Supreme Court dismisses appeal against labor contract classification ruling due to failure to consider evidence.

Απόφαση 778 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 778/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Απριλίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Κέντρο Διαφύλαξης Αγιορείτικης Κληρονομιάς (Κε.Δ.Α.Κ.)", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Κουρουνδή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., 2) ... και 3) .... Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ταρσίτσα Καλλιμπάκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-6-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 230/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 27596/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 2-10-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κομνηνάκης διάβασε την από 31-3-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 560 ΚΠολΔ ορίζονται: "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνον αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές. 2) Αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου έγινε δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας".

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης ορίζονται περιοριστικά στο ως άνω άρθρο και, συνεπώς, δεν συγχωρείται αναίρεση κατά των ανωτέρω αποφάσεων, εκτός άλλων, και 1) αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν και 2) αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στην προκείμενη υπόθεση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως εφετείο, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση του ότι οι ενάγοντες ( και ήδη αναιρεσίβλητοι) προσλήφθηκαν από το εναγόμενο (και ήδη αναιρεσείον) με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου το έτος 2000, για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σ' αυτό και δη ο πρώτος ως ηλεκτρολόγος μηχανικός, ο δεύτερος ως αρχιτέκτονας μηχανικός και ο τρίτος ως πολιτικός μηχανικός, αντί των νομίμων αποδοχών, όπως αυτές καθορίζονταν από τις διατάξεις των άρθρων του ν. 2470/1997.

Σε κανένα από τους ενάγοντες δεν καταβλήθηκε το επίδομα του άρθρου 14 του ν. 3016/2002 με την αιτιολογία ότι οι ενάγοντες προσλήφθηκαν με συμβάσεις έργου ορισμένου χρόνου για την κάλυψη των ειδικών αναγκών συγκεκριμένων έργων, χωρίς να εξυπηρετούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του εναγομένου. Από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδεικνύεται ο ισχυρισμός του εναγομένου, που αποτελεί και το δεύτερο λόγο έφεσης, ότι οι συμβάσεις που κατάρτισαν οι ενάγοντες μ' αυτό, ήταν συμβάσεις έργου.

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες από το άρθρο 559 αριθμ. 11 και 8 περ. β' ΚΠολΔ, συνιστάμενες στο ότι εσφαλμένα αυτή, αφενός δεν έλαβε υπόψη όλα τα κρίσιμα αποδεικτικά μέσα που το αναιρεσείον επικαλέστηκε νόμιμα και προσκόμισε και ιδίως την αναφερόμενη έγγραφη σύμβαση ορισμένου χρόνου και αφετέρου δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό αυτού ότι οι συμβάσεις των αναιρεσιβλήτων ήταν συμβάσεις έργου.

Επομένως, οι αντίστοιχοι πρώτος και δεύτερος λόγοι της αναίρεσης αυτής είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-10-2008 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 27596/2008 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Απριλίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαϊου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ