Supreme Court dismisses appeal against lower court ruling due to vague grounds and failure to raise inadmissibility arguments at first instance.

Απόφαση 789 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 789/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Μιχαήλ Αποστολάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Ιανουαρίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Ι. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΑΛΙΜΟΥ" που εδρεύει στον Άλιμο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από την πληρεξούσια δικηγόρο Άννα ΜΑΣΤΡΟΚΑΛΟΥ.

Της αναιρεσίβλητης: εταιρείας με την επωνυμία "REGIOEUROPA A.S.B.L." που εδρεύει στις Βρυξέλλες και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Παναγόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-12-2015 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης εταιρείας και προσώπου που δεν είναι διάδικος στη δίκη αυτή, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείου Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8325/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 456/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητάει ο αναιρεσείων Δήμος με την από 30-09-2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξουσία του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 30-9-2020 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 456/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος και επικύρωσε την 8325/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η από 29-12-2015 αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά του αναιρεσείοντος. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα κατ' άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 και 566 § 1 ΚΠολΔ, είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της, όπως ορίζουν οι διατάξεις των άρθρων 577 §§ 1 και 3 ΚΠολΔ, εφόσον προσκομίζεται και η 257/6-10-2020 απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του αναιρεσείοντος Δήμου Αλίμου, με την οποία εγκρίθηκε η άσκησή της σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 72 § 1 περ. ι' εδ. α' ν. 3852/2010 "Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης", όπως ίσχυε πριν από τη μεταφορά της σχετικής αρμοδιότητας στη Δημοτική Επιτροπή, που έγινε με το άρθρο 9 ν. 5056/2023 (με το οποίο προστέθηκε άρθρο 74Α στο ν. 3852/2010).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 106, 237 εδ. 1 στοιχ. β', 346 και 453 § 1 ΚΠολΔ, ως αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν νοούνται εκείνες των οποίων δεν έγινε προσκόμιση και σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του ενδιαφερόμενου διαδίκου (Α.Π. 1414/2021, Α.Π. 1209/2011, Α.Π. 871/2006). Δεν αρκεί, δηλαδή, η προσκόμιση του εγγράφου ή άλλου αποδεικτικού μέσου, αλλά πρέπει να γίνεται και νόμιμη επίκληση αυτού με σαφή και συγκεκριμένα στοιχεία, ώστε να αναγνωρίζεται η ταυτότητά του (Α.Π. 759/2018). Για το παραδεκτό του λόγου αυτού πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο τα ανεπίτρεπτα αποδεικτικά μέσα, που έλαβε υπόψη το δικαστήριο, ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου έχει ληφθεί υπόψη το αποδεικτικό μέσο, που δεν το επιτρέπει ο νόμος, και ο λόγος, για τον οποίο τα αποδεικτικά μέσα ήταν ανεπίτρεπτα από τον νόμο (Α.Π. 103/2021, Α.Π. 873/2019, Α.Π. 1505/2018), επιπλέον δε να προβάλλεται ισχυρισμός ότι το απαράδεκτο αυτό προτάθηκε από τον αναιρεσείοντα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν συντρέχει κάποια από τις αναφερόμενες στο άρθρο 562 § 2 του ΚΠολΔ εξαιρετικές περιπτώσεις, την οποία αυτός πρέπει επίσης να αναφέρει (Α.Π. 1416/2023, Α.Π. 374/2019, Α.Π. 809/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 30-9-2020 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 456/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή κατ' άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων: Με την από 29-12-2015 αγωγή τους, η πρώτη ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη και ο δεύτερος ενάγων Α.

Γ. (μη διάδικος στην αναιρετική δίκη) ζήτησαν να υποχρεωθεί ο εναγόμενος-αναιρεσείων Δήμος να καταβάλει 21.000 ευρώ στην πρώτη ενάγουσα και 19.000 ευρώ στο δεύτερο για την αμοιβή τους από συμβάσεις παροχής υπηρεσιών, που συνήψαν με αυτόν κατά τα έτη 2010 έως 2013 η πρώτη και 2004 έως 2007 ο δεύτερος. Με την 8325/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η αγωγή απορρίφθηκε ως προς τον δεύτερο ενάγοντα και έγινε δεκτή ως προς την πρώτη.

Ο εναγόμενος άσκησε έφεση, η οποία απορρίφθηκε με την αναιρεσιβαλλόμενη 456/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης από τον αρ. 11 περ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη τις από 14-1-2010, 26-1-2010, 17-3-2010, 7-5-2010, 10-10-2011, 5-6-2012, 24-4-2012, 12-4-2012, 21-1-2012, 17-1-2013, 8-5-2013, 12-4-2013 και 22-4-2013 τηλεομοιοτυπίες (fax) της αναιρεσίβλητης-ενάγουσας προς αυτόν (αναιρεσείοντα-εναγόμενο), δεχόμενο ότι από αυτές προκύπτει η εκτέλεση των υπηρεσιών της στα πλαίσια των ένδικων συμβάσεων παροχής υπηρεσιών, επειδή τα εν λόγω έγγραφα είχαν προσκομιστεί από την αναιρεσίβλητη με τις προτάσεις της χωρίς νόμιμη επίκληση με σαφή και συγκεκριμένα στοιχεία, προκειμένου να αναγνωρίζεται η ταυτότητά τους.

Ο λόγος είναι αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος, εφόσον ο αναιρεσείων δεν αναφέρει στο αναιρετήριο ότι το απαράδεκτο λόγω της προσκόμισης των εγγράφων χωρίς νόμιμη επίκληση προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, ούτε ισχυρίζεται ότι συντρέχει κάποια από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 562 § 2 του ΚΠολΔ, όπως απαιτείται για το ορισμένο του λόγου αυτού κατά τα προαναφερθέντα στη μείζονα σκέψη, και τούτο ανεξαρτήτως του ότι, όπως προκύπτει από τις παραδεκτώς κατ' άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ επισκοπούμενες προτάσεις των διαδίκων ενώπιον του Εφετείου, η αναιρεσίβλητη προσκόμισε μεν τα ανωτέρω έγγραφα με τις από 25-2-2019 προτάσεις της χωρίς σαφή και συγκεκριμένη επίκληση, όμως ο αναιρεσείων δεν κατέθεσε προσθήκη στις από 22-2-2019 προτάσεις του έως τη δωδέκατη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας μετά τη συζήτηση, που έλαβε χώρα την 26-2-2019, όπως είχε δικαίωμα κατ' άρθρο 524 § 1 εδ.

β' ΚΠολΔ, και δεν πρότεινε το απαράδεκτο λόγω της μη νόμιμης επίκλησης των εν λόγω εγγράφων, δηλαδή δεν προέβαλε την παράβαση στο δικαστήριο της ουσίας, παρόλο που είχε τη δικονομική ευχέρεια να το πράξει.

Κατ' ακολουθίαν τούτων, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς εξέταση, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων Δήμος στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος της τελευταίας, σύμφωνα με τα άρθρα 176, 183 και 191 § 2 ΚΠολΔ, μειωμένα όμως κατ' άρθρο 281 § 2 του νόμου 3463/2006 (Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων), όπως ορίζεται στο διατακτικό. Στην παρούσα δεν διαλαμβάνεται διάταξη περί εισαγωγής του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο κατ' άρθρο 495 § 3 ΚΠολΔ, επειδή ο αναιρεσείων, ο οποίος έχει τις ατέλειες και τα προνόμια του Δημοσίου κατ' άρθρο 276 § 1 εδ. β' ν. 3463/2006, δεν κατέθεσε παράβολο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-9-2020 αίτηση του αναιρεσείοντος Δήμου Αλίμου για αναίρεση της 456/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην καταβολή μειωμένων των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Μαΐου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ