Supreme Court annuls appealable judgment for admitting post-litigation notarized affidavits in regular civil proceedings.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court annulled the Court of Appeal's decision and remanded the case for retrial. The appellants argued that the lower court erred by considering notarized affidavits obtained after the lawsuit began, which violated procedural rules. The court held that such evidence is inadmissible in regular proceedings unless obtained before trial or with specific judicial approval, and the appellate court's reliance on this evidence constituted a legal error.
Legislator headnote
AI generatedArticles 341, 397, 398, 406-409 of the Code of Civil Procedure; Notarized affidavits obtained after the initiation of litigation in regular proceedings are inadmissible as evidence unless the court of first instance unilaterally accepted them as intentionally obtained for trial purposes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 771 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 771/2012
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Θ. συζ. Χ. Κ., το γένος Α. Π., κατοίκου ..., 2. Π. Π. του Α., κατοίκου ..., 3. Ι. Π. του Α., κατοίκου ... και 4. Α. Κ. του Χ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους, Γεώργιο Ορφανίδη.
Του αναιρεσίβλητου: Ν. Μ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, Εμμανουήλ Κοπακάκη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 132/20-6-1984 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου και β) με την από 190/20-11-1986 αγωγή του, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Α). Επί της πρώτης αγωγής εκδόθηκε η 101/1985 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου που κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Κατόπιν εκδόθηκε η 10/1989 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου που θεώρησε ως αρμόδιο Δικαστήριο το Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου προς το οποίο και ανέπεμψε την υπόθεση. Β) Επί της δεύτερης αγωγής εκδόθηκε η 42/1987 μη οριστική, 117Τ.Μ./1991 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου που κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου. Οι δύο αγωγές συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 80ΤΠ/1994 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου και 61/1997 μη οριστική, 12/2007 οριστική του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση των εφετειακών αποφάσεων ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27-10-2007 αίτησή τους και με τους από 4-9-2009 πρόσθετους λόγους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 22-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων αυτής λόγων.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, όπως προκύπτει από τα άρθρα 341, 397, 398 και 406-409 ΚΠολΔ, όπως το άρθρο 341 ίσχυε πριν την κατάργησή του με το άρθρο 14 παρ.1 του ν. 2915/2001, κατά την τακτική διαδικασία ενώπιον του Πολυμελούς πρωτοδικείου, στην οποία εκδόθηκε προδικαστική περί αποδείξεων και διά μαρτύρων απόδειξη, είναι άκυρες και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ως μαρτυρίες τρίτων οι ένορκες βεβαιώσεις που έχουν ληφθεί κατά παράβαση των ανωτέρω διατάξεων, μετά την άσκηση της αγωγής, προκειμένου να χρησιμεύσουν ως αποδεικτικό μέσο στη δίκη αυτή . Μόνον ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκου ή συμβολαιογράφου, που έγιναν πριν από την δίκη μπορούν να ληφθούν υπόψη προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφ' όσον είχε επιτραπεί η απόδειξη με μάρτυρες εκτός εάν το δικαστήριο της ουσίας, κρίνοντας γι' αυτό ανελέγκτως, δέχθηκε είτε μετά από πρόταση του αντιδίκου αυτού που προσκομίζει τις ένορκες βεβαιώσεις είτε μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα, ότι έχουν ληφθεί επίτηδες, για να χρησιμεύσουν ως μαρτυρίες στη δίκη για τα αποδεικτέα θέματα.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο προς σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπόψη, μεταξύ των άλλων αποδεικτικών μέσων, και την υπ' αριθμ. .../27.1.987 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρος Μ. Σ. ενώπιον του Ειρηνοδίκου Αθηνών, καίτοι, όπως το ίδιο εδέχθη, η εν λόγω ένορκη βεβαίωση δόθηκε μετά την άσκηση της ενδίκου από 20/11/1986 αγωγής του αναιρεσιβλήτου και εν όψει της δι' αυτής ανοιγείσης δίκης, η οποία αγωγή δικάσθηκε πρωτοδίκως και κατ' έφεση κατά την τακτική διαδικασία, εκδόθηκε δε από το Εφετείο η υπ' αριθμ. 61/1997 προδικαστική περί αποδείξεων απόφαση και διά μαρτύρων. Επομένως, με το να λάβει υπόψη το Εφετείο την εν λόγω ένορκη βεβαίωση που συνιστά μη επιτρεπόμενο από τον νόμο αποδεικτικό μέσο κατά την τακτική διαδικασία ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 11α ΚΠολΔ και έτσι κατέστησε αναιρετέα την απόφασή του κατά τον βάσιμο από το άρθρο 559 αρ. 11α ΚΠολΔ πρώτο λόγο αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 12/2007 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου.
Παραπέμπει την υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3.500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 1 Φεβρουαρίου 2012.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαΐου 2012.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ