Supreme Court dismisses appeal for admitting expert report as evidence despite lower court's free evaluation.

Απόφαση 783 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 783/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη, Χαράλαμπο Αθανασίου και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Φεβρουαρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Δ. συζ. Δ. Π., το γένος Π. Ε., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Άγγελο Βούρβαχη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ν. Ε. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπήλιο Παπαθανασόπουλο και 2. Ι. Ε. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Αυγητίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-11-2001 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ζακύνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 23/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 364/2005 μη οριστική, 616/2008 οριστική του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2-10-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αθανασίου ανέγνωσε την από 30-1-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του πρώτου αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I.- Για την ίδρυση του από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.8 β' ΚΠολΔ., προβλεπόμενου λόγου αναίρεσης, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, να μην έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως τέτοια δε νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και, επομένως, θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, όπως και οι λόγοι έφεσης.

Επομένως, δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τα "πράγματα" που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, και τα απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, γιατί η απόρριψη αυτή σημαίνει ότι ο ισχυρισμός έχει ληφθεί υπόψη ανεξάρτητα αν δεν έγινε δεκτός.

Στην υπόθεση που κρίνεται, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, από την ως άνω διάταξη, αποδίδεται στο Εφετείο, ότι δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της ενάγουσας-αναιρεσείουσας, ότι η ανέγερση της κοινής (επίδικης) οικοδομής των διαδίκων, της οποίας αυτή (ενάγουσα-αναιρεσείουσα) ζήτησε, με την από 21-11-2011 αγωγή της, τη δικαστική διανομή αυτής, κατασκευάσθηκε καθ' υπέρβαση της οικοδομικής άδειας και συνεπώς, ο υπολογισμός των μεριδίων και η διανομή των οριζοντίων ιδιοκτησιών έπρεπε να γίνει επί της πραγματικής επιφανείας της κατασκευασθείσας οικοδομής, η οποία είναι 335,59 τ.μ, εκ των οποίων τα 303,55 τ.μ.

είναι τα διαμερίσματα και όχι επί της προβλεπομένης στα σχέδια της οικοδομής επιφανείας. Όπως, όμως, προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Εφετείο δέχθηκε, ότι η συνολική επιφάνεια της οικοδομής ανέρχεται σε 301,82 τ.μ. εκ των οποίων τα 269,78 τ.μ. είναι τα διαμερίσματα και 32,04 τ.μ. είναι οι κοινόχρηστοι χώροι (κλιμακοστάσιο) και με βάση την επιφάνεια αυτή προέβη στον υπολογισμό των μεριδίων των διαδίκων, απορρίπτοντας όσα, αντιθέτως, υποστηρίζει η αναιρεσείουσα.

Επομένως, αφού το Εφετείο έλαβε υπόψη τον ως άνω ισχυρισμό της αναιρεσείουσας και τον απέρριψε σιωπηρώς, ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΙΙ.- Κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 339 ΚΠολΔ, αποδεικτικά μέσα είναι η ομολογία, η αυτοψία, η πραγματογνωμοσύνη, τα έγγραφα, η εξέταση των διαδίκων, οι μάρτυρες και τα δικαστικά τεκμήρια, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 390 του ίδιου Κώδικα, το δικαστήριο εκτιμά ελεύθερα τις γνωμοδοτήσεις προσώπων που έχουν ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης σε ζητήματα που αφορούν εκκρεμή δίκη, οι οποίες συντάχθηκαν ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου και προσάγονται από αυτόν.

Από το συνδυασμό των αμέσως πιο πάνω διατάξεων προκύπτει, ότι οι γνωμοδοτήσεις που αναφέρονται στη δεύτερη απ'αυτές, εφόσον συντάχθηκαν κατά τις νόμιμες προϋποθέσεις, δεν συνιστούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, αλλά έγγραφο, που υποβάλλεται στην ίδια ρύθμιση και εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο (Ολ.ΑΠ 8/2005, 848/1981, 111/1981).

Εξάλλου, ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 11 περίπτ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ελέγχεται ουσιαστικά αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους.

Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολόγησης εκάστου και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 11 περιπτ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ως προς τον αγωγικό ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, αναφορικά με την έκταση της επίδικης οικοδομής, δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις την από 14-11-2007 τεχνική έκθεση του τεχνικού συμβούλου της Ν. Λ.. Από την επισκόπηση όμως του προσκομιζόμενου αντιγράφου της προσβαλλομένη αποφάσεως και ειδικότερα από την περιεχόμενη σ' αυτήν γενική μνεία όλων των κατ'είδος αποδεικτικών μέσων και μάλιστα και των εγγράφων σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενο της, δεν γεννάται αμφιβολία, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εξετίμησε και το ανωτέρω αποδεικτικό μέσο.

Συνεπώς, ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι αβάσιμος. Υπό την εκδοχή ότι με τον ως άνω λόγο αναιρέσεως προσάπτεται και αιτίαση από τον αριθ. 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο θεώρησε περισσότερο αξιόπιστη την από 20-9-2006 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Πολιτικού Μηχανικού Ι. Γ., που διατάχθηκε νόμιμα, από την ανωτέρω τεχνική έκθεση, ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος, διότι ο ερευνώμενος λόγος ιδρύεται, όταν το δικαστήριο προσδίδει σε αποδεικτικό μέσο μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική δύναμη από εκείνη που ο νόμος, δεσμευτικά, ορίζει γι' αυτό και όχι όταν το δικαστήριο εκτιμά κάποιο αποδεικτικό μέσο ως περισσότερο αξιόπιστο από ένα άλλο ή εσφαλμένως αποδίδει σ' αυτό αποδεικτική αξία κατά την συναγωγή των αποδείξεων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2 Οκτωβρίου 2008 αίτηση της Δ. συζ. Δ. Π., για αναίρεση της 616/2008 απόφασης του Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 9 Μαΐου 2012.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ