Greek Supreme Court dismisses appeal against fuel sales contract judgment, upholding liability and jurisdiction findings.

Απόφαση 777 / 2015 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 777/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αντώνιο Ζευγώλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Χρυσικού), Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού, Αθανάσιο Καγκάνη και Χαράλαμπο Μαχαίρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Απριλίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "AEOLUS COMPANIA NAVIERA S.A." που εδρεύει στη ... και τελεί υπό διαχείριση από την αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία "HARMONIA SHIPPING MANAGEMENT INC", η οποία έχει εγκαταστήσει γραφείο στην Ελλάδα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Θεοχαρίδη και κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας με την επωνυμία "MACOIL INTERNATIONAL S.A." που εδρεύει στη ..., έχει εγκαταστήσει γραφείο στην Ελλάδα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Γρηγόριο Τιμαγένη και Βασίλειο Σκουτέρη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/12/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3075/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1020/2013 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27/11/2013 αίτησή της και τους από 20/1/2014 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Πηνελόπη Ζωντανού ανέγνωσε την από 20/11/2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αίτησης αναίρεσης καθώς και των πρόσθετων αυτής λόγων. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι) Με την από 27-11-2013 αίτηση αναίρεσης και τους από 20-1-2014 πρόσθετους αυτής λόγους προσβάλλεται η 1020/2013 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση της αναιρεσείουσας εταιρείας "AEOLUS COMPANIA NAVIERA S.A.", που ασκήθηκε κατά της 3075/2012 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και επικυρώθηκε η Πρωτόδικη απόφαση. Με την Πρωτόδικη απόφαση έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης εταιρείας "MACOIL INTERNATIONAL S.A." και υποχρεώθηκε η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα να της καταβάλει εντόκως σε ευρώ το οφειλόμενο από σύμβαση πώλησης καυσίμων ποσό των 99.122,11 δολλ. ΗΠΑ με την ισοτιμία του νομίσματος αυτού κατά την ημέρα της πληρωμής. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 Κ.Πολ.Δ ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 Κ.Πολ.Δ).

ΙΙ) Κατά τις διατάξεις του άρθρου 25 του ΑΚ και των άρθρων 2, 3 παρ.1, 4 παρ 1 και 5 της σύμβασης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, η οποία κυρώθηκε με τον Ν. 1792/1988 και άρχισε να ισχύει στην Ελλάδα από 1-4-1991, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο που επέλεξαν τα συμβαλλόμενα μέρη.

Η επιλογή αυτή πρέπει να είναι ρητή ή να συνάγεται με βεβαιότητα από τις διατάξεις της σύμβασης ή τα δεδομένα της υπόθεσης. Στο μέτρο που δεν έχει επιλεγεί το εφαρμοστέο δίκαιο από τα συμβαλλόμενα μέρη, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο της χώρας με την οποία συνδέεται στενότερα. Στο ζήτημα αν ο αντιπρόσωπος δεσμεύει έναντι των τρίτων το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου ισχυρίζεται ότι ενεργεί, δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της Σύμβασης της Ρώμης, κατ’ άρθρο 1 παρ. 2 εδ.

στ’ αυτής . Το ζήτημα αυτό ρυθμίζεται, σύμφωνα με γενικώς αποδεκτή σχετική γενική αρχή του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου από το δίκαιο στην περιοχή της οποίας επιχείρησε ο αντιπρόσωπος τη δικαιοπραξία, για την οποία του δόθηκε η πληρεξουσιότητα (ΑΠ 1187/2000). Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 105 και 106 εδ.

β` του ΚΙΝΔ, εκμετάλλευση του πλοίου με την έννοια του εφοπλισμού υπάρχει και στη σύμβαση χρονοναύλωσης όταν στο ναυλωτή ανήκει η εκμετάλλευση και η ναυτική διεύθυνση αυτού. Στην περίπτωση αυτή ο μεν ναυλωτής τυγχάνει εφοπλιστής του πλοίου, ο δε κύριος αυτού ευθύνεται έναντι των τρίτων πραγματοπαγώς και συγκεκριμένα μόνο δια του πλοίου, κατ` άρθρο 106 εδ.

β` του ΚΙΝΔ. Αντιθέτως, εάν τη ναυτική διαχείριση του πλοίου διατηρεί ο εκναυλωτής, αυτός εξακολουθεί να είναι πλοιοκτήτης και να φέρει απεριορίστως τους κινδύνους από την εκμετάλλευση αυτή. Στην τελευταία αυτή περίπτωση ο πλοιοκτήτης ευθύνεται για τις δικαιοπραξίες που επιχειρούνται από τους αντιπροσώπους του μέσα στα πλαίσια της εκμετάλλευσης του πλοίου, Έτσι, οι συμβάσεις που συνάπτονται από τον χρονοναυλωτή ή τον πλοίαρχο χρονοναυλωμένου πλοίου με τρίτους δεσμεύουν τον πλοιοκτήτη έστω και αν, σύμφωνα με τους όρους του ναυλοσυμφώνου, έχουν συναφθεί για λογαριασμό του χρονοναυλωτή.

Και αυτό διότι οι όροι του ναυλοσυμφώνου αφορούν τις εσωτερικές σχέσεις των συμβληθέντων δηλαδή την εκναυλώτρια και την ναυλώτρια, εκτός και αν έχει γνωστοποιηθεί στον τρίτο η παραχώρηση της εκμετάλλευσης του πλοίου οπότε ευθύνεται ο ναυλωτής (ΑΚ 211). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.

ΑΠ 7/2006, 4/2005). Κατά δε το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ αναίρεση χωρεί αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Η αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια πρέπει να έχει σχέση με ουσιώδεις ισχυρισμούς και κεφάλαια παροχής έννομης προστασίας και επιθετικά ή αμυντικά μέσα και όχι με την επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε την εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (Ολ.

ΑΠ 24/1992, Ολ. ΑΠ 1/1999). Εξ άλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (ΑΠ 625/2008, ΑΠ 328/2008).

Δεν αποτελούν "πράγματα" και άρα δεν ιδρύεται ο ως άνω λόγος αναίρεσης αν δεν ληφθούν υπόψη οι ισχυρισμοί που αποτελούν απλή ή αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, καθώς και οι ισχυρισμοί που συνιστούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 701/2008, ΑΠ 625/2008).

Δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός της αναίρεσης, αν το δικαστήριο που δίκασε, έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ 37/2008, ΑΠ 2102/2007).

ΙΙΙ) Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφαση, δέχθηκε τα εξής: "Η ενάγουσα εταιρεία ("MACOIL INTERNATIONAL S.A") είναι Λιβεριανή εμπορική εταιρεία που δραστηριοποιείται εκτός Λιβερίας, κατέχει εγκαστεστημένο γραφείο στην Ελλάδα και ασχολείται εκτός των άλλων με την εμπορία πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων και τον εφοδιασμό πλοίων με υγρά καύσιμα και άλλα πετρελαιοειδή, τα οποία αγοράζει από προμηθευτές και πωλεί και παραδίδει μέσω συνεργάτη/ανταποκριτή της στο λιμάνι παράδοσης στην πλοιοκτήτρια εταιρεία του εκάστοτε εφοδιαζομένου πλοίου επί κέρδει.

Η εναγομένη εταιρεία ("AEOLUS COMPΑΝΙΑ NAVIERA S.A") ήταν κατά το έτος 2009 και εξακολουθεί να είναι πλοιοκτήτρια του υπό σημαία Μάλτας δεξαμενοπλοίου με την ονομασία "...", Νηολογίου Βαλέτας Μάλτας .... Η καταστατική έδρα της εναγομένης βρίσκεται μεν στην ..., στην πραγματικότητα όμως εδρεύει στην Ελλάδα και ειδικότερα στον Ταύρο - Αττικής .., όπου βρίσκεται και το εγκατεστημένο στην Ελλάδα γραφείο της διαχειρίστριας του ως άνω πλοίου της Λιβεριανής εταιρείας με την επωνυμία "HARMONIA SHIPPIND MANAGEMENT I.N.G".

Την 9/4/2009 η εναγομένη, αντιπροσωπευόμενη από την ως άνω διαχειρίστρια του πλοίου, κατήρτισε με την εταιρεία με την επωνυμία "PALMYRA SHIPPING and CHARTERING LTD" που εδρεύει κατά το καταστατικό της στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες, στην πραγματικότητα όμως, στο Τσουκ (Zug) Ελβετίας, σύμβαση χρονοναύλωσης του ένδικου πλοίου για χρονικό διάστημα 12 μηνών ....

Για την κατάρτιση της ως άνω σύμβασης χρησιμοποιήθηκε το τυποποιημένο ναυλοσύμφωνο με το κωδικό όνομα "Shelltime 4" που εκδόθηκε το Δεκέμβριο του έτους 1984. Το ανωτέρω ναυλοσύμφωνο δεν χρησιμοποιήθηκε ως είχε, αλλά χρησίμευσε μόνο ως βάση για τη συμφωνία των μερών. Από τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία προέκυψε, ότι η εκναυλώτρια (εναγόμενη) και η ανωτέρω ναυλώτρια του πλοίου, είχαν συμφωνήσει, ότι η εκναυλώτρια θα έθετε στη διάθεση της ναυλώτριας έναντι σταθερού ανταλλάγματος (ημερήσιου ναύλου) και για το χρονικό διάστημα των 12 μηνών, το ως άνω πλοίο με τις υπηρεσίες του πλοιάρχου και του πληρώματος, προκειμένου η τελευταία να το χρησιμοποιεί για τη μεταφορά πραγμάτων.

Σύμφωνα με τους όρους της ως άνω σύμβασης η εκναυλώτρια προσέλαβε τον πλοίαρχο και τα μέλη του πληρώματος, τους διέτρεφε και τους κατέβαλλε μισθούς και αποζημιώσεις.

Συνεπώς, ο πλοίαρχος και το πλήρωμα συνδέονταν μ’ αυτήν με σχέση εξαρτημένης εργασίας και ήταν βοηθοί εκπληρώσεως αυτής. Επίσης, έφερε τις δαπάνες για τον εξοπλισμό και τη συντήρηση του πλοίου καθώς και την ασφάλιση αυτού. Περαιτέρω, η εναγομένη έθεσε στη διάθεση και υπό τις οδηγίες της ναυλώτριας τον πλοίαρχο και το πλήρωμα όσον αφορά τη χρησιμοποίηση, την εκπροσώπηση και άλλα θέματα.

Η τελευταία (ναυλώτρια) βαρυνόταν με τις δαπάνες για τη φόρτωση και την εκφόρτωση του φορτίου, τα λιμενικά και τα τελωνιακά τέλη, τα τέλη πλοηγήσεως και ρυμουλκήσεως, ενώ επιπλέον, βαρυνόταν με τη δαπάνη για τα καύσιμα. Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η μεν εναγομένη διατήρησε τη ναυτική - τεχνική διαχείριση του πλοίου, ....

ενώ στη χρονοναυλώτρια παραχώρησε την εμπορική του διαχείριση. Επομένως, η, εκναυλώτρια εναγομένη, παρέμεινε πλοιοκτήτρια του πλοίου, καθώς αυτή ασκούσε την εκμετάλλευσή του .... Περαιτέρω, αποδείχθηκε, ότι την 17-12-2009 η ως άνω χρονοναυλώτρια εταιρεία, παρήγγειλε στην ενάγουσα, ποσότητα 150 μετρικών τόνων περίπου καυσίμου πετρελαίου τύπου IFO 180 CST και ποσότητα 15 μετρικών τόνων πετρελαίου τύπου DMA, για τον ανεφοδιασμό του ένδικου πλοίου, το οποίο βρισκόταν στο Γιβραλτάρ.

Με βάση τη σχετική προσφορά (πρόταση για κατάρτιση σύμβασης) που υπέβαλε η ενάγουσα και έγινε αποδεκτή από τη χρονοναυλώτρια, συμφωνήθηκε, ως τίμημα για την ποσότητα καυσίμου πετρελαίου τύπου IFO 180 CST το ποσό των 484 δολαρίων Η.Π.Α/μετρικό τόνο και για την ποσότητα πετρελαίου τύπου DMA το ποσό των 648 δολαρίων Η.Π.Α/μετρικό τόνο.

Έτσι, την ίδια ημέρα, συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας και της χρονοναυλώτριας του ένδικου πλοίου σύμβαση πώλησης των ανωτέρω ποιοτήτων καυσίμου με το ως άνω συμφωνηθέν τίμημα. Επί πλέον, συμφωνήθηκε, ότι η καταβολή του τιμήματος της πώλησης θα γινόταν στην Αθήνα με κατάθεση στον υπ’ αριθμ. .... τραπεζικό λογαριασμό που τηρείται στο όνομα της ενάγουσας στο υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στην Αθήνα ..., εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παράδοσης των καυσίμων στο πλοίο, σε περίπτωση δε υπερημερίας ως προς την καταβολή του, συμφωνήθηκε να οφείλεται τόκος με μηνιαίο επιτόκιο 1,5%.

Επίσης συμφωνήθηκε, ότι η σύμβαση πώλησης, η εκπλήρωση και εκτέλεσή της (συμπεριλαμβανομένων των ναυτικών προνομίων που γεννώνται εξ αυτής) θα διέπονται και θα καθορίζονται από το ναυτικό δίκαιο της Αίγυπτου. Η ύπαρξη των ανωτέρω συμφωνιών, αποτυπώθηκαν και εγγράφως στο υπ’ αριθμ. ... τιμολόγιο πώλησης καυσίμων που εξέδωσε η ενάγουσα ...

Η ένδικη σύμβαση πώλησης καταρτίσθηκε προφορικά στην Αθήνα, και δη στην οδό ... αρ. ..., όπου βρίσκεται το εγκατεστημένο στην Ελλάδα γραφείο, αλλά και η πραγματική έδρα της ενάγουσας, όπως προαναφέρθηκε, καθώς εκεί περιήλθε τηλεφωνικώς η αποδοχή εκ μέρους της χρονοναυλώτριας της πρότασης της ενάγουσας για την πώληση των καυσίμων.

Στη σύναψη δε της εν λόγω σύμβασης προέβη, ενεργώντας στο όνομα και για λογαριασμό της χρονοναυλώτριας του πλοίου εταιρείας, η εδρεύουσα στις νήσους Μάρσαλ εταιρεία με την επωνυμία "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" . Το γεγονός, ότι η τελευταία αυτή εταιρεία ενήργησε ως αντιπρόσωπος της χρονοναυλώτριας, επιβεβαιώθηκε και από το νόμιμο εκπρόσωπο (της χρονοναυλώτριας), σε τηλεφωνική του επικοινωνία με τον Δ.

Β. - Διευθυντή της εναγομένης, όπως εξάλλου και ο ανωτέρω δήλωσε, καταθέτοντας ενόρκως, ως μάρτυρας της εναγομένης στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ... Εξ άλλου οι δύο αυτές εταιρείες (ήτοι η χρονοναυλώτρια του πλοίου "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" με καταστατική έδρα τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες και η "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" με καταστατική έδρα τις νήσους Μάρσαλ ανήκουν στον ίδιο επιχειρηματικό όμιλο και είναι ιδίων συμφερόντων, όπως συνομολογεί η εναγομένη στο δικόγραφο των προτάσεών της, που κατέθεσε στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αποδεικνύεται δε και από το γεγονός ότι φέρουν την ίδια επωνυμία, εδρεύουν και οι δυο στην πραγματικότητα στο Τσουκ (Zug) Ελβετίας και μοιράζονται την ίδια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ..

όπως προκύπτει από την αντιπαραβολή των εγγράφων αποτυπώσεων του από 17-12- 2009 μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με αποστολέα την "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" με καταστατική έδρα τις νήσους Μάρσαλ και του από 20-04- 2009 μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με αποστολέα την ναυλομεσίτρια εταιρία "ITALIA C & Α". Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι σε εκπλήρωση της σχετικής υποχρέωσής της από την ως άνω σύμβαση πώλησης, η ενάγουσα παρέδωσε στο ένδικο πλοίο, ενόσω αυτό βρισκόταν αγκυροβολημένο στο λιμένα του Γιβραλτάρ, ποσότητες 149,979 μετρικών τόνων καυσίμου πετρελαίου τύπου IFO 180 CST και 15,015 μετρικών τόνων πετρελαίου DMA ....

Την παράδοση των καυσίμων και συνακόλουθα την παραλαβή τους από το ανωτέρω πλοίο, πιστοποίησε ο α’ μηχανικός του πλοίου, ο οποίος έχει την ιδιότητα του βοηθού εκπληρώσεως της εναγομένης, όπως προεκτέθηκε, θέτοντας ανεπιφύλακτα την υπογραφή του και τη σφραγίδα του πλοίου επί του υπ’ αριθμ. ... δελτίου παραδόσεως καυσίμων ...

Εν συνεχεία, η ενάγουσα εξέδωσε προς τον πλοίαρχο και τους πλοιοκτήτες του ένδικου πλοίου καθώς και προς την εταιρεία με την επωνυμία "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" με καταστατική έδρα της νήσους Μάρσαλ το προαναφερόμενο υπ’ αριθμ. GBR - ...07-01-2010 τιμολόγιο πώλησης καυσίμων συνολικού ποσού 84.819,56 δολαρίων Η.Π.Α, το οποίο αναλύεται στα επί μέρους ποσά:

α) των 72.589,84 δολλαρίων ΗΠΑ που αντιστοιχεί στο τίμημα πώλησης της ποσότητας 149,979 μετρικών τόνων καυσίμου πετρελαίου τύπου IFO 180 CST,β) των 9.729,72 δολλαρίων ΗΠΑ, που αντιστοιχεί στο τίμημα πώλησης της ποσότητας των 15.015 μετρικών τόνων πετρελαίου τύπου DMA, με βάση τις ανωτέρω συμφωνηθείσες τίμες και γ) των 2.500 δολλαρίων ΗΠΑ που αντιστοιχεί στη χρέωση της φορτηγίδους που χρησιμοποιήθηκε για την παράδοση των καυσίμων.

Ωστόσο, το ανωτέρω αναφερόμενο ποσό δεν καταβλήθηκε από την χρονοναυλώτρια εντός της ορισθείσας προθεσμίας των 30 ημερών, ήτοι μέχρι την 27-01-2010, η οποία αναγραφόταν και στο τιμολόγιο ως ημερομηνία πληρωμής, εξακολουθεί δε να οφείλεται μέχρι σήμερα ... Ενόψει αυτών, η εναγομένη είναι υποχρεωμένη να καταβάλει το ποσό αυτό στην ενάγουσα πωλήτρια εταιρεία, καθόσον αυτή (η εναγομένη) διατήρησε και μετά την κατάρτιση της ως άνω σύμβασης χρονοναύλωσης την οικονομική εκμετάλλευση και τη ναυτική διεύθυνση του πλοίου, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα.

Ως εκ τούτου είχε την ιδιότητα της πλοιοκτήτριας και εξακολουθούσε να φέρει απεριορίστως τους κινδύνους από την εκμετάλλευση αυτή, ευθυνόμενη για τις δικαιοπραξίες που επιχειρήθηκαν από τη χρονοναυλώτρια ή τον πλοίαρχο, οι οποίοι ενεργούσαν ως αντιπρόσωποί της, μέσα στα πλαίσια της εκμεταλλεύσεως του πλοίου.

Έτσι, η ως άνω σύμβαση πώλησης καυσίμων, που συνήφθη από την ανωτέρω χρονοναυλώτρια του ένδικου χρονοναυλωμένου πλοίου με την ενάγουσα, δεσμεύει την πλοιοκτήτρια εναγομένη έστω και αν, σύμφωνα με τον σχετικό όρο του ναυλωσυμφώνου, είχε συναφθεί για λογαριασμό της χρονοναυλώτριας. Και τούτο, γιατί οι όροι του ναυλοσυμφώνου αφορούν τις εσωτερικές σχέσεις των συμβληθέντων κατά την κατάρτισή του, δηλαδή την εκναυλώτρια και τη χρονοναυλώτρια, ενώ για τους τρίτους είναι res inter alios ....

Η πλοιοκτήτρια εναγομένη δεν θα ευθυνόταν για την ως άνω δικαιοπραξία μόνο στην περίπτωση που είχε γνωστοποιηθεί στην ενάγουσα, πριν την κατάρτιση της ένδικης σύμβασης πώλησης, αφενός μεν ότι το πλοίο ήταν χρονοναυλωμένο, αφετέρου δε ότι δυνάμει ειδικού όρου του ναυλοσυμφώνου για την πληρωμή του συγκεκριμένου χρέους θα ευθύνεται μόνον η χρονοναυλώτρια εταιρεία.

Τέτοια, όμως, γνωστοποίηση από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε ότι έγινε προς την ενάγουσα .... Άλλωστε, όπως αποδεικνύεται από το ανωτέρω αναφερόμενο υπ’ αριθμ.... δελτίο παραδόσεως καυσίμων, ουδεμία μνεία έγινε επ’ αυτού ότι η παραλαβή των καυσίμων έγινε για λογαριασμό του ναυλωτή (charterer’ s account), παρότι η πρακτική αυτή έχει παγιωθεί στη διεθνή ναυτιλία στις περιπτώσεις εφοδιασμού με καύσιμα χρονοναυλωμένου πλοίου...

Η εκκαλούσα - εναγόμενη με τον πρώτο λόγο της έφεσής της ισχυρίζεται, ότι η εκκαλούμενη απόφαση εσφαλμένα ερμήνευσε το νόμο ως προς το ζήτημα της μετακύλισης της ευθύνης από δικαιοπραξία τρίτου και ότι δεν είναι δυνατόν η μετακύλιση της ευθύνης να ερείδεται ταυτόχρονα κατά του θεσμού του εφοπλισμού (κατά το ελληνικό Δίκαιο) και επί του θεσμού της πλοιοκτησίας (κατά το αιγυπτιακό Δίκαιο), αφού οι δυο έννοιες δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν στο αυτό πρόσωπο, πολλώ μάλλον με εφαρμογή διαφορετικών δικαίων.

Όπως προαναφέρθηκε τόσο το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο όσο και το παρόν Δικαστήριο, δέχθηκαν ότι η εναγομένη οφείλει το τίμημα της ένδικης πώλησης ως πλοιοκτήτρια του πλοίου "..." και όχι ως εφοπλίστρια αυτού και ότι η σύμβαση συνήφθη μέσω αντιπροσώπου της (εναγομένης). Επομένως ορθά το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ερμήνευσε το νόμο και πρέπει ν’ απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος ο πρώτος λόγος της έφεσης, που υποστηρίζει τ’ αντίθετα.

Με το δεύτερο λόγο της κρινόμενης έφεσης η εκκαλούσα - εναγομένη ισχυρίζεται, ότι εσφαλμένα εφάρμοσε το νόμο το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και ότι έπρεπε αυτό να καταλήξει μόνο στο θεσμό της πλοιοκτησίας χωρίς να μετακυλήσει την ευθύνη από τη δικαιοπραξία της χρονοναυλώτριας προς αυτήν. Ο λόγος αυτός είναι ουσιαστικά αβάσιμος και πρέπει ν’ απορριφθεί, αφού η εκκαλούμενη απόφαση ορθά δέχθηκε την ευθύνη της εναγομένης ως πλοιοκτήτριας του ένδικου πλοίου και δεν μετακύλησε την ευθύνη σ’ αυτήν (εναγομένη) από της δικαιοπραξίας της χρονοναυλώτριάς της.

Με τον τρίτο λόγο της έφεσής της η εκκαλούσα - εναγομένη ισχυρίζεται, ότι εσφαλμένα το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ερμήνευσε το Νόμο και δέχθηκε, ότι συνήφθη η δικαιοπραξία από πρόσωπο που δεν είχε εξουσία της αντιπροσώπευσης της χρονοναυλώτριας. Όπως, όμως προαναφέρθηκε η εκκαλούμενη απόφαση δέχθηκε την ευθύνη της εναγομένης ως πλοιοκτήτριας του πλοίου και όχι ως εφοπλίστριας αυτού.

Επομένως, ορθά έκρινε το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος ο τρίτος λόγος της έφεσης, που υποστηρίζει τ’ αντίθετα. Η εκκαλούσα - εναγομένη με τον τέταρτο της έφεσής της ισχυρίζεται ότι εσφαλμένα το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε ότι η "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" με έδρα των νήσων Μαρσάλ, που συνήψε τη σύμβαση πώλησης, είχε την αντιπροσωπευτική εξουσία της χρονοναυλώτριας.

Το Πρωτοβάθμιο όμως Δικαστήριο δεν έσφαλε, αλλά ορθά εφάρμοσε το νόμο και δέχθηκε, ότι η εταιρεία "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" με έδρα τις νήσους Μάρσαλ ενήργησε ως άμεσος αντιπρόσωπος της εναγομένης, με μεταεξουσιοδότηση από την (ιδίων συμφερόντων) εταιρεία "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" με έδρα τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες, η οποία ήταν χρονοναυλώτρια και είχε την εξουσία να παραγγέλλει καύσιμα.

Επομένως, πρέπει ν’ απορριφθεί ως ουσιαστικά βάσιμος και ο τέταρτος λόγος της έφεσης. Με τον πέμπτο και τελευταίο λόγο της ένδικης έφεσης η εκκαλούσα ισχυρίζεται, ότι εσφαλμένα η εκκαλούμενη απόφαση δέχθηκε, ότι η σύμβαση πώλησης καυσίμων διέπετο από το αιγυπτιακό δίκαιο ως επιλεγέν δίκαιο και επομένως και τις διατάξεις αυτού (αιγυπτιακού δικαίου) που αφορούσαν την παραγραφή.

Όπως όμως προαναφέρθηκε κατά τη σύναψη της συμφωνίας για την πώληση των καυσίμων, οι συμβαλλόμενοι είχαν επιλέξει το αιγυπτιακό δίκαιο να διέπει την ένδικη σύμβαση πώλησης. Επομένως ορθά το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εφάρμοσε το αιγυπτιακό δίκαιο και ως εκ τούτου, πρέπει ν’ απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος ο ανωτέρω 5ος λόγος της έφεσης.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω και μη υπάρχοντος προς έρευνα άλλου λόγου εφέσεως, πρέπει η κρινόμενη έφεση ν’ απορριφθεί στο σύνολό της, ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη".

ΙV) Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο δηλαδή: α) ότι η αναιρεσείουσα παρέμεινε πλοιοκτήτρια του πλοίου, διότι με τη σύμβαση χρονοναύλωσης παραχώρησε στη ναυλώτρια εταιρεία "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" (με καταστατική έδρα τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες) μόνο την εμπορική διαχείριση αυτού ενώ η ίδια εξακολούθησε να έχει τη ναυτική - τεχνική διαχείριση του πλοίου, β) ότι η εδρεύουσα στις νήσους Μάρσαλ εταιρεία με την επωνυμία "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" κατά την κατάρτιση της σύμβασης πώλησης καυσίμων ενήργησε για λογαριασμό της ως άνω ναυλώτριας εταιρείας και γ) ότι η αναιρεσείουσα, ως πλοιοκτήτρια, δεσμεύονταν από τη σύμβαση πώλησης καυσίμων, την οποία η ναυλώτρια εταιρεία (δια της αντιπροσώπου της) συνήψε με την αναιρεσίβλητη στα πλαίσια της εκμετάλλευσης του πλοίου"...", και ως εκ τούτου όφειλε να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη (πωλήτρια) το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης των καυσίμων, ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε τις προαναφερόμενες διατάξεις, τις οποίες δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου.

Το ότι στη σύμβαση χρονοναύλωσης υπήρχε όρος, σύμφωνα με τον οποίο η δαπάνη αγοράς των καυσίμων βάρυνε την χρονοναυλώτρια, δεν απαλλάσσει την αναιρεσείουσα, ως πλοιοκτήτρια, της σχετικής υποχρέωσης, διότι, όπως ορθά δέχθηκε το Εφετείο, ο όρος αυτός αφορά τις εσωτερικές σχέσεις των συμβληθέντων, δηλαδή την εκναυλώτρια αναιρεσείουσα και την ναυλώτρια εταιρεία "PALMYRA SHIPPING and CHARTERING LTD".

Η δε αναιρεσείουσα, ως πλοιοκτήτρια, εξακολουθεί να ευθύνεται από τη δικαιοπραξία (σύμβαση πώλησης καυσίμων), που συνήφθη στο πλαίσιο της εκμετάλλευσης του πλοίου, εφόσον στην αναιρεσίβλητη - πωλήτρια δεν είχε γνωστοποιηθεί πριν από την κατάρτιση της ένδικης σύμβασης πώλησης η παραχώρηση της εκμετάλλευσης του πλοίου στη χρονοναυλώτρια "PALMYRA SHIPPING and CHARTERING LTD" ώστε να δημιουργείται ευθύνη της τελευταίας.

Επίσης, το Εφετείο ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας σύμφωνα με το νόμο τις παραπάνω διατάξεις των άρθρων 25 ΑΚ και 2, 3 παρ.1, 4 παρ 1 και 5 της κυρωθείσης με τον Ν. 1792/1988 σύμβασης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, ορθά δέχθηκε ότι η σύμβαση πώλησης διέπονταν από το ναυτικό δίκαιο της Αίγυπτου, εφόσον δυνάμει σχετικής συμφωνίας των συμβληθέντων (αγοράστριας και πωλήτριας) είχε επιλεγεί ως εφαρμοστέο.

Επίσης, ορθά δέχθηκε, όσον αφορά την ευθύνη της αναιρεσείουσας από τις πράξεις της αντιπροσώπου της, ότι εφαρμοστέο είναι το Ελληνικό δίκαιο, διότι χώρα κατάρτισης της σύμβασης πώλησης καυσίμων ήταν η Αθήνα. Η δε επικαλούμενη από την αναιρεσείουσα εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 84 ΚΙΝΔ αλυσιτελώς προβάλλεται, καθόσον αυτό αναφέρεται σε δέσμευση του πλοιοκτήτη από συμβάσεις του πλοιάρχου, το οποίο δεν εμπίπτει στην υπό κρίση περίπτωση.

Εξ άλλου σε ουδεμία μετακύληση ευθύνης από την χρονοναυλώτρια προς την αναιρεσείουσα προέβη το Εφετείο με το να δεχθεί ευθύνη της αναιρεσείουσας από την ένδικη σύμβαση, δεδομένου ότι, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, η ευθύνη της τελευταίας ερείδεται στην ιδιότητά της ως πλοιοκτήτριας του πλοίου. Κατά συνέπεια, οι εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ, πρώτος λόγος της αίτησης (κατά το δεύτερο μέρος του) και δεύτερος των προσθέτων λόγων αυτής είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από την αναιρεσείουσα, ενώ, οι λοιπές αναφερόμενες στον δεύτερο των προσθέτων λόγων αιτιάσεις οι σχετικές με παραδοχές του Εφετείου για την πραγματική έδρα της αναιρεσείουσας εταιρείας αναφέρονται σε εκτίμηση των αποδείξεων, που δεν ελέγχεται αναιρετικά (561 Κ.Πολ.Δ).

Επίσης, απορριπτέος ως αβάσιμος είναι και ο εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. δεύτερος λόγος της αίτησης (κατά το δεύτερο μέρος του), καθόσον, έτσι που έκρινε το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με τη συνδρομή όλων των προαναφερομένων στοιχείων της από τη σύμβαση πώλησης καυσίμων ευθύνης της αναιρεσείουσας όπως και για την ύπαρξη αντιπροσωπευτικής εξουσίας της εδρεύουσας στις νήσους Μάρσαλ αλλοδαπής εταιρείας "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" όπως συμβληθεί στο όνομα και για λογαριασμό της, ιδίων συμφερόντων με αυτή, χρονοναυλώτριας εταιρείας για την κατάρτιση της σύμβασης πώλησης καυσίμων.

Τέλος, αβάσιμοι είναι και οι, εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., πρώτος (κατά το πρώτο μέρος του) και δεύτερος (κατά το πρώτο μέρος του) λόγοι της αίτησης αναίρεσης καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, καθόσον, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο απάντησε επί όλων των προβαλλομένων από την ήδη αναιρεσείουσα, με τους 1ο, 2ο, 3ο, 4ο, και 5ο λόγους της έφεσής της, ισχυρισμούς, απορρίπτοντας αυτούς, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από αυτή.

Το γενόμενο δε δεκτό από το Δικαστήριο ότι στη σύναψη της ένδικης σύμβασης πώλησης καυσίμων την χρονοναυλώτρια (που ενεργούσε για λογαριασμό της αναιρεσείουσας) αντιπροσώπευσε η εδρεύουσα στις νήσους Μάρσαλ αλλοδαπή εταιρεία "PALMYRA SHIPPING AND CHARTERING LTD" δεν αποτελεί ανεπίτρεπτη μεταβολή της βάσης της αγωγής ώστε να ιδρυθεί ο εκ του λόγου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ.

αναιρετικός λόγος για λήψη υπόψη από το Δικαστήριο πραγμάτων μη προταθέντων, καθόσον αποτελεί αντικείμενο τελικά της αποδεικτικής διαδικασίας η εξειδίκευση των προσώπων που συμβλήθηκαν για λογαριασμό της αναιρεσείουσας και δεν ήταν αναγκαίο εξ αρχής να προσδιορίζονται με το αγωγικό δικόγραφο .

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, να εισαχθεί το καταβληθέν παράβολο στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με άρθρο 1παρ. 2 Ν. 4055/2012 με έναρξη ισχύος 2-4-2012) και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης λόγω της ήττας της (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπό κρίση αίτηση και τους πρόσθετους αυτής λόγους για αναίρεση της 1020/2013 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Ιουνίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Ιουνίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ