Greek Supreme Court dismisses appeal for vague legal error regarding statutory provisions without specific facts.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the State's appeal against the Athens Court of Appeal's decision regarding holiday allowances. The appellant failed to specify the exact legal provisions violated or the factual premises relied upon in its request for cassation. Consequently, the court rejected the appeal as inadmissible for being indeterminate and ordered the appellant to bear the litigation costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 118(4), 566(1), 577(3) of the Code of Civil Procedure; The request for cassation must clearly identify the legal error and the specific substantive law violated, including the factual premises relied upon, otherwise it is rejected as indeterminate.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 789 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 789/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Σπυρίδωνα Παπαγιαννόπουλο, Νομικό Σύμβουλο του Κράτους, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσίβλητης: ....., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Πηνελόπη Τσάτσα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/11/2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2166/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2310/2002 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 11/3/2005 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης, ανέγνωσε την από 13/2/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 11/3/2005 αίτησης του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 2310/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Για το παραδεκτό της ασκήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και το βάσιμο του προβαλλομένου με αυτή λόγου, προσκομίζεται η 937/2005 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 1, 2 Ν. 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκαν με τα άρθρα 28 παρ. 3 Ν. 2579/1998 και 42 Ν. 2721/1999.
Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο αναιρετήριο πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικούς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.
Ειδικά για να είναι ορισμένος λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε, το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου και σε περίπτωση που το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να παρατίθενται οι πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου, υπό τις οποίες συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.
Στην προκειμένη περίπτωση με το μοναδικό από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ευθείας παραβιάσεως των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου και ειδικότερα του ν. 1082/1980, της Υ.Α. 19040/1981, του άρθρου 2 παρ. 1 α.ν. 539/1945 και του άρθρου 1 παρ. 1 ν. 1346/1983, ως προς το νόμιμο της αξίωσης της αναιρεσίβλητης προς καταβολή σ' αυτήν των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, άδειας και αποδοχών άδειας για το ένδικο διάστημα, κατά το οποίο η σύμβαση εργασίας δεν ήταν έγκυρη.
Στο αναιρετήριο όμως, ενώ εκτίθενται σύντομο ιστορικό της υποθέσεως, η νομική άποψη του αναιρεσείοντος και η κρίση του δικαστηρίου ως και οι παραβιασθέντες κανόνες του ουσιαστικού δικαίου, δεν παρατίθενται, οι ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε τούτο ως αποδειχθέντα για να στηρίξει την πληττόμενη ως λανθασμένη τη κρίση του.
Επομένως, ο ως άνω λόγος της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 11-3-2005 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 2310/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Μαρτίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Απριλίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ