. 2882/2001 είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Περαιτέρω, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από τον ίδιο ως άνω αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι το Εφετείο με την προεκτεθείσα κρίση ότι υπόχρεως της αποζημιώσεως είναι ο Δήμος Πυλαίας παραβίασε τις διατάξεις του Ν. 2936/2001 βάσει των οποίων η Περιφερειακή Τάφρος Θεσσαλονίκης εδαφικά τμήματα της οποίας αφορούν τα ρυμοτομηθέντα ανήκουν κατά κυριότητα στην "ΕΥΑΘ ΠΑΓΙΩΝ" (Εταιρία ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης) είναι αβα'σιμος ως επί εσφαλμένης προϋποθέσεως στηριζόμενος καθ' όσον, σύμφωνα με τα ανελέγκτως γενόμενα δεκτά από την αναιρεσιβαλλόμενη", το ρυμοτομηθέν ακίνητο δεν περιλαμβάνεται στην έκταση των 208.672 τ.μ. που απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά με την 77668/1958 (ΦΕΚ 281/ΤΒ/21-10-1958) απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών για τη διάνοιξη και την κατασκευή της Περιφερειακής Τάφρου στην οποία περιλαμβανόταν άλλο τμήμα του μείζονος ακινήτου εμβαδού 10.000 τ.μ. περίπου. Τα ρυμοτομούμενα ακίνητα της "1" ιδιοκτησίας (για τα οποία υπόχρεος αποζημιώσεως είναι ο Δήμος Πυλαίας) και συνορεύουν με την Περιφερειακή Τάφρο Θεσσαλονίκης) απέχουν 2000 τμ περίπου από το κέντρο του Δήμου Πυλαίας, βρίσκονται στο οικοδομικό τετράγωνο 4 του συνοικισμού Μαλακοπής του Δήμου Πυλαίας Ν. Θεσσαλονίκης πλησίον των διοικητικών ορίων των Δήμων Πυλαίας και Θεσσαλονίκης και συνορεύει με την περιφερειακή Τάφρο Θεσσαλονίκης, γεγονός που υποβαθμίζει την αξία τους.

Επειδή, κατά τις διατάξεις των άρθρων 86, 87 και 88 ΚΠοΛΔ στις οποίες αναφέρονται περιοριστικά οι περιπτώσεις προεπικλήσεως τρίτων στη δίκη προς αναγκαστική παρέμβαση προσαρμοζόμενες προς το δίκαιο του ΚΑΑΑ σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ. 1 εδ. β' αυτού, η προσεπίκληση μπορεί να απευθυνθεί μόνο κατά των κατά το άρθρο 76 του αυτού κώδικα αναγκαίων ομοδίκων, κατά του αληθούς νομέως του επιδίκου πράγματος και κατ' εκείνου ο οποίος σε περίπτωση ήττας του διαδίκου υποχρεούται να τον αποζημιώσει. Άλλη περίπτωση προσεπίκλησης τρίτος δεν προβλέπεται από τον ΚΠολΔ και συνεπώς η άσκησή της δεν είναι παραδεκτή. Εξ άλλου, βάση της προπεπικλήσεως του δικονομικού εγγυητή είναι η έννομη σχέση που συνδέει τον προσεπικαλούντα με τον προσεπικαλούμενο η οποία πρέπει να προϋπάρχει της κύριας δίκης και να δικαιολογεί τη μετακύλιση στον προσεπικαλούμενο των συνεπειών της ήττας του προσεπικαλούντος κατά την κύρια δίκη.

Συνεπώς, μόνο ο ισχυρισμός του προσεπικαλούντος ότι ευθέως υπόχρεως έναντι του ενάγοντος προς πληρωμή της αποζημιώσεως είναι ο προσεπικαλούμενος τρίτος και ουχί ο εναγόμενος, δεν είναι ικανός να θεμελιώσει κατά νόμο δικαίωμα προσεπικλήσεως, ενόψει της φύσης του ισχυρισμού αυτού ως άρνησης της δίκής του υποχρέωσης η οποία συγχρόνως υποδηλώνει ανυπαρξία προϋφισταμένης έννομης σχέσης δικονομικής εγγύησης. Εξάλλου, από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως ιδρύεται σε περίπτωση παραβιάσεως κανόνα ουσιαστικού δικαίου, η δε παραβίαση του κανόνα αυτού συνίσταται στην εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή του, η οποία υπάρχει όταν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου αν και δεν υπάρχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις του, ή στην αντίθετη περίπτωση, όταν εφαρμόζεται κανόνας δικαίου, ενώ υπάρχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις του, σύμφωνα με όσα ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων Δήμος Πυλαίας με τα υπ' αρ. κατ. 3300/2009 και 2399/2009 δικόγραφα ανακοίνωσης δίκης και προσεπίκλησης σε αναγκαστική παρέμβαση, που απευθύνει κατά α) του ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΕΥΑΘ ΠΑΓΙΩΝ και β) του Δήμου Θεσσαλονίκης αντίστοιχα, ισχυριζόμενος ότι μέρος των ρυμοτομούμενων τμημάτων συνολικού εμβαδού 677 τ.μ.

έχει καταληφθεί από το ανάχωμα της περιφερειακής τάφρου που ανήκει στην ΕΥΑΘ ΠΑΓΙΩΝ και συνεπώς υπόχρεη αποζημιώσεως είναι αυτή, ενώ για α υπόλοιπα 1093 τ.μ. υπόχρεος είναι ο Δήμος Θεσσαλονίκης ως ο επισπεύδων την έγκριση του ρυμοτομικού σχεδίου της περιοχής Πυλαίας και ο φορέας της απαλλοτρίωσης καθώς και οι ωφελούμενοι πάροδιοι ιδιοκτήτες, προσεπικαλεί τους καθών απευθύνει τα δικόγραφα αυτά να παρέμβουν αναγκαστικά στην ανοιγείσα δίκη με τις υπ' αρ.

κατάθεσης 3781/2008 και 4159/2008 αιτήσεις καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης των υπ' αρ. 1 έως και 9 αναιρεισβλήτων και του ίδιου (Δήμου Πυλαίας) αντίστοιχα, διότι είναι οι πραγματικοί υπόχρεοι καταβολής της αποζημίωσης. Με την προσβαλλόμενη απόφαση οι ασκηθείσες ως ανωτέρω προσεπικλήσεις του Δήμου Πυλαίας, απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες λόγω της μη υπαγωγής τους σε κάποια από τις οριζόμενες περιοριστικά στα άρθρα 86, 87 και 88 ΚΠολΔ περιπτώσεις επιτρεπτού άσκησης της προσεπίκλησης, αλλά και διότι, για την περίπτωση που κατ' εκτίμηση οι καθών στρέφονται προσεπικαλούνται με την ιδιότητα του δικονομικού εγγυητή, αρνούμενος ο Δήμος Πυλαίας υφιστάμενη υποχρέωση του προς καταβολή της αποζημίωσης, η άρνησή του αυτή υποδηλώνει ανυπαρξία προϋφισταμένης έννομης σχέσης εγγύησης.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 86, 87 και 88 ΚΠολΔ και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού ειδικότερα και σε σχέση με την επικαλούμενη παραβίαση του άρθρου 88 ΚΠολΔ, δεν μπορεί να προσεπικληθεί το πρόσωπο το οποίο δεν ενέχεται σε αποζημίωση σε περίπτωση ήττας του προσεπικαλούντος αλλά είναι ο κυρίως υπόχρεος και έπρεπε για το λόγο αυτό να εναχθεί αρχικά.

Επειδή, με βάση τα προεκτιθέμενα πρέπει να απορριφθεί η από 26.3.2010 αίτηση αναιρέσεως της 2824/2009 οριστικής απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων "Δήμος Πυλαίας" στα δικαστικά έξοδα, των αναιρεσιβλήτων, λόγω της ήττας του (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ) όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26.3.2010 και με αρ. κατ. 105/2010 αίτηση αναιρέσεως της 2824/2009 οριστικής απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα "Δήμο Πυλαίας" στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Απριλίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Μαΐου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ