Supreme Court dismisses appeal as untimely due to lack of force majeure justification under Greek Criminal Procedure Code.

Απόφαση 775 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 775/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ – ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ευριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Κωνσταντίνο Κούκλη – Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Τσίμα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 14 Μαρτίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 347/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Κρήτης.

Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Κρήτης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Ιουνίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1181/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Τσίμας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ελευθερίου Βορτσέλα με αριθμό 581/1.12.2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «Εισάγω την υπ΄αρ. 8/14.6.2005 αίτηση αναιρέσεως του ..., κατά της υπ΄αρ. 347/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Κρήτης, με την οποία κατεδικάσθη σε ποινή φυλακίσεως επτά (7) μηνών, η οποία μετετράπη σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως και εκθέτω τα εξής:

Κατά την παραγ. Ι του αρ. 476 ΚΠΔ όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος προ 24 ωρών από τον Γραμματέα της Εισαγγελίας, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της απόφασης που είχε προσβληθεί, και την καταδίκη του ασκήσαντα στα έξοδα.

Εξ άλλου από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462, 473 παρ. 1 και 474 ΚΠΔ προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως δια δηλώσεως στο Γραμματέα ή τον Διευθυντή των Φυλακών όπου κρατείται είναι 10ήμερη αρχομένη από της εκδόσεως της απόφασης παρόντος του δικαιούχου, άλλως από της νομίμου επιδόσεώς της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία σε κάθε περίπτωση πριν από την καταχώριση της τελεσίδικης απόφασης στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παραγ. 3 του αρ. 473 ΚΠΔ, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση τότε μόνον συγχωρείται, όπως στην κατά το αρ. 474 ΚΠΔ συντασσομένη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως, η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη.

Στην υπό κρίση περίπτωση ο αναιρεσείων άσκησε την αίτηση αναιρέσεως δια δηλώσεως ενώπιον του Γραμματέα του εκδόσαντος την απόφαση Δικαστηρίου η οποία σημειωτέον δημοσιεύτηκε την 30.3.2005 παρόντος του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος και συνεπώς δεν έχρηζε επιδόσεως στον καταδικασθέντα. Η καταδικαστική αυτή απόφαση καταχωρήθηκε στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων την 30.5.2005, όπως προκύπτει από την από 30.5.2005 επίσημη υπηρεσιακή βεβαίωση του Γραμματέα, χωρίς στην έκθεση αναιρέσεως να γίνεται επίκληση ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος, που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της.

Συνεπώς κατά τις προεκτεθείσες διατάξεις πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να διαταχθεί η επιβολή των δικαστικών εξόδων, πέραν της ελλείψεως παντελώς σαφών και ορισμένων λόγων αναιρέσεως.

Για τους λόγους αυτούς. Προτείνω να κηρυχθεί απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη η υπ΄αρ. 8/14.6.2005 αίτηση αναιρέσεως του ...., κατά της υπ΄αρ. 347/30.3.2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ελευθέριος Βορτσέλας».

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, η αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την παρ΄1 του άρθρου 476 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του Ν.2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από τον γραμματέα της Εισαγγελίας (24) ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα.

Εξ άλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ΄ αποφάσεως είναι 10ήμερη, αρχόμενη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου άλλως από της νομίμου επιδόσεώς της στον δικαιούχο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρησή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκησή του, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων άσκησε την αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Γραμματέως του Εφετείου Κρήτης, στις 14 Ιουνίου 2005, ενώ η προσβαλλομένη απόφαση, η οποία δημοσιεύθηκε παρόντος αυτού, καταχωρήθηκε στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων στις 30 Μαΐου 2005 όπως προκύπτει από την σχετική σημείωση επί της προσβαλλομένης χωρίς στην έκθεση αναιρέσεως να επικαλείται ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση.

Συνεπώς, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1, 513 παρ. 1α και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14 Ιουνίου 2005 αίτηση του ... περί αναιρέσεως της υπ΄αριθμ. 347/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία προσδιορίζει σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου 2006. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ