Supreme Court dismisses appeal against public hospital's lower default interest rate ruling based on constitutional equality and public interest.

Απόφαση 786 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 786/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορo Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 18η Ιανουαρίου 2011 , με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Καραβέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΥΣΑΣ: Ε. Μ. Δ. Ν., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λεωνίδα Πανούση βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ 2 του Κ.ΠολΔ.

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: Ν.Π.Δ.Δ με την επωνυμία Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής, που εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Πολέμη βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ 2 του Κ Πολ Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-12-1999 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 620/2001 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 3732/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 8/1/2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Αθηναίος ανέγνωσε την από 27-12-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Eπειδή, από τη διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του Συντάγματος, κατά την οποία οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, προκύπτει, ότι το Σύνταγμα θεσπίζει και την ισότητα του νόμου έναντι των Ελλήνων πολιτών, υπό την έννοια, ότι ο νομοθέτης δεσμεύεται, όταν ρυθμίζει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις, που αφορούν περισσότερες κατηγορίες προσώπων, να μην εισάγει αδικαιολόγητες εξαιρέσεις και διακρίσεις, εκτός αν αυτές επιβάλλονται από λόγους γενικότερου, κοινωνικού ή δημόσιου, συμφέροντος,την ύπαρξη των οποίων ελέγχουν τα δικαστήρια (ΟλΑΠ 23/2004, ΟλΑΠ11/2003, πρβλ.ΟλΣτΕ 2807/2002).

Εξάλλου, τα άρθρα 20 του Συντάγματος,6 παρ.1 της Διεθνούς Σύμβασης της Ρώμης της 4-11-1950,που κυρώθηκε με το Ν.Δ.53/1974 και έχει υπερνομοθετική ισχύ(άρθρο 28 παρ.1 του Συντάγματος), τα οποία εξασφαλίζουν σε κάθε πρόσωπο το δικαίωμα της παροχής έννομης προστασίας με το συνακόλουθο δικαίωμα διασφάλισης ίσων δικαιωμάτων και εγγυήσεων για δίκαιη (χρηστή) δίκη, δεν στερούν τον κοινό νομοθέτη από την εξουσία να θεσμοθετεί ειδικές ρυθμίσεις για ορισμένες κατηγορίες προσώπων, αν τούτο επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, όπως στην περίπτωση των νομικών προσώπων δημόσιου δικαίου, μεταξύ των οποίων και τα Νοσηλευτικά Ιδρύματα, που λειτουργούν με τη μορφή αυτή, τα οποία από τη φύση και το καταστατικό τους, έχουν αποστολή και έργο να εξυπηρετούν, αδιακρίτως, την δημόσια υγεία με την παροχή υγειονομικής περίθαλψης στους πολίτες και στων οποί ων την περιουσία και την οικονομική κατάσταση συμβάλλουν οι φορολογούμενοι πολίτες, με την καταβολή φόρων.

Το συμφέρον αυτό, πρωτίστως, εξυπηρετεί, η διάταξη του άρθρου 7 παρ. 2 του Ν.Δ.496/1974"περί λογιστικού των ν.π. δ.δ",ανάλογη με το άρθρο 21 του δευτέρου κεφαλαίου του κώδικα νόμων περί δικών του Δημοσίου (β.δ. της 26.6/ 10.7. 1944),με την οποία ορίζεται, ότι ο νόμιμος και ο της υπερημερίας τόκος κάθε οφειλής του νομικού προσώπου ανέρχεται σε 6% ετησίως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά με σύμβαση ή ειδικό νόμο και αρχίζει από την επίδοση της αγωγής.

Η ρύθμιση αυτή, με την οποία αναγνωρίζεται το δικαίωμα,στα ν.π.δ.δ να καταβάλουν, με την ιδιότητα του οφειλέτη, επί υπερημερίας, ποσοστό τόκου (6%),μικρότερο εκείνου που έχουν υποχρέωση να καταβάλουν οι ιδιώτες ως οφειλέτες, εισάγει επιτρεπτή, υπέρ των νομικών αυτών προσώπων εξαίρεση, ο οποίος υπαγορεύεται από το σκοπό που προαναφέρθηκε και δεν βρίσκεται σε αντίθετη ούτε προς τις διατάξεις του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ίδιας σύμβασης, που προστατεύει την περιουσία του δανειστή.

Και τούτο διότι, η προστασία της περιουσίας Νοσηλευτικού Ιδρύματος, που λειτουργεί με τη μορφή του νομικού προσώπου δημόσιου δικαίου, είναι αναγκαία για να είναι τούτο σε θέση να εκπληρώνει απρόσκοπτα, τους προέχοντες καταστατικούς του σκοπούς και να εξυπηρετεί το γενικότερο κοινωνικό και δημόσιο συμφέρον, με την προστασία της δημόσιας υγείας των πολιτών(Ολ.ΑΠ3/2006).Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του, την ένδικη αγωγή ως και κατ'ουσίαν βάσιμη ως προς το αίτημά της που αφορούσε διαφορές αποδοχών του χρονικού διαστήματος από 1-1-1997 έως 31-12-1997 και υποχρέωσε το αναιρεσίβλητο νοσοκομείο που είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το ποσό των 29948,99 Ευρώ με το νόμιμο τόκο προς 6%,από την επίδοση της ως άνω αγωγής μέχρι την εξόφληση και απέρριψε ως αβάσιμο τον ισχυρισμό αυτής(αναιρεσείουσας) περί εφαρμογής του εκάστοτε ισχύοντος νομίμου επιτοκίου υπερημερίας.

Έτσι που έκρινε δεν παρεβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 4 παρ.1,20 παρ.1 του ισχύοντος Συντάγμάτος,6 και 14 της ΕΣΔΑ,2παρ.3α και β,14παρ.1 και 26 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα(ν.2462/1997)και 7 παρ.2 του ν.δ.496/1974,τις οποίες αντιθέτως ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559Κ.Πολ.Δικ.,με τον οποίο ψέγεται η προσβαλλομένη απόφαση για εσφαλμένη εφαρμογή των προαναφερθεισών ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-1-2009 αίτηση για αναίρεση της 3732/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό(1100)ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 9 Μαϊου 2011.Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 23 Μαϊου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ