Supreme Court dismisses divorce appeal, ruling special circumstances for termination not met despite medical evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the lower court's refusal of a divorce petition. Although the appellant argued that her husband's refusal to divorce caused severe psychological harm to her and their child, the court found these circumstances insufficient to justify suspending the marriage. The decision was based on the principle that mere negative consequences of divorce do not automatically constitute the extraordinary grounds required to prevent its granting.
Legislator headnote
AI generatedArticles 281 and 1439 of the Civil Code; The court held that special and extraordinary circumstances creating severe consequences beyond the ordinary are required to prevent divorce, and mere negative effects of dissolution do not suffice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 779 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 779/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Συμεών Χατζηπιέρα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-10-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 20305/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 825/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 16-7-2007 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 29-1-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
- Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔικ αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη υπ' αριθ. ... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αίτησης αναιρέσεως, με πράξη ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου στην αναιρεσείουσα. Επομένως, εφ' όσον αυτή δεν εμφανίσθηκε, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔικ.
- Για τη θεμελίωση ενστάσεως από το άρθρο 281 ΑΚ κατά αγωγής διαζυγίου, στηριζόμενης στο άρθρο 1439 παρ. 3 ΑΚ, δεν αρκούν απλώς οι δυσμενείς επιπτώσεις που κατά φυσική συνέπεια επέρχονται από το διαζύγιο σε βάρος των συζύγων ή τέκνων τους, αλλά απαιτείται να συντρέχουν ειδικές και έκτακτες περιστάσεις, οι οποίες δημιουργούν σοβαρές και ακραίες συνέπειες, που εκφεύγουν των συνήθων και είναι υπερμέτρως σκληρές για τον εναγόμενο σύζυγο ή τα τέκνα των διαδίκων, ώστε να επιβάλλεται για την αποτροπή τους η διατήρηση του γάμου.
Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τα εκτιθέμενα στην κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα στήριξε την εκ του άρθρου 281 ΑΚ ένστασή της, κατά της εναντίον της, αγωγής διαζυγίου του αναιρεσιβλήτου συζύγου της εκ του άρθρου 1439 παρ. 3 ΑΚ στα ακόλουθα περιστατικά: Ότι είναι ετοιμοθάνατη, γιατί πάσχει από σοβαρότατη και ανίατη μορφή καρκίνου και ταυτόχρονα κινδυνεύει να τυφλωθεί, ότι η ανήλικη μοναχοκόρη των διαδίκων έχει και αυτή κλονισμένη υγεία και αν μάθει για την έκδοση διαζυγίου θα αισθανθεί αφόρητο ψυχικό πόνο, ότι ο αναιρεσίβλητος σύζυγός της δεν θα έχει καμία απολύτως ωφέλεια από τη λύση του γάμου τους και δηλώνει σ' αυτήν και στους συγγενείς και φίλους ότι δεν επιθυμεί το διαζύγιο και ότι για όλα αυτά που δημιουργούν, σε περίπτωση λύσεως του γάμου, ιδιαίτερη σκληρή κατάσταση γι' αυτήν και τα τέκνα τους, επιβάλλεται η μη λύση του γάμου και η απόρριψη της αγωγής.
Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε την πιο πάνω ένσταση της αναιρεσείουσας ως μη νόμιμη, διότι, όπως δέχθηκε, τα ανωτέρω περιστατικά, και αν ακόμη είναι αληθινά, δεν καθιστούν καταχρηστική την άσκηση της ένδικης αγωγής. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ και γι' αυτό ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το πρώτος μέρος του, με το οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο, κατ' εκτίμηση η εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ απορρέουσα αιτίαση, είναι αβάσιμος.
- Από τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθ. 11 και 12 του ΚΠολΔ, κατά τις οποίες αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο α) παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν και β) παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, προκύπτει ότι οι λόγοι αυτοί δεν ιδρύονται αν το δικαστήριο δεν εισήλθε στην αποδεικτική διαδικασία, ώστε να επιβάλλεται η λήψη των άνω αποδεικτικών μέσων και η πρόσδοση σ' αυτά της αποδεικτικής δύναμης που είχαν κατά νόμο, αλλά απέρριψε την αγωγή ή ένσταση ως νόμω αβάσιμη, όπως στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο απέρριψε ως νόμω αβάσιμη την παραπάνω εκ του άρθρου 281 ένσταση της αναιρεσείουσας.
Επομένως, ο ίδιος λόγος, κατά το δεύτερο μέρος του, με το οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 11 και 12 ΚΠολΔ, ψέγεται το Εφετείο ότι παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη τα προσαχθέντα ενώπιόν του και επικληθέντα από την αναιρεσείουσα έγγραφα και δη α) την από 18.5.2005 και με αριθ. πρωτ. ... ιατρική βεβαίωση του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης "Θεαγένειο", β) την από 13.4.2005 ιατρική βεβαίωση του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης "Θεαγένειο", γ) το υπ' αριθ.
πρωτ. ... πιστοποιητικό του ΑΧΕΠΑ, δ) την από 9.9.2005 και με αριθ. πρωτοκ. ... ιατρική βεβαίωση του ίδιου ως άνω Νοσοκομείου (Θεαγένειο) και ε) την από 20.9.2005 βεβαίωση της Α/θμιας Υγειονομικής Επιτροπής Ν. Θεσσαλονίκης, καθώς και ότι δεν προσέδωσε σ' αυτά την αποδεικτική δύναμη που είχαν κατά νόμο, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.
Πρέπει, συνεπώς, να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 16-7-2007 αίτηση της Χ για αναίρεση της υπ' αριθ. 825/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Φεβρουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Μαρτίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ