Supreme Court allows appeal against appeal court decision due to failure to consider specific evidence.

Απόφαση 771 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 771/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: X, κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Τουμασάτο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1 και 2. Ψ2, κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρο τους Γεώργιο Στεφανάκη και Στυλιανό Φανουργάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-2-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4041/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 4357/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 30-7-2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 18-1-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις του άρθρου 553 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν ασκηθεί έφεση κατά πρωτόδικης αποφάσεως, πλήττουσα αυτήν ως προς όλα τα κεφάλαιά της, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η εφετειακή απόφαση είτε με αυτήν απορρίφθηκε η έφεση είτε έγινε δεκτή, καθ' όσον στην μεν πρώτη περίπτωση η πρωτόδικη απόφαση ενσωματώνεται στην εφετειακή στη δε δεύτερη εξαφανίζεται. Επομένως η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά το μέρος της που στρέφεται κατά της υπ' αριθμ. 4041/04 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, καθ' όσον η απόφαση αυτή μετά την απόρριψη της ασκηθείσης έφεσης ενσωματώθηκε στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη αλήθεια ή μη των προσβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς όμως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτή.

Δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα λόγω τη κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται απολύτως βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει το λόγο της αναιρέσεως του άρθρου 559 αρθ. 11 περιπ. γ ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος, ως αντιστοίχως αποδεικνυόμενο ή ανταποδεικνυόμενο, ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο γεγονός καθίσταται αντικείμενο αποδείξεως.

Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο περιεχόμενο σ' αυτήν αποδεικτικό πόρισμα ως προς τους κρίσιμους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε τις καταθέσεις των μαρτύρων και "τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα".

Από τη γενική αυτή βεβαίωση σε συνδυασμό και με το όλο αιτιολογικό της απόφασης επί των προσβαλλομένων ισχυρισμών καταλείπονται αμφιβολίες για το αν το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα αναφερόμενα στους 3ο και 5ο κατά το πρώτο μέρος του λόγους του αναιρετηρίου αποδεικτικά έγγραφα, τα οποία παραδεκτώς προσκόμισε και επικαλέσθηκε η αναιρεσείουσα ενάγουσα κατά την δευτεροβάθμια δίκη, όπως προκύπτει από τις προτάσεις της, ήτοι α) τα υπ' αρθ. ...

και ... συμβόλαια γονικής παροχής του πατέρα της ενάγουσας προς αυτήν των εις αυτά αναφερομένων ακινήτων, β) την από 20-2-97 δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικονομικής χρήσης 1996, γ) το από 30-6-94 εκκαθαριστικό έγγραφο του εναγομένου συζύγου της (οικ. Χρήσης 1993) στο οποίο αναφέρεται ποσό 1.448.995 δρχ προερχόμενο από εκμίσθωση ακινήτων της ενάγουσας, δ) το από 29-8-97 (οικ.

Χρήσης 1996 εκκαθαριστικό του ίδιου στο οποίο αναφέρεται ποσό 1.641,563 δολ. από εκμίσθωση ακινήτων της ενάγουσας, ε) την από 12-2-03 βεβαίωση της ΔΟΥ ..., στ) το από 8-9-90 έντυπο εκθέσεως της βιοτεχνίας ετοίμων ενδυμάτων της ενάγουσας στο ξενοδοχείο ..., ζ) το από 1-11-95 ειδικό εκκαθαριστικό σημείωμα της ΔΟΥ ... για το κατάστημα της ενάγουσας στην ...

για το οικ. έτος 1991, κατά το οποίο ο Φ.Π.Α για το έτος 1991 ανήλθεν σε 18.308.410 δρχ., η) δύο καταστάσεις αποδείξεων ταμειακής μηχανής των ετών 1991 και 1994 από τις οποίες προκύπτει ότι οι πωλήσεις του καταστήματος της Ιεράπετρα Κρήτης της ενάγουσας ανήλθαν σε 7.868.617 δρχ το 1994, ι) την από 17-7-96 βεβαίωση της ΔΟΥ ..., με την οποία γίνεται διακοπή της δραστηριότητας του Υποκαταστήματος ...

και η έδρα του μεταφέρεται στη ΔΟΥ ..., κ) τη υπ' αριθ. ... βεβαίωση και την υπ' αρ. καταθ. ... απόφαση του ΤΕΒΕ ..., από τις οποίες προκύπτει ότι επήλθε η λήξη των εργασιών της επιχείρησης της ενάγουσας στο ... στις 23-5-06, κα) τριάντα τιμολόγια και δελτία αποστολής ετοίμων ενδυμάτων για το κατάστημα της ... του έτους 1995 και κβ) την από 21-1-94 συγκεντρωτική κατάσταση αγορών για το κατάστημα της ...

του έτους 1994. Αυτά προσκομίσθηκαν προς απόδειξη της αγωγής και δη της συμβολής της ενάγουσας στην επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου συζύγου της, 1) με τα μισθώματα που εισέπραττε από την εκμίσθωση των ακινήτων ιδιοκτησίας της που ανερχόνταν κατ' έτος στο ποσό του 1.600.000 δρχ από τη τέλεση του γάμου 6-1-91 μέχρι την διάσπαση της έγγαμης σύμβασης στις 24-12-96 και 2) με ποσό 7.000.000 δρχ ετησίως, για το ίδιο χρονικό διάστημα από την άσκηση της εμπορίας της στα δύο ανωτέρω καταστήματά της.

Για τα αποδεικτικά αυτά έγγραφα εις ουδεμία μνεία ή σχολιασμό προέβη το Εφετείο, όπως έπραξε για άλλα αποδεικτικά μέσα, παρά την ιδιάζουσα αποδεικτική τους σπουδαιότητα, δεδομένου ότι υπό το εκτιθέμενο περιεχόμενό τους μπορούν να χρησιμεύουν στη συναγωγή τεκμηρίου για την ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής, ως προς τη συμβολή της ενάγουσας στη επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου συζύγου της.

Η επίκληση εξάλλου των αποδεικτικών μέσων δεν είναι ανάγκη να γίνεται με πανηγυρικό τρόπο, αλλά αρκεί κατά τρόπο αναμφίβολο να προκύπτει η βούληση του διαδίκου να χρησιμοποιήσει συγκεκριμένο αποδεικτικά μέσα που προσδιορίζονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο (Ολ ΑΠ 9/2000 και 23/2008). Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τις προτάσεις τις οποίες υπέβαλε η ήδη αναιρεσείουσα ενώπιον του Εφετείου που εξέδωκε την προσβαλλόμενη απόφαση, το περιεχόμενο των οποίων παραδεκτώς επισκοπεί ο 'Αρειος Πάγος κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, προτάθηκε από την αναιρεσείουσα ο αγωγικός ισχυρισμός της περί συμβολής της στην επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου συζύγου της, με την εισοδήματά της από μισθώματα που εισέπραττε και ανερχόταν στο ποσό των 1.600.000 δρχ.

ετησίως και από την εμπορική της δραστηριότητα τα οποία ανέρχονταν σε 7.000.000 δρχ. ετησίως, προς απόδειξη δε αυτού προσκόμισε και επικαλέσθηκε τα άνω έγγραφα με την υπόμνηση σχετικό 5στ και προσαγόμενα και επικαλούμενα τιμολόγια σε φάκελλο σχετικό 26 από δε την αναφορά τους κατά περιεχόμενο και αποτέλεσμα στην έκβαση της παρούσης δίκης, σαφώς υποδηλώνεται η βούληση της αναιρεσείουσας να χρησιμοποιήσει τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα.

Με το να μη λάβει υπόψη όμως το Εφετείο τα προσκομισθέντα και επικληθέντα ως άνω αποδεικτικά γεγονότα υπέπεσε στην προβαλλόμενη από το άρθρο 559 αριθ. 11γ ΚΠολΔ πλημμέλεια και οι σχετικοί εκ του αριθ. 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ 3ος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως και 5ος κατά το πρώτο μέρος του, με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια αυτή, πρέπει να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 4357/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ