Supreme Court allows appeal on false attorney representation, remanding case for retrial with new judges.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appeal against the Court of Thessaloniki's decision, finding a procedural error regarding the attorney's authority. The appellants argued that their lawyer, Ioannis Mingos, acted without proper authorization, claiming he was a 'false representative' who performed actions without an explicit mandate. The Court accepted this argument as a valid ground for appeal under Article 559(8) of the Code of Civil Procedure, ruling that the lower court failed to consider this crucial defense. Consequently, the decision was annulled, and the case was remanded to the same Court of Thessaloniki for retrial before a different panel of judges.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(8) and 580(3) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court holds that a lower court's failure to examine a valid plea of false attorney representation constitutes a ground for annulment, necessitating a retrial before a new panel of judges.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 782 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 782/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :
Των αναιρεσειουσών: 1) .....και 2) ....., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Σταυρούλα Ανδρουτσοπούλου.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Ζιάκα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και 2) ....., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-6-1997 αγωγή του 1ου ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 167/1998 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 613/2000 μη οριστική, 310/2003 οριστική του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 1-6-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν οι αναιρεσείουσες και ο 1ος αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καλαμίδας ανέγνωσε την από 29 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά παραδοχή ως βασίμου του εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ. λόγου αναιρέσεως και την απόρριψη του ετέρου λόγου αναιρέσεως. Η πληρεξούσια των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την με επίκληση προσκομιζόμενη ..... έκθεση επιδόσεως της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας ...... προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, μετά της κάτωθι αυτής πράξεως ορισμού δικασίμου για την στην αρχή της παρούσης αναφερόμενη δικάσιμο της 26-2-2007 και μετά κλήσεως προς συζήτηση για τη δικάσιμο αυτή, με παραγγελία των επισπευδουσών τη συζήτηση αναιρεσειουσών, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον δεύτερο αναιρεσίβλητο, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο κατά την από το οικείο πινάκιο, στη δικάσιμο αυτή, εκφώνηση της υποθέσεως, ούτε κατέθεσε, κατ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., δήλωση μη παραστάσεως κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στην άνω δικάσιμο. Επομένως, πρέπει το δικαστήριο, κατ άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., να προχωρήσει στη συζήτηση της αιτήσεως, παρά την απουσία του κλητευθέντος ως άνω δευτέρου αναιρεσιβλήτου.
Κατά το άρθρο 96 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει τα ονόματα των πληρεξουσίων. Εξ άλλου, κατ άρθρο 104 του Κ.Πολ.Δ., για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και, αν δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως.
Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της. Περαιτέρω, αμφισβητηθείσης της υπάρξεως πληρεξουσιότητας, η έλλειψη αυτής, δηλαδή η μη δόση της με ένα από τους ως άνω αναφερθέντες τρόπους, μπορεί να αποδειχθεί από τον επικαλούμενο την έλλειψή της και αμφισβητούντα αυτήν διάδικο με κάθε νόμιμο αποδεικτικό μέσο.
Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείουσες, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, όπως εκτιμάται, προβάλλουν ότι το Εφετείο, που δεν έλαβε υπόψη τον νομίμως και παραδεκτώς προταθέντα ουσιώδη ισχυρισμό τους, ότι ο δικηγόρος Ιωάννης Μίγγος, ασκήσας για λογαριασμό τους, ως πληρεξούσιος δικηγόρος τους, έφεση κατά της 167/1998 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, παραστάς, ως πληρεξούσιος δικηγόρος τους, την 10-11-2000 κατά τη συζήτηση της έφεσης αυτής στο Εφετείο και καταθέσας σχετικές προτάσεις, δεν ήταν πληρεξούσιός τους, αλλ ήταν "ψευδοπληρεξούσιος", αφού ουδέποτε του έδωσαν εντολή και πληρεξουσιότητα να ενεργήσει, ως πληρεξούσιος δικηγόρος τους και για λογαριασμό τους τις άνω πράξεις, της διενέργειας των οποίων από τον άνω "ψευδοπληρεξούσιο" έλαβαν το πρώτο γνώση με την κοινοποίηση σ αυτές κλήσεως για εμφάνιση προς διεξαγωγή των διαταχθεισών με την 613/2000 προδικαστική απόφαση του Εφετείου Θράκης αποδείξεων, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 του Κ.Πολ.Δ.
Όπως από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει, οι αναιρεσείουσες προέβαλαν νομίμως, τόσο ενώπιον της Εισηγήτριας προς διενέργεια των διαταχθεισών με την άνω προδικαστική απόφαση του Εφετείου Θράκης αποδείξεων, όσο και στο Εφετείο, κατά την μετ' απόδειξη συζήτηση της άνω έφεσης, με τις από 21-3-2003 προτάσεις τους, τον ισχυρισμό ότι ο ενεργήσας ως πληρεξούσιος δικηγόρος τους Ιωάννης Μίγγος, ο οποίος κατέθεσε για λογαριασμό και ως πληρεξούσιός τους έφεση κατά της 167/1998 αποφάσεως του Μον.
Πρωτοδικείου Καβάλας, παρέστη, ως πληρεξούσιος δικηγόρος τους, στη συζήτηση αυτής (την 10-11-2000) μετά την οποία εκδόθηκε η αναφερθείσα προδικαστική απόφαση και κατέθεσε σχετικές προτάσεις, ήταν "ψευδοπληρεξούσιος" αφού αυτές ουδέποτε του έδωσαν εντολή και πληρεξουσιότητα για τη διενέργεια των πράξεων αυτών, έλαβαν δε γνώση της διενέργειας των άνω πράξεων από τον ανωτέρω το πρώτο με την κοινοποίηση σ αυτές της κλήσεως για εμφάνισή τους προς διεξαγωγή των αποδείξεων που διατάχθηκαν με την προδικαστική αυτή απόφαση του Εφετείου Θράκης.
Όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον νομίμως προταθέντα ως άνω ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ισχυρισμό (ένσταση) των αναιρεσειουσών περί ελλείψεως πληρεξουσιότητας του εμφανισθέντος ως πληρεξουσίου τους και ενεργήσαντος τις άνω πράξεις δικηγόρου Ιωάννη Μίγγου και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 του Κ.Πολ.Δ.
και ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (Κ.Πολ.Δ. 580 παρ. 3).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 310/2003 απόφαση του Εφετείου Θράκης.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν την υπόθεση. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειουσών, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Μαρτίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Απριλίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ