Supreme Court dismisses appeal solely on costs as inadmissible under Article 193 of Civil Procedure Code.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Greek State's appeal against a final compensation award, ruling it inadmissible because it challenged only the attorney's fees. The State argued for a full review of the costs, while the appellant sought to overturn the entire decision. The court held that Article 193 prohibits separate appeals on costs without challenging the substantive judgment, leading to the automatic rejection of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArticles 193 and 577 of the Code of Civil Procedure; An appeal challenging only the costs portion of a judgment is inadmissible as it violates the requirement to simultaneously challenge the substantive merits of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 777 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 777/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος - καθού η κλήση: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Της αναιρεσίβλητης - καλούσας: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Παρασκευόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..., 2. ..., 3. ..., 4. ..., 5. ... και 6. ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 27 Ιουνίου 2001 και 8 Οκτωβρίου 2001 αιτήσεις προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκαν ενώπιον του Εφετείου Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν.
Εκδόθηκε η 4890/2002 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησε το αναιρεσείον με την από 30 Απριλίου 2003 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1251/2006 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 18 Οκτωβρίου 2006 κλήση της ήδη 1ης αναιρεσίβλητης.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 13 Απριλίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, ως απαράδεκτης.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Νόμιμα φέρεται, με την από 18-10-2006 κλήση της πρώτης αναιρεσίβλητης, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης σε νέα συζήτηση, μετά την έκδοση της 1251/2006 απόφασης του δικαστηρίου αυτού, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση αυτής, πλην, όμως, οι 2ος, 3η, 4η, 5η, 6η και 7η των αναιρεσιβλήτων, δεν εμφανίστηκαν κατά την παρούσα συζήτηση. Όπως, όμως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ΄ αριθ. 88Γ΄, 89Γ΄, 90Γ΄, 91Γ΄, 92Γ΄, και 93Γ΄/21-11-2006 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., ακριβές αντίγραφο της ως άνω κλήσης, μετά της κάτωθι αυτής πράξης ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση, επιδόθηκε, με επιμέλεια της πρώτης αναιρεσίβλητης, νόμιμα και εμπρόθεσμα στους υπολοίπους έξι αναιρεσιβλήτους.
Συνεπώς, εφόσον, οι αναιρεσίβλητοι αυτοί δεν εμφανίστηκαν κατά την παρούσα συζήτηση, πρέπει να προχωρήσει αυτή παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ).
ΙΙ.- Η κρινόμενη αναίρεση σύμφωνα με την από 18-7-2003 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που κατατέθηκε εμπρόθεσμα, είναι ερευνητέα ως προς το μοναδικό λόγο της από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, που κρίθηκε παραδεκτός και βάσιμος. III.- Κατά το άρθρο 193 ΚΠολΔ δεν επιτρέπεται προσβολή της απόφασης με ένδικο μέσο ως προς τα έξοδα, αν δεν περιλαμβάνει και την ουσία της υπόθεσης. Σκοπός της διάταξης είναι να περιορίσει τη δυνατότητα αυτοτελούς άσκησης ένδικων μέσων μόνο για το κεφάλαιο των δικαστικών εξόδων, στα οποία περιλαμβάνεται κατ' άρθρο 189 παρ. 1 ΚΠολΔ και η αμοιβή του δικηγόρου, χωρίς ταυτόχρονη προσβολή της απόφασης και ως προς το κεφάλαιο της ουσίας της υπόθεσης. Η ρύθμιση ισχύει για όλα τα ένδικα μέσα, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το έκτακτο ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 577 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Αρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Στην προκείμενη περίπτωση το αναιρεσείον με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης εκθέτει ότι με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθορίστηκε οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για τα απαλλοτριωθέντα ακίνητα των αναιρεσιβλήτων και καταδικάστηκε αυτό στα δικαστικά έξοδα των τελευταίων. Ζητεί δε, την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης μόνο ως προς τη διάταξη της αμοιβής του πληρεξούσιου δικηγόρου.
Συνεπώς, εφόσον η πιο πάνω απόφαση προσβάλλεται μόνο ως προς το κεφάλαιο των δικαστικών εξόδων, χωρίς ταυτόχρονη προσβολή της απόφασης και ως προς το κεφάλαιο της ουσίας της υπόθεσης, πρέπει κατά τα ανωτέρω να απορριφθεί ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως και να καταδικαστεί το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο στη δικαστική δαπάνη της παρισταμένης πρώτης αναιρεσίβλητης (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ), η οποία κατέθεσε και προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 30-4-2003, αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, για αναίρεση της 4890/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη της παρισταμένης πρώτης αναιρεσίβλητης ..., την οποία ορίζει σε χίλια εκατό εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 4 Απριλίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ