Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to death of necessary co-party and failure to call heirs.

Απόφαση 78 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 78/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των καθ' ων η κλήση-αναιρεσειόντων: 1. Χ1, 2. Χ2, 3. Χ3, 4.Χ4, ως εκ διαθήκης κληρονόμων του αρχικού αναιρεσείοντος Χ, ο οποίος απεβίωσε την 12-12-2005 και 5. Χ5, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Οι τέσσερεις πρώτοι εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Χρήστο Τζήμα, Ευαγγελία Ποδηματά και Βασίλειο Παπαδήμα, οι οποίοι δήλωσαν ότι η πέμπτη καθής η κλήση απεβίωσε την 7-9-07 όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα υπ' αριθ. ..... ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Θεσ/κης, όπου και αναγνώσθηκε.

Της καλούσας-αναιρεσίβλητης: Ψ1, ως ασκούσα τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου της, Ψ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Κιοσσέ, ο οποίος δήλωσε ότι παραιτείται του δικογράφου της κλήσεως ως προς την πέμπτη καθής η κλήση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-4-1995 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης-καλούσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:9122/1996, 32084/1996, 19621/2002 και 20591/2003 προδικαστικές, 20359/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2312/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αρχικός- αναιρεσείων με την από 10-9-2005 αίτησή του. Κατόπιν βιαίας διακοπής λόγω θανάτου του αναιρεσείοντος η υπόθεση επανέρχεται προς συζήτηση με την από 18-8-2006 κλήση της καλούσας-αναιρεσιβλήτου και τους από 11-9-2006 πρόσθετους λόγους- αίτησης επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση των καθών η κλήση. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 12-4-2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού ήδη προαχθέντος σε Αντιπρόεδρο, Δημητρίου Λοβέρδου, και την από 13-9-2007 έκθεσή της επί των προσθέτων λόγων, με τις οποίες εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων. Οι πληρεξούσιοι των καθών η κλήση ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης-καλούσας την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 1479 Κ.Πολ.Δικ. η μητέρα έχει δικαίωμα να ζητήσει με αγωγή την αναγνώριση της πατρότητας του τέκνου που γεννήθηκε χωρίς γάμο της με τον πατέρα του. Το ίδιο δικαίωμα έχει και το τέκνο. Κατά δε το άρθρο 1480 ΑΚ η αγωγή της μητέρας ασκείται κατά του πατέρα ή των κληρονόμων του. Η αγωγή του τέκνου ασκείται κατά του γονέα που δεν έχει προβεί στην αναγκαία για την εκούσια αναγνώριση δήλωση ή κατά των κληρονόμων του.

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με αυτή του άρθρου 617 Κ.Πολ.Δικ., η οποία κατ' ορθή ερμηνεία αυτής, αναφέρεται και στους παθητικά νομιμοποιούμενους διαδίκους, προκύπτει ότι επί αγωγής του τέκνου για αναγνώριση της πατρότητάς του, ο θάνατος του εναγομένου πατέρα κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας της αγωγής αυτής επιφέρει διακοπή της δίκης, η οποία επαναλαμβάνεται με τους κληρονόμους του, οι οποίοι νομιμοποιούνται παθητικά.

Αν δε οι κληρονόμοι αυτοί είναι περισσότεροι συντρέχει περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, διότι η ισχύς της αποφάσεως που δέχεται ή απορρίπτει τη σχετική αγωγή επεκτείνεται αυτοδικαίως έναντι πάντων των ομοδίκων (ΑΠ 214/1998), αλλά και διότι λόγω των συντρεχουσών περιστάσεων δεν μπορούν να υπάρξουν αντίθετες αποφάσεις έναντι εκάστου των ομοδίκων (ΑΠ 1411/1987).

Έτσι η συζήτηση επί της διαφοράς αυτής πρέπει να γίνεται ενιαίως και από κοινού απέναντι όλων των αναγκαίων ομοδίκων και δεν συγχωρείται η επίσπευση χωριστά ως προς ορισμένους εξ αυτών, εφ' όσον ο κατακερματισμός αυτός της διεξαγωγής της δίκης οδηγεί προδήλως σε ματαίωση του σκοπού της εξασφάλισης ενιαίας και ομοιόμορφης δικαστικής κρίσης.

Εξάλλου κατά την έννοια του άρθρου 576 § 3 Κ.Πολ.Δικ. αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους και αν ακόμη ο επισπεύδων τη συζήτηση δηλώσει ότι δεν εισάγει την υπόθεση ως προς τον απολειπόμενο (ΑΠ 823/1976). Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 76 § 3 Κ.Πολ.Δικ.

αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος ασκήσει ένδικο μέσο, θεωρούνται από το νόμο ως ασκήσαντες αυτό και οι ομόδικοί του, παρόλο που αδράνησαν (Ολ. ΑΠ 63/1981). Στην περίπτωση δε αυτή πρέπει και οι μη ασκήσαντες ομόδικοι να καλούνται σε όλες τις συζητήσεις του ενδίκου μέσου (άρθρα 76 § 3 και 110 § 2 Κ.Πολ.Δικ.), αλλιώς η συζήτηση αυτού κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους (ΑΠ 214/1998).

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων Χ απεβίωσε την 12-12-2005, ήτοι μετά την άσκηση της κρινόμενης από 10-9-2005 αναιρέσεως κατά της υπ' αριθ. 2312/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία, κατ' επικύρωση της πρωτόδικης απόφασης, έγινε δεκτή η από 4-5-1995 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, ως ασκούσας την γονική μέριμνα της γεννηθείσας εκτός γάμου ανήλικης θυγατρός της Ψ και αναγνωρίσθηκε ως φυσικός πατέρας της ανήλικης αυτής ο αναιρεσείων.

Μετά δε τη βίαιη διακοπή της δίκης, που επήλθε με τον θάνατο του αναιρεσείοντος, επαναφέρεται προς συζήτηση η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως με την από 18-8-2006 κλήση της αναιρεσίβλητης, που στρέφεται κατά των 1) Χ1, 2) Χ2, 3) Χ3, 4) Χ4 και 5) Χ5, ως εκ διαθήκης κληρονόμων των τεσσάρων πρώτων και νομίμου μεριδούχου της πέμπτης τούτων του αποβιώσαντος αναιρεσείοντος.

Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως εκ του οικείο πινακίου κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, ο μεν πληρεξούσιος Δικηγόρος της αναιρεσίβλητης, με δήλωσή του που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, παραιτήθηκε του δικογράφου της κλήσεως ως προς την πέμπτη των καθ'ων (Χ5), οι δε παριστάμενοι τέσσερες πρώτοι τούτων (καθ' ων) δια των πληρεξουσίων δικηγόρων τους εγνωστοποίησαν τον θάνατο αυτής (πέμπτης των καθ'ων), που προκύπτει και από την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. ......

ληξιαρχική πράξη θανάτου της Ληξιάρχου του Δήμου Θεσσαλονίκης. Η τελευταία αυτή (πέμπτη των καθ'ων) ως νόμιμος μεριδούχος του αποβιώσαντος αναιρεσείοντος, ιδιότητα που δεν αμφισβητείται από την αναιρεσίβλητη, είναι κατά τα προεκτιθέμενα, αναγκαία ομόδικος των λοιπών παρισταμένων κληρονόμων του αναιρεσείοντος.

Επομένως η συζήτηση επί της επίδικης διαφοράς πρέπει να γίνει ενιαίως και από κοινού έναντι όλων των αναγκαίων ομοδίκων και γιαυτό η τελευταία των καθ'ων Χ5 και μετά το θάνατο αυτής οι κληρονόμοι της, πρέπει να καλούνται σε κάθε συζήτηση. Ενώ εξ άλλου από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει εάν οι δεύτερος και τρίτος των καθ'ων, Χ2 και Χ3, ως πλησιέστεροι, σύμφωνα με το προσκομιζόμενο υπ' αριθ. .....

πιστοποιητικό του Δήμου Θεσσαλονίκης, συγγενείς (εγγονοί) της ως άνω αποβιωσάσης (πέμπτης των καθ'ων), είναι και οι μοναδικοί κληρονόμοι αυτής, αφού δεν προσκομίζεται πιστοποιητικό περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης αυτής. Ούτε κατά το παρόν στάδιο συντρέχει περίπτωση εκουσίας ή αναγκαστικής επανάληψης της δίκης μετά το θάνατο της ως άνω Χ5, αφού, ούτε οι παριστάμενοι δεύτερος και τρίτος τούτων δήλωσαν ότι είναι κληρονόμοι της αποβιωσάσης και ότι συνεχίζουν την δίκη και με την ιδιότητα αυτή στη θέση εκείνης, ούτε η αναιρεσίβλητη, που παραιτήθηκε της κλήσεως ως προς την αποβιώσασα (πέμπτη των καθ'ων), έχει τηρήσει τη διαγραφόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 291 και 292 Κ.Πολ.Δικ.

διαδικασία, οι δε πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως, που έχουν ασκηθεί από τους τέσσερες πρώτους των καθ'ων, θεωρούνται κατά νόμο ότι έχουν ασκηθεί και από την αποβιώσασα αναγκαία ομόδικός τους (πέμπτη των καθ'ων), με συνέπεια να επιβάλλεται κατά νόμον η κλήτευση των κληρονόμων αυτής. Με βάση αυτά πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής ως προς όλους τους διαδίκους προκειμένου να κληθούν και οι κληρονόμοι της αποβιωσάσης Χ5 και να επαναληφθεί η δίκη, είτε εκουσίως, είτε αναγκαστικά, μετά τήρηση της διαγραφομένης από τα άρθρα 290 επ.

Κ.Πολ.Δικ. διαδικασίας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 10-9-2005 αίτησης του Χ και των από 11-9-2006 προσθέτων λόγων για αναίρεση της υπ' αριθ. 2312/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ