Supreme Court dismisses appeal on traffic accident liability, citing vague arguments and lack of proper party presence.

Απόφαση 771 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 771/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. .... , 2. .... και 3. ..... . Οι 1ος και 2ος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Αγγελομάτη και η 3η εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ..., 2. ...., 3. ...., 4. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "INTERNATIONAL HELLAS Α.Α.Ε.", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα και 5. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Οι 1η και 3η παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Καρατζογιάννη, η 4η εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σταματίνα Σκουλά, χωρίς να καταθέσει προτάσεις, η οποία δήλωσε ότι η ως άνω εταιρεία μετονομάσθηκε σε "INTERNATIONAL LIFE ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ", η 5η εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., ενώ η 2η αναιρεσίβλητη (....) δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 11-9-2001, 30-1-2003 αγωγές, 7-10-2001 προσεπίκληση και 15-5-2003 παρέμβαση, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5045/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7917/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 13 Μαρτίου 2006 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην της 2ης αναιρεσίβλητης, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αχιλλέας Νταφούλης, ανέγνωσε την από 14 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των 1ης, 3ης και 4ης εκ των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την προσκομιζόμενη με επίκληση ..... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Αθηνών .... αποδεικνύεται, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στη δεύτερη αναιρεσίβλητη .... . Αυτή όμως δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και δεν παραστάθηκε με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔικ.).

ΙΙ. Από τα άρθρα 335,338,339,340 και 346 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, διαφορετικά ιδρύεται από την παράβαση της υποχρέωσης ο από το εδάφιο 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης.

Αυτός θεμελιώνεται όχι μόνον όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη του και τα έγγραφα τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλά και όταν παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απόλυτα βέβαιο, ότι λήφθηκαν υπόψη όλα ή ορισμένα από τα έγγραφα αυτά.

Στην προκείμενη περίπτωση, από τη βεβαίωση του Εφετείου στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, ότι στο πόρισμά του κατέληξε αφού έλαβε υπόψη "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, την 4488/2005 ένορκη βεβαίωση στον ειρηνοδίκη Αθηνών του μάρτυρα των αναιρεσειόντων Ζ1 που έχει ληφθεί μετά νόμιμη κλήτευση των αντιδίκων, και τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων και οι φωτογραφίες των διαδίκων", σε συνδυασμό με το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης, όπου γίνεται ειδικός λόγος για την έκθεση αυτοψίας και το σχεδιάγραμμα της Τροχαίας Αττικής, τα βλαβέντα μέρη των συγκρουσθέντων οχημάτων, τους αυτόπτες (.....) και μη (Ζ1) μάρτυρες, τις προανακριτικές καταθέσεις μαρτύρων κ.λ.π., δεν καταλείπεται αμφιβολία, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε κατά το νόμο όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για τα οποία παραπονούνται οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου τους και συγκεκριμένα:

α) τις 10 φωτογραφίες που απεικονίζουν την κατάσταση του .... ΙΧ δικύκλου μοτοποδηλάτου, μετά τη σύγκρουσή του με το ..... ΙΧΕ αυτοκίνητο, β) την 4488/2005 ως άνω ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Ζ1, γ) τις καταθέσεις της οδηγού και συνοδηγού του ΙΧΕ αυτοκινήτου στην τροχαία, δ) την κατάθεση του οδηγού του μοτοποδηλάτου στην τροχαία, ε) το "σκαρίφημα - τοπογραφικό διάγραμμα"του αρχιτέκτονα μηχανικού ....., στ) το σχεδιάγραμμα της Τροχαίας για το ατύχημα και ζ) τα ....

και ..... έγγραφα του περιφερειακού γενικού νοσοκομείου Νίκαιας "Άγιος Παντελεήμων", στα οποία αποδεικτικά αυτά στοιχεία φέρεται, κατά τους αναιρεσείοντες, να στηρίχτηκε η επικαλούμενη 67979/7-11-2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έκρινε "ως υπαίτια αποκλειστικά του συγκεκριμένου τροχαίου ατυχήματος την οδηγό του ΙΧΕ αυτοκινήτου ..... (δεύτερη αναιρεσίβλητη)".

Συνεπώς, ο αντίθετος από το εδάφιο 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΙΙΙ. Από τα άρθρα 559 εδ. 8, 106, 335, 338 και 341 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι "πράγματα" κατά την έννοια του πρώτου απ' αυτά, η μη λήψη υπόψη των οποίων από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο αυτό λόγο αναίρεσης, αποτελούν οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που θεμελιώνουν ή καταλύουν τη βάση της αγωγής, ένστασης ή αντένστασης, όχι δε τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα, ούτε τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων (Ολ ΑΠ 469/1984), μηδέ οι νομικοί ισχυρισμοί και η νομική επιχειρηματολογία (Ολ ΑΠ 3/1997).

Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης από το εδάφιο 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες προβάλλουν ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια από τη διάταξη αυτή, γιατί δεν έλαβε υπόψη: α) την επισημανθείσα "παράλειψη" του αρμόδιου οργάνου της τροχαίας Αθηνών να προσδιορίσει επακριβώς το σχεδιάγραμμα που συνέταξε για το ατύχημα "και τα σημεία στα οποία βρέθηκαν τα σώματα του οδηγού και της συνεπιβαίνουσας του δικύκλου μοτοποδηλάτου, καθώς και το δίκυκλο μοτοποδήλατο μετά τη σύγκρουση με το ΙΧΕ αυτοκίνητο", β) το "σκαρίφημα - τοπογραφικό διάγραμμα" του μηχανικού ...., που απεικόνιζε με κάθε λεπτομέρεια τον τόπο και τις συνθήκες του ατυχήματος και ιδίως τα σημεία που βρέθηκαν μετά το ατύχημα τα σώματα του οδηγού και της συνεπιβάτιδος του δικύκλου, καθώς και το δίκυκλο μοτοποδήλατο, γ) την επισημανθείσα "έλλειψη αξιοπιστιας" του σχεδιαγράμματος της τροχαίας και την "αντίφαση" που υπάρχει σ' αυτό, σε σχέση με το σημείο που "πιθανολογεί" ότι έγινε η σύγκρουση των οχημάτων και το σημείο που το όργανο της Τροχαίας τοποθετεί τα "θραύσματα των ευρεθέντων υάλων", δ) το γεγονός ότι ο εμπρόσθιος τροχός του μοτοποδηλάτου ήταν ανέπαφος, ε) το γεγονός, ότι τα σώματα του οδηγού και της συνεπιβαίνουσας του δικύκλου "παρασύρθηκαν" και βρέθηκαν σε κατεύθυνση εμπρόσθια αριστερή διαγώνια σε σχέση με την πορεία του ΙΧΕ αυτοκινήτου και το σημείο της σύγκρουσης των οχημάτων και πλάγια λοξώς δεξιά σε σχέση με την πορεία του δικύκλου, ενώ το μοτοποδήλατο λόγω του βάρους του βρέθηκε δύο με τρία μέτρα μακρύτερα από τον οδηγό και την συνεπιβαίνουσα και στ) το γεγονός ότι τα τραύματα του οδηγού και της συνεπιβαίνουσας του μοτοποδηλάτου εντοπίζονται στην αριστερή και μόνον πλευρά του σώματός τους, δηλαδή αποδεικτικά μέσα και ισχυρισμούς που προέτειναν νομότυπα αλλά αποτελούν στο σύνολό τους συμπεράσματα και επιχειρήματα από προσωπική εκτίμηση των αποδείξεων που κάνουν οι ίδιοι, με δικά τους κριτήρια που θεωρούν ορθά, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος.

Ο ίδιος λόγος, κατά τα μέρη του που πλήττει, με το πρόσχημα της απλής επίκλησης αναιρετικής πλημμέλειας, την αναιρετικά ανέλεγκτη από το δικαστήριο ουσιαστική εκτίμηση, ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος (άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ).

IV. Με τον τρίτο και τελευταίο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 1, τελ. εδάφιο, του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, καθόσον δέχτηκε "ως ορθά τα καταγεγραμμένα στοιχεία στο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας" και κατέληξε σε κρίση ότι αποκλειστικά υπαίτιος της σύγκρουσης των δύο οχημάτων είναι ο οδηγός του μοτοποδηλάτου, παρά το γεγονός ότι:

α) ο εμπρόσθιος τροχός του μοτοποδηλάτου ήταν ανέπαφος, β) τα σώματα του οδηγού και της συνεπιβαίνουσας του δικύκλου βρέθηκαν να έχουν "παρασυρθεί" σε κατεύθυνση εμπρόσθια αριστερή διαγώνια, σε σχέση με την πορεία του ΙΧΕ αυτοκινήτου και το σημείο της σύγκρουσης των οχημάτων και πλάγια λοξώς δεξιά σε σχέση με την πορεία του δικύκλου, γ) το δίκυκλο βρέθηκε μετά τη σύγκρουση να έχει "παρασυρθεί" σε κατεύθυνση πλάγια λοξώς δεξιά σε σχέση με την πορεία του και λίγο πιο κάτω από το σημείο που βρέθηκαν τα σώματα του οδηγού και της συνεπιβαίνουσας του δικύκλου, δ) οι υλικές ζημιές του δικύκλου εντοπίζονται στην αριστερή κυρίως πλευρά αυτού και ε) οι τραυματισμοί του οδηγού και συνεπιβαίνουσας του δικύκλου εντοπίζονται μόνον στην "αριστερή πλευρά" του σώματός τους.

Με αυτό το περιεχόμενο ο λόγος αυτός του αναιρετηρίου πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος και απαράδεκτος. Αυτό: α) διότι αφενός, κατά παράβαση των άρθρων 118 αρ. 4 και 566 § 1 ΚΠολΔ, δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο με πληρότητα και σαφήνεια ποιά είναι τα διδάγματα της κοινής πείρας που παραβιάστηκαν, καθώς και ο κανόνας δικαίου την ερμηνεία και εφαρμογή του οποίου τα διδάγματα αυτά αφορούν και β) διότι αφετέρου έγινε εσφαλμένη χρήση αυτών κατά την εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο ουσίας.

Για τους λόγους αυτούς -

Απορρίπτει την από 13-3-2006 αίτηση των .... κ.λ.π., για αναίρεση της 7917/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και -

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων που παραστάθηκαν στη δίκη, την οποία ορίζει συνολικά σε δύο χιλιάδες εννιακόσια ενενήντα (2.990) ευρώ, από τα οποία αναλογούν στις πρώτη (.....) και τρίτη ( .....) αναιρεσίβλητες χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ, στην τέταρτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία "Ιντερνάσιοναλ Ελλάς ΑΑΕ" (όπως μετονομάστηκε σε Ιντερνάσιοναλ LIFE Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων) εξακόσια πενήντα (650) ευρώ και στην πέμπτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστικη εταιρεία (Εθνική ΑΕΕΓΑ) χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 4 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ