Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding evidence rules in tenancy disputes.

Απόφαση 788 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 788/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αριστείδη Κανατούρη και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Κουτσαντώνη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/11/2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2036/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6555/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15/11/2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελευθέριος Μάλλιος, ανέγνωσε την από 11/11/2006 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτου Πλαστήρα Αναστασάκη, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 648 επ. ΚΠολΔ και σύμφωνα με το άρθρο 649 παρ. 1 εδ. α' και β' οι διάδικοι έως το τέλος της συζητήσεως στο ακροατήριο προσκομίζουν όλα τα αποδεικτικά τους μέσα. Απόφαση για διεξαγωγή αποδείξεως δεν εκδίδεται. Εξ άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 650 παρ. 1 ΚΠολΔ το δικαστήριο, όταν δικάζει κατά την άνω ειδική διαδικασία, λαμβάνει υπόψη του και αποδεικτικά μέσα, που δεν πληρούν τους όρους του νόμου. Εκ τούτων συνάγεται ότι κατά την ειδική αυτή διαδικασία δεν ισχύει ο συμβατικός αποκλεισμός των αποδεικτικών μέσων, ως η συμφωνία ότι κάθε τροποποίηση της συμβάσεως θα αποδεικνύεται μόνο εγγράφως. 'Ετσι το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη όλα τα επιτρεπόμενα κατά νόμο αποδεικτικά μέσα, μεταξύ των οποίων και τη σιωπηρή συμφωνία των συμβαλλομένων για την τροποποίηση της μισθωτικής συμβάσεως για την οποία είχε οριστεί ως αποδεικτικός τύπος το έγγραφο. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται "αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται στις ειδικές διαδικασίες, γιατί στις διαδικασίες αυτές λαμβάνονται υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου και όλα κρίνονται από το δικαστήριο της ουσίας ελεύθερα.

Συνεπώς ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία εκδόθηκε, ως από αυτή προκύπτει, επί εφέσεως κατ' αποφάσεως Μονομελούς Πρωτοδικείου, κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρα 648 επ. ΚΠολΔ), την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ.12 ΚΠολΔ, με το να παραβιάσει τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, καθόσον δέχθηκε σιωπηρή συναίνεση του εκμισθωτή αναιρεσείοντα για τις μεταβολές που ο μισθωτής αναιρεσίβλητος επέφερε στο μίσθιο, ενώ σύμφωνα με τον 7ο όρο του από 27-9-2000 ιδιωτικού συμφωνητικού, μισθώσεως, απαιτείτο γι' αυτές η έγγραφη συναίνεσή του, είναι απαράδεκτος.

ΙΙ. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ για έλλειψη νόμιμης βάσης (εκ πλαγίου παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου) πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 του ίδιου Κώδικα, να αναφέρονται στο αναιρετήριο οι πραγματικές παραδοχές (αιτιολογίες) του δικαστηρίου της ουσίας που φέρονται ως ανεπαρκείς ή αντιφατικές, το ουσιώδες για την έκβαση της δίκης ζήτημα στο οποίο αφορούν και σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή αντίφασή τους (ΟλΑΠ 32/1996).

Επομένως ο από το άρθρο 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ, δεύτερος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι το Εφετείο, το οποίο υιοθετώντας την πρωτόδικη κρίση, με την οποία απορρίφθηκε η από 20-11-2001 αγωγή του, με την οποία ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων, εκμισθωτής του αναφερομένου στην αγωγή ακινήτου (ισογείου καταστήματος με πατάρι και υπόγειο), που είχε εκμισθώσει στον αναιρεσίβλητο για την άσκηση της επαγγελματικής του δραστηριότητας, επικαλούμενος την υπαίτια παράβαση του εβδόμου συμβατικού όρου της από 27-9-2000 μίσθωσης, που απαγόρευε προσθήκη, τροποποίηση ή μεταρρύθμιση του μισθίου χωρίς έγγραφη συναίνεση του ιδίου και καταγγελία για το λόγο αυτό της μίσθωσης, ζήτησε να υποχρεωθεί ο αντίδικός του να του αποδώσει τη χρήση του μισθίου, "ανεπαρκώς αιτιολόγησε την κρίση της, αφού δεν προσδιορίζει με σαφή τρόπο γιατί θεώρησε βάσιμη την εκδοχή της "προφορικής άλλως σιωπηρής" (συναίνεσης), ενώ υπάρχει γραπτός όρος και μάλιστα και στα δύο αλλεπάλληλα ιδιωτικά συμφωνητικά της ένδικης μίσθωσης", χωρίς να αναφέρονται στο αναιρετήριο οι φερόμενες ως παραβιασθείσες εκ πλαγίου διατάξεις ουσιαστικού δικαίου και οι πραγματικές παραδοχές του Εφετείου, ούτε να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ποιο δηλαδή είναι το ελλείπον στοιχείο που είναι αναγκαίο για την επάρκειά τους, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος.

ΙII. Μετά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 176 και 183 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-11-2005 αίτηση του Χ για αναίρεση της 6555/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαρτίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ