Supreme Court dismisses appeal regarding inadmissible grounds for non-consideration of evidence and document distortion.

Απόφαση 772 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 772/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λεωνίδα Παυλόπουλο.

Των αναιρεσίβλητων: 1......, 2. ...... και 3. ........, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Γαλανόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-2-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σπάρτης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 299/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 129/2005 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση των παραπάνω αποφάσεων ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-8-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 30-1-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ως "πράγματα" κατά την έννοια της περ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη καίτοι προταθέντων, ή η λήψη υπόψη, καίτοι μη προταθέντων, ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (και συνεπώς θεμελιώνουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως (Ολ. 3/1997).

Επομένως ο πρώτος από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε ως δικαστικό τεκμήριο την ....... ένορκη βεβαίωση της συμβολαιογράφου Σπάρτης Στέλλας Γκίνη - Σπύρου, ως δοθείσα σε προηγούμενη δίκη ασφαλιστικών μέτρων νομής ενώ στην πραγματικότητα αυτή δόθηκε τέσσερες μήνες μετά τη δίκη των ασφαλιστικών μέτρων, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι ο ισχυρισμός αυτός δεν συνιστά "πράγμα", με την προαναφερόμενη έννοια.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμ. 19 και 20.

Με τον δεύτερο και τέταρτο περ. α λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έσφαλε στη δικανική της κρίση, διότι δεν έλαβε υπόψη τα όσα δέχθηκε η 39/1993 απόφαση του Ειρηνοδικείου Σπάρτης σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων νομής μεταξύ των διαδίκων, ενόψει και της θεώρησης του ακινήτου που ενήργησε η Ειρηνοδίκης και, περαιτέρω ότι δεν προκύπτει και από καμία μαρτυρία δεν φαίνεται ότι ο Γ1 ανέθεσε την εποπτεία του επιδίκου ακινήτου στον πρώτο εφεσίβλητο.

Οι ως άνω λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους, με το πρόσχημα της επίκλησης της παραβίασης του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 8 ΚΠολΔ προσβάλλεται η εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας, η οποία δεν ερευνάται από τον Άρειο Πάγο, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 16 αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο ή ότι υπάρχει δεδικασμένο με βάση απόφαση που εξαφανίστηκε ύστερα από ένδικο μέσο ή αναγνωρίστηκε ως ανύπαρκτη.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε δεδικασμένο για θέμα παραγραφής από την 220/2000 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε, ότι μεταξύ άλλων, επί της εφέσεως που ασκήθηκε κατά της 39/1993 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Σπάρτης εκδόθηκε η 220/2000 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης, με την οποία εξαφανίστηκε η ως άνω απόφαση του Ειρηνοδικείου Σπάρτης και απορρίφθηκε η αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων νομής λόγω παραγραφής της σχετικής αξίωσης.

Από τα ως άνω ιστορικώς αναφερόμενα δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε δεδικασμένο, σε σχέση με την κρινόμενη διεκδικητική αγωγή, από τα όσα δέχθηκε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Σπάρτης, κατ' έφεση, σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων νομής. Επομένως ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας η νομική πλημμέλεια ότι η απόφασή του στερείται νομίμου βάσεως (άρθρ. 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζεται πλην των άλλων και η αιτία συνεπεία της οποίας τούτο συμβαίνει, ήτοι αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε πρέπει να καθορίζεται σε τι συνίσταται η αντίφαση και εκ ποίων αντιτιθεμένων μερών των προκύπτει, ή εάν έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες, οπότε πρέπει περαιτέρω να καθορίζεται σε τι συνίσταται και η επάρκειά των, ποίον δηλαδή το ελλείπον στοιχείον που είναι αναγκαίο για την επάρκειά των (Ολ. 32/1996).

Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ παραμόρφωση εγγράφου δεν υπάρχει, μεταξύ άλλων, και όταν το δικαστήριο προβαίνει στην εκτίμηση του περιεχομένου του εγγράφου ή συνεκτιμά το περιεχόμενό του με άλλα αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), δηλ. όταν το δικαστήριο εκτιμώντας το έγγραφο ως αποδεικτικό μέσο είτε μόνο του, είτε σε συνδυασμό και με άλλα αποδεικτικά μέσα, πείθεται για την ύπαρξη όλου ή μέρους των πραγματικών γεγονότων προς απόδειξη των οποίων προσκομίζεται.

Με τον τέταρτο περ. β' λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, χωρίς όμως να προσδιορίζεται στο αναιρετήριο αν η αναιρεσιβαλλόμενη δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, αν έχει αντιφατικές, οπότε έπρεπε να καθορίσει και ποιές είναι αυτές, ούτε αν έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες, οπότε έπρεπε να καθορίσει σε τί συνίσταται η ανεπάρκειά τους, δηλ.

ποίον είναι το ελλείπον στοιχείο που ήταν αναγκαίο για την επάρκειά τους. Επομένως ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας. Περαιτέρω, με τον από το άρθρο 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραμόρφωσε το περιεχόμενο α) της δημοσιευθείσας δημόσια .....

διαθήκης της αποβιώσασας διαθέτιδος ....... β) την 39/1993 απόφαση του Ειρηνοδικείο Σπάρτης και γ) την με αριθμό Πρωτ. ..... απάντηση που έλαβε ο Γ1 από την Πολεοδομία Σπάρτης, από τα οποία έγγραφα προέκυπτε ότι ο τελευταίος δεν είχε κυριότητα επί του επιδίκου ακινήτου. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι τα ως άνω προβαλλόμενα αφορούν εκτίμηση του περιεχομένου των εγγράφων και όχι λάθος ανάγνωσή τους.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Με τον πέμπτο λόγο από το άρθρο 559 αριθμ. γ' ΚΠολΔ, κατ' ορθή υπαγωγή, λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της τις προσκομισθείσες από την αναιρεσείουσα φωτογραφίες του ακινήτου της.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο αν τις συγκεκριμένες φωτογραφίες η αναιρεσείουσα τις επικαλέστηκε ενώπιον του Εφετείου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10.8.2005 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της 129/2005 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Μαρτίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 15 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ