Appeal dismissed for inadmissibility due to failure to state the substantive basis of the original claim.

Απόφαση 772 / 2018 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 772/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 24 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ε. Ξ. του Γ., κατοίκου ..., 2) Γ. Δ. του Ι., …, 7) Γ. Γ. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Λιάπα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Νικόλαο-Σέργιο Σακαλή και Χρήστο Βλασσόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-12-2013 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και άλλου ενός ήδη μη διαδίκου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2069/2014 του ίδιου δικαστηρίου και 3162/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5-11-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Μαχαίρας ανέγνωσε την από 12-5-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης. Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αναιρεσειόντων στη δικαστική δαπάνη

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου που προβλέπεται ως λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α Κ.Πολ.Δ. είναι δυνατόν να έχει ως περιεχόμενο: α) την αιτίαση ότι η αγωγή επί της οποίας έκρινε σε πρώτο ή σε δεύτερο βαθμό το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ συνέβαινε το αντίθετο σύμφωνα με το συγκεκριμένο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου ή β) την αιτίαση ότι παραβιάστηκε ορισμένος κανόνας του ουσιαστικού δικαίου με αποτέλεσμα η ένδικη αγωγή να γίνει δεκτή και ως κατ' ουσίαν βάσιμη ή να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης και συνεπώς να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος, πρέπει να αναφέρονται με πληρότητα στην πρώτη περίπτωση η ιστορική βάση της αγωγής που απορρίφθηκε ως νόμω αβάσιμη και στη δεύτερη περίπτωση οι επί της ουσίας κρίσιμες παραδοχές του δικάσαντος δικαστηρίου, με βάση τις οποίες εκείνο κατέληξε στην αποδοχή ή απόρριψη της αγωγής ως κατ' ουσίαν βάσιμης ή αβάσιμης (Ολ.

Α.Π. 28/1998, Α.Π. 1909/2007). Στην προκειμένη περίπτωση με το μόνο λόγο αναίρεσης οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' εκτίμηση αυτού, την αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α Κ.Πολ.Δ. (αν και δεν επικαλούνται ρητώς τη διάταξη αυτή) και συγκεκριμένα ότι το εφετείο με εσφαλμένη ερμηνεία της διάταξης του άρθρου 2 παρ. 2 ν. 3655/2008 έκρινε ότι η από 2-12-2013 αγωγή τους ήταν μη νόμιμη και απέρριψε την έφεσή τους κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία είχε απορριφθεί η αγωγή τους για τον ίδιο λόγο.

Για τη θεμελίωση όμως του αναιρετικού αυτού λόγου παραθέτουν ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 25 παρ. 2, 26 παρ. 5, 37 παρ. 1 ν. 1846/1951, 5 του καταστατικού του Ταμείου Συντάξεων Προσωπικού της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος, 1, 2 παρ. 1 εδ. β και 9 ν. 3655/2008, 5 παρ. 7, 8, 9 και 10 ν. 3029/2002, καθώς και τις νομικές σκέψεις της προσβαλλομένης, τις οποίες εσφαλμένα χαρακτηρίζουν ως "παραδοχές" και με τις οποίες γίνεται διαφορετική ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 1, 2 παρ. 1 και 3 ν. 3655/2008, 5 του καταστατικού του Ταμείου Συντάξεων Προσωπικού της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος (Υ.Α. 21545 ΦΕΚ Β 174/1927).

Δεν παραθέτουν όμως έστω και συνοπτικά το περιεχόμενο της αγωγής τους, κατά την απόρριψη της οποίας το εφετείο υπέπεσε κατ' αυτούς στην πιο πάνω πλημμέλεια - όπως θα έπρεπε για το ορισμένο και παραδεκτό του ανωτέρω αναιρετικού λόγου κατά τα προεκτεθέντα - αλλά μόνο το αίτημά της, δηλαδή το χρηματικό ποσό που ζήτησε ο καθένας με την αγωγή τους λόγω εσφαλμένου κατ' αυτούς υπολογισμού και παρακράτησης από την εναγομένη των ασφαλιστικών τους εισφορών.

Επομένως ο μόνος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας. Ενόψει όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η υπό κρίση αίτηση και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-11-2015 αίτηση για αναίρεση της 3162/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαΐου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 25 Απριλίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ