Supreme Court dismisses appeal for lack of specific legal error and inadmissible vague grounds.

Απόφαση 786 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμό 786/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη,Στυλιανή Γιαννούκου, Σοφία Καρυστηναίου και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 18 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Σανιδά και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Α. Μ. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αχιλλέα Κοτσώνα και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-5-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14/2012 του ίδιου δικαστηρίου και 24/2014 του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30-12-2014 αίτησή της, η οποία επαναφέρεται για συζήτηση με την από 6-11-2015 κλήση της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου ανέγνωσε την από 17-2-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου της αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

Για την πιστοποίηση των παραπάνω συντάχθηκε αυτό το πρακτικό.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη. Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων και της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν τα ακόλουθα:

Με την από 20-5-2011 αγωγή του ο ήδη αναιρεσίβλητος, επικαλούμενος απασχόλησή του στην εναγομένη δυνάμει συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου από τις 2-5-2010 μέχρι τις 24-12-2010, οπότε απολύθηκε λόγω συνταξιοδοτήσεως, ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη εργοδότριά του να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 23.387,37 ευρώ για μη καταβληθείσες μηνιαίες αποδοχές, δώρο Χριστουγέννων 2010, αποδοχές και επίδομα αδείας, αμοιβή εργασίας κατά Κυριακές και Σάββατα και για νυκτερινή απασχόληση κατά τις ημέρες αυτές, καθώς και αποζημίωση λόγω συνταξιοδότησης.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία αυτή απορρίφθηκε ως μη νόμιμη όσον αφορά τα κονδύλια αμοιβής εργασίας κατά Σάββατα και Κυριακές, νυκτερινής απασχόλησης κατά τις ημέρες αυτές και επιδόματος αδείας, ως αόριστη δε όσον αφορά το κονδύλιο αποζημίωσης λόγω συνταξιοδότησης.

Κατά τα λοιπά η αγωγή έγινε δεκτή κατά ένα μέρος της ως και κατ’ ουσίαν βάσιμη και επιδικάσθηκαν στον ενάγοντα για μη καταβληθείσες μηνιαίες αποδοχές 17.470,88 ευρώ, για δώρο Χριστουγέννων 2010 2.183,86 ευρώ, για προσαύξηση νυκτερινής εργασίας 2.183,86 ευρώ και για αποδοχές αδείας 1.397,60 ευρώ και συνολικά το ποσό των 23.236,20 ευρώ, μετά δε από αφαίρεση του ήδη καταβληθέντος για τις αιτίες αυτές ποσού 11.000 ευρώ, 12.236,20 ευρώ.

Κατά της απόφασης αυτής ο ενάγων άσκησε την από 28-12-2012 έφεσή του, της οποίας ορίσθηκε δικάσιμος η 3-2-2014, κατά την οποία αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 5-5-2014, οπότε συζητήθηκε κατ’ αντιμωλία των διαδίκων. Τρεις ημέρες πριν από την εν λόγω μετ’ αναβολή δικάσιμο, δηλαδή στις 2-5-2014, κατατέθηκε στο εκδόν την πρωτόδικη απόφαση δικαστήριο η από 25-2-2013 έφεση που άσκησε κατά της ίδιας απόφασης η εναγομένη, της οποίας (έφεσης) ορίσθηκε αρμοδίως δικάσιμος η 2-2-2015, χωρίς η εναγομένη κατά τη συζήτηση της έφεσης του ενάγοντος να υποβάλει με καταχώριση στα πρακτικά συνεδριάσεως του δικαστηρίου και να επαναλάβει με τις έγγραφες προτάσεις της αίτημα συνεκδίκασης των εν λόγω αντιθέτων εφέσεων λόγω συναφείας.

Αντιθέτως στα πρακτικά συνεδρίασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου καταχωρήθηκαν τα εξής: "Ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εφεσίβλητης Αθανάσιος Σανιδάς με την από 2-5-2014 δήλωσή του ζήτησε να συζητηθεί η υπόθεση χωρίς να παραστεί κατά την εκφώνησή της...", ενώ στις από 2-5-2014 έγγραφες προτάσεις της η εφεσίβλητη ανέφερε μόνο ότι: "Αντίθετη έφεση έχουμε ασκήσει...

η οποία έχει προσδιοριστεί προς συζήτηση στη δικάσιμο της 2-2-2015...". Επί της έφεσης του ενάγοντος εκδόθηκε στις 2-9-2014 η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία έγιναν δεκτά και τα ακόλουθα ουσιώδη: "Ως προς το αίτημα... της αγωγής που αφορά την επιδίκαση του επιδόματος άδειας, για το οποίο παραπονείται ο ενάγων, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έσφαλε, διότι το έκρινε ως αίτημα προσαύξησης λόγω μη καταβολής άδειας, το οποίο ανέρχεται...

στο 100% της άδειας, ενώ ο ενάγων στην αγωγή του αναφέρεται σε επίδομα άδειας των αναλογουσών κατά νόμο ημερών, το οποίο είναι νόμιμο...". Ακολούθως και κατά παραδοχή του σχετικού λόγου έφεσης του ενάγοντος, εξαφάνισε κατά το κεφάλαιο αυτό την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και δικάζοντας κατ’ ουσίαν επ’ αυτού, δέχθηκε τα εξής: "Με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης προσέλαβε τον ενάγοντα την 20-5-2010 για να εργαστεί ως χειριστής φορτωτή τροφοδοσίας στις εργασίες που πραγματοποιούσε η εναγομένη ως εργολάβος στο χώρο του εργοστασίου "...

Α.Ε." στον ...... Ο νόμιμος μισθός του με τα επιδόματα τριετιών, γάμου, βαρέων επαγγελμάτων, χειριστή άνω των 200 ίππων, ήταν 2.183,86 μικτά... Ο ενάγων εργάστηκε έως την 24-12-2010, οπότε και αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης. Κατά την αποχώρησή του δεν έλαβε το επίδομα άδειας, το οποίο είναι ίσο με 13 ημερομίσθια, ήτοι 1.135,55 ευρώ...

Επομένως η εναγομένη είναι υποχρεωμένη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό αυτό... Σημειώνεται ότι, όπως δέχθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, που δεν πλήττεται κατά το κεφάλαιο αυτό, ο ενάγων δικαιούται να λάβει από την εναγομένη και το ποσό των 12.236,20 ευρώ... δηλαδή δικαιούται συνολικά το ποσό των 13.371,75 ευρώ (12.236,20 + 1.135,55).

Επομένως η απόφαση πρέπει να εξαφανισθεί για την ενότητα της εκτέλεσης και ως προς τις μη ανατρεπόμενες καταψηφιστικές της διατάξεις...". Κατέληξε δε ότι πρέπει "να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 13.371,75 ευρώ...". Με βάση τα ανωτέρω το εφετείο δεν υπέπεσε στην αποδιδόμενη σ’ αυτό με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 9 Κ.Πολ.Δ.

Τούτο δε διότι δεν εξεδίκασε την αγωγή κατά μη μεταβιβασθέν ενώπιόν του κεφάλαιο αυτής αλλά αντιθέτως περιορίσθηκε, με σαφή περί αυτού αναφορά, μόνο στα εκκληθέντα κεφάλαια αυτής, μεταξύ των οποίων και εκείνο που αφορούσε το επίδομα αδείας, μετά την παραδοχή του οποίου ως και κατ’ ουσίαν βασίμου και μόνο "για την ενότητα της εκτέλεσης" προσμέτρησε και "τις μη ανατρεπόμενες καταψηφιστικές διατάξεις" της εκκαλούμενης, προς αποφυγή δύο εκτελεστών τίτλων, ήτοι εκείνου της πρωτοβάθμιας απόφασης ως προς το επιδικασθέν με αυτήν ποσό των 12.236,20 ευρώ και εκείνου της προσβαλλόμενης ως προς το επιδικασθέν με αυτήν ποσό των 1.135,55 ευρώ.

Επομένως ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.

θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση (Ολ. Α.Π. 20/2005). Στην προκειμένη περίπτωση στο εισαγωγικό τμήμα της υπό κρίση αίτησης η αναιρεσείουσα εκθέτει κατά λέξη και τα εξής: "Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του εφετείου παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 559 αρ. 1, 9 με την εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικών διατάξεων, όπως επίσης έσφαλε στην ερμηνεία και εφαρμογή των δικονομικών διατάξεων των άρθρων 521, 522 Κ.Πολ.Δ., επιδίκασε πράγματα που δεν ζητήθηκαν, δεν έλαβε υπόψη της αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικλήθηκαν και προσκομίσθηκαν προς απόδειξη ουσιωδών ισχυρισμών μου που ασκούσαν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης ενώ έπρεπε ορθά κρίνοντας να απορρίψει την έφεση του ενάγοντος αναιρεσιβλήτου ή, έστω, εφόσον έκανε δεκτή εν μέρει την έφεση, να με υποχρεώσει να καταβάλω το ποσό των 1.135,55 ευρώ και μόνον".

Με τα ανωτέρω, πέραν του κατά τα προεκτεθέντα παραδεκτώς προβληθέντος λόγου αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 9 Κ.Πολ.Δ., η αναιρεσείουσα προβάλλει και λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 11 Κ.Πολ.Δ., οι οποίοι όμως είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι λόγω αοριστίας, αφού για τη θεμελίωσή τους δεν επικαλείται συγκεκριμένα περιστατικά.

Ενόψει των ανωτέρω πρέπει ν’ απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-12-2014 αίτηση για αναίρεση της 24/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας (μεταβατικής έδρας Λιβαδειάς).

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 30 Δεκεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ