Legislator Case Law & Legislation
775/2015 AI generated

Supreme Court quashes appealable judgment for insufficient reasoning on bankruptcy costs and remands case.

Case Number 775/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece quashed the Athens Court of Appeal's decision regarding a bankruptcy petition due to insufficient reasoning on procedural costs. The appellant argued the lower court failed to specify the exact amount of costs required for the entire bankruptcy process, violating the requirement for adequate legal grounds. Consequently, the court found the appeal admissible and remanded the case for retrial by a different panel of judges.

Legislator headnote

AI generated

Articles 6(1), 6(2a), 559(19) of the Bankruptcy Code; The court must specify the exact amount of costs required for the bankruptcy process to allow for adequate review of the decision's legal grounds.

Keywords

AI generated
Bankruptcy Code Insufficient Reasoning Costs Assessment Appeal Admissibility Remand for Retrial Legal Grounds Procedural Costs

Cited Legislation

AI generated
Article 6(1) and (2) of Law 3588/2007 (Bankruptcy Code)
Article 6(2a) of Law 3588/2007 (Bankruptcy Code)
Article 559(19) of the Code of Civil Procedure
Article 580(3) of the Code of Civil Procedure
Article 495(4)(e) of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 775 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 775/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Μαρία Χυτήρογλου και Ειρήνη Καλού, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Απριλίου 2015, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "TRAVEL STAR ΓΡΑΦΕΙΟ ΓΕΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ - ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και το διακριτικό τίτλο "TRAVEL STAR ΕΠΕ", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Δημητρούκα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η αιτούσα και ήδη αναιρεσείουσα με την από 10-5-2011 αίτησή της προς το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών ζήτησε να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ' αυτή. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 431/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3094/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20-5-2014 αίτησή της.

Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς διάβασε την από 20-3-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της από 20-5-2014 αιτήσεως για αναίρεση της 3094/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, ως προς τον πρώτο λόγο της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 6 παρ. 1 και 2 του ν. 3588/2007 (Πτωχευτικού Κώδικα) το πτωχευτικό δικαστήριο απορρίπτει την αίτηση, εάν δεν συντρέχουν οι υποκειμενικές ή οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για την κήρυξη της πτωχεύσεως (παρ. 1). Το πτωχευτικό δικαστήριο απορρίπτει επίσης την αίτηση, εφόσον αποδεικνύεται ότι, αν και συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1, η περιουσία του οφειλέτη δεν θα επαρκέσει για την κάλυψη των εξόδων της διαδικασίας (παρ. 2α).

Επαρκής περιουσία κατά την έννοια της τελευταίας διάταξης αποτελεί εκείνη, η οποία μπορεί να ρευστοποιηθεί άμεσα, δηλαδή σε εύλογο χρόνο από τη συζήτηση της υπόθεσης, αναλόγως του είδους του περιουσιακού στοιχείου και των συνθηκών της αγοράς, και είναι ικανή να καλύψει τα έξοδα της πτωχευτικής διαδικασίας.

Τόσο η εμπορική αξία του ρευστοποιήσιμου περιουσιακού στοιχείου, όσο και το ύψος των εξόδων της πτωχευτικής διαδικασίας προσδιορίζονται από το δικαστήριο κατά τη δυνατότερη προσέγγιση. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν η απόφαση δεν έχει αιτιολογίες ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, ως προς τις παραδοχές δηλαδή του δικαστηρίου της ουσίας, που ανάγονται στο πραγματικό της νομικής διάταξης που εφαρμόστηκε ή που έπρεπε να εφαρμοστεί έτσι ώστε να μη μπορεί να διαγνωστεί από τον Άρειο Πάγο η ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο δέχτηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα περιστατικά: "Η αιτούσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και είναι εμπορική κατά το τυπικό σύστημα, οφείλει δε σε τρίτους (ΙΚΑ, γραφεία ταξιδίων, ναυτιλιακές εταιρείες κ.λπ.) διάφορα χρηματικά ποσά.

Η μη πληρωμή των ληξιπροθέσμων και απαιτητών εμπορικών χρεών της οφείλεται στη μόνιμη και γενική αδυναμία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της τουλάχιστον από 7-6-2011, που έπαυσε να λειτουργεί, με αποτέλεσμα να βρίσκεται σε κατάσταση παύσεως των πληρωμών της, με άμεση συνέπεια τον ανεπανόρθωτο κλονισμό της εμπορικής της πίστης.

Όμως η περιουσία της αιτούσας - δηλούσας εταιρείας ως σύνολο υπαρχόντων και μελλοντικών άμεσα ρευστοποιήσιμων περιουσιακών αξιών, δεν επαρκεί για την κάλυψη των εξόδων της πτωχευτικής διαδικασίας, καθόσον τα μόνα περιουσιακά της στοιχεία είναι ένα τηλεφωνικό κέντρο αξίας 5.000 ευρώ και τα έπιπλα του γραφείου της αξίας 2.000 ευρώ περίπου.

Κατόπιν αυτού, παρότι συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την κήρυξη της πτώχευσης, επειδή υπάρχει αποδεδειγμένα ανεπάρκεια κάλυψης των εξόδων της διαδικασίας και ειδικότερα των πάσης φύσεως δικαστικών εξόδων για την όλη πτωχευτική διαδικασία από την περιουσία της αιτούσας εταιρείας, η ένδικη αίτηση είναι απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 του Πτωχευτικού Κώδικα".

Με αυτές τις παραδοχές το Εφετείο στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, διότι διέλαβε ανεπαρκή αιτιολογία ως προς το ύψος των εξόδων που απαιτούνται για την όλη πτωχευτική διαδικασία, αφού δεν προσδιορίζει κατά τη δυνατότερη προσέγγιση ποιό είναι το ποσό των εξόδων αυτών. Έτσι καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την ορθή ή όχι εφαρμογή της ανωτέρω ουσιαστικής διατάξεως του άρθρου 6 παρ. 2α του ν. 3588/2007 (Πτωχευτικού Κώδικα).

Γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια. Κατόπιν τούτου παρέλκει η έρευνα του πρώτου λόγου αναιρέσεως, αφού έτσι ακυρώνεται στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, και να παραπεμφθεί η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, διότι είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 3094/2013 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ανωτέρω δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Διατάζει να επιστραφεί στην αναιρεσείουσα το παράβολο με αριθμούς 1343007, 2864284 σειρά Α' (Δημοσίου) και 086077, 086078, 086079 σειρά Α' (ΤΑΧΔΙΚ).

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Ιουνίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ