Supreme Court annuls labor court decision for exceeding appeal scope and remands case.

Απόφαση 78 / 2024 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 78/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νικόλαο Πουλάκη και Απόστολο Φωτόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 31 Οκτωβρίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Ασημίνα Δημητρακοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η οποία κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Σοφίας Ζέριγγα του Γεωργίου, υπαλλήλου κλητήρα του Υπουργείου Εξωτερικών, υπηρετούσας στο Γενικό Προξενείου της Ελλάδας στο ... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Βασιλική Σκορδάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-6-2016 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 750/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 3051/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο με την από 12-5-2021 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με την από 12-5-2021 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 3102-422/12-5-2021 αίτηση αναίρεσης που άσκησε το αναιρεσείον, Ελληνικό Δημόσιο, προσβάλλεται η υπ' αριθμό 3051/5-5-2020 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρα 591 παρ. 1 και 614 παρ. 3 ΚΠολΔ). Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα [καθότι κατά τα διαλαμβανόμενα στο αναιρετήριο, που δεν αμφισβητεί η αναιρεσίβλητη (άρθ. 261 ΚΠολΔ) η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στο αναιρεσείον στις 13-4-2021] και γενικά παραδεκτά και πρέπει επομένως να ερευνηθεί και περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρα 552, 553 παρ. 1 β, 556 παρ. 1, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ.1 και 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ).

2. Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτουν τα εξής: Η αναιρεσίβλητη-τότε ενάγουσα στην από 28-6-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 35062-1157/28-6-2016 αγωγή της - την οποία απηύθυνε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και έστρεψε κατά του αναιρεσείοντος-τότε εναγομένου - είχε εκθέσει τα εξής:

Ότι στις 1-6-1989 είχε καταρτίσει σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου με το εναγόμενο και ότι έκτοτε προσέφερε σε αυτό την εργασία της ως κλητήρας στο ελληνικό Προξενείο στο Ντίσελντορφ Γερμανίας έναντι ορισμένης μηνιαίας αποζημίωσης. Ότι από νόμιμο γάμο της έχει αποκτήσει τρία (3) τέκνα, το πρώτο από τα οποία γεννήθηκε στις 10-7-1995 και είναι ενήλικο, το δεύτερο από αυτά γεννήθηκε στις 30-10-1997 και το τρίτο στις 11-7-2001 και ότι τέλος το εναγόμενο, μολονότι οχλήθηκε, δεν κατέβαλε σε αυτή για το χρονικό διάστημα από 1-3-2014 έως και 30-6-2016 τις προσαυξήσεις τέκνων στο επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή που εδικαιούτο και οι οποίες έπρεπε να υπολογισθούν με βάση το αντίστοιχο επίδομα - ποσού 7.300 Ευρώ - που λάμβανε ο Έλληνας Πρέσβης στην ίδια Χώρα προσαυξημένο δύο φορές κατά ποσοστό 16%, δηλαδή συνολικά (16%+16%=) 32%, επειδή κατά το χρονικό διάστημα που προαναφέρθηκε το δεύτερο από τα τρία παιδιά αρχικά ήταν ανήλικο και στη συνέχεια ενήλικο, αλλά φοιτούσε σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα και το τρίτο από αυτά κατά το ίδιο χρονικό διάστημα ήταν ανήλικο.

Με το ιστορικό αυτό ζήτησε να υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει σε αυτή για την αιτία που προαναφέρθηκε συνολικό ποσόν ([(7.300 Ευρώ Χ 16 %) + (7.300 Ευρώ Χ 16 %)] Χ 28 μήνες =) 65.408 Ευρώ νομιμότοκα από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών εξέδωσε την υπ' αριθμό 750/22-5-2017 απόφαση με την οποία έκρινε την αγωγή παραδεκτή και νόμιμη (άρθρα 155 παρ. 4 ν. 3566/2007 και ΚΥΑ 083/ΕΥΑ/ΑΣ11254/22-1-2001 -ΦΕΚ Β 390/2001), αλλά α) απέρριψε χωρίς ειδικότερη αιτιολογία την αξίωση της ενάγουσας να επιδικασθεί σε αυτή προσαύξηση για το χρονικό διάστημα από 1-3-2014 έως και 31-5-2014, β) απέρριψε σιωπηρά το αίτημα της ενάγουσας να λάβει προσαύξηση επί του επιδόματος υπηρεσίας της στην αλλοδαπή για το τρίτο τέκνο της, ενώ γ) επιδίκασε σε αυτή προσαύξηση συνολικού ποσού 56.064 Ευρώ, την οποία υπολόγισε σύμφωνα με τη βάση που προαναφέρθηκε, αλλά με προσαύξηση 16 % για το πρώτο παιδί της - μολονότι η ενάγουσα δεν είχε υποβάλει τέτοιο αίτημα, επειδή επρόκειτο για ενήλικο πρόσωπο το οποίο κατά το επίδικο χρονικό διάστημα δεν φοιτούσε σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα - και επιπλέον για το δεύτερο από αυτά το οποίο κατά το ίδιο διάστημα ήταν ανήλικο. 3.

Η ενάγουσα άσκησε κατά της απόφασης του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου την από 29-3-2019 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 24482-244/29-3-2014 έφεση με μοναδικό λόγο ότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο μετά από κακή εκτίμηση των αποδείξεων απέρριψε εν μέρει την αγωγή της για το διάστημα από 1-3 2014 έως 31-5-2014 ως παραγεγραμμένη.

Το εναγόμενο άσκησε κατά της ίδιας απόφασης την από 20-5-2019 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 46595-3605/21-5-2019 έφεση για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου και για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, όπως ειδικότερα επικαλέσθηκε στο δικόγραφο της έφεσης. Το Μονομελές Εφετείο εξέδωσε την υπ' αριθμό 3051/5-5-2020 απόφαση με την οποία συνεκδίκασε τις δύο (2) εφέσεις (άρθρα 524 παρ. 1 και 246 ΚΠολΔ) και α) απέρριψε την έφεση που ασκήσει το αναιρεσείον-τότε εκκαλούν ως αβάσιμη στην ουσία της, ενώ β) δέχθηκε την έφεση που είχε ασκήσει η αναιρεσίβλητη, τότε εκκαλούσα και ενάγουσα, εξαφάνισε την απόφαση του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου - ως προς όλες της τις διατάξεις για την ενότητα του εκτελεστού τίτλου - και δίκασε την αγωγή την οποία δέχθηκε πλήρως ως βάσιμη και στην ουσία της και, ειδικότερα, υποχρέωσε το εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα για το χρονικό διάστημα από 1-3-2014 έως και 30-6-2016 προσαύξηση στο επίδομα υπηρεσίας της στην αλλοδαπή συνολικού ποσού 65.408 Ευρώ νομιμότοκα από την επομένη της επίδοσης της αγωγής.

Το Μονομελές Εφετείο ειδικότερα έθεσε ως βάση υπολογισμού των προσαυξήσεων στο επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή που ζητούσε η εκκαλούσα-ενάγουσα το αντίστοιχο επίδομα που λάμβανε ο Έλληνας Πρέσβης στην ίδια Χώρα, το οποίο - κατά τις παραδοχές του - ανερχόταν κατά το επίδικο χρονικό διάστημα από 1-3-2014 έως και 31-5-2014 σε ποσόν 7.300 Ευρώ το μήνα, και το προσαύξησε κατά ποσοστό 32% συνολικά, δηλαδή κατά ποσοστό 16% για το δεύτερο και κατά ποσοστό 16% επίσης για το τρίτο παιδί της, επειδή κατά το χρονικό διάστημα που προαναφέρθηκε το δεύτερο από αυτά - που είχε γεννηθεί στις 30-10-1997 - αρχικά ήταν ανήλικο και στη συνέχεια ενήλικο, αλλά φοιτούσε σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα, ενώ το τρίτο από αυτά κατά το ίδιο χρονικό διάστημα ήταν ανήλικο.

4.α. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται (...) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου (...). Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, μεταξύ άλλων, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του (...), (ΟλΑΠ 1/2022, ΟλΑΠ 1/2016). Στο άρθρο 155 του Κώδικα Περί Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο ν. 3566/2007 (Φ.Ε.Κ.

Α 117), όπως η παράγραφος 4 συμπληρώθηκε με το άρθρο 41 παρ. 38 εδ. α του ν. 3712/2008(ΦΕΚ Α` 225), ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: "1. Ως αποδοχές των υπαλλήλων του Υπουργείου Εξωτερικών νοούνται ο βασικός μισθός, καθώς και όλα τα, κατά τις κείμενες διατάξεις, χορηγούμενα επιδόματα και προσαυξήσεις. 2. Οι διπλωματικοί υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών αποτελούν κλάδο με ειδικές αποδοχές, λόγω των ειδικών προσόντων, τα οποία απαιτούνται κατά την εισαγωγή τους στην υπηρεσία, των αυξημένων επαγγελματικών υποχρεώσεων και ευθυνών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, καθώς και των ιδιαίτερων συνθηκών υπό τις οποίες εκτελούν τα καθήκοντά τους (...). 4.

Προς αντιμετώπιση του αυξημένου κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα, παρέχεται σε ευρώ, ή συνάλλαγμα, πέραν των αποδοχών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, αναλόγως του κλάδου και του βαθμού. Το επίδομα αυτό προσαυξάνεται αναλόγως των ποσοστών, που ορίζονται εκάστοτε με την προβλεπόμενη στην παράγραφο 5 κοινή υπουργική απόφαση, για τα οικογενειακά βάρη και τη στέγαση.

Τα ανωτέρω ποσά που καταβάλλονται απαλλάσσονται από κάθε υπέρ του Δημοσίου.... κράτηση ή οποιαδήποτε άλλη επιβάρυνση....5. Το ανωτέρω επίδομα καθορίζεται, για τους με πρεσβευτικό βαθμό υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομίας και Οικονομικών, λαμβανομένων υπόψη των πινάκων των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το κόστος ζωής στις πρωτεύουσες όλου του κόσμου.

Για τους λοιπούς υπαλλήλους καθορίζεται με όμοια απόφαση, σε ποσοστό επί αυτού, το οποίο είχε καθορισθεί για τους υπαλλήλους με πρεσβευτικό βαθμό. Η ως άνω υπουργική απόφαση επιτρέπεται να έχει αναδρομική ισχύ. 6. Το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή αναπροσαρμόζεται σε περίπτωση ουσιώδους μεταβολής είτε της ισοτιμίας του συναλλάγματος προς το τοπικό νόμισμα ή το ευρώ είτε της αγοραστικής αξίας τούτων, με βάση επίσημα στοιχεία.

Με κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομίας και Οικονομικών που εκδίδεται μετά από γνώμη επιτροπής....καθορίζεται το ποσοστό της αναφερόμενης στο προηγούμενο εδάφιο αναπροσαρμογής του επιδόματος". Όπως έχει κριθεί και υπό το προϋφιστάμενο, αντιστοίχων ρυθμίσεων, νομοθετικό καθεστώς (άρθρο 131 παρ. 1 Οργανισμού Υπουργείου Εξωτερικών, που είχε κυρωθεί με το ν. 419/1976, άρθρο 135 παρ. 4 και 5 του νέου Οργανισμού Υπουργείου Εξωτερικών που κυρώθηκε με το ν. 2594/1998), το επίδομα αλλοδαπής θεσπίσθηκε για τους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών - στους οποίους περιλαμβάνεται και το βοηθητικό προσωπικό - για να αντιμετωπισθεί η διαφορά κόστους ζωής και οι ειδικές συνθήκες διαβίωσης σε κάθε χώρα, ανάλογα με τον κλάδο στον οποίο ανήκει ο υπάλληλος, το βαθμό που κατέχει και το κόστος ζωής του τόπου, όπου υπηρετεί.

Το επίδομα αυτό προσαυξάνεται και λόγω των οικογενειακών βαρών (με την Φ. 083-58/11-3-1988 Κοινή Απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εξωτερικών και Οικονομικών, ΦΕΚ 177Β, ορίσθηκε το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής αυξάνεται κατά ποσοστό 6% στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του ν. 1505/1984, ενώ με την 2001800/185/0022/17-3-1993 ΦΕΚ Β 153, ορίσθηκε ότι το επίδομα αυτό αυξάνεται κατά ποσοστό 6% στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί ηλικίας έως 6 ετών, κατά ποσοστό 8% για κάθε παιδί ηλικίας 7 έως 12 ετών και κατά ποσοστό 14% για κάθε παιδί ηλικίας 13 έως 18 ετών ή 24 ετών, εφόσον αποδεδειγμένα φοιτούν σε Ανώτερα ή Ανώτατα Εκπαιδευτικά σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 11 του ν. 1505/1984.

Τα ποσοστά αυτά αυξήθηκαν από 1-1-2001 σε 8%, 12% και 16% αντίστοιχα με την υπ' αριθμό 083/ΕΥΑ/ΑΣ 11254/22-1-2001 ΚΥΑ (ΦΕΚ Β' 390) και, μετά την κατάργησή της, με την υπ' αριθμό 2/19609/0022/14-4-2006 ΚΥΑ (ΦΕΚ Β' 553). Η προσαύξηση αυτή αποτελεί αναγκαίο παρακολούθημα του βασικού επιδόματος αλλοδαπής. Το επίδομα που προαναφέρθηκε, επειδή θεσπίσθηκε για να καλύπτει τις δαπάνες, στις οποίες υποβάλλονται οι υπάλληλοι που υπηρετούν στην αλλοδαπή, έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα και χορηγείται επιπλέον αποδοχών που λαμβάνει ο υπάλληλος,.

Το επίδομα περιλαμβάνει και την οικογενειακή παροχή που προβλέπεται από το άρθρο 47 παρ. Α` περίπτωση 4 του ν. 3205/2003 και κατά το επίδικο χρονικό διάστημα από το άρθρο 117 του ν. 4024/2011 και από 1-1-2016 από το άρθρο 15 του ν. 4354/2015. Η παροχή αυτή αποτελεί προσαύξηση του μισθού που λαμβάνουν οι διπλωματικοί υπάλληλοι.

Περαιτέρω, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά τη διαπίστωση ότι στην Ελλάδα υπήρχε υπερβολικό έλλειμμα, εξέδωσε στις 16-2-2010 την 2010/182/ΕΕ (EE L 83) απόφασή του, με την οποία απηύθυνε, κατ` εφαρμογή του άρθρου 126 παρ. 9 σε συνδυασμό με το άρθρο 136 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Σ.Λ.Ε.Ε.) ειδοποίηση προς την Ελλάδα για τη λήψη μέτρων για τη μείωση του ελλείμματος, μεταξύ δε των μέτρων περιλαμβανόταν και η μείωση του μισθολογικού κόστους του Δημοσίου.

Επακολούθησε η δημοσίευση, στις 15-3-2010, του ν. 3833/2010 "Προστασία της εθνικής οικονομίας-Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης" (Φ.Ε.Κ. Α 40), με τον οποίο ελήφθησαν μέτρα, με σκοπό, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, την "αντιμετώπιση των πρωτόγνωρων δυσμενών οικονομικών συνθηκών και της μεγαλύτερης δημοσιονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών, η οποία είχε κλονίσει την αξιοπιστία της χώρας, έχει προκαλέσει μεγάλες δυσκολίες στην προσπάθεια κάλυψης των δανειακών αναγκών της και απειλούν σοβαρά την Εθνική Οικονομία".

Μεταξύ των μέτρων που ελήφθησαν περιλαμβανόταν η μείωση των αποδοχών όσων υπηρετούσαν με οποιαδήποτε σχέση εργασίας στο στενό ή ευρύτερο δημόσιο τομέα (άρθρο 1) αναδρομικά από 1-1-2010 (άρθρα 20 παρ. 1 και 1 παρ. 9) και η θέσπιση νέου ορίου στις συνολικές αποδοχές και πρόσθετες αμοιβές ή απολαβές όλων των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα (άρθρο 2).

Ειδικότερα, στο άρθρο 1 του νόμου αυτού ορίσθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: " (...) 2. Τα πάσης φύσεως επιδόματα, αποζημιώσεις και αμοιβές γενικά, καθώς και τα με οποιαδήποτε άλλη ονομασία οριζόμενα και από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη προβλεπόμενα των λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ.

και των Ο.Τ.Α., των μόνιμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και αντιστοίχων της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς και του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος, μειώνονται κατά ποσοστό δώδεκα τοις εκατό (12%)....3. Από τη μείωση της προηγούμενης παραγράφου εξαιρούνται τα επιδόματα που προβλέπονται στις παρακάτω διατάξεις, όπως ισχύουν κάθε φορά:

α) οικογενειακής παροχής....β) χρόνου υπηρεσίας....γ) εφημεριών.....δ) ραδιενέργειας....ε) ειδικής απασχόλησης....στ) ειδικών συνθηκών εργασίας....ζ) επικίνδυνης εργασίας.....η) καταδυτικού....θ) αναπηρίας και κινδύνου.....ι) μεταπτυχιακών σπουδών.... ια) αποφοίτων Εθνικής Σχολής δημόσιας Διοίκησης....και αποφοίτων Εθνικής Σχολής Τοπικής Αυτοδιοίκησης), ιβ) κινήτρου απόδοσης....ιγ) ειδικής αποζημίωσης.....καθώς και αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας μονάδων.

Στη συνέχεια, στις 3-5-2010, υπεγράφη "Μνημόνιο Συνεννόησης" μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενεργούσας για λογαριασμό των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Το μνημόνιο αυτό προσαρτήθηκε ως παράρτημα στο ν. 3845/2020 "Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο" (Φ.Ε.Κ. 65/6-5-2010).

Με το νόμο αυτό θεσπίσθηκαν μέτρα για την εφαρμογή του οικονομικού προγράμματος που είχε εξαγγελθεί (άμεση μείωση του λογαριασμού μισθοδοσίας του δημόσιου τομέα). Μεταξύ των μέτρων αυτών περιλήφθηκε και η περαιτέρω μείωση κατά ποσοστό 8% των αμοιβών των υπαλλήλων του Δημοσίου. Ειδικότερα, με τις διατάξεις του άρθρου τρίτου του νόμου 3845/2010 - που άρχισαν να ισχύουν από 1-6-2010 - ορίσθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: "1.

Τα πάσης φύσεως επιδόματα, αποζημιώσεις και αμοιβές γενικά, καθώς και τα με οποιαδήποτε άλλη ονομασία οριζόμενα και από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη προβλεπόμενα των λειτουργών και υπαλλήλων των φορέων της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του ν. 3833/2010 (...) μειώνονται κατά ποσοστό οκτώ τους εκατό (8%). 2. Από τη μείωση της προηγούμενης παραγράφου εξαιρούνται τα επιδόματα που προβλέπονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 1 του ν. 3833/2010, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει (...)".

Όπως συνάγεται από τη γραμματική διατύπωση των διατάξεων του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 3833/2010 και του άρθρου τρίτου παρ. 1 του ν. 3845/2010 - τα οποία κάνουν αναφορά σε "πάσης φύσεως επιδόματα, αποζημιώσεις και αμοιβές γενικά" και στα "με οποιαδήποτε άλλη ονομασία οριζόμενα και από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη προβλεπόμενα", καθώς και από τον επιδιωκόμενο με τις διατάξεις αυτές σκοπό, ο οποίος συνίστατο στην άμεση αντιμετώπιση της έκτακτης και εξαιρετικά δυσμενούς οικονομικής κατάστασης της Χώρας και στη δημοσιονομική εξυγίανσή της, οι προβλεπόμενες στις διατάξεις αυτές ποσοστιαίες μειώσεις που προβλέπονται στις διατάξεις αυτές αφορούν σε όλα τα επιδόματα, τις αποζημιώσεις και τις αμοιβές αδιακρίτως που χορηγούντο στους εν ενεργεία λειτουργούς και υπαλλήλους του Δημοσίου.

Εξαιρούνται μόνο τα επιδόματα που ρητώς αναφέρονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 1 του ν. 3833/2010, στις ρυθμίσεις της οποίας παρέπεμψε και η παράγραφος 2 του άρθρου τρίτου του ν. 3845/2010. Το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, επομένως, που προβλέπεται στο άρθρο 155 ν. 3566/2007 εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων που προαναφέρθηκαν, όπως προκύπτει τόσο από τη γραμματική τους διατύπωση, όσο και από το σκοπό για τον οποίο θεσπίσθηκαν.

Ο λόγος ειδικότερα είναι ότι το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή παρά τον αποζημιωτικό του χαρακτήρα βαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, επειδή καταβάλλεται στον υπάλληλο που υπηρετεί στην αλλοδαπή ως πρόσθετη παροχή και επιπλέον δεν περιλαμβάνεται στα επιδόματα τα οποία εξαιρούνται ρητά από το πεδίο εφαρμογής των ίδιων διατάξεων.

Κατά την έννοια, δηλαδή, των διατάξεων αυτών, ενόψει της αδιάστικτης διατύπωσης και του σκοπού τους, το ζήτημα της φύσης των καταβαλλόμενων επιδομάτων δεν είναι κρίσιμο για την υπαγωγή τους στη γενική ρύθμιση για μείωση των αποδοχών. Εξάλλου και η προσαύξηση του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής λόγω τέκνων, η οποία δεν αποτελεί, όπως προαναφέρθηκε, χωριστό επίδομα, αλλά αναγκαίο παρακολούθημα του βασικού επιδόματος αλλοδαπής, δεν εντάσσεται στην ειδικότερη έννοια της οικογενειακής παροχής που ρητώς εξαιρείται από τις μειώσεις που προβλέπονται από το ν. 3833/2010 και από το ν. 3845/2010.

Περαιτέρω, η βούληση του νομοθέτη να συμπεριλάβει και το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής στις ρυθμίσεις των παραπάνω νόμων για ποσοστιαία μείωση των αποδοχών γενικά δεν έρχεται σε αντίθεση με τις διατάξεις των παραγράφων 5 και 6 του άρθρου 155 του ν. 3566/2007, με τις οποίες θεσπίζεται ειδική διαδικασία καθορισμού και αναπροσαρμογής του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής που προβλέπεται στο συγκεκριμένο άρθρο, επειδή το μέτρο για τις ποσοστιαίες μειώσεις των αποδοχών των λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου που θεσπίσθηκε με τους ν. 3833/2010 και 3845/2010 είναι γενικό και δεν αποκλείει την παράλληλη εφαρμογή ειδικών νομοθετικών ρυθμίσεων.

Επίσης, οι ρυθμίσεις αυτές επιφέρουν μείωση - και όχι στέρηση - των αποδοχών και επιδομάτων η οποία δικαιολογείται από λόγους δημοσίου και για το λόγο αυτό δεν αντίκεινται στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α., στην κατοχυρωμένη από το άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της αναλογικότητας, καθώς και στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης η οποία απορρέει από το άρθρο 2 του Συντάγματος (ΑΠ 518/2022, ΣτΕ 1368/2021).

Στον πρώτο λόγο αναίρεσης το αναιρεσείον εκθέτει ότι το Μονομελές Εφετείο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παραβίασε ευθέως τις διατάξεις των άρθρων 155 παράγραφος 4 ν. 3566/2007, 1 παράγραφος 2 ν. 3833/2010 και του άρθρου τρίτου παράγραφος 1 ν.3845/2010 και επομένως υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ με συνέπεια να πρέπει να αναιρεθεί, επειδή, ειδικότερα, υπολόγισε εσφαλμένα την ποσοστιαία προσαύξηση λόγω τέκνων στο επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή - το οποίο δικαιούτο η αναιρεσίβλητη για το χρονικό διάστημα από 1-3-2014 έως 30-6-2016 - επί του αντιστοίχου αυξημένου επιδόματος που λάμβανε ο Έλληνας Πρέσβης στη Γερμανία, πριν τεθούν σε ισχύ οι διατάξεις που προαναφέρθηκαν και όχι, όπως θα έπρεπε, επί του μειωμένου επιδόματος που λαμβάνει έκτοτε ο συγκεκριμένος υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών μετά τις πιο πάνω μειώσεις, με συνέπεια να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και να το υποχρεώσει να καταβάλει στην εκκαλούσα-ενάγουσα για την αιτία που προαναφέρθηκε νομιμότοκα ποσό μεγαλύτερο από αυτό που κατά το νόμο έπρεπε να καταβάλει σε αυτή, όπως ειδικότερα επικαλείται στο αναιρετήριο.

Οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης ως προς το συγκεκριμένα κρίσιμο ζήτημα (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) είναι οι εξής: "(...) Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα-εφεσίβλητη (αναιρεσίβλητη) προσλήφθηκε από το εναγόμενο και ήδη εφεσίβλητο-εκκαλούν Ελληνικό Δημόσιο (αναιρεσείον) στις 15.12.1968, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, και ακολούθως, στις 1.6.1989, συνήψε με το εναγόμενο και ήδη εφεσίβλητο-εκκαλούν δια του Γενικού Προξένου της Ελλάδας στο Ντύσσελντορφ Γερμανίας, σύμφωνα με το άρθρο 69 παρ. 4 του Ν. 419/1976.

σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου με την ίδια ειδικότητα, προκειμένου να προσφέρει τις υπηρεσίες της ως κλητήρας στο ως άνω Προξενείο. Είναι έγγαμη με τρία τέκνα, την Δήμητρα-Ιωάννα, 25 ετών σήμερα (γεννηθείσα στις 10.7.1995), τον Κωνσταντίνο, 23 ετών σήμερα (γεννηθέντα στις 30.10.1997) και την Ευφημία-Ρόζα, 19 ετών σήμερα (γεννηθείσα στις 11.7.2001).

Το εναγόμενο και ήδη εφεσίβλητο- εκκαλούν, αν και υποχρεούτο από τη σύμβαση εργασίας, αλλά και από τους Ν. 419/1976, 2594/1998 και 3566/2007, "Περί Οργανισμού του Υπ.Εξ.", δεν της κατέβαλε, για την χρονική περίοδο οπό 1.3.2014 έως 30.6.2016, ήτοι για 28 μήνες, τις προσαυξήσεις επί του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής λόγω τέκνων, ανερχόμενες στα κατωτέρω ποσά, τα οποία όπως αναφέρεται στην ανωτέρω νομική σκέψη, υπολογίζονται επί του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής του Πρέσβεως και όχι επί του μισθού της, όπως εξάλλου έχει ήδη κριθεί με δύναμη δεδικασμένου από τις υπ αριθμ. 1759/2014 και 5345/2017 αποφάσεις του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, εκδοθεισών επί αγωγών της για προγενέστερα χρονικά διαστήματα.

Συνεπώς, η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα- εφεσίβλητη δικαιούται να λάβει την επίδικη προσαύξηση λόγω τέκνων στο επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, υπολογιζόμενη σε ποσοστό επί του επιδόματος του Έλληνα Πρέσβη στο εττίδικο χρονικό διάστημα από 1.3.2014 έως 30.6.2016. Ειδικότερα, η προσαύξηση ανέρχεται στο ποσό των 2.336 ευρώ μηνιαίως (ήτοι 16% + 16%=32% X 7.300 ευρώ), δηλαδή στο συνολικό ποσό των 2.336 ευρώ X 28 μήνες = 65.408 ευρώ.

Ο περαιτέρω ισχυρισμός του εκκαλούντος Ελληνικού Δημοσίου, ότι το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη κατά το επίδικο χρονικό διάστημα από 01.01.2010 έως 30.06.2011 δεν ανερχόταν στο ποσό των 7.300 ευρώ μηνιαίως, όπως υπολογίστηκε από την εκκαλουμένη, αφού είχε περικοπεί κατά 12% δυνάμει του άρθρου 1 παρ.2 του Ν. 3833/2010, όπως αυτό τροποποιήθηκε με την παρ.1 του τρίτου άρθρου του Ν. 3845/2010 ήτοι σε 6.424 ευρώ και από 01.07.2010 και εφεξής στο ακόμη μικρότερο ποσό των 5.910.08 ευρώ μηνιαίως, αφού είχε περικοπεί έτι περαιτέρω, επειδή το επίδομα αυτό δεν υπάγεται στις περιπτώσεις των επιδομάτων που εξαιρέθηκαν από τις προαναφερόμενες μειώσεις, με αττοτέλεσμα το ποσοστό 32% επί του επιδόματος αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη που δικαιούται ως προσαύξηση επιδόματος λόγω τέκνων η ενάγουσα κα ήδη εκκαλούσα· εφεσίβλητη, να ανέρχεται σε μικρότερο ποσό και όχι στο μεγαλύτερο εκείνο το οποίο ζήτησε, υπολογιζόμενο σε ποσοστό επί επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη, όπως αυτό ίσχυε προ των άνω περικοπών, είναι απορριπτέος ως μη νόμιμος.

Και τούτο διότι το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη δεν αποτελεί αποδοχές, στις οπαίες επιβάλλονται οι περικοπές που προβλέπονται από τις διατάζεις του ν. 3833/2010 και οι περαιτέρω περικοπές του ν. 3845/2010, όπως αβασίμως ισχυρίζεται το εκκαλούν, αλλά αποτελεί "ειδικό αποζημιωτικό" επίδομα κάλυψης εξόδων των εργαζομένων στην αλλοδαπή και ανηκόντων στην υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών υπαλλήλων του εκκαλούντος εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου, που καταβάλλεται μόνο για όσο χρόνο αυτοί υπηρετούν στην αλλοδαπή, το οποίο αναπροσαρμόζεται (μειώνεται ή αυξάνεται) μόνο από την ειδική επιτροπή του άρθρου 155 παρ.6 του ισχύοντος Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών (ν. 3556/2007) και για τους περιοριστικά αναφερόμενους στις άνω διατάξεις λόγους, ήτοι μόνο σε περίπτωση ουσιώδους μεταβολής είτε της ισοτιμίας του συναλλάγματος προς το τοπικό νόμισμα ή το ευρώ, είτε της αγοραστικής αξίας αυτών, με βάση επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ (...) Κατ' ακολουθίαν ο πρώτος λόγος της Β' έφεσης, σύμφωνα με τον οποίο το επίδομα έπρεπε να υπολογισθεί επί μειωμένου μισθού του Πρέσβη, είναι απορριπτέος ως κατ' ουσίαν αβάσιμος και ορθά έκρινε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφαση ότι πρέπει να υπολογισθεί επί μηνιαίων αποδοχών 7.300 ευρώ.

Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι ο γιος της ενάγουσας και ήδη εκκαλούσας-εφεσίβλητης Κωνσταντίνος, είναι γεννημένος στις 30.10.1997 και επομένως για το χρονικό διάστημα από 1.3.2014 έως 30.10.2015 ήταν ανήλικος και δικαιούτο κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα η μητέρα του το επίδικο επίδομα. Περαιτέρω για το χρονικό διάστημα από 1.11.2015 έως 30.6.2016, επίσης το δικαιούται καθώς αποδεικνύεται ότι πληρούται η προϋπόθεση του νόμου περί φοίτησης σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα (βλ.

την από 4.8.2015 βεβαίωση του Κολλεγίου Επαγγελματικής Κατάρτισης του Δήμου Ζόλινγκεν Γερμανίας, όπου αναφέρετε ότι ο Κωνσταντίνος Τσιούγκαρης, γιος της ενάγουσας και ήδη εκκαλούσας-εφεσίβλητης, φοιτά στην εν λόγω σχολή, η οποία είναι Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή, από 1.8.2015 και αναμένεται να φοιτήσει έως τον Ιούλιο του 2017).

Όσον αφορά δε την θυγατέρα της Ευφημίας-Ρόζας, αυτή ήταν ανήλικη καθ' όλο το χρονικό διάστημα από 1.3.2014 έως 30.6.2016 (γεννηθείσα το 2001) και δικαιούται επίσης κα γι' αυτήν επίδομα τέκνου. Κατ' ακολουθίαν και ως προς το δεύτερο σκέλος του είναι απορριπτέος ο πρώτος λόγος της Β' έφεσης, με τον οποίο παραπονείτο το εκκαλούν ότι εσφαλμένα χορηγήθηκε το επίδομα και για τον Κωνσταντίνο, ως κατ' ουσίαν αβάσιμος.".

Το Μονομελές Εφετείο επομένως το οποίο με την απόφαση που αναιρεσιβάλλεται α) υπολόγισε εσφαλμένα την ποσοστιαία προσαύξηση λόγω τέκνων στο επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή - το οποίο δικαιούτο η αναιρεσίβλητη για το χρονικό διάστημα από 1-3-2014 έως 30-6-2016 - επί του αντιστοίχου αυξημένου επιδόματος που λάμβανε ο Έλληνας Πρέσβης στη Γερμανία, με βάση τα όσα ίσχυαν πριν τεθούν σε ισχύ οι διατάξεις των άρθρων 1 παράγραφος 2 ν. 3833/2010 και του άρθρου τρίτου παράγραφος 1 ν.3845/2010 και όχι, όπως θα έπρεπε, επί του μειωμένου επιδόματος κατόπιν των σχετικών μειώσεων που έκτοτε λαμβάνει ο συγκεκριμένος υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών και μετά από αυτό β) εξαφάνισε την απόφαση του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και υποχρέωσε το ήδη αναιρεσείον να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη για την αιτία που προαναφέρθηκε νομιμότοκα ποσό μεγαλύτερο από αυτό που κατά το νόμο έπρεπε να καταβάλει σε αυτή, παραβίασε ευθέως τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν με συνέπεια να υποπέσει στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ.

Ο πρώτος επομένως λόγος αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. Κατά το άρθρο 559 αριθμός 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης [ιδρύεται] και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα, κατά την έννοια της διάταξης [αυτής] είναι και οι λόγοι (...) εφέσεως που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας κρίσης και, συνεπώς, η παραδοχή από το Εφετείο ανύπαρκτου λόγου εφέσεως ή η επανάκριση κεφαλαίου της αποφάσεως έξω από τα όρια της εφέσεως συνιστούν πλημμέλειες που εμπίπτουν στο λόγο αναίρεσης [που προβλέπεται από τη διάταξη που προαναφέρθηκε] (ΟλΑΠ 22/2005).

Με το δεύτερο σκέλος του δευτέρου λόγου αναίρεσης το αναιρεσείον εκθέτει ότι το Μονομελές Εφετείο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 522, 524, 535 παρ. 1 και 536 ΚΠολΔ με συνέπεια να υποπέσει στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 8 και να πρέπει για το λόγο αυτό να αναιρεθεί, επειδή έλαβε υπόψη λόγο έφεσης ο οποίος δεν είχε προταθεί με συνέπεια να εξαφανίσει την απόφαση που είχε προσβληθεί με το ένδικο αυτό μέσο και να ερευνήσει την αγωγή καθ' υπέρβαση των ορίων του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης.

Το αναιρεσείον ειδικότερα επικαλείται ότι, μολονότι η εκκαλούσα-ενάγουσα δεν είχε προσβάλει με την από 29-3-2019 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 29482-2244/29-3-2019 έφεσή της την υπ' αριθμό 750/22-5-2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για το λόγο ότι μετά από εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων είχε απορρίψει σιωπηρά την από 28-6-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 35062-1157/28-6-2016 αγωγή της ως προς το κονδύλιό της να προσαυξηθεί το επίδομα υπηρεσίας της στην αλλοδαπή και για το τρίτο της τέκνο, καθότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο είχε επιδικάσει σε αυτήν τη σχετική προσαύξηση για το πρώτο (Δήμητρα-Ιωάννα) - χωρίς σχετικό αγωγικό αίτημα - και το δεύτερο (Κωνσταντίνο) τέκνα αυτής, το Μονομελές Εφετείο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δέχθηκε την έφεση, εξαφάνισε την εκκαλουμένη και επιδίκασε εσφαλμένα στην εκκαλούσα-ενάγουσα προσαύξηση και για το τρίτο της τέκνο, δηλαδή ποσόν μεγαλύτερο από αυτό που μπορούσε να αξιώσει από το ίδιο για την αιτία που προαναφέρθηκε.

Από την από 29-3-2019 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 29482-2244/29-3-2019 έφεση που είχε ασκήσει η αναιρεσίβλητη κατά της υπ' αριθμό 750/22-5-2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών προκύπτει (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) ότι η διάδικος αυτή δεν είχε περιλάβει στο εφετήριο αιτίαση ότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο μετά από κακή εκτίμηση των αποδείξεων είχε απορρίψει σιωπηρά με την εκκαλουμένη απόφαση την από 28-6-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 35062-1157/28-6-2016 αγωγή της ως προς το κονδύλιό της να προσαυξηθεί το επίδομα υπηρεσίας της στην αλλοδαπή και για το τρίτο της τέκνο. Το Μονομελές Εφετείο, ωστόσο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δέχθηκε την έφεση, εξαφάνισε την εκκαλουμένη και επιδίκασε εσφαλμένα στην αναιρεσίβλητη, τότε εκκαλούσα-ενάγουσα, προσαύξηση και για το τρίτο της τέκνο, δηλαδή επιδίκασε σε αυτή ποσόν μεγαλύτερο από αυτό που μπορούσε νόμιμα να αξιώσει από το αναιρεσείον -τότε εφεσίβλητο και εναγόμενο για την αιτία που προαναφέρθηκε στο πλαίσιο του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης. Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση επομένως έλαβε υπόψη της ανύπαρκτο λόγο έφεσης με συνέπεια να υπερβεί το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα του ενδίκου αυτού μέσου και να υποπέσει για το λόγο αυτό στην αναιρετική πλημμέλεια που προβλέπεται από το άρθρο 559 αριθμός 8 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 522, 524, 535§1 και 536 ΚΠολΔ.

Η αναιρεσιβαλλομένη επομένως απόφαση πρέπει να αναιρεθεί, παρελκούσης της έρευνας του πρώτου σκέλους του δευτέρου λόγου αναίρεσης για τη μη λήψη υπόψη σχετικού λόγου έφεσης του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, και η υπόθεση, επειδή χρειάζεται περαιτέρω διευκρίνιση, πρέπει να παραπεμφθεί για εκδίκαση ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο είναι δυνατόν να συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την απόφαση που αναιρέθηκε, όπως αιτείται και το αναιρεσείον (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος που κατέθεσε προτάσεις - μετά από το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του - πρέπει να επιβληθούν μειωμένα σε βάρος της αναιρεσίβλητης, η οποία ηττήθηκε στη δίκη (άρθρα 573 παρ. 1, 106, 176 παρ. 1, 180, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, 22 παρ. 1 ν. 3693/1957 που έχει αμφιμερή ισχύ, 12 παρ. 5 ν. 1738/1987 και παράγραφος 2 ΚΥΑ Οικονομικών και Δικαιοσύνης 134423/οικ/8-12-1992/20-1-1993), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμό 3051/5-4-2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την απόφαση που αναιρέθηκε.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, το ύψος των οποίων ορίζει σε τριακόσια (300) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Νοεμβρίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Ιανουαρίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ