Supreme Court allows appeal against mortgage priority registration due to failure to record horizontal co-ownership shares.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appeal against the Court of First Instance's rejection of the appellants' claim regarding a mortgage priority registration. The appellants argued that the bank failed to record the specific horizontal co-ownership shares of the disputed property at the time of registration, violating the principle of specificity. The Court agreed, ruling that the property had lost its individual character due to the subsequent establishment of horizontal co-ownership, necessitating precise identification in the registration to avoid confusion.
Legislator headnote
AI generatedArticles 1274, 1276, 1277, 1278 of the Civil Code; Article 3 of the Decree 533/1963: A mortgage priority registration is invalid if the subject matter has lost its individual character or if the registration fails to specify the co-ownership shares and proportions required by the principle of specificity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 76 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 76/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 6η Δεκεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Γ. Ε. Σ., κατοίκου ..., 2. Μ. χήρας Α. Ι., 3. Δ. Α. Ι., 4 Ε. Α. Ι., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Τσικρικά Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", εδρεύουσα στην Αθήνα, νομίμως εκπροσωπουμένη, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Βασιλείου
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 10-3-2009 αγωγές των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 774/2010 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1077/2011 του Εφετείου Αθηνών.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 28-12-2012 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Μαγιάκου, ανέγνωσε την από 16-11-2017 έκθεση της με την οποία εισηγείται την παραδοχή του μοναδικού λόγου της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης να απορριφθεί, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 1274, 1276, 1277, 1278 ΑΚ προκύπτει ότι η προσημείωση είναι εγγραφή υποθήκης υπό αναβλητική αίρεση, δηλαδή υπό την αίρεση της τελεσίδικης επιδίκασης της απαίτησης. Ασφαλίζει ορισμένη απαίτηση και ειδικώς εκείνη που αναγράφεται και περιγράφεται στη δικαστική απόφαση που χορηγεί την άδεια για την εγγραφή προσημείωσης. Μετά την τελεσίδικη επιδίκαση της απαίτησης που ασφαλίζεται με την προσημείωση, η τελευταία τρέπεται σε υποθήκη και αν ακόμη το ακίνητο στο μεταξύ περιήλθε στην κυριότητα τρίτου, ανατρέχει δε στο χρόνο εγγραφής της προσημείωσης και θεωρείται σαν να έχει έκτοτε εγγραφεί (ΑΠ 1330/2006). Η εγγραφή της προσημείωσης γίνεται, σύμφωνα με το άρθρο 1276 ΑΚ, όπως επί υποθήκης.
Συνεπώς ισχύουν και ως προς την εγγραφή και την έκταση αυτής όσα ορίζονται για την υποθήκη, η έκταση της οποίας προσδιορίζεται από την κατά το χρόνο της εγγραφής νομική κατάσταση του ακινήτου. Έτσι, εγγράφεται στα βιβλία υποθηκών και η εγγραφή αυτή ενσαρκώνει τις αρχές της δημοσιότητας, της προτεραιότητας και της ειδικότητας, από τις οποίες η τελευταία συνίσταται στον προσδιορισμό τόσο του ακινήτου, που πρέπει να περιγράφεται, σύμφωνα με τα άρθρα 1306 ΑΚ και το άρθρο 3 του β.δ. 533/1963, όσο και της ασφαλιζόμενης με την προσημείωση απαίτησης.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 3 του β.δ. 533/1963 "Περί εκτελέσεως άρθρου 10 ν.δ. 4201/61 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του οργανισμού των υποθηκοφυλακείων του κράτους και διατάξεων τινών περί συμβολαιογράφων", "έκαστον ακίνητον, περί του οποίου πρόκειται να γίνει καταχώρηση τις εις τα υπό του φύλακος των υποθηκών τηρούμενα βιβλία, δέον να περιγράφεται ως ακολούθως:
α') το είδος του ακινήτου, ήτοι εάν είναι αστικόν ή αγροτικόν, μεταλλείον, ορυχείον ή λατομείον κλπ, β') ο δήμος ή κοινότης, ένθα κείται το ακίνητον, γ') επί αστικού μεν ακινήτου η οδός ο αριθμός και η συνοικία, ελλείψει δε τούτων η ενορία, ή άλλη ονομασία της θέσεως, επί αγροτικού δε ή ετέρου ακινήτου η ονομασία του κτήματος ή της θέσεως, εάν υπάρχωσι.
Δ') Τα φυσικά όρια και οι όμοροι γείτονες, ε') η έκτασις του ακινήτου κατά προσέγγισιν, στ') το ποσοστόν εξ αδιαιρέτου επί ακινήτου εις ό αφορά η πράξις, ζ') επί ιδιοκτησίας ορόφου, ο αριθμός ορόφου (β' η α' υπόγειον, ισόγειον, ανώγειον α' β' γ' κλπ, εσοχή) και ο αριθμός του διαμερίσματος, ως και το ποσοστόν συμμετοχής διαμερίσματος, ως και το ποσοστόν συμμετοχής του οικοπέδου.
Αναφορά εις τον υπάρχοντα τυχόν κτηματικόν χάρτην ή σχεδιάγραμμα, μνημονευομένης της χρονολογίας και του ονόματος του συντάξαντος τούτο. Πλην των ως άνω στοιχείων, δύναται να περιληφθή και παν έτερον τοιούτον, χρήσιμον προς καθορισμόν της ταυτότητος του ακινήτου, ως ιδία περιγραφή των επ' αυτού κτισμάτων και εγκαταστάσεων, το είδος της καλλιέργειας ή της εκμεταλλεύσεως αυτού κλπ".
Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 1329 ΑΚ η εγγραφή της υποθήκης (άρα και της προσημείωσης) είναι άκυρη: 1) αν από αυτή προκύπτει αβεβαιότητα για το πρόσωπο του δανειστή ή του οφειλέτη ή για το ενυπόθηκο ακίνητο ή για το ποσό της ασφαλιζόμενης απαίτησης 2) αν δεν έχει χρονολογία 3) αν έγινε με βάση άκυρο τίτλο.
Από τον συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι ακυρότητα της εγγραφής δεν επιφέρει αδιακρίτως η έλλειψη ή εσφαλμένη μνεία οποιουδήποτε από τα ανωτέρω στοιχεία, αλλά τότε μόνο, όταν γεννιέται αβεβαιότητα ως προς αυτά, πράγμα που είναι κάθε φορά ζήτημα πραγματικό (ΑΠ 33/1998). Αβεβαιότητα ως προς την ταυτότητα του ενυπόθηκου ακινήτου υπάρχει και όταν από την καταχώριση δεν καθίσταται εμφανές ποιο ακίνητο ή τμήμα ακινήτου βαρύνεται με την προσημείωση, λόγω δε της ακυρότητας αυτής ο κύριος του ακινήτου, αλλά και κάθε τρίτος που έχει έννομο συμφέρον, μπορεί να ζητήσει την εξάλειψη της προσημείωσης (Ολ ΑΠ 33/1992) ή την αναγνώριση της ακυρότητάς της.
Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ και 1, 2 παρ. 1, 3 παρ.1, 4 παρ. 1, 5, 13 του Ν. 3741/1929 συνάγεται ότι η οριζόντια ιδιοκτησία είναι ιδιαίτερη μορφή κυριότητας πάνω σε ακίνητο, η οποία αποτελείται από δύο στοιχεία και, ειδικότερα, από την αποκλειστική κυριότητα σε όροφο οικοδομής ή σε διαμέρισμα αυτού και από την αναγκαστική συγκυριότητα στο οικόπεδο και τα άλλα μέρη του όλου ακινήτου που χρησιμεύουν στην κοινή χρήση όλων των οροφοκτητών.
Με τη σύσταση της οριζόντιας ιδιοκτησίας επέρχεται: α) αλλοίωση στο δικαίωμα κυριότητας στο ακίνητο β) αλλοίωση στο ίδιο το ακίνητο, ως αντικείμενο εμπραγμάτου δικαιώματος και γ) δημιουργία κοινωνίας μεταξύ των δικαιούχων των επιμέρους οριζόντιων ιδιοκτησιών. Ειδικότερα το ακίνητο, το οποίο αρχικά ήταν ενιαίο αντικείμενο κυριότητας, διασπάται σε περισσότερα αντικείμενα (μέρη του ακινήτου) αναγκαστικής συγκυριότητας ή χωριστής κυριότητας.
Έτσι το αρχικά ένα και ενιαίο αντικείμενο κυριότητας ή συγκυριότητας διασπάται σε τόσα ιδιαίτερα αυτοτελή αντικείμενα όσες είναι και οι δημιουργούμενες επιμέρους οριζόντιες ιδιοκτησίες. Με την έννοια αυτή, σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας είναι δυνατή όχι μόνο σε αποπερατωμένη οικοδομή, αλλά και σε μέλλουσα ν' ανεγερθεί.
Στην τελευταία περίπτωση η μέλλουσα οικοδομή και τα διαμερίσματά της πρέπει τουλάχιστον να αποτυπώνονται σε αρχιτεκτονικά σχέδια που επισυνάπτονται στη συστατική πράξη με κάθε δυνατή λεπτομέρεια, ώστε να πληρούται η ανάγκη της ειδικότητας που επιβάλλεται στο εμπράγματο δίκαιο. Η σύσταση της οροφοκτησίας, η οποία μπορεί να γίνει και με μονομερή δικαιοπραξία εν ζωή από το μοναδικό κύριο του όλου ακινήτου, υποβάλλεται στον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και ολοκληρώνεται με τη μεταγραφή της ιδρυτικής πράξης, και αν ακόμη το κτίριο τελεί υπό την αίρεση της ανοικοδόμησης του κάθε τμήματος αυτού από τον ιδιοκτήτη του.
Τη δυνατότητα σύστασης οριζόντιας και σε μέλλουσα να ανεγερθεί οικοδομή προβλέπει έμμεσα και η διάταξη του άρθρου 10παρ.2 του ν. 3741/1929 "περί ιδιοκτησίας κατ' ορόφους", ο οποίος διατηρήθηκε σε ισχύ μετά την εισαγωγή του ΑΚ (άρθρο 54 ΕισΝΑΚ). Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή είναι δυνατή η εγγραφή υποθήκης σε οριζόντια ιδιοκτησία, που έχει συσταθεί για μέλλουσα να ανεγερθεί οικοδομή, εφόσον η εγγραφή γίνει και στο ανάλογο τμήμα του εδάφους επί του οποίου θα ανεγερθεί η οικοδομή.
Από τον συνδυασμό της εν λόγω διάταξης με την προαναφερόμενη αρχή της ειδικότητας, κατά την οποία εμπράγματο δικαίωμα είναι δυνατό μόνο σε ατομικά ορισμένο πράγμα, προκύπτει ότι είναι δυνατή η εγγραφή υποθήκης και προσημείωσης σε αυτοτελή ιδιοκτησία (διαμέρισμα, γραφείο κλπ.) μέλλουσας οικοδομής, εφόσον στη συστατική πράξη της οριζόντιας ιδιοκτησίας περιγράφονται λεπτομερώς, με αποτύπωση και σε αρχιτεκτονικά σχέδια, οι αυτοτελείς ιδιοκτησίες και αναφέρεται το ποσοστό συνιδιοκτησίας που αναλογεί σε καθεμία απ' αυτές στο οικόπεδο και τους κοινόχρηστους χώρους, ώστε να τηρείται η αρχή της ειδικότητας (ΑΠ 1424/1997).
Εξάλλου, ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της.
Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσία την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.
Στην υπόθεση που κρίνεται το Εφετείο δέχτηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τα ακόλουθα κρίσιμα περιστατικά: "Δυνάμει της 2140/2003 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, η οποία εκδόθηκε μετά από αίτηση της εναγόμενης τράπεζας κατά της εταιρίας ... ΑΕ που έχει έδρα την ...), η εναγομένη ενέγραψε στις 14-4-03 στα βιβλία Υποθηκών του Υποθηκοφυλακείου Ν Σμύρνης Αττικής, στον τόμο … και μ' αριθμό ...
προσημείωση υποθήκης για απαίτηση της κατά της τελευταίας 3250000 ευρώ επί οικοπέδου κυριότητος της οφειλέτριας "μετά των υπ' αυτού τυχόν υπαρχόντων και μελλοντικώς ανεγερθησομένων κτισμάτων και μεθ' όλων των συστατικών, παραρτημάτων και προσαυξημάτων αυτού το οποίο βρίσκεται εντός του σχεδίου του δήμου ...
οικοδομικό τετράγωνο και επί των οδών ... Το οικόπεδο αυτό αναφέρεται στο από Ιανουαρίου 2003 τοπογραφικό διάγραμμα του Πολιτικού Μηχανικού Β. Μ. με στοιχεία ... και έχει επιφάνεια 721,39 τμ, συνορεύει δε βορειοδυτικά με πρόσοψη Α-Β-Γ μήκους 27,01 μ με οδό ... πλάτους 6 μέτρων, νοτιοδυτικά σε πλευρά Α-Θ μήκους 19,32μ με ιδιοκτησία αγνώστων, νότια επί τεθλασμένης πλευράς Θ-Η-Ζ συνολικά μήκους 18,27,=(Η-Θ=33 και Ζ-Η= 12,94) με ιδιοκτησίες αγνώστων, νοτιοανατολικά με πρόσοψη Ε-Ζ μήκους 23,99μ με την οδό ...
πλάτους 12μ, βορειοανατολικά σε πλευρά Δ-Ε μήκους 10,14μ με ιδιοκτησίες αγνώστων και ανατολικά σε πλευρά Γ-Δ μήκους 9 μ με ιδιοκτησία αγνώστων, περιήλθε δε στην κυριότητα της άνω εταιρίας, δυνάμει του .../2003 συμβολαίου της Σ/φου Ν Σμύρνης Σ. Κ. - Γ., νόμιμα μεταγραμμένου. Δυνάμει δε της .../12-3-03 πράξης συστάσεως οριζόντιας ιδιοκτησίας της ίδιας Σ/φου που μεταγράφηκε νόμιμα στο άνω Υποθηκοφυλακείο στις 14-3-03 στον τόμο ...
συστάθηκαν στο άνω οικόπεδο οριζόντιες ιδιοκτησίες και στη συνέχεια ανεγέρθηκε πολυώροφη οικοδομή. Έτσι ο ενάγων Γ. Σ., δυνάμει του .../27-4-05 συμβολαίου αγοράς της ίδιας Σ/φου, νόμιμα μεταγραμμένου στο κτηματολογικό γραφείο του Δήμο Ν Σμύρνης Αττικής με ΚΑΕΚ ..., αγόρασε από την εταιρία ... ΑΕ την υπό στοιχεία … οριζόντια ιδιοκτησία του τετάρτου ορόφου οικοδομής, που είχε ανεγερθεί επί του άνω οικοπέδου και την Π-3 θέση στάθμευσης στην πυλωτή, η ενάγουσα ...
δυνάμει του .../28-2-2006 συμβολαίου αγοράς της ίδιας Σ/φου, το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα στο ίδιο κτηματολογικό γραφείο με ΚΑΕΚ ... αγόρασε από την ίδια εταιρία την υπό στοιχεία … οριζόντια ιδιοκτησία του δευτέρου ορόφου της ίδιας οικοδομής και την υπό στοιχεία … θέση στάθμευσης του υπογείου, η ενάγουσα Δ. Ι.
δυνάμει του .../28-2-2006 συμβολαίου αγοράς της ίδιας Σ/φου, που μεταγράφηκε νόμιμα στο ίδιο κτηματολογικό γραφείο με ΚΑΕΚ ... αγόρασε από την ίδια εταιρία την υπό στοιχεία … οριζόντια ιδιοκτησία του τετάρτου ορόφου της ίδιας οικοδομής και την υπό στοιχεία …θέση στάθμευσης του υπογείου και η ενάγουσα Ε. Ι. δυνάμει του .../28-2-2006 συμβολαίου αγοράς της ίδιας Σ/φου, νόμιμα μεταγραμμένου στο ίδιο κτηματολογικό γραφείο με ΚΑΕΚ ...
αγόρασε από την άνω εταιρία την υπό στοιχεία Δ-1 οριζόντια ιδιοκτησία του τετάρτου ορόφου της άνω οικοδομής και την Θ-1 θέση στάθμευσης του ισογείου. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η εγγραφείσα στις 14-4-2003 προσημείωση υποθήκης στο άνω ακίνητο περιέχει όλα τα στοιχεία του άρθρου 1306 περ 5 ΑΚ δηλ το είδος, τη θέση και τα όρια και αναφέρεται σε όλα τα κτίσματα, παραρτήματα και προσαυξήματα αυτών είτε υπήρχαν κατά την εγγραφή της είτε θα ανεγείροντο μελλοντικώς...
Επομένως ο πρώτος λόγος έφεσης με τον οποίο οι εκκαλούντες ισχυρίζονται ότι η περιγραφή στη προσημείωση υποθήκης δεν ανταποκρίνεται στα πράγματα γιατί ήδη κατά το χρόνο εγγραφής της στο αρμόδιο υποθηκοφυλακείο στις 14-4-03 είχαν συσταθεί δυνάμει της .../12-3-03 πράξη της ίδιας Σ/φου που μεταγράφηκε στις 14-3-03 οριζόντιες ιδιοκτησίες, μεταξύ των οποίων και οι δικές τους και το άνω οικόπεδο είχε χάσει την ατομικότητα του, έτσι ώστε αυτή (προσημείωση) να είναι άκυρη είναι απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος...".
Κρίνοντας έτσι το Εφετείο ότι, δηλαδή, η προαναφερόμενη εγγραφή προσημείωσης που έγινε από την αναιρεσίβλητη δανείστρια τράπεζα στο επίδικο ακίνητο (ως ενιαίο ακάλυπτο οικόπεδο μετά των επ' αυτού τυχόν υπαρχόντων και μελλοντικώς ανεγερθησομένων κτισμάτων), κυριότητας της οφειλέτριας εταιρείας, ήταν έγκυρη δεχόμενο ότι το εν λόγω ακίνητο δεν είχε χάσει την ατομικότητά του κατά το χρόνο εγγραφής της προσημείωσης, εκ του ότι πριν από αυτή είχε λάβει χώρα νομότυπη σύσταση οριζόντιων ιδιοκτησιών (μεταξύ των οποίων και εκείνων των αναιρεσειόντων) που έμελλαν να ανεγερθούν σε αυτό και μεταγραφή της οικείας πράξης οροφοκτησίας, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις που αναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη, διότι έπρεπε να δεχθεί ότι μετά τη σύσταση των παραπάνω οριζόντιων ιδιοκτησιών είχε επέλθει αλλοίωση του επίδικου ακινήτου, ως ενιαίου αρχικά αντικειμένου κυριότητας, σε περισσότερα αντικείμενα (οριζόντιες ιδιοκτησίες) αναγκαστικής συγκυριότητας ή και χωριστής κυριότητας και ότι απαιτείτο για την εγκυρότητα της προσημείωσης που επακολούθησε, κατ' εφαρμογή της αρχής της ειδικότητας, να γίνει μνεία στη σχετική εγγραφή των επ' αυτού ήδη συνεστημένων οριζόντιων ιδιοκτησιών (κατά θέση, εμβαδόν κ.λ.π.) και του αναλογούντος ποσοστού συγκυριότητας του εδάφους, επί του οποίου αυτές έμελλαν να ανεγερθούν, ώστε να μη δημιουργείται σύγχυση και αβεβαιότητα για το χαρακτήρα και την ταυτότητα του παραπάνω ακινήτου ως ενιαίου ή διαιρεμένου αντικειμένου κυριότητας.
Επομένως ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες μέμφονται το Εφετείο, διότι με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε τον ισχυρισμό που πρόβαλαν, τόσο πρωτοδίκως, όσο και με τον πρώτο λόγο της έφεσής τους περί ακυρότητας της επίμαχης προσημείωσης υποθήκης, εξαιτίας της μη μνείας κατά την εγγραφή της των προαναφερόμενων οριζόντιων ιδιοκτησιών και των αναλογούντων ποσοστών συγκυριότητας αυτών στο επίδικο ακίνητο, κατά παράβαση της αρχής της ειδικότητας, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Επίσης πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στον καταθέτη (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, (άρθρα 183, 176, 191παρ.2 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 1077/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.
Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στον καταθέτη.
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3000) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Δεκεμβρίου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Ιανουαρίου 2018.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ