Supreme Court allows appeal against appellate court decision due to failure to consider private expert opinion.

Απόφαση 794 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 794/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Απριλίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Λύτρα.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Βιομηχανικής Εταιρείας Σκυροδέματος, με την επωνυμία "ΠΡΕΜΙΞ ΑΒΕΣ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Βουκελάτο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-1-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2747/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 507/2008 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 20-1-2009 αίτησή του και τους με ιδιαίτερο από 30.3.2009 δικόγραφο πρόσθετους αυτής λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής ανέγνωσε την από 17-2-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δευτέρου λόγου, κατά το χαρακτηριζόμενο στο σκεπτικό της παρούσης με στοιχ. (β) σκέλος αυτού και την απόρριψη των λοιπών της 8/20-1-09 αιτήσεως, με τους με ιδιαίτερο, 78/30.3.2009 δικόγραφο προσθέτους αυτής λόγους, για αναίρεσης της 507/7.7.2008 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων αυτής λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 8/20-1-2009 αίτηση, με τον με ιδιαίτερο, 78/30-3-2009, δικόγραφο πρόσθετο αυτής λόγο, προσβάλλεται η 507/7.7.2008 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων. Ειδικότερα, με την 391/18.1.2006 αγωγή της δι' αυτής ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης, εφέρετο προς διάγνωση αξίωσή της αποζημιώσεως κατά του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, απορρέουσα από την αποδιδόμενη στον τελευταίο πλημμελή, από υπαιτιότητά του, εκτέλεση του αναληφθέντος από εκείνον έργου της επισκευής του με αριθμό κυκλοφορίας ...

αυτοκινήτου της (ελκυστήρα). Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε, κατά μερική παραδοχή της, η 2747/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και σε δεύτερο βαθμό, με κατ' ουσίαν απόρριψη της 1133/1.11.2007 εφέσεως του εναγομένου και παραδοχή της 1129/1.22.2007 εφέσεως της ενάγουσας, εξαφάνιση της προσβαλλόμενης δι' αυτής πρωτοβαθμίου αποφάσεως και εξέταση κατ' ουσίαν της υποθέσεως, η 507/2008 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, κρίση της την οποία στήριζε στις ακόλουθες αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της, που ενδιαφέρουν τον ερευνώμενο στη συνέχεια λόγο αναιρέσεως, κατ' ακριβή κατά τούτο αντιγραφή της:

Και ειδικότερα ότι "Από την επανεκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων αποδείξεως και ανταποδείξεως, που εξετάσθηκαν στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, οι οποίες διαλαμβάνονται στα από 17-1-2007 πρακτικά συνεδριάσεως αυτού, και όλων των εγγράφων που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και δύο εκθέσεις ιδιωτικής πραγματογνωμοσύνης, καθώς και των μη πληρούντων τους όρους του νόμου, που λαμβάνονται υπόψη και εκτιμώνται ελευθέρως αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου αυτού, τα εξής πραγματικά περιστατικά:

Η ενάγουσα, η οποία είναι ανώνυμη βιομηχανική εταιρία παραγωγής έτοιμου σκυροδέματος, ανέθεσε στον εναγόμενο, που είναι ιδιοκτήτης συνεργείου επισκευής φορτηγών αυτοκινήτων με έδρα την ..., ενώ παράλληλα εισάγει και εμπορεύεται ανταλλακτικά αυτοκινήτων, να επισκευάσει το υπ' αριθμ. ... αυτοκίνητό της (ελκυστήρα) εργοστασίου κατασκευής SCANIA, τύπου 1241, με αριθμό πλαισίου ..., έτους κατασκευής 1997, πετρελαιοκίνητο, το οποίο την 28.12.2002 είχε εμπλακεί σε τροχαίο ατύχημα και είχε υποστεί υλικές ζημίες.

Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν ότι κατά την επισκευή θα χρησιμοποιούνταν μόνο γνήσια και καινούργια ανταλλακτικά της κατασκευάστριας εταιρίας και όχι μεταχειρισμένα ή απομιμήσεις (βλ. την από 27-2-2003 εξώδικη δήλωση του εναγομένου προς την ενάγουσα). Ο εναγόμενος μετά από μία πρόχειρη και επιφανειακή εξέταση του οχήματος υπολόγισε, σε μία πρώτη εκτίμηση, ότι το κόστος επισκευής θα κυμαινόταν περίπου στα 10.500 ευρώ, πλην όμως διατήρησε επιφύλαξη για το τελικό κόστος που θα προέκυπτε μετά την αποσυναρμολόγηση του φορτηγού.

Συμφωνήθηκε, επίσης, μεταξύ των διαδίκων ότι το αυτοκίνητο θα παρέδιδε ο εναγόμενος στην ενάγουσα στις αρχές Μαρτίου, με επίδειξη των τιμολογίων αγοράς-δελτίων αποστολής, από τα οποία να αποδεικνύεται ότι τα τοποθετηθέντα στο όχημα ανταλλακτικά ήταν καινούργια και γνήσια της εταιρείας SCANIA, η δε ενάγουσα κατέβαλε στις 28-1-2003, ως προκαταβολή, το ποσόν των 5.000 ευρώ στον εναγόμενο.

Ο εναγόμενος, αφού "έλυσε" το όχημα, γνωστοποίησε στην ενάγουσα ότι ανεφάνησαν περαιτέρω προβλήματα σ' αυτό και ότι εξ αιτίας τους το συνολικό κόστος επισκευής θα έφθανε τα 15.000 ευρώ, ποσό το οποίο αποδέχθηκε η ενάγουσα. Μεταγενέστερα, ο εναγόμενος αναβίβασε τη συνολική αμοιβή του στο ποσό των 25.987 ευρώ, με το οποίο η ενάγουσα δεν συμφώνησε, θεωρώντας το υπερβολικό σε σχέση με την αξία του, την οποία εκτιμούσε στα 29.500 ευρώ, ενώ αμφέβαλε και για το εάν η ασφαλιστική εταιρεία θα δεχόταν να καλύψει το ποσό αυτό.

Περαιτέρω, ο εναγόμενος, αντί να επιδείξει τα τιμολόγια αγοράς καινούργιων και γνήσιων ανταλλακτικών της SCANIA, όπως είχε συμφωνηθεί, απέστειλε στην ενάγουσα σε τηλεομοιοτυπίες τιμολόγια πωλήσεις ανταλλακτικών δικής του εκδόσεως προς αυτή, από τα οποία δεν προέκυπτε αν τα περιγραφόμενα σε αυτά ανταλλακτικά ήταν καινούργια και γνήσια.

Η ενάγουσα αντέδρασε με εξώδικη επιστολή που έστειλε στον εναγόμενο στις 25-2-2003, ζητώντας να της αποστείλει τα τιμολόγια αγοράς των συμφωνηθέντων γνήσιων και καινούργιων ανταλλακτικών από την κατασκευάστρια εταιρεία για να του καταβάλει το αντίστοιχο κόστος αγοράς τους και ακόμη να της εξηγήσει αναλυτικά πώς αυξήθηκε το κόστος επισκευής στα 25.987 ευρώ.

Ο εναγόμενος απάντησε με το κοινοποιηθέν στην ενάγουσα στις 5-3-2003 εξώδικό του, με το οποίο υποστήριζε ότι το κόστος εργασίας του ήταν 5.700 ευρώ και το κόστος των ανταλλακτικών 16.323 ευρώ, η δε δαπάνη για τα ανταλλακτικά, κατά τους ισχυρισμούς του, δεν θα έπρεπε να θεωρείται υπέρογκη από αυτήν, διότι, πέραν των βλαβών από το ατύχημα, η συντήρηση του οχήματος από την ενάγουσα ήταν πλημμελέστατη, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει το αυτοκίνητο και άλλες βλάβες και συγκεκριμένα ήταν κομμένες οι δύο γέφυρες (μεσαία και οπίσθια) του οχήματος, που συνδέουν το δεξί με το αριστερό άκρο του σασί, στον εμπρόσθιο άξονα, το οπίσθιο δεξί σκουλαρίκι ήταν σπασμένο, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να παρουσιάζει μετατόπιση στο κέντρο βάρους του και να ελλοχεύει σοβαρός κίνδυνος ως προς την οδική του συμπεριφορά.

Ακόμη, κατά τον εναγόμενο, ήταν σπασμένη η εμπρόσθια δεξιά σούστα και εμφανώς καταπονημένη λόγω ακαμψίας από κακή συντήρηση, σε παρόμοια δε κατάσταση βρισκόταν το οπίσθιο αριστερό μπρακέτο του εμπρόσθιου άξονα. Ωστόσο, όπως έκρινε και η 4702/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τα προβλήματα αυτά προκλήθηκαν από το ατύχημα και δεν προϋπήρχαν, δεδομένου ότι το ως άνω ΙΧΦ είχε ελεγχθεί το έτος 2002 από το ΚΤΕΟ ....

Με το ίδιο εξώδικο ο εναγόμενος δήλωνε ότι δέχεται να επιληφθεί, μέσω κοινής των συμβαλλομένων αιτήσεως, εμπειρογνώμων από το Υπουργείο Εμπορίου ή από το Τ.Ε.Ε., προκειμένου α) να διαλευκανθεί αν τα ανταλλακτικά που χρησιμοποι-ήθηκαν ήταν καινούργια και γνήσια, β) να διενεργηθεί έλεγχος των κατεστραμμένων ανταλλακτικών τα οποία και αντικαταστάθηκαν και γ) να γίνει πλήρης αντιπαραβολή των τιμολογίων αγοράς από την SCANIA με τα τιμολόγια που έχει αυτός εκδώσει.

Τέλος με το ως άνω εξώδικό του, ο εναγόμενος προσκαλούσε την ενάγουσα εντός τριών εργάσιμων ημερών από την επίδοσή του, να προσέλθει να παραλάβει το όχημά της, καταβάλλοντας το υπόλοιπο ποσό των 20.987 ευρώ. Η ενάγουσα ανταπάντησε με νέο εξώδικο που επέδωσε στον εναγόμενο στις 19.3.2003, με το οποίο ζητούσε έστω την αποστολή φωτοτυπικών αντιγράφων από τα τιμολόγια αγοράς των γνήσιων και καινούργιων ανταλλακτικών από την κατασκευάστρια εταιρία.

Στη συνέχεια, ο εναγόμενος υπέβαλε στις 21-3-2003 αίτηση προς το Τ.Ε.Ε. ζητώντας τον ορισμό πραγματογνώμονος, για να διευκρινισθεί εάν τα τοποθετηθέντα στο ένδικο φορτηγό ανταλλακτικά είναι γνήσια της SCANIA και εάν υπάρχουν τμήματα του αυτοκινήτου που χρήζουν μεν επισκευής, πλην όμως είναι προϋπάρχοντα του ατυχήματος.

Σύμφωνα με το πόρισμα του διορισθέντος πραγματο-γνώμονος, μετά από αυτοψία που διενεργήθηκε χωρίς την παρουσία της ενάγουσας, παρότι ειδοποιήθηκε, στο ένδικο αυτοκίνητο χρησιμοποιήθηκαν κατά την επισκευή γνήσια, καινούργια και μεταχειρισμένα ανταλλακτικά. Η ενάγουσα μετά ταύτα υπέβαλε στο Ειρηνοδικείο Νικαίας την από 20-5-2003 αίτησή της περί παραδόσεως σ' αυτήν της νομής του αυτοκινήτου, υποστηρίζοντας ότι ο εναγόμενος την είχε αποβάλει από τη νομή του.

Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στις 4-6-2003, επήλθε συμβιβασμός μεταξύ των διαδίκων και βάσει αυτού εκδόθηκε η υπ' αριθ. 48/2003 απόφαση του Ειρηνοδικείου Νικαίας. Σε αυτήν αναφέρεται ότι "ο καθ' ου συνομολογεί την αίτηση και δήλωσε ότι ανα-λαμβάνει την υποχρέωση να παραδώσει (κοινοποιούμενη με εξώδικο μαζί και επικυρωμένα αντίγραφα των τιμολογίων αγοράς) την εκτίμηση της ασφαλιστικής εταιρείας Ε σχετικά με τη ζημία που προκλήθηκε κατά τη σύγκρουση της 28-12-2002 στο επίδικο αυτοκίνητο, το οποίο επίσης θα παραδώσει επισκευασμένο και σε άριστη κατάσταση μαζί με το πρωτότυπο τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών.

Η αιτούσα εξάλλου δήλωσε ότι δεσμεύεται να καταβάλει εντός τριών εργασίμων ημερών από την επίδοση, το ποσό της εκτίμησης, ανεξάρτητα από υπαιτιότητα. Ήτοι, οι διάδικοι τροποποίησαν την αρχική τους σύμβαση ως προς το οφειλόμενο στον εναγόμενο ποσό, ενώ δεν επαναλήφθηκε η συμφωνία ότι όλα τα γνήσια ανταλλακτικά έπρεπε να είναι καινούργια, αλλά συμφωνήθηκε ότι το αυτοκίνητο θα έπρεπε να παραδοθεί επισκευασμένο και σε άριστη κατάσταση.

Στις 12-6-2003 ο εναγόμενος επέδωσε στην ενάγουσα την από 10-6-2003 εξώδικη πρόσκληση, με την οποία της κοινοποίησε τα τιμολόγια αγοράς των ανταλλακτικών καθώς και έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονος ..., ως κληθέντος από την ασφαλιστική εταιρεία Ε, όπως στο σχετικό έγγραφο αναφέρεται, ο οποίος εκτιμούσε το κόστος των εργασιών στο ποσό των 6.726 ευρώ και την αξία των ανταλλακτικών στο ποσό των 19.231,64 ευρώ, ήτοι το συνολικό κόστος επισκευής στα 25.957,64 ευρώ.

Με την ως άνω πρόσκλησή του ο εναγόμενος ζητούσε να προσέλθει στο συνεργείο του η ενάγουσα εντός τριών ημερών για να παραλάβει το όχημά της και να καταβάλει το υπόλοιπο της αμοιβής (20.957,64 ευρώ). Η ενάγουσα απάντησε με εξώδικό της, που κοινοποιήθηκε στον εναγόμενο στις 4-7-2003, ότι η ανωτέρω εκτίμηση του πραγματογνώμονος δεν έφερε τη σφραγίδα της ασφαλιστικής εταιρείας και συνεπώς δεν δέσμευε την τελευταία, ζητούσε δε εντός 24 ωρών να της προσκομισθεί εκτίμηση της ως άνω ασφαλιστικής.

Μετά από αυτό, έγινε εκ νέου επίδοση της αυτής πραγματο-γνωμοσύνης με σφραγίδα της Ε δίπλα στην υπογραφή του πραγματογνώμονος. Τελικώς, η ενάγουσα παρέλαβε το φορτηγό στις 16-9-2003 μέσω του αντιπροσώπου της, ο οποίος κατέβαλε το υπόλοιπο του τιμήματος με επιφύλαξη για την κατάσταση του αυτοκινήτου. Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η καθυστέρηση στην παραλαβή του αυτοκινήτου από 4.6.2003 μέχρι την 16.9.2003 οφείλεται στη δυσπιστία της ενάγουσας ως προς τη δεσμευτικότητά της κοινοποιηθείσας σ' αυτήν Πραγματογνωμοσύνης, μολονότι στο έγγραφο σαφώς αναφερόταν η ιδιότητα του υπογράψαντος ("κληθείς από την ασφαλιστική Εταιρεία Ε την 3.1.2003 εξέτασα τις ζημιές του ...").

Συνεπώς, ο εναγόμενος δεν οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα, όσα αυτή δαπάνησε για τις υπηρεσίες της μεταφορικής εταιρίας "ΑΦΟΙ Δ. & Σ. ... Ο.Ε." για τη μεταφορά αδρανών υλικών κατά το χρονικό διάστημα από 4.6.2003 μέχρι 16.9.2003. Περαιτέρω, προέκυψε ότι στις 16.9.2003 ο οδηγός της ενάγουσας, οδηγώντας το φορτηγό μετά την παραλαβή του, παρατήρησε ότι η καμπίνα του οδηγού είχε σχετική κλίση προς τα αριστερά και φαινόταν να μην έχει ευθυγραμμισμένους τους τροχούς του.

Επιπροσθέτως, αντιλήφθηκε ότι η θερμοκρασία του κινητήρα του αυτοκινήτου αυξανόταν υπερβολικά. Ο οδηγός της ενάγουσας οδήγησε αυθημερόν το όχημα στο εξουσιοδοτημένο από την κατασκευάστρια εταιρία, συνεργείο της εταιρίας "... Ο.Ε.". Εκεί διαγνώστηκε πρόβλημα στο σύστημα ψύξης του κινητήρα. Για την αποκατάσταση της βλάβης, η ενάγουσα αγόρασε τα απαιτούμενα ανταλλακτικά, τα οποία τοποθέτησαν στον κινητήρα οι μηχανικοί του συνεργείου, αντικαθιστώντας τα ελαττωματικά.

Το πρόβλημα που παρουσίασε το αυτοκίνητο στο σύστημα ψύξης του κινητήρα οφείλεται στην μη επιδιόρθωση της βλάβης από τον εναγόμενο, ο οποίος κατά τη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία είχε αναλάβει την αποκατάσταση κάθε βλάβης που θα παρουσίαζε το αυτοκίνητο. Κατά την παραμονή του αυτοκινήτου στο ως άνω συνεργείο παρατηρήθηκε από τους μηχανικούς πρόβλημα στο πλαίσιο (σασί), στο οποίο αποδόθηκε η προαναφερθείσα ελαφρά κλίση της καμπίνας του οδηγού.

Κατόπιν αυτού, την επομένη ημέρα (17.9.2003) η ενάγουσα δια των υπαλλήλων της μετέφερε το ένδικο αυτοκίνητο στο εξουσιοδοτημένο από την κατασκευάστρια εταιρία συνεργείο της εταιρείας "Σ.Ε.Μ.Κ.Α. Ε.Π.Ε.", για να διαπιστωθεί αν υπήρχε βλάβη στο σασί μη επιδιορθωθείσα από τον εναγόμενο. Στο ως άνω συνεργείο έγινε αποσυναρμολόγηση του αυτοκινήτου και διαπιστώθηκε πρόβλημα στο πλαίσιο (σασί), στο οποίο υπήρχαν σοβαρές αποκλίσεις (δεν ήταν ευθυγραμμισμένο) που επηρέαζαν τη συμπεριφορά του οχήματος κατά την κυκλοφορία.

Μετά ταύτα, η ενάγουσα αποφάσισε να καλέσει πραγματο-γνώμονες για να προσδιορίσουν επακριβώς τη βλάβη και στη συνέχεια να γίνει επιδιόρθωση αυτής. Προς τον σκοπό αυτόν, στις 29.9.2003 μετέφερε το σασί στο συνεργείο της "Π Ε.Ε.", όπου θα γίνονταν οι απαιτούμενες εργασίες επιδιόρθωσης της βλάβης του πλαισίου, αφού θα είχε προηγηθεί η αυτοψία από τους πραγματογνώμονες.

Στη συνέχεια, μετά τις από 7.10.2003 και 16.10.2003 αιτήσεις της ενάγουσας, το Τ.Ε.Ε. όρισε ως πραγματογνώμονα τον μηχανολόγο - μηχανικό Ζ. Ακόμη, η ενάγουσα ζήτησε στις 26.9.2003, τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης από τον ιδιώτη πραγματογνώμονα, Φ. Οι πραγματογνω-μοσύνες που διεξήχθησαν είχαν ως αντικείμενο διερεύ- νησης:

α) τη συνολική κατάσταση του αυτοκινήτου, εκτός του κινητήρα και ειδικότερα του πλαισίου (σασί), μετά την επισκευή στην οποία προέβη ο εναγόμενος, β) τις επεμβάσεις σχετικά με τη φανοποιΐα κατά την επισκευή του οχήματος από τον εναγόμενο και γ) την οδική συμπεριφορά του οχήματος μετά την επισκευή του από τον εναγόμενο.

Ως προς τη μέθοδο που ακολουθήθηκε για τις μετρήσεις, πρέπει να επισημανθεί ότι οι εγκαταστάσεις του φανοποιείου του Π δεν διέθεταν ειδική συσκευή μέτρησης διαστάσεων της SCANIA με ακτίνες λέιζερ και ως εκ τούτου σύμφωνα με τον πραγματογνώμονα του Τ.Ε.Ε. "συμφωνήθηκαν και εφαρμόσθηκαν κλασσικές μέθοδοι πρακτικής μέτρησης των διαστάσεων του πλαισίου σε δύο επίπεδα (οριζόντιο και κάθετο), ήτοι ως προς τον διαμήκη άξονα αυτού και διαγωνίως και ως προς την παραλληλότητα και την καμπυλότητα των κυρίων δοκών καθώς και των συνεκτικών εγκαρσίων δοκών του πλαισίου".

Ο εναγόμενος διέθετε στο δικό του συνεργείο συσκευή μέτρησης με λέιζερ και προθυμοποιήθηκε να τη διαθέσει για τις σχετικές μετρήσεις, πλην όμως η ενάγουσα δια των εκπροσώπων της αρνήθηκε. Τα προαναφερθέντα δεν σημαίνουν, όμως, ότι η κλασσική μέθοδος που ακολουθήθηκε (και μάλιστα κατόπιν συμφωνίας) είναι αναξιόπιστη.

Από τον πραγματογνώμονα μηχανολόγο - μηχανικό Ζ (ορισθέντα από το Τ.Ε.Ε.), η έκθεση του οποίου κρίνεται πιο αξιόπιστη, διαπιστώθηκαν τα εξής: 1) Κατά τη μέτρηση των διαγωνίων διαστάσεων του πλαισίου βρέθηκε διαφορά κατά προσέγγιση τριών χιλιοστών του μέτρου. 2) Στη δεξιά πλευρά του πλαισίου παρατηρήθηκε απόκλιση της κάθετης επιφανείας της δοκού από την κατακόρυφο, τάξεως μεγέθους των δέκα χιλιοστών του μέτρου, κατά προσέγγιση. 3) Στο ένα ζεύγος των μπρακέτων του πλαισίου παρατηρήθηκε σεβαστή απόκλιση της τάξεως των οκτώ χιλιοστών του μέτρου, ήτοι καμπυλότητα των κυρίων δοκών. 4) Το αριστερό μπρακέτο είχε αντικατασταθεί μετά από το τρακάρισμα στο συνεργείο του εναγομένου με στερέωση με κοχλίες και περικόχλια και όχι με την τεχνική της ήλωσης (κάρφωμα).

Η ήλωση είναι η περισσότερο ενδεδειγμένη λύση για ασφαλή στερέωση, αφού οι βίδες με τον καιρό "λασκάρουν", ενώ το κάρφωμα ποτέ. Σύμφωνα με το πόρισμα του ως άνω πραγματο-γνώμονος, στο ένδικο αυτοκίνητο δεν εκτελέσθηκαν με ακρίβεια οι εργασίες ευθυγράμμισης του καταπονηθέντος από το ατύχημα πλαισίου του οχήματος, κατά τη διάρκεια της επισκευής του στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης του εναγόμενου, με αποτέλεσμα να υφίστανται υπερβάλλουσες αποκλίσεις από τα μέγιστα επιτρεπόμενα όρια του κατασκευαστή και ως εκ τούτου να θίγεται η αξιοπιστία του οχήματος σε ακραίες συνθήκες οδήγησης".

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται ο ηττηθείς εκκαλών-εφεσίβλητος με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνάται στη συνέχεια ο διατυπούμενος δι' αυτής και αξιολογούμενος ως βάσιμος λόγος αναιρέσεως, με αναιρετική εμβέλεια στο σύνολο της προσβαλλόμενης δι' αυτής αποφάσεως.

Ειδικότερα κατά το άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, προς απόδειξη ή ανταπόδειξη πραγματικού ισχυρισμού που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, για τη στοιχειοθέτηση του αναιρετικού αυτού λόγου αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία έχει υποχρέωση να λάβει υπόψη, κατά τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 346 ΚΠολΔ (Β' Ολ.

ΑΠ 2/2008). Μη λήψη, πάντως, δεν σημαίνει από μόνο το γεγονός ότι μνημονεύονται όλα τα έγγραφα, πλην εκείνου, στο οποίο αναφέρεται η αναιρετική αιτίαση. Για τον έλεγχο όμως της ουσιαστικής βασιμότητας του λόγου αυτού αναιρέσεως είναι αναγκαία η προσκόμιση των αποδεικτικών μέσων, τα οποία αφορά η εν λόγω αναιρετική αιτίαση, προκειμένου να διακριβωθεί το επικαλούμενο περιεχόμενο αυτών, με βάση το οποίο θα ελεγχθεί η μη λήψη του από το δικαστήριο της ουσίας.

Με το δεύτερο σκέλος του δεύτερου κατά σειρά λόγου αναιρέσεως του κυρίου δικογράφου προβάλλεται η αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, με την έννοια ότι το δικαστήριο της ουσίας κατά τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος δεν έλαβε υπόψη, πλην άλλων, την κατόπιν εντολής του αναιρεσείοντος συνταχθείσα από 26-2-2008 ιδιωτική, κατά την έννοια του άρθρου 390 ΚΠολΔ, γνωμοδότηση του καθηγητή του Ω, την οποία επικαλέσθηκε και προσκόμισε στο Εφετείο.

Κατά τις ενδιαφέρουσες για τον έλεγχο της βασιμότητας του ερευνώμενου λόγου αναιρέσεως αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως την περί πραγμάτων κρίση του σχημάτισε, όπως βεβαιώνει, το Εφετείο αφού έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε, πλην άλλων, και όλα τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και δύο εκθέσεις ιδιωτικής πραγματογνωμοσύνης.

Αλλά κατά την αξιολόγηση των τελευταίων ειδικώς αναφέρεται κατά σειρά (α) στην πραγματογνωμοσύνη που διενεργήθηκε από τον διορισθέντα από το Τ.Ε.Ε. πραγματογνώμονα, κατ' αποδοχή της από 21-3-2003 αιτήσεως του αναιρεσείοντος, (β) στην πραγματογνωμοσύνη του πραγματογνώμονος ..., κατ' εντολή της ασφαλιστικής εταιρείας Ε (γ) στην πραγματογνωμοσύνη του ορισθέντος από το Τ.Ε.Ε.

πραγματογνώμονα Ζ ύστερα από τις από 7-10-2003 και 16-10-2003 αιτήσεις της αναιρεσίβλητης, και (δ) στην πραγματογνωμοσύνη, που διενεργήθηκε από τον ιδιώτη πραγματογνώμονα Φ κατόπιν εντολής ομοίως της αναιρεσίβλητης. Με βάση τη νομική παραδοχή ότι πρόκειται στο σύνολό τους για ιδιωτικές, κατά την έννοια του άρθρου 390 ΚΠολΔ, γνωμοδοτήσεις, σε αντιδιαστολή προς την διενεργούμενη κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 368 επ.

ΚΠολΔ πραγματογνωμοσύνη, ικανές δημιουργούνται αμφιβολίες αν η αναφορά στην αρχή των αιτιολογιών της στις δύο (2) ιδιωτικές πραγματογνωμοσύνες, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στις λοιπές και χαρακτηριζόμενες από εκείνη ως πραγματογνωμοσύνες, προφανώς κατά την πραγματική του όρου έννοια, περιλαμβάνεται η ιδιωτική πραγματο-γνωμοσύνη του Φ και εκείνη του καθηγητή Ω (με την οποία γίνεται αρνητική κριτική της τεχνικής γνωμάτευσης του μηχανικού Ζ), που διενεργήθηκαν αντίστοιχα κατόπιν εντολής της αναιρεσίβλητης και του αναιρεσείοντος ή ως δεύτερη εκείνη της Ε.

Η τελευταία εκδοχή μάλλον ανταποκρίνεται περισσότερο στα πράγματα, με την έννοια ότι η προσβαλλόμενη απόφαση διακρίνει τις ιδιωτικές αυτές πραγματογνωμοσύνες από εκείνες του ΤΕΕ. Η παραδοχή αυτή δικαιολογεί την εκτίμηση ότι ικανές δημιουργούνται αμφιβολίες αν το δικαστήριο της ουσίας κατά το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τη συνταχθείσα κατόπιν εντολής του αναιρεσείοντος ιδιωτική γνωμοδότηση του Ω, κατά την βάσιμα διατυπούμενη περί τούτου αναιρετική αιτίαση εκτίμηση, η οποία ενισχύεται και από το γεγονός ότι ουδεμία αναφορά διαλαμβάνει η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το περιεχόμενο και την αξιολόγησή της, όπως αντιθέτως πράττει για τις λοιπές ιδιωτικές γνωμοδοτήσεις.

Μάλιστα, την από 26-2-2008 γνωμοδότηση του Ω, κρίσιμο, κατά περιεχόμενο, αποδεικτικά έγγραφο, επικαλέσθηκε νόμιμα ο αναιρεσείων στο Εφετείο και την προσκόμισε σχετικώς. Συνακόλουθα αυτών πρέπει κατά παραδοχή του λόγου αυτού αναιρέσεως, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου στο σύνολο της προσβαλλομένης αποφάσεως καθιστά αλυσιτελή την εξέταση των λοιπών λόγων αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκασή της ενώπιον του αυτού Εφετείου Πειραιώς, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (ΚΠολΔ 580 παρ. 3).

Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 3500,00 Ευρώ (ΚΠολΔ 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 507/7-7-2008 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκασή της, στο αυτό Εφετείο Πειραιώς, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3500,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Μαίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ