Supreme Court dismisses appeal against bank's promotion decision based on good faith and procedural rules.

Απόφαση 794 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 794/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Κοκύρη - Χρηστίδη, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Κάπο, ο οποίος δήλωσε στο ακροατήριο ότι διορθώνει το επίθετο του .....στο σωστό .....

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18/12/2002 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1075/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8639/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23/1/2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης, ανέγνωσε την από 13/2/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 23/1/2006 αίτησης της Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. για αναίρεση της 8639/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 201 Α.Κ., αν με τη δικαιοπραξία τα αποτελέσματα της εξαρτήθηκαν από γεγονός μελλοντικό και αβέβαιο (αναβλητική αίρεση), τα αποτελέσματα αυτά επέρχονται μόλις συμβεί το γεγονός, ενώ κατά το άρθρο 207 παρ.1 Α.Κ. η αίρεση θεωρείται ότι πληρώθηκε, αν την πλήρωσή της εμπόδισε αντίθετα προς την καλή πίστη εκείνος, που θα ζημιωνόταν από την πλήρωσή της.

Τέτοια δικαιοπραξία με αναβλητική αίρεση, στην οποία εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 207 παρ.1 Α.Κ., είναι και εκείνη, με την οποία συμφωνήθηκε μεταξύ του εργοδότη και του μισθωτού η προαγωγή αυτού, αν συντρέξουν ορισμένες προϋποθέσεις , η διαπίστωση της συνδρομής των οποίων γίνεται από τον εργοδότη (ή εξουσιοδοτούμενο όργανό του ), όπως όταν η υπό προϋποθέσεις προαγωγή του υπαλλήλου προβλέπεται από κανονισμό εργασίας, που έχει συμβατική ισχύ.

Στην περίπτωση αυτή, όταν κρίνεται από τον εργοδότη (ή εξουσιοδοτημένο όργανό του) ότι ο μισθωτός δεν συγκεντρώνει τις συμφωνημένες προϋποθέσεις για την προαγωγή του και η κρίση του αυτή είναι αντίθετη προς την καλή πίστη ως καταφώρως εξ αντικειμένου άδικη, όταν δηλαδή παραλήφθηκε να προαχθεί υπάλληλος, που υπερείχε καταφανώς ως προς τα συνολικώς εκτιμώμενα, τυπικά και ουσιαστικά, υπηρεσιακά προσόντα του έναντι, έστω και ενός, προαχθέντος συναδέλφου του, τότε η αναβλητική αίρεση, υπό την οποία τελούσε η προαγωγή του παραληφθέντος, λογίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 207 άρθρο 207 Α.Κ., ότι πληρώθηκε από τότε, που έπρεπε να είχε γίνει η προαγωγή.

Εξάλλου, σύμφωνα με τα άρθρα 10 και 12 του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας και Κανονισμού Βαθμολογικής και μισθολογικής Τάξεως των υπαλλήλων της αναιρεσείουσας, η προαγωγή στον 3ο βαθμό (του Εντεταλμένου Τμηματάρχη- Προϊσταμένου) αποφασίζεται κατ΄ απόλυτη εκλογή και ελεύθερη κρίση του Γενικού Συμβουλίου μετά από πρόταση του Διοικητή, εφόσον υφίσταται κενή οργανική θέση, ο υπό προαγωγή υπάλληλος έχει συμπληρώσει στον κατεχόμενο βαθμό τον αναγκαίο χρόνο ευδόκιμης υπηρεσίας, έχει τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα για την προαγωγή στην ανώτερη θέση και έχει επιδείξει στην άσκηση των καθηκόντων του και την εκτέλεση της υπηρεσίας του εξαιρετική επίδοση, ήθος, ικανότητα και εργατικότητα.

Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του Δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε, η περί της μη συνδρομής τούτων που αποκλείει την εφαρμογή της, που λογικά σημαίνει την αδυναμία αναιρετικού ελέγχου της υπάρξεως ακολουθίας της δικανικής κρίσης ως προς τα ην εφαρμογή διατάξεως ουσιαστικού νόμου βάση της διαπιστωμένης πραγματικότητας, ιδίως λόγω ελλείψεως αιτιολογιών, ή ανεπάρκειας ή αντιφατικότητας τούτων για ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Συνίσταται δε η αδυναμία ελέγχου της ορθής ή μη εφαρμογής της διατάξεως ουσιαστικού νόμου στην αδυναμία διακριβώσεως της συνδρομής των όρων του πραγματικού του κανόνα δικαίου, λόγω μη εκθέσεως πραγματικών περιστατικών που το συγκροτούν ή ανεπαρκούς ή ασαφούς εκθέσεως η αντιφατικότητας των περιστατικών αυτών και επακολούθως η αδυναμία ελέγχου αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις επελεύσεως της κατά τη διάταξη του ουσιαστικού νόμου συνέπειας, η οποία έγινε ή όχι δεκτή από την απόφαση.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως απ' αυτή προκύπτει, διαλαμβάνονται σ' αυτήν τα αποδειχθέντα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου, ως και εκείνα των συγκρινομένων συναδέλφων του, οι οποίοι κατά τις προαγωγικές κρίσεις της 29-5-2002 στο βαθμό του (εντεταλμένου) Τμηματάρχη - Προϊσταμένου, προήχθησαν, ενώ ο αναιρεσίβλητος παραλείφθηκε.

Εκτίθενται, επίσης και οι όροι και οι συγκεκριμένες προϋποθέσεις που τίθενται από τον συμβατικής ισχύος Κανονισμό της αναιρεσείουσας για την προαγωγή των υπαλλήλων στον επίμαχο ως άνω βαθμό και συνεπώς δύναται να διαπιστωθεί, εάν συντρέχουν στο πρόσωπο του αναιρεσιβλήτου οι τυπικές προϋποθέσεις για προαγωγή του στο βαθμό του (εντεταλμένου) Τμηματάρχη-Προϊσταμένου, εντεύθεν δε αποβαίνει εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος περί της συνδρομής ή μη των όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της ουσιαστικού δικαίου διατάξεως του άρθρου 207 Α.Κ.

Επομένως είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί ο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτος λόγος αναίρεσης.

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως από αυτή προκύπτει, δέχθηκε, ως προς την επικουρική βάση της αγωγής, ανελέγκτως τα εξής: Ο αναιρεσίβλητος είχε προσληφθεί από την αναιρεσείουσα με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου την 25-9-1971 και εντάχθηκε στο τακτικό προσωπικό της στο λογιστικό κλάδο.

Έκτοτε εξελίχθηκε βαθμολογικά μέχρι το βαθμό του Τμηματάρχη (4ος βαθμός) τον οποίο κατέχει από 1-1-1988. Είναι πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ και γνωρίζει την Αγγλική γλώσσα, χωρίς να κατέχει σχετικό πιστοποιητικό. Έχει παρακολουθήσει πέντε σεμινάρια και συγκεκριμένα για 1) Τεχνική Τραπεζικών Διαπραγματεύσεων - Αποτελεσματική παρουσίαση, 2)Έλεγχο Εφαρμογής Συν/κων Κανόνων στις Τράπεζες και Επιχειρήσεις, 3) Τεχνική των Εξαγωγών του ΟΠΕ , 4) Ασφάλιση Εξαγωγικών Πιστώσεων του ΟΑΕΠ, και 5)Διοικητική Επιμόρφωση.

Από την πρόληψή του τοποθετήθηκε στο υποκατάστημα της ..... όπου υπηρετεί μέχρι σήμερα. Την 5-8-1980 του ανατέθηκαν καθήκοντα προϊσταμένου της Υπηρεσίας Εργασιών Εξωτερικού και την 4-4-1994 καθήκοντα προϊσταμένου της Υπηρεσίας Λογιστηρίου και Γραμματείας. Η βαθμολογία του ήταν δέκα-τέσσερα εξαίρετος και τρία πολύ καλός για το έτος 1999 και δεκαέξι εξαίρετος και ένα πολύ καλός για το έτος 2000.

Την 10.8.1990 με απόφαση του Διευθυντή Διοικητικού του επιβλήθηκε η πειθαρχική ποινή της έγγραφης επίπληξης για υπηρεσιακές παραλείψεις κατά τον έλεγχο που ενήργησε στο Πρακτορείο ..... την 7-10-1990. Με την ..... πράξη του Διοικητή της αναιρεσειούσας συστήθηκε γνωμοδοτική επιτροπή προαγωγών προς αξιολόγηση όλων των υποψηφίων υπαλλήλων για προαγωγή στο βαθμό του εντεταλμένου τμηματάρχη-προϊσταμένου.

Η εν λόγω επιτροπή κατέταξε τον αναιρεσίβλητο, κατά σειρά αρχαιότητας, σε πίνακα, που περιελάμβανε 62 υπαλλήλους, οι οποίοι κατά την εκτίμησή της, διέθεταν λιγότερα προσόντα από άλλους 75 ομοιόβαθμους υπαλλήλους, οι οποίοι κρίθηκαν ικανοί για κατ' εκλογήν προαγωγή στον ανώτερο βαθμό. Με βάση τον πίνακα αυτόν το Γενικό Συμβούλιο της αναιρεσειούσας, μετά από πρόταση του Διοικητή της, κατά τις προαγωγικές κρίσεις της 29-5-2002 για το βαθμό (Εντεταλμένου) Τμηματάρχη-Προϊσταμένου, παρέλειψε να προαγάγει τον αναιρεσίβλητο, ενώ προήγαγε, μεταξύ άλλων, τους αναφερόμενους ομοιόβαθμους συναδέλφους του Χ1, Χ2, Χ3, Χ4, Χ5 και Χ6 Από αυτούς ο 1) Χ1 έχει Γ.Υ.Α. (γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα) από 25-9-1971 και Α.Β. (αρχαιότητα κατεχομένου βαθμού) από 1-4-1992.

Είναι απόφοιτος Γυμνασίου και γνωρίζει την Αγγλική γλώσσα (δίπλωμα GCE). Έχει παρακολουθήσει, δύο σεμινάρια (Εσωτερικού Ελέγχου, διεύρυνσης και Ανάλυσης Ισολογισμών Τραπεζών, Γενικής Τραπεζικής Λογιστικής, Ελέγχου Μηχανογραφικών Συστημάτων, Αξιολόγησης Προσωπικού, Εξειδικευμένης Τραπεζικής Λογιστικής).

Την 17-8-1992 του ανατέθηκαν καθήκοντα Προϊσταμένου Υπηρεσίας στη Γραμματεία Υποεπιτροπής βιοτεχνικών πιστώσεων. Η βαθμολογία του ήταν δώδεκα εξαίρετος και ένα πολύ καλός για το έτος 1999και δεκατρία εξαίρετος για το έτος 2000.2)Ο Χ2 έχει Γ.Υ.Α. από 12-8-1972 και Α.Β. από 1-7-1992. Είναι απόφοιτος Γυμνασίου και παρακολούθησε ένα σεμινάριο.

Άσκησε καθήκοντα αναπληρωτή Προϊσταμένου υπηρεσίας από το έτος 1984 και Προϊσταμένου Υπηρεσίας από 28-11-1988. Το 1995 αποσπάσθηκε στο "ΣΥΤΕ" και δεν αξιολογήθηκε για τα έτη 1999 και 2000. 3)Ο Χ3 έχει Γ.Υ.Α. από 19-7-1976 και Α.Β. από 1-4-1990. Είναι πτυχιούχος Παιδαγωγικής Ακαδημίας, ΑΣΟΕΕ (Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων) και Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσσαλονίκης (Τμήμα Οικονομικό).

Γνωρίζει την Αγγλική Γλώσσα, χωρίς να κατέχει σχετικό πιστοποιητικό, έχει παρακολουθήσει δώδεκα σεμινάρια ε αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τον Έλεγχο Πίστεως, την Ελεγκτική Τραπεζών και επιχειρήσεων, τις Τεχνικές Συλλογής και Ανάλυσης Στατιστικών Στοιχείων, την Εποπτεία Συνεταιριστικών Τραπεζών και έλαβε μέρος σε πολλές επιτροπές.

Άσκησε καθήκοντα αναπληρωτή προϊσταμένου υπηρεσίας από 21-7-1989 και προϊσταμένου υπηρεσίας από 26-6-2000. Η βαθμολογία του ήταν έξι εξαίρετος και ένδεκα πολύ καλός για το έτος 1999 και οκτώ εξαίρεση και εννέα πολύ καλός για το έτος 2000.4) Ο Χ4 έχει Γ.Υ.Α. από 14-8-1980 και Α.Β. από 1-7-1996. Είναι πτυχιούχος ΑΣΟΕΕ (Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων) και παρακολούθησε πολλά σεμινάρια με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τους νέους χρηματοδοτικούς θεσμούς, του διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, τον έλεγχο συστημάτων πληροφορικής και την εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας.

Η βαθμολογία του ήταν για τα έτη 1999 και 2000 δεκατρία εξαίρετος επί δεκατριών κριτηρίων. 5)Ο Χ5 έχει Γ.Υ.Α. από 12-8-1980 και Α.Β. από 1-7-1996. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεως της ΑΣΟΕΕ και γνωρίζω την αγγλική γλώσσα, χωρίς να κατέχει σχετικό πιστοποιητικό. Παρακολούθησε τρία σεμινάρια από το ένα ήταν σχετικό με τη μάθηση της αγγλικής γλώσσας και τα υπόλοιπα με την πληροφορική και τους τραπεζικούς κινδύνους.

Η βαθμολογία του ήταν δεκατρία εξαίρετος και για τα δύο έτη (1999 και 2000) επί δεκατριών κριτηρίων. 6)Ο Χ6 έχει Γ.Υ.Α. από 21-8-1980 και Α.Β. από 1-10-1996. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσων της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής. Γνωρίζει την Αγγλική γλώσσα, χωρίς να κατέχει σχετικό πιστοποιητικό, και την γαλλική γλώσσα με δίπλωμα Superieur III.

Έχει παρακολουθήσει τρία σεμινάρια με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, την εποπτεία τραπεζών και τους τραπεζικούς κινδύνους. Υπηρέτησε στο υποκατάστημα ..... και άσκησε καθήκοντα προϊσταμένου Υπηρεσίας από 15-3-1995. Η βαθμολογία του ήταν εννέα εξαίρετος και οκτώ πολύ καλός για το 1999 και δεκαέξι εξαίρετος και ένα πολύ καλός για το 2000.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι ο αναιρεσίβλητος υπερείχε 1)έναντι του Χ1 ως προς την Γ.Υ.Α. και την Α.Β., τους τίτλους σπουδών, τον αριθμό σεμιναρίων και την άσκηση υπευθύνων καθηκόντων, υστερεί όμως τούτου ως προς τη γνώση ξένων γλωσσών και τη βαθμολογία,2) έναντι του Χ2 ως προς τη Γ.Υ.Α. και την Α.Β., τους τίτλους σπουδών, τη γνώση ξένων γλωσσών, τον αριθμό των σεμιναρίων και την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων,3) έναντι του Χ3 ως προς την Γ.Υ.Α και την Α.Β., τη βαθμολογία και την άσκηση υπευθύνων καθηκόντων , είναι ισάξιος με αυτόν ως προς τη γνώση ξένων γλωσσών και υστερεί έναντι αυτού ως προς τους τίτλους σπουδών και τον αριθμό των σεμιναρίων, 4) έναντι του Χ4 ως προς την Γ.Υ.Α.

και την Α.Β., τη γνώση ξένων γλωσσών και την άσκηση υπευθύνων καθηκόντων, είναι ισάξιος με αυτόν ως προς τους τίτλους σπουδών, υστερεί δε έναντι αυτού ως προς τον αριθμό των σεμιναρίων και τη βαθμολογία, 5)έναντι του Χ5 ως προς την Γ.Υ.Α. και την Α.Β., τον αριθμό σεμιναρίων και την άσκηση υπευθύνων καθηκόντων, είναι ισάξιος με αυτόν ως προς τους τίτλους σπουδών και τη γνώση ξένων γλωσσών και 6)έναντι του Χ6 ως προς την Γ.Υ.Α.

και την Α.Β., τον αριθμό σεμιναρίων, τη βαθμολογία και την άσκηση υπευθύνων καθηκόντων, είναι ισάξιος με αυτόν ως προς τους τίτλους σπουδών, υστερεί δε έναντι αυτού ως προς τη γνώση ξένων γλωσσών. Το Εφετείο, ακολούθως, έκρινε ότι ο ενάγων αναιρεσίβλητος υπερείχε καταδήλως των ανωτέρω προαχθέντων συναδέλφων του και ότι εκτούτου η πλήρωση της αιρέσεως υπό την οποία τελούσε η προαγωγή του εμποδίστηκε εκ μέρους της αναιρεσειούσας εναντίον της καλής πίστεως.

Με βάση τα ανελέγκτως δεκτά από την προσβαλλομένη απόφαση πραγματικά περιστατικά ως προς τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα του αναιρεσείοντος και την ως άνω συγκρινομένων συναδέλφων του προκύπτει 1) έναντι του εξ αυτών Χ1 υπεροχή του αναιρεσιβλήτου ως προς την αρχαιότητα του βαθμού που κατέχει, την κατοχή τίτλου σπουδών, την παρακολούθηση επιμορφωτικών σεμιναρίων, την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (από 5-8-1980, έναντι 17-8-1992), την αξιολόγηση στη βαθμολογία, είναι ισοδύναμος ως προς τη Γ.Υ.Α.

και τη γνώση ξένης γλώσσας, 2)έναντι του Χ2 υπεροχή του αναιρεσείοντος ως προς τη Γ.Υ.Α. και τη Α.Β., την κατοχή τίτλου σπουδών, τη γνώση ξένης γλώσσας, την παρακολούθηση σεμιναρίων, την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (από 5-8-1980, έναντι 1984) 3)έναντι του Χ3 υπεροχή του αναιρεσιβλήτου ως προς την Γ.Υ.Α. και την Α.Β., την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (από 5-8-1980 έναντι 21-7-1989) και την αξιολόγηση, υπεροχή του συγκρινομένου έναντι του αναιρεσιβλήτου ως προς την κατοχή τίτλων σπουδών (δύο έναντι ενός) και την παρακολούθηση επιμορφωτικών σεμιναρίων (12 έναντι 5) ,4) έναντι του Χ4 υπεροχή του αναιρεσιβλήτου ως προς τη Γ.Υ.Α. (από 25-9-1971, έναντι 14-8-1980) και την Α.Β. (από 1-4-1988 έναντι 1-7-1996),την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (ο συγκρινόμενος δεν άσκησε υπεύθυνα καθήκοντα), και τη γνώση ξένης γλώσσας, ισοδυναμία ως προς την κατοχή σπουδών, υπεροχή του συγκρινομένου ως προς την παρακολούθηση επιμορφωτικών σεμιναρίων.

Ως προς την αξιολόγηση ο συγκρινόμενος είναι σε όλα εξαίρετος, 5)έναντι του Χ5 υπεροχή του αναιρεσιβλήτου ως προς τη Γ.Υ.Α. (από 25-9-1971 έναντι 12-8-1980), την Α,Β. (από 1-1-1988, έναντι από 1-7-1996), την παρακολούθηση σεμιναρίων και την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (ο συγκρινόμενος δεν άσκησε υπεύθυνα καθήκοντα), ισοδυναμία ως προς την κατοχή τίτλου σπουδών και τη γνώση ξένης γλώσσας, ως προς δε την αξιολόγηση ο συγκρινόμενος είναι ως προς όλα (και τα 13) εξαίρετος, και 6)έναντι του Χ6 υπεροχή του αναιρεσιβλήτου ως προς τη Γ.Υ.Α. (από 25-9-1971 έναντι 21-8-1980) και την Α.Β. (από 1-1-1988, έναντι 1-10-1996), την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (από 5-8-1980 έναντι 15-3-1995) και ως προς την αξιολόγηση, ισοδυναμία ως προς την κατοχή τίτλου σπουδών, υπεροχή του συγκρινομένου ως προς την γνώση ξένων γλωσσών (δύο, έναντι μίας).

Εντεύθεν ανακύπτει, εκ των ως άνω προσόντων τους συνολικώς εκτιμωμένων, κατάδηλη υπεροχή του αναιρεσίβλητου έναντι των προαχθέντων συναδέλφων.

Συνεπώς, το Εφετείο που με την προσβαλλομένη απόφασή του έκρινε έτσι, με πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, δεν παραβίασε ευθέως ή πλαγίως τους προαναφερθέντες κανόνες ουσιαστικού δικαίου και γι' αυτό πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμος ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.1 και 19 Κ.Πολ.Δ.

Το Εφετείο, δέχθηκε περαιτέρω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ανέλεγκτα ότι κατά τις ίδιες προαγωγικές κρίσεις το Γενικό Συμβούλιο της αναιρεσειούσας παρέλειψε και τους παρακάτω ομοιόβαθμους συναδέλφους του αναιρεσιβλήτου, τους οποίους η αναιρεσείουσα πρότεινε προς σύγκριση προκειμένου να θεμελιώσει ένσταση διακωλυτική του αγωγικού δικαιώματος, ήτοι τους: 1)Χ7, 2).... 3)Χ8 κατά την προσβαλλομένη απόφαση), 4)Χ9 5)... 6).... 7).... 8)Χ10 και 9) Χ11.

Από αυτούς 1) η Χ7 έχει γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα (Γ.Υ.Α.) από 19-7-1976 και αρχαιότητα στον κατεχόμενο βαθμό (Α.Β.) από 1-10-1994. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων της ΑΣΟΕΕ και γνωρίζει την αγγλική γλώσσα, χωρίς να κατέχει σχετικό πιστοποιητικό. Παρακολούθησε τέσσερα σεμινάρια σχετικά με την πληροφορική, τη διοικητική επιμόρφωση και την αξιολόγηση προσωπικού.

Άσκησε καθήκοντα προϊσταμένου της Υπηρεσίας συναλλαγών του υποκαταστήματος .... από 12-5-1986, προϊσταμένης της υπηρεσίας γενικών εργασιών του ίδιου καταστήματος από 14-3-1995 και διευθύντριας του ίδιου υποκαταστήματος από 1-3-2000. Η βαθμολογία της ήταν εννέα εξαίρετη και οκτώ πολύ καλή για το έτος 1999 και δεκαεπτά εξαίρετη για το έτος 2000. 2) Ο Χ8 κατά την αναίρεση) έχει Γ.Υ.Α.

από 11-8-1980 και Α.Β. από 1-7-1996. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων της ΑΣΟΕΕ και γνωρίζει την αγγλική γλώσσα, χωρίς να κατέχει σχετικό πιστοποιητικό. Παρακολούθησε δεκαέξι σεμινάρια σχετικά με την πληροφορική, τον έλεγχο τραπεζικών κονδυλίων, τους συναλλαγματικούς κινδύνους και την αγγλική γλώσσα.

Δεν αποδείχθηκε ότι κατείχε θέσεις ευθύνης στην αναιρεσείουσα. Η βαθμολογία του ήταν δεκαεπτά εξαίρετος για τα έτη 1999 και 2000. 3) Ο Χ9 είχε Γ.Υ.Α. από 12-8-1980 και Α.Β. από 1-7-1996. Είναι πτυχιούχος του Οικονομικού Τμήματος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γνωρίζει την αγγλική και γερμανική γλώσσα, χωρίς να κατέχει σχετικά πιστοποιητικά.

Άσκησε καθήκοντα Αναπληρωτή Προϊσταμένου Υπηρεσίας Διαπραγμάτευσης Συναλλάγματος από 26-5-1989, Αναπληρωτής Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Διαπραγμάτευσης Συναλλάγματος και Συναλλαγματικής πολιτικής από 21-4-1993, Προϊστάμενος Υπηρεσίας του ίδιου τμήματος από 14-7-1994, Αναπληρωτής Προϊστάμενος του Τμήματος Συναλλαγματικής Πολιτικής από 22-9-1998 και Αναπληρωτής Προϊστάμενος του Τμήματος Πράξεων Συναλλάγματος της Διεύθυνσης Συναλλάγματος από 8-5-2001.

Η βαθμολογία του ήταν δεκαπέντε εξαίρετος και δύο πολύ καλός για τα δύο έτη 1999 και 2000. 4)Ο Χ10 είχε Γ.Υ.Α. από 15-9-1971 και Α.Β. από 1-1-1988. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Παντείου. Άσκησε καθήκοντα προϊσταμένου της Υπηρεσίας Καταθέσεων Τραπεζών από 3-7-1991 και Αναπληρωτής Προϊστάμενος του Τμήματος καταθέσεων από 13-2-1995.

Η βαθμολογία του ήταν δεκατέσσερα εξαίρετος και τρία πολύ καλός για το έτος 1999 και δεκαέξι εξαίρετος και ένα πολύ καλός για το 2000, και 5) Ο Χ11 είχε Γ.Υ.Α. από 15-7-1974 και Α.Β. από 1-10-1988. Είναι κάτοχος δύο πτυχίων της Παντείου (του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης). Γνωρίζει την αγγλική και την ιταλική γλώσσα, χωρίς να διαθέτει σχετικά διπλώματα.

Παρακολούθησε δύο σεμινάρια με αντικείμενο την επιμόρφωση στελεχών, την αξιολόγηση προσωπικού και τα δημόσια οικονομικά. Άσκησε καθήκοντα προϊσταμένου Υπηρεσίας Ελέγχου Εξαγωγών του Τμήματος Εγκρίσεων Εισαγωγών-Εξαγωγών από 15-6-1987, Προϊστάμενος Υπηρεσίας Λοιπών Εργασιών του Τμήματος Εργασιών Εξωτερικού-Εξωτερικού του Υποκαταστήματος ...

από 3-4-1995, Αναπληρωτής Προϊστάμενος Τμήματος Λογιστηρίου και Γραμματείας στο ίδιο Υποκατάστημα από 8-1-2001 και Αναπληρωτής Προϊστάμενος Τμήματος Εργασιών Εξωτερικού στο ίδιο Υποκατάστημα από 21-8-2001. Η βαθμολογία του ήταν δώδεκα εξαίρετος και πέντε πολύ καλός για το 1999 και δεκατέσσερα εξαίρετος και τρία πολύ καλός για το 2000.

Το Εφετείο έκρινε ότι ο αναιρεσίβλητος υπερείχε α) της Χ7 ως προς τη Γ.Υ.Α. και Α.Β. και τη βαθμολογία, ήταν ισάξιος ως προς τους τίτλους σπουδών, τη γνώση ξένων γλωσσών και τον αριθμό σεμιναρίων, υστερεί όμως έναντι αυτής ως προς την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων, β) του Χ8 κατά την αναίρεση) ως προς την Γ.Υ.Α.

και Α.Β., είναι ισάξιος ως προς τους τίτλους σπουδών και τη γνώση ξένων γλωσσών και υστερεί έναντι αυτού ως προς τον αριθμό των σεμιναρίων και τη βαθμολογία, γ)του Χ9 ως προς τη Γ.Υ.Α. και Α.Β. και τη βαθμολογία, είναι ισάξιος ως προς τους τίτλους σπουδών και υστερεί έναντι αυτού ως προς τη γνώση ξένων γλωσσών και την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων, δ)Χ10 ως προς τη γνώση ξένων γλωσσών και τον αριθμό των σεμιναρίων, είναι ισάξιος με αυτόν ως προς την Α.Β., τους τίτλους σπουδών κι τη βαθμολογία και υστερεί έναντι αυτού ως προς την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων και ε) του Χ11 ως προς τη Γ.Υ.Α.

και Α.Β., τον αριθμό των σεμιναρίων και τη βαθμολογία και υστερεί έναντι αυτού ως προς τους τίτλους σπουδών, τις ξένες γλώσσες και την άσκηση υπευθύνων καθηκόντων. Στη συνέχεια δε, το Εφετείο απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την από την αναιρεσείουσα πρωτοδίκως προσβληθείσα και επαναφερθείσα σ' αυτό διακωλυτική ένσταση της ενεργητικής νομιμοποίησης του ενάγοντος στην άσκηση της ένδικης αγωγής, συνισταμένης στο ότι κατά τις προαναφερθείσες προαγωγικές κρίσεις παραλείφθηκαν οι ανωτέρω αναφερόμενοι, υπάλληλοι της αναιρεσείουσας, οι οποίοι υπερείχαν (απλώς)έναντι του αναιρεσίβλητου ως προς τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και συνεπώς δικαίωμα προαγωγής είχαν εκείνοι και όχι ο αναιρεσίβλητος.

Με βάση τα ανελέγκτως δεκτά από την προσβαλλόμενη απόφαση πραγματικά περιστατικά ως προς τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα του αναιρεσίβλητου και των ρηθέντων πέντε ως άνω συναδέλφων, καθόσον αφορά την διακωλυτική ένσταση της αναιρεσείουσας, προκύπτει υπεροχή του αναιρεσίβλητου 1)έναντι της Χ7 ως προς την Γενική Υπηρεσιακή Αρχαιότητα (Γ.Υ.Α.) και την αρχαιότητα στον κατεχόμενο βαθμό (Α.Β.), την παρακολούθηση επιμορφωτικών σεμιναρίων και την αξιολόγηση, ισοδυναμία ως προς την κατοχή τίτλου σπουδών και την γνώση ξένης γλώσσας, υστερεί δε έναντι αυτής ως προς την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων, καθόσον η συγκρινομένη άσκησε καθήκοντα διευθύντριας από 1-3-2000,2)έναντι του Χ8 κατά το δικόγραφο της αναίρεσης) ως προς τη Γ.Υ.Α. (από 25-9-1971 έναντι 11-8-1980), την Α.Β. (από 1-1-1988 έναντι 1-7-1996), την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων (ο συγκρινόμενος δεν άσκησε υπεύθυνα καθήκοντα), ισοδυναμία ως προς την κατοχή τίτλου σπουδών και τη γνώση ξένης γλώσσας, υστερεί έναντι του συγκρινομένου ως προς την παρακολούθηση επιμορφωτικών σεμιναρίων και την αξιολόγηση, 3)έναντι του Χ9 ως προς τη Γ.Υ.Α. (από 25-9-1971 έναντι 12-8-1980), την Α.Β. (από 1-1-1988 έναντι 1-7-1996), την παρακολούθηση επιμορφωτικών σεμιναρίων, την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων και την αξιολόγηση, ισοδυναμία ως προς την κατοχή τίτλου σπουδών, υπεροχή του συγκρινομένου ως προς τη γνώση ξένων γλωσσών, 4)έναντι του Χ10 ως προς την Α.Β., την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων, ισοδυναμία ως προς την κατοχή τίτλου σπουδών και την αξιολόγηση, ως προς δε την Γ.Υ.Α.

ισοδυναμία, περίπου (25-9-1971 ο αναιρεσίβλητος, 15-9-1971 ο συγκρινόμενος), και 5) έναντι του Χ11 ως προς την Γ.Υ.Α., την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων και την αξιολόγηση, υστερεί έναντι του συγκρινομένου ως προς τους τίτλους σπουδών και την γνώση ξένων γλωσσών. Εντεύθεν ανακύπτει υπεροχή του αναιρεσιβλήτου έναντι των ανωτέρω παραλειφθέντων.

Συνεπώς, το Εφετείο που με την προσβαλλομένη απόφασή του έκρινε έτσι, με πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου τους προαναφερθέντες κανόνες ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 207 εδ.α' Αικ και επομένως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμός ο τρίτος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.1 και 19 Κ.Πολ.Δ.

Ως πράγματα, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.8 Κ.Πολ.Δ., τα οποία έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη, αν και προτάθηκαν, ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, θεωρούνται οι ισχυρισμοί, που έχουν αυτοτελεί ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος, δικονομικού ή ουσιαστικού, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο, όχι δε και οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής ή της ενστάσεως, ούτε οι ισχυρισμοί, που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων (Ολ.Α.Π. 11/1996, 469/1984).

Επίσης, δεν είναι πράγματα υπό την ανωτέρω έννοια τα νομικά επιχειρήματα, που προβάλλουν οι διάδικοι για την υποστήριξη των απόψεών τους σε σχέση με νομικά ζητήματα ή οι ισχυρισμοί τους, που αναφέρονται στην ορθή ερμηνεία του νόμου (Ολ. Απ. 3/1997). Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσειούσα με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.8 Κ.Πολ.Δ.

αιτιάται την προσβαλλομένη απόφαση για λήψη υπόψη των ασκούντων ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και μη προταθέντων ισχυρισμών κατά τους οποίους έκρινε 1)Τον Χ1 ότι την 17-8-1992 του ανατέθηκαν καθήκοντα Προϊσταμένου Υπηρεσίας στη Γραμματεία Υποεπιτροπής βιοτεχνικών πιστώσεων και ότι το έτος 2000 η βαθμολογία του ήταν 13 εξαίρετος, το έτος 2000 η βαθμολογία του ήταν 13 εξαίρετος, 2)για το Χ2 ότι έχει παρακολουθήσει ένα σεμινάριο, ότι άσκησε καθήκοντα αναπληρωτή αναπληρωτή προϊσταμένου υπηρεσίας από το έτος 1984 και Προϊσταμένου Υπηρεσίας από το έτος 1984 και Προϊσταμένου Υπηρεσίας από 28-11-1988, 3) για τον Χ3 ότι είναι πτυχιούχος και της Παιδαγωγικής Ακαδημίας, ότι γνώριζε την αγγλική γλώσσα, ότι έχει παρακολουθήσει δώδεκα σεμινάρια και ότι άσκησε καθήκοντα αναπληρωτή προϊσταμένου υπηρεσίας από 21-7-1989, 4) για τον Χ4 ότι γνώριζε την αγγλική και ότι είχε βαθμολογηθεί με 13 εξαίρετος τα δύο έτη 1999 και 2000, 5) για τον Χ5 ότι το έτος 2000 είχε βαθμολογηθεί με 13 εξαίρετος και 6) για τον Χ6 ότι γνωρίζει την Αγγλική γλώσσα, ότι έχει δίπλωμα Superieur στη γαλλική γλώσσα και ότι έχει βαθμολογηθεί με 16 εξαίρετος και 1 πολύ καλός για τι έτος 2000, που δεν είχαν προταθεί στην αγωγή από τον ενάγοντα και ήδη αναιρεσίβλητο.

Οι ανωτέρω ισχυρισμοί αποτελούν συμπεράσματα του Εφετείου που συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων. Επομένως, ο ανωτέρω λόγος της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-1-2006 αίτηση της Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. για αναίρεση της 8639/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 17 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ