Supreme Court dismisses appeal in divorce case where lower court did not follow binding precedent on evidence. Appeal rejected as it did not establish binding legal rule. Court found no violation of procedural law.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the First Instance Court's divorce judgment. The appellant argued the lower court violated procedural law by failing to consider specific medical documents and tax returns that had been legally submitted. The court ruled that the appellate decision did not establish a binding legal rule requiring the lower court to follow, thus the appeal lacked a valid ground for reversal.
Legislator headnote
AI generatedArticles 579(1)(a) and 581(1)-(2) of the Code of Civil Procedure; An appeal against a judgment of the Court of First Instance does not constitute a violation of the law if the appellate court's decision does not establish a binding legal rule that the lower court failed to follow.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 780 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 780/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νάσο Νικολόπουλο.
Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Γεώργιο Καρατζογιάννη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και Αντώνιο Παπασταυρόπουλο.
Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν όπως ανωτέρω σημειώνεται, ο δικηγόρος της αναιρεσείουσας ζήτησε την αναβολή της υποθέσεως, διότι όπως δήλωσε, ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσείουσας που χειρίζεται την υπόθεση δεν μπορεί να παρευρεθεί στο Δικαστήριο λόγω υγείας. Για το ανωτέρω ζήτημα έλαβε το λόγο ο παριστάμενος πληρεξούσιος του αντιδίκου, ο οποίος δεν συναίνεσε στο αίτημα της αναβολής.
Το Δικαστήριο διασκέφτηκε και δια του προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υποθέσεως.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-5-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1983/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 3265/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 22-6-2005 αίτησή της επί της οποίας εκδόθηκε 242/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε την εφετειακή απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών συντιθέμενο με άλλους δικαστές. Το εφετείο εξέδωσε την 3292/2007 απόφαση του την αναίρεση της οποίας ζητά η αναιρεσείουσα με την από 26-7-2007.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 27-11-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατ' άρθρο 579 παρ. 1 εδ. α ΚΠολΔικ "Αν αναιρεθεί η απόφαση, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνο εφόσον στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση. Κατά δε το άρθρο 581 παρ. 1και 2 του ιδίου Κώδικα "Στο δικαστήριο της παραπομπής η υπόθεση εισάγεται και συζητείται με κλήση.
Δεν είναι απαραίτητο να επιδοθεί η αναιρετική απόφαση. Η υπόθεση συζητείται μέσα στα όρια που διαγράφονται με την αναιρετική απόφαση και αφού κατατεθούν προτάσεις κατά το άρθρο 237". Όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών, με την αναίρεση της απόφασης οι διάδικοι επανέρχονται στην προ της έκδοσης της αναιρεθείσας απόφασης κατάσταση, δηλαδή επί αναιρέσεως απόφασης του Εφετείου αναβιώνει η πρωτόδικη απόφαση και η κατ' αυτής έφεση που θα κριθεί εκ νέου από το Εφετείο.
Η απόφαση αναιρείται κατά το μέτρο που έγινε δεκτή η αναιρετική αίτηση ως προς τα πληγέντα κεφάλαια, εκτός αν και άλλα κεφάλαια συνάπτονται αρρήκτως προς τα αναιρεθέντα, οπότε συναναιρούνται, όπως συναναιρούνται και τα κεφάλαια που επηρεάζονται από την αποδοχή του λόγου αναίρεσης. Στο σύνολό της αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση όταν η αναιρετική δεν περιορίζει με σχετική διάταξη την αναίρεση σε ορισμένο ή ορισμένα κεφάλαια της δίκης ή ως προς μερικούς από τους διαδίκους.
Εξ άλλου ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 18 ΚΠολΔικ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο της παραπομπής δεν συμμορφωθεί προς την αναιρετική απόφαση. Η δέσμευση του δικαστηρίου της παραπομπής περιορίζεται στα κριθέντα νομικά ζητήματα, τα οποία μπορεί να ανάγονται στο ουσιαστικό ή δικονομικό δίκαιο.
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την υπ' αριθ. 3265/2005 απόφασή του, αφού δέχθηκε την από 22-4-2004 έφεση του αναιρεσιβλήτου και εξαφάνισε την υπ' αριθ. 1983/2002 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δέχθηκε την από 29-5-2001 αγωγή του και κήρυξε την λύση του γάμου των διαδίκων λόγω τετραετούς διάστασης του έγγαμου βίου τους.
Με την υπ' αριθ. 242/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου αναιρέθηκε, κατ' αποδοχή της από 22-6-2005 αίτησης της αναιρεσείουσας, η ως άνω 3265/2005 απόφαση του Εφετείου με την αιτιολογία α) ότι αυτό είχε λάβει παρά το Νόμο υπόψη του, για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος περί του ότι οι διάδικοι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς από τέσσερα τουλάχιστον έτη, βεβαίωση εισαγωγής και εξιτήριο του αναιρεσιβλήτου από το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ", χωρίς να έχει γίνει επίκληση αυτής και β) ότι δεν προέκυπτε αδιστάκτως από την απόφαση αυτή ότι ελήφθησαν υπόψη οι κοινές φορολογικές δηλώσεις των διαδίκων των ετών 1998 και 1999.
Δηλαδή αναιρέθηκε στο σύνολό της η εν λόγω απόφαση, η οποία είχε μόνο ένα κεφάλαιο, τη λύση του γάμου των διαδίκων συζύγων. Τα μοναδικά δε ζητήματα που λύθηκαν με την ως άνω 242/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου ήταν αφενός η λήψη υπόψη από το Εφετείο του πρώτου εγγράφου (βεβαίωσης εισαγωγής και εξιτηρίου του αναιρεσιβλήτου από το Γενικό Νοσοκομείο "ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ") χωρίς να έχει γίνει επίκλησή του και αφετέρου η μη λήψη υπόψη των ανωτέρω φορολογικών δηλώσεων παρόλη τη νόμιμη επίκληση και προσκομιδή τους.
Η κρίση όμως αυτή του Αρείου Πάγου δεν αφορά επίλυση νομικού ζητήματος, η οποία να δεσμεύει το δικαστήριο της παραπομπής και προς την οποία η μη συμμόρφωση του ίδιου δικαστηρίου να θεμελιώνει κατά τα προεκτεθέντα, τον σχετικό από το άρθρο 559 αριθ. 18 ΚΠολΔικ λόγο αναίρεσης. Επομένως, η αποδιδόμενη με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 18 ΚΠολΔικ αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν συμμορφώθηκε με την υπ' αριθ. 242/2006 αναιρετική απόφαση ως προς τα ζητήματα της λήψης και της μη λήψης υπόψη των προαναφερόμενων εγγράφων για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, είναι αβάσιμη.
-Ο δεύτερος από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔικ λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο ψέγεται το Εφετείο ότι παρά τον νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις και συγκεκριμένα κοινές φορολογικές δηλώσεις των διαδίκων των ετών 1998-1999 που δεν προσκομίσθηκαν, είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα έγγραφα των κατατεθεισών στην Εφορία κοινών για τα έτη 1998 και 1999 φορολογικών δηλώσεων των διαδίκων, αλλά αξιολόγησε και εκτίμησε τον σχετικό ισχυρισμό της αναιρεσείουσας περί καταθέσεως στην εφορία των εν λόγω φορολογικών δηλώσεων. Πρέπει, συνεπώς, να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 26 Ιουλίου 2007 αίτηση της Χ για αναίρεση της υπ' αριθ. 3292/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιανουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Μαρτίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ