Supreme Court dismisses appeal on vague grounds but allows partial appeal regarding incorrect weekly/monthly calculation.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal's claim of a substantive law violation due to its lack of specificity regarding the facts and legal error. However, the court found the lower court erred in calculating months as four weeks and years as 48 weeks, violating specific statutory conversion rules. Consequently, the judgment was partially overturned and remanded for recalculation based on the correct statutory definitions of time units.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 566(3), 578 of the Code of Civil Procedure; Article 559(1) of the Code of Civil Procedure; Article 14 of the Common Decision of the Ministers of Economy, Development and Justice no. Φ 1983/1991; Article 5(2) of the Common Decision of the Ministers of Economy, Development and Justice no. Ζ1-78/2001: An appeal alleging a violation of substantive law must specify the exact legal error and the factual basis; if the lower court miscalculates time units contrary to statutory definitions (e.g., defining a month as four weeks), the appeal is admissible and the judgment must be remanded for correction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 796 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 796/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ......., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Ασπρούλια, με δήλωση του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ. Του αναιρεσίβλητου: ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Βλαστό.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/5/2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 875/2006 οριστική του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28/12/2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας, ανέγνωσε την από 14/2/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού λόγου αναιρέσεως κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος και την απόρριψη του ιδίου λόγου κατά το υπόλοιπο μέρος του. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 3 και 578 του Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.), πρέπει να καθορίζεται το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, εάν δε το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, πρέπει να αναφέρεται η ελάσσων πρόταση του δικανικού συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχτηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ώστε να προκύπτει η προβαλλόμενη πλημμέλεια από το αναιρετήριο, αφού δεν είναι δυνατή η συμπλήρωσή του με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα (ΑΠ 1592/2006).
Επομένως, ο μοναδικός από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο, που έκρινε ως εν μέρει αβάσιμη κατ' ουσίαν την αγωγή της αναιρεσείουσας, παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 38 ν. 1892/1990, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 ν. 2639/1998, 16 παρ. 3 ν. 4504/1966, των ν. 1082/1982, 539/1945, 1346/1983 και των ΣΣΕ και ΔΑ για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων σε ιδιωτικές κλινικές...και ιδιωτικά ιατρικά εργαστήρια όλης της χώρας, που ίσχυσαν κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα 1997-2001, είναι απορριπτέος ως αόριστος, καθόσον δεν καθορίζεται το αποδιδόμενο στο Εφετείο νομικό σφάλμα, ούτε αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του περί μη συνδρομής των όρων των προαναφερόμενων διατάξεων.
Με το άρθρο 14 της υπ' αριθμ. Φ 1 983/1991 Κοινής Αποφάσεως των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας- Ανάπτυξης και Δικαιοσύνης, ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι ένας μήνας ισούται προς το 1/12 του έτους, μία εβδομάδα ισούται προς το 1/52 του έτους (δηλαδή το έτος έχει 52 εβδομάδες) και η ημέρα ισούται προς το 1/365 του έτους. Το αυτό, αλλά με άλλη διατύπωση, ορίζεται στο ίδιο άρθρο και μετά την τροποποίησή του με την παρ. 2 του άρθρου 5 της υπ' αριθμ.
Ζ1-78/2001 των ιδίων Υπουργών. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως από αυτή προκύπτει, δέχτηκε, κατά τον υπολογισμό της αμοιβής της αναιρεσείουσας ως μερικώς απασχολούμενης επί πέντε ώρες την ημέρα και επί πέντε ημέρες την εβδομάδα, ότι ο μήνας έχει τέσσερις εβδομάδες και το έτος 48 εβδομάδες.
Με την κρίση του όμως αυτή παραβίασε την παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διάταξη και κατά συνέπεια, ο μοναδικός πιο πάνω λόγος αναιρέσεως κατά το μέρος που προβάλλεται παραβίαση της εν λόγω διατάξεως, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που για τον υπολογισμό των αποδοχών της αναιρεσείουσας προσδιόρισε τον αριθμό των εβδομάδων κατά μήνα σε τέσσερις, αλλά και κατά το μέρος που ο εσφαλμένος αυτός υπολογισμός επηρεάζει και τις υπόλοιπες αγωγικές αξιώσεις και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αντίστοιχο μέρος προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 875/2006 απόφαση του Εφετείου Πατρών, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό.
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος που αναιρείται η εν λόγω απόφαση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη σε μέρος των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε χίλια (1.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 1 Απριλίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Απριλίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ