Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, upholding lower court's evidence evaluation in labor dispute.

Απόφαση 792 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 792/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορo Κοσμίδη, και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 8η Μαρτίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Καραβέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α.Β.Ε.Ε. με την επωνυμία "Γ. Τ. ΑΒΕΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΜΟΝΩΤΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ" που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Σπυρίδωνα Θεμελιόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ 2 του ΚΠολΔ.

Του αναιρεσίβλητου: Ν. Ν. του Δ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Ευαγγελία Κονταξή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 19520/2008 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεων η 2823/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19-02-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Καρέλλου ανέγνωσε την από 24-2-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 19-2-2010 αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 216 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ η αγωγή, εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στο άρθρο 117 και 118, πρέπει να περιέχει : α) σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα.

Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής αρκεί για το ορισμένο της αγωγής να εκτίθενται στο δικόγραφο της αγωγής τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν τους όρους εφαρμογής ορισμένης νομικής διατάξεως, από την οποία παρέχεται το ασκούμενο με την αγωγή δικαίωμα. Εξάλλου, επί αγωγής με την οποία διώκεται η επιδίκαση αποζημιώσεως λόγω υπερεργασίας, υπερωριακής εργασίας και πρόσθετης εργασίας, καθώς και για εργασία κατά την Κυριακή, για το ορισμένο αυτής αρκεί η αναφορά της χρονικής διάρκειας της εβδομαδιαίας και της ημερήσιας απασχολήσεως, καθώς και η χρονική διάρκεια της εργασίας κατά τις Κυριακές.

Τέλος η νομική αοριστία της αγωγής, που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που πρέπει να εφαρμοσθεί, ελέγχεται με τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ, αν το δικαστήριο αξίωσε περισσότερα ή αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από τα απαιτούμενα από το νόμο για τη θεμελίωση του ασκούμενου δικαιώματος, προκειμένου να κρίνει την αγωγή ή την ένσταση νόμιμη ή αντίθετα αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία, ενώ η ποσοτική και ποιοτική αοριστία αυτής, που συνίσταται η μεν στο ότι το δικόγραφο δεν αναφέρει με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνα δικαίου στον οποίο στηρίζεται το αίτημα της αγωγής ή της ένστασης, η δε στο ότι, στο ίδιο δικόγραφο γίνεται επίκληση απλώς των όρων του νόμου, χωρίς να αναφέρονται τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του, ελέγχονται από τους αριθμ 8 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αντιστοίχως.

Στην προκείμενη περίπτωση, από την επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης αγωγής προκύπτει, ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος, προς θεμελίωση του αιτήματος τους για επιδίκαση αμοιβής για υπερεργασία, υπερωριακή εργασία, πρόσθετη εργασία και εργασία κατά τις Κυριακές, εξέθετε ότι, προσλήφθηκε από την εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα τον Απρίλιο του 2000, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου για να εργασθεί ως οδηγός φορτηγού και ότι παρείχε την εργασία του κατά τα αναλυτικά αναφερόμενα χρονικά διαστήματα ανά ημέρα και εβδομάδα, ήτοι, α) κάθε Κυριακή βράδυ περί ώρα 21.00 ξεκινούσε από τις εγκαταστάσεις της εταιρείας (στο 6,5 χιλιόμετρο της οδού ... - ...) για δρομολόγιο που συνήθως ήταν η Αθήνα, περί την 02.00 ώρα έφθανε στη Λαμία, όπου αναπαύονταν για τρεις ώρες και την 05.00 ώρα έφευγε και έφθανε στον προορισμό του μετά 2,5 ώρες.

Στη συνέχεια, από την 07.30 ή 8.00 ώρα μέχρι και την 12.00 ή 13.00 ώρα γινόταν η εκφόρτωση των εμπορευμάτων και η διεκπεραίωση των εγγράφων και την 13.00 ώρα ξεκινούσε για την επιστροφή, με ώρα άφιξης στις εγκαταστάσεις της εναγομένης την 20.00 ώρα, β) την Τρίτη η εργασία άρχιζε την 08.00 ώρα, είτε με φόρτωμα φορτηγού, είτε με την πραγματοποίηση δρομολογίων σε κοντινές πόλεις, σε απόσταση μικρότερη των 500 χιλιομέτρων και επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη την 18.00 ώρα, γ) την 21.00 ώρα της Τρίτης ξεκινούσε για το δρομολόγιο της Αθήνας, έφθανε στη Λαμία την 02.00 ώρα της Τετάρτης, αναπαύονταν για τρεις ώρες και την 05.00 ώρα ξεκινούσε και πάλι για τον προορισμό του, μετά δε το ξεφόρτωμα και την παράδοση των εμπορευμάτων επέστρεφε στις εγκαταστάσεις της εναγομένης την 18.00 ώρα, δ) την Πέμπτη, έναρξη εργασίας την 08.00 μέχρι την 18.00 ώρα, τρίωρη διακοπή και εκκίνηση την 21.00 ώρα, έφθανε στη Λαμία την 02.00 ώρα της Παρασκευής, ανάπαυση επί τρίωρο, επανεκκίνηση την 05.00 ώρα και εργασία μέχρι την 20.00 ώρα που επέστρεφε στις εγκαταστάσεις της εναγομένης.

Συνακόλουθα, η αγωγή ήταν ορισμένη και ορθώς κρίθηκε ως τέτοια από το Εφετείο. Επομένως, οι πρώτοι , πρώτο μέρος, τρίτος και πέμπτος λόγοι αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αρ. 8 και 14 του Κ.Πολ.Δ., περί αοριστίας των κονδυλίων για υπερεργασία, υπερωριακή εργασία και εργασία κατά τις Κυριακές και πρόσθετη εργασία αντίστοιχα, είναι αβάσιμοι.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι το Δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλομένων από τους διαδίκους πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, είτε για άμεση απόδειξη, είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός απ' αυτή, αρκεί να γίνεται αδιστάκτως βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα των διαδίκων. Η παράβαση δε της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει το λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11 γ' του Κ.Πολ.Δ.

Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, με το δεύτερο και τρίτο μέρος του πρώτου λόγου αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ.11 γ' του Κ.Πολ.Δ. αιτιάται το Εφετείο ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη του τον ταχογράφο του φορτηγού που οδηγούσε ο αναιρεσίβλητος και την κατάθεση του μάρτυρα Ι. Λ., που εξετάσθηκε με δική της επιμέλεια στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, καθόσον από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, ότι το Εφετείο, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε "... τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ..., την .../8-1-2007 ένορκη ενώπιον του συμβολαιογράφου Λαγκαδά Θεσσαλονίκης Νικολάου Ψύλλα βεβαίωση των μαρτύρων του ενάγοντος Ν.

Χ., Θ. Τ. και Ι. Γ., που λήφθηκε ύστερα από νόμιμη κλήτευση της εναγομένης πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες ... και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται ..." (σε συνδυασμό και προς όλο το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκύπτει, κατά τρόπο αδιστάκτως βέβαιο, ότι προς συναγωγή του αποδεικτικού πορίσματός του αναφορικά με το ανωτέρω ουσιώδες ζήτημα, το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία (μάρτυρα ανταποδείξεως και ταχογράφο).

Οι προβαλλόμενες με τους δεύτερο και τέταρτο (με δύο μέρη) λόγους αναιρέσεως αιτιάσεις, ότι το Εφετείο παρέβλεψε την κατάθεση του μάρτυρα ανταποδείξεως, ο οποίος καταθέτει μετά λόγου γνώσεως για το ωράριο εργασίας του ενάγοντος, την κατάθεση του μάρτυρα αποδείξεως και την ως άνω ένορκη βεβαίωση, είναι απαράδεκτες, καθόσον με την επίφαση της αναιρετικής πλημμέλειας του άρθρου 559 αρ. 1, 11, 8 και 14 του Κ.Πολ.Δ.

πλήττεται στην πραγματικότητα, η αναιρετικώς ανέλεγκτη, εκτίμηση των αποδείξεων από το Δικαστήριο της ουσίας (άρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ).

Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 10 Κ.Πολ.Δ. που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στη δίκη, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη γι' αυτά.

Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσείουσα αιτιάται το Εφετείο ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε, ότι προκειμένου να εξαναγκάσει τον αναιρεσίβλητο να εργασθεί και τα Σάββατα, οι νόμιμοι εκπρόσωποι της χρησιμοποίησαν "μπράβους" για να τον ξυλοκοπήσουν στο προαύλιο των εγκαταστάσεων της, και του επιδίκασε το χρηματικό ποσό των 3.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση, για ηθική βλάβη και το ποσό των 2.200 ευρώ για την αποκατάσταση της οδοντοστοιχίας του, χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός (έκτος) από το άρθρο 559 αρ. 10 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος, καθόσον το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα για τον ως άνω αυτοτελή ισχυρισμό, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, έλαβε υπόψη του τις μαρτυρικές καταθέσεις, τις ένορκες βεβαιώσεις και όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-2-2010 αίτηση για αναίρεση της 2823/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 11 Απριλίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Μαΐου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ