Supreme Court dismisses appeal as no legal error found regarding evidence admissibility or consideration.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal against the First Instance Court of Lefkada regarding a boundary dispute. The appellants argued the appellate court failed to consider specific documentary evidence and made procedural errors, but the court found these claims baseless. The court determined that the lower court had properly evaluated all submitted documents and that the missing evidence did not constitute a legal ground for appeal.
Legislator headnote
AI generatedArticles 529, 559 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the appellate court did not consider evidence that was properly submitted by the parties, as the court's evaluation of the evidence does not equate to a failure to consider it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 773 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 773/2016
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ’ Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο, και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και της Γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1)Β. Γ. του Θ., 2)Θ. Γ. του Β., 3)Γ. Γ. του Β., κατοίκων ..., που παραστάθηκαν δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Γεωργίου Καρύδη.
Των αναιρεσίβλητων: 1)Α. Μ. του Γ., 2)Κ. -Β. Μ. του Α., κατοίκων .... Ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ευάγγελο Γκιούγκη, η 2η δεν παραστάθηκε.
Ο πληρεξούσιος δικηγόρος δήλωσε ότι διορθώνει τον αριθμό της προσβαλλόμενης απόφασης από το εσφαλμένο "45/2015" στο ορθό "43/2015"
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-1-2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λευκάδος.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:7/2010 μη οριστική, 60/2011 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου, 43/2015 Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες, με την από 20-7-2015 αίτησή τους και τους από 8-12-2015 πρόσθετους αυτής λόγους .
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Παρασκευή Καλαϊτζή, ανέγνωσε την από 16-12-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγείται την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και του προσθέτου λόγου της αναίρεσης και την (εν όλω) αναίρεση της προσβαλλόμενης εφετειακής αποφάσεως.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων, ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου να απορριφθούν, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατ’ άρθρ. 559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο ....: "Αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης" (αρ. 8), "αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη" (αρ. 9), "αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ... ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν" (αρ. 11 α, γ), "αν το δικαστήριο παρά το νόμο ... δεν κήρυξε ... απαράδεκτο" (αρ. 14, ως τοιούτου νοουμένου του προκύπτοντος, απ’ το δικονομικό δίκαιο) και "αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης" (αρ. 19).
ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση η απουσιάζουσα δεύτερη αναιρεσίβλητη έχει κληθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως από τους επισπεύδοντες την συζήτηση αναιρεσείοντες, τόσο κατά την αρχική δικάσιμο της 13-1-2016, όσο και στην μετ’ αναβολήν αυτής αναγραφομένη στην αρχή της παρούσης αποφάσεως δικάσιμο. Ταύτα προκύπτουν απ’ τις μετ’ επικλήσεως προσκομιζόμενες εκθέσεις επιδόσεως .../1-10-15, .../9-12-15 και .../26-7-16 του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Α. Ρ.. Επομένως, κατ’ άρθρ. 576 ΚΠολΔ, η συζήτηση προχωρεί παρά την απουσία της προαναφερομένης διαδίκου.
ΙΙΙ. Με τους λόγους αναιρέσεως πρώτο και δεύτερο, καθώς και τον (μοναδικό) πρόσθετο λόγο αναιρέσεως, υπό την επίφαση της ανεπάρκειας και αντιφατικότητος των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ως προς το αντικείμενο της κυριότητος των αναιρεσιβλήτων, ήτοι ως προς την ταυτότητα, τόσον του όλου ακινήτου (επιδίκου), όσον και των εμπεριεχομένων σε αυτό διαφιλονικουμένων (επιδίκων) εδαφικών τμημάτων (πρώτος λόγος αναιρέσεως και πρόσθετος λόγος αναιρέσεως, κατ’ άρθρ. 559 αρ. 19 ΚΠολΔ), ως επίσης και ότι, (καθόσον αφορά, όπως προαναφέρθηκε, στην ταυτότητα των επιδίκων) ελήφθησαν υπόψιν πράγματα, τα οποία δεν προτάθηκαν και είναι ουσιώδους επιρροής στην έκβαση της δίκης και, ακόμη, ότι επιδικάσθηκε διάφορον του αιτηθέντος (δεύτερος λόγος αναιρέσεως κατ’ άρθρ. 559 αρ.8,9 ΚΠολΔ), απαραδέκτως πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου της ουσίας.
IV. Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες αβασίμως καταλογίζουν στο Εφετείο, ότι με την προσβαλλομένη απόφασή του υπέπεσε στην κατ’ άρθρ. 559 αρ. 11 α ΚΠολΔ πλημμέλεια, υπό την έννοια, ότι εσφαλμένως έλαβε υπόψιν του τις 78 και 79/14-11-14 ένορκες βεβαιώσεις των Σ. Γ. και Ζ. Κ., αντιστοίχως, ενώπιον του Συμβολαιογράφου Λευκάδος Ν.
Κ., ως έχουσες δοθεί προς αντίκρουση ισαρίθμων ενόρκων βεβαιώσεων των εναγόντων (νυν αναιρεσιβλήτων). Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πλήττεται από την προμνησθείσα αβασιμότητα, εφαρμοζομένης της διατάξεως του άρθρου 529 παρ. 1 εδ. α ΚΠολΔ, κατά την οποία στην έκκλητη δίκη επιτρέπεται να γίνει επίκληση και προσκομιδή νέων αποδεικτικών μέσων, ενώ δεν γίνεται επίκληση (και ούτε άλλωστε εν πάση περιπτώσει προκύπτει), ότι οι εν λόγω ένορκες βεβαιώσεις δεν είχαν πρωτοδίκως προσκομισθεί από στρεψοδικία, περίπτωση κατά την οποία έπρεπε να αντιμετωπισθούν ως απαράδεκτες, κατ’ άρθρ. 529 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Προσέτι, αβασιμότητα ενέχει και η περαιτέρω αιτίαση, (εμπεριεχομένη στον ίδιον αυτόν, τρίτο, λόγο αναιρέσεως), ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο υπέπεσε (και) στο κατ’ άρθρ. 559 αρ. 14 ΚΠολΔ σφάλμα διά της υπ’ αυτού παραλείψεως κηρύξεως του απαραδέκτου εν σχέσει προς τις δύο, προρρηθείσες, ένορκες βεβαιώσεις, κατά τα άνω εκτιθέμενα.
V. Ο τέταρτος λόγος (τελευταίος) αναιρέσεως, με τον οποίον οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στο Εφετείο, ότι υπέπεσε στην κατ’ άρθρ. 559 αρ. 11 γ ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι (κατ’ αυτούς) δεν έλαβε υπόψιν του ουσιώδη επικληθέντα και προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα και δη α) την .../22-12-2006 Πράξη Εμφάνισης και Δηλώσεων (ενώπιον του Συμβολαιογράφου Λευκάδος Σ.
Α.) των αναιρεσιβλήτων και των δικαιοπαρόχων τους, β) την …/2010 έκθεση Πραγματογνωμοσύνης του τοπογράφου μηχανικού Ν. Χ., γ) την από 12-1-2009 τεχνική έκθεση φωτοερμηνείας αεροφωτογραφιών της Γ.Υ.Σ. των ετών 1945, 1960 και 1984 του δασολόγου Σ. Σ. και δ) την .../11-12-2007 Πράξη Χαρακτηρισμού του Διευθυντή Δασών Νομού Λευκάδος, είναι αβάσιμος, αφού, όπως επιτρεπτώς επισκοπείται, το Εφετείο έλαβε υπόψιν του τόσο την ‘ Εκθεση Πραγματογνωμοσύνης …/10 του προαναφερομένου πραγματογνώμονος, που είχε διαταχθεί απ’ το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και όλα ανεξαιρέτως τα επικληθέντα και προσκομισθέντα έγγραφα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα προεκτιθέμενα, παρά τα όσα αντιστοίχως αντίθετα υποστηρίζουν οι αναιρεσείοντες, αδοκίμως όμως, κατά τα άνω εκτιθέμενα.
Η αξιολογικώς διαφοροποιημένη των επιδιώξεών τους (αναιρεσειόντων) κρίση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου δεν ταυτίζεται εννοιολογικώς με μη λήψη υπόψιν των ανωτέρω αποδεικτικών μέσων, όπως αβασίμως αιτιώνται αυτοί (αναιρεσείοντες), κατά τα ως άνω. VI. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου προς διερεύνηση λόγου ή προσθέτου λόγου, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη του (παραστάντος) πρώτου αναιρεσιβλήτου, κατά παραδοχήν του αιτήματός του, στους ηττωμένους αναιρεσείοντες και να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 176, 183, 191 παρ. 2, 495 παρ. 4 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το κατωτέρω διατακτικό.-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -
Απορρίπτει την από 20-7-2015 αίτηση και το από 8-12-2015 δικόγραφο προσθέτου λόγου των Β. Γ., Θ. Γ. και Γ. Γ. περί αναιρέσεως της 43/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.
Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη του πρώτου αναιρεσιβλήτου, το ποσό της οποίας ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700 €). Και
Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Δεκεμβρίου 2016.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2016.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ