Supreme Court dismisses appeal against labor court verdict on illegal overtime work due to insufficient grounds.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appeal filed by Palirroia-Souliotis A.E. against the Second Instance Court's ruling regarding illegal overtime work. The appellant argued the lower court lacked a legal basis and failed to consider specific evidence, but the court found these claims unfounded. The decision rests on the principle that appellate courts cannot re-evaluate evidence or demand detailed reasoning for factual findings, provided the lower court's assessment is clear and logical.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(19) and 559(11)(c) of the Code of Civil Procedure; An appeal based on lack of legal basis is inadmissible when it challenges the evaluation of evidence or requires detailed reasoning for factual findings, as the appellate court exercises free evaluation of evidence without obligation to specify the weight given to each piece.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 789 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 789/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ-ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ Α.Ε.", που εδρεύει στα Πολιτικά Ευβοίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Πλάτωνα Νιάδη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσίβλητων: 1.Ψ1, 2. Ψ2, 3. Ψ3, εκ των οποίων οι 1ος και 3ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Ντούμο, με δήλωση του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ., ενώ η 2η δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13/12/1999 αγωγή του ήδη 1ου αναιρεσίβλητου και άλλων που δεν είναι διάδικοι στη παρούσα δίκη καθώς και την από 13/12/1999 αγωγή των ήδη 2ης και 3ου αναιρεσίβλητων και άλλων που δεν είναι διάδικοι στη παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδος και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 425/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 28/2002 οριστική του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 4/12/2002 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας, ανέγνωσε την από 18/11/2003 έκθεση του τότε Αρεοπαγίτη και νυν Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Λοβέρδου, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αναίρεση. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με επίκληση υπ' αριθμ. .... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκίδας ....., ακριβές αντίγραφο της από 2-4-2007 κλήσεως της αναιρεσείουσας προς συζήτηση της από 4-12-2002 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 28/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (Μεταβ. έδρα Χαλκίδας), με την κάτω από αυτήν (την κλήση) πράξη του αρμοδίου Αντιπροέδρου, με την οποία ορίστηκε δικάσιμος η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στη δεύτερη των αναιρεσιβλήτων (Ψ2).
Αυτή όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως αυτού του δικαστηρίου, δεν εμφανίστηκε κατά τη δικάσιμο αυτή, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε κατέθεσε έγγραφη δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία της εν λόγω αναιρεσίβλητης, σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρα 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).
Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., ο από αυτήν προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα αναγκαία περιστατικά για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς τη συνδρομή των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε η για τη μη συνδρομή τους, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.
Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσεως, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγομένου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., εκτός αν το πόρισμα δεν είναι σαφές και για το λόγο αυτό καθίσταται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια, ότι στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσεως μη διαλαμβάνοντας σ' αυτήν "ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς τη συλλογιστική που ακολούθησε για τη συναγωγή της κρίσεώς της", ότι οι ενάγοντες πραγματοποίησαν παράνομη υπερωριακή εργασία.
Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος διότι η επικαλούμενη έλλειψη αναφέρεται στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, το οποίο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, διατυπώνεται με σαφήνεια. Το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα για την απόδειξη των ισχυρισμών τους, χωρίς να υποχρεούται να καθορίσει και τη βαρύτητα που απέδωσε σε καθένα από αυτά καθώς και τη σχέση και επιρροή του στα προς απόδειξη θέματα.
Έτσι, ο από τον αριθμό 11 γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται μόνο αν το δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη του ή υπάρχουν αμφιβολίες ότι έλαβε υπόψη προσκομισθέν με επίκληση από κάποιο διάδικο αποδεικτικό μέσο. Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη του τις προσκομισθείσες από την αναιρεσείουσα προς αντίκρουση του περί υπερωριακής απασχολήσεως των αναιρεσιβλήτων αγωγικού ισχυρισμού, αποδείξεις πληρωμής και αναλύσεις μισθοδοσίας.
Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος καθόσον από τη διαβεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη του όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκαν υπόψη και τα έγγραφα αυτά αν και δεν περιέχεται στην εν λόγω απόφαση ειδική αναφορά ή σχολιασμός τους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 4-12-2002 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Παλίρροια-Σουλιώτης ΑΕ", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 28/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας). Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων πρώτου και τρίτου των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα την 1η Απριλίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Απριλίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ