Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding alleged employer fault in workplace accident.

Απόφαση 773 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Οι λόγοι, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτοι, αφού οι προβαλλόμενες αιτιάσεις αποτελούν επιχειρήματα του αναιρεσείοντος, προκειμένου να στηρίξει τον ισχυρισμό του περί της υπάρξεως ενδεχομένου δόλου των αναιρεσιβλήτων, στην επέλευση του εργατικού ατυχήματος, (ο οποίος, μάλιστα, ερευνήθηκε από το Εφετείο και απορρίφθηκε) και δεν συνιστούν "πράγματα". Κατά το μέρος των, με το οποίο πλήττεται η απόφαση, για το ότι το δικαστήριο, προκειμένου να προσδιορίσει το ύψος της επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης, δεν έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό, που αναφέρεται στο είδος της σωματικής βλάβης που υπέστη ο αναιρεσείων, τις συνέπειες αυτής και την οικονομική κατάσταση, είναι αβάσιμοι, διότι, το Δικαστήριο τον έλαβε υπόψη του. Η αιτίαση, που αναφέρεται στο ύψος της χρηματικής ικανοποίησης, είναι απαράδεκτη διότι με αυτήν πλήττεται η ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του δικαστηρίου.

Αριθμός 773/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του καλούντος - αναιρεσείοντος: ..., Αλβανού υπηκόου, κατοίκου Αλβανίας (πρώην κατοίκου ..., πρώην κατοίκου ...), ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νάσο Νικολόπουλο.

Των καθ' ων η κλήση - αναιρεσιβλήτων: 1) Μονοπρόσωπης εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... Παραγωγή και Εμπορία Τακουνιών Μονοπρόσωπη Εταιρία Περιορισμένης Ευθύνης", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία αποτελεί από την 31-3-2003 βάσει του ...συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ευθυμίας Κων. Σεργάκη, καθολική διάδοχο της ΕΠΕ με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΗΧΑΝΟΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ Ο.Μ ΕΛΛΑΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΕΠΕ", 2) ..., κατοίκου ..., ως εκπροσώπου και διαχειριστή της "... ΕΠΕ", καθώς και ως εκπροσώπου και διαχειριστή της "ΟΜ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ" κατά το χρόνο επέλευσης του ατυχήματος, 3) ..., κατοίκου ..., ως εκπροσώπου και διαχειριστή της "ΟΜ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ" κατά το χρόνο επέλευσης του ατυχήματος και 4) ..., κατοίκου ..., ως εκπροσώπου και διαχειριστή της "ΟΜ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ" κατά το χρόνο επέλευσης του ατυχήματος. Οι 1η, 2ος και 3ος των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Λιούμα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Ο 4ος αναιρεσίβλητος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1538/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7414/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 27-8-2007 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 354/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 23-6-2009 κλήση του καλούντος. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Δουλγεράκης διάβασε την από 20-3-2008 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτου Βαρβάρας Κριτσωτάκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 576 παρ. 1 και 2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί κάποιος διάδικος, ο Άρειος Πάγος ερευνά αν ο απολειπόμενος επισπεύδει τη συζήτηση, αν δε την επισπεύδει ο αντίδικος του ερευνά αν ο τελευταίος έχει κλητεύσει νόμιμα και εμπρόθεσμα τον απολειπόμενο και σε καταφατική περίπτωση η συζήτηση προχωρεί σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την ... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς ..., αντίγραφο της από 23-6-2009 κλήσεως προς συζήτηση, στην οποία έχει ενσωματωθεί αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως και της πράξης προσδιορισμού δικασίμου, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως από τον αναιρεσείοντα, που επισπεύδει τη συζήτηση, στον τέταρτο αναιρεσεσίβλητο, για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής, που νόμιμα είχε ορισθεί ως δικάσιμος της αναίρεσης. Κατ' αυτήν, όπως αποδεικνύεται από τα ταυτάριθμα με την απόφαση αυτή πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, ο παραπάνω αναιρεσίβλητος δεν εμφανίστηκε. Επομένως, παραδεκτά, διεξήχθη κατά την ίδια δικάσιμο η συζήτηση της υπό κρίση αναίρεσης.

Ως "πράγματα" κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δ.,τα οποία έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και τον οποίων η μη λήψη υπόψη, καίτοι προταθέντων ή η λήψη υπόψη καίτοι μη προταθέντων, ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος ουσιαστικού ή δικονομικού, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο, όχι δε οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής ή της ενστάσεως, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Στην προκείμενη περίπτωση με τους λόγους αναιρέσεως, ο αναιρεσείων υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 7 και 9 του Κ.Πολ.Δ. αληθώς όμως από τον αριθμό 8 του εν λόγω άρθρου, προβάλλει την αιτίαση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία το Εφετείο απέρριψε την έφεση του κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία είχε κριθεί ότι το περιγραφόμενο στην ένδικη αγωγή εργατικό ατύχημα, που ο ίδιος υπέστη από υπαιτιότητα των αναιρεσιβλήτων, οφείλεται σε αμέλεια και όχι σε ενδεχόμενο δόλο αυτών και επιδίκασε σ'αυτόν το ποσό των 150.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση, απορρίπτοντας τα λοιπά κονδύλια της αγωγής με τα οποία ζητούσε αποζημίωση προς αποκατάσταση της ζημίας που είχε υποστεί, κατέληξε στο παραπάνω αποδεικτικό πόρισμα χωρίς να λάβει υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ειδικότερα, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του, ότι η επί επτά τουλάχιστον έτη συνειδητή παράλειψη εκπλήρωσης των νομίμων υποχρεώσεων των αναιρεσιβλήτων ως εργοδοτών, διαχειριστών και εκπροσώπων της ΕΠΕ σε όλα τα επίπεδα και εκφάνσεις που αυτή διαπιστώνεται από έγγραφα και καταθέσεις σε συνδυασμό με το πασίδηλο και άμεσα αντιληπτό οικονομικό όφελος των από την εκμετάλλευση της επιχείρησης είναι προφανές και προσιδιάζει στα εννοιολογικά στοιχεία του δόλου και όχι της αμέλειας.... ....Ότι αν οι αναιρεσίβλητοι δεν είχαν προκρίνει το εύκολο κέρδος, αλλά είχαν επιλέξει να προσαρμοστούν προς τις αναφερόμενες προϋποθέσεις του νόμοι σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας την μη ύπαρξη των οποίων δέχτηκε το Εφετείο το εργατικό ατύχημα του δεν θα είχε λάβει χώρα.....

Ότι το παρατεταμένο διάστημα της ανάλγητης συμπεριφοράς και το άμεσα αντιληπτό οικονομικό όφελος των αναιρεσιβλήτων είναι προφανές ότι προσιδιάζει στα εννοιολογικά στοιχεία του ενδεχόμενου δόλου....Ότι, δεν είναι δυνατόν να αποδοθεί σε αμέλεια η παράλειψη επισκευής του προστατευτικού πλέγματος της μηχανής....Ότι, ακόμη και εάν λόγω αμελείας αρχικά επελέγη ως πρόχειρη λύση η σταθεροποίηση του πλέγματος με σύρματα και σχοινιά δε είναι δυνατόν να μην αποδοθεί σε ενδεχόμενο δόλο η παγιοποίηση της κατάστασης αυτής όταν λαμβάνεται υπόψη η όλη νοοτροπία των ανάιρεσιβλήτων, σχετικά με την άνευ όρων ελαχιστοποίηση του εργασιακού κόστους με σκοπό την αύξηση των κερδώα.

Ότι, αποβλέποντας στην αύξηση του επιτυγχανόμενου από την επιχείρηση τους κέρδους μέσω της μείωσης του κόστους, παρανόμως συνειδητά και μελετημένα δεν προέβησαν στη διενέργεια των νομίμων και αναγκαίων συντηρήσεων των μηχανημάτων περιλαμβανομένου και του επιδίκου....Ότι προσελάμβαναν χωρίς ασφάλεια κυρίως αλλοδαπούς οι οποίοι θα εργάζονταν υπό επικίνδυνες συνθήκες....Ότι το σύνολο των εργαζομένων που απασχολούσε η εναγομένη ήταν ανειδίκευτοι οι οποίο εργάζονταν κάτω από την καθοδήγηση των αναιρεσιβλήτων...Ότι δεν απασχολούσαν Τεχνικό ασφάλειας και Ιατρό Εργασίας και δεν φρόντιζαν να πραγματοποιείται συντήρηση του συνόλου του εξοπλισμού της επιχείρησης και δεν τηρούσαν τα σχετικά βιβλία συντήρησης των μηχανημάτων.

Οι λόγοι αυτοί, από την παραπάνω διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθούν, ως απαράδεκτοι, αφού όλες οι πιο πάνω προβαλλόμενες αιτιάσεις αποτελούν επιχειρήματα του αναιρεσείοντος, προκειμένου να στηρίξει τον ισχυρισμό του περί της υπάρξεως ενδεχομένου δόλου των αναιρεσιβλήτων, στην επέλευση του ενδίκου εργατικού ατυχήματος,(ο οποίος (ισχυρισμός), μάλιστα, όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο και προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ερευνήθηκε από το Εφετείο και απορρίφθηκε) και ως εκ τούτου δεν συνιστούν "πράγματα" κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δ.

Οι ίδιοι λόγοι, κατά το μέρος των, με το οποίο, κατ' εκτίμηση του περιεχομένου των, με την επίκληση της παραπάνω διάταξης, πλήττεται η απόφαση και για το ότι το δικαστήριο, προκειμένου να προσδιορίσει το ύψος του ποσού της επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης, δεν έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, που επικαλέστηκε και αναφέρεται στο είδος της σωματικής βλάβης που υπέστη, τις συνέπειες αυτής και την οικονομική του κατάσταση, είναι αβάσιμοι, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Δικαστήριο, προκειμένου να καταλήξει στη σχετική κρίση του, έλαβε υπόψη του και τα στοιχεία αυτά.

Τέλος η ειδικότερη αιτίαση, που αναφέρεται στο ύψος της χρηματικής ικανοποίησης, είναι απαράδεκτη διότι με αυτήν πλήττεται, απαραδέκτως, η ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του δικαστηρίου. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου.(αρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την, από 27-8-2007, αίτηση του αναιρεσείοντος, για αναίρεση της με αριθμό 7414/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Απριλίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ