Supreme Court allows appeal against appellate court verdict due to insufficient legal reasoning on driver liability.

Απόφαση 764 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 764/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Καρατζά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "INTEΡΑΜΕΡΙΚΑΝ - Ελληνική εταιρεία ασφαλίσεως ζημιών Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Καμπά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς έκθ. κατάθεσης 2560/2003, 5905/2003, 6578/2003, 3680/2004 αγωγές και 615/2004 και 3462/2004 κύριες παρεμβάσεις-αγωγές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1538/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 9638/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Πλαστήρας Αναστασάκης, ανέγνωσε την από 1 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως λόγω ελλείψεως νόμιμης βάσεως, όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση σχετικά με τη συνδρομή των όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή τη μη συνδρομή των όρων αυτών που αποκλείει την εφαρμογή της, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και όχι όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον το τελευταίο διατυπώνεται στην απόφαση σαφώς, Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο που δίκασε, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε, σε σχέση με το ζήτημα της υπαιτιότητας των οδηγών των εμπλακέντων στο ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα οχημάτων, τα εξής:

Στις 11.9.2002 και περί ώρα 12.50΄, το με αριθμό κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της Ζ1, οδηγούμενο από την ίδια, εκινείτο στο αριστερό τμήμα της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας της λεωφ. ..., με κατεύθυνση προς .... Η λεωφόρος...στο σημείο του ατυχήματος έχει τρείς λωρίδες κυκλοφορίας, πλάτος 10 μέτρα, έρεισμα 1,2 μέτρα και όριο ταχύτητας 120 χλμ.

Όταν η ανωτέρω οδηγός έφτασε περίπου στον αριθμό ... της λεωφ. ..., διαπίστωσε μηχανική βλάβη στο αυτοκίνητό της, άναψε τα "αλάρμς" του αυτοκινήτου της, κινήθηκε δεξιότερα και ακινητοποιήθηκε εντός του πλάτους 1,2 ερείσματος ("ζέμπρα") της λεωφ. .... Τότε ο πρώτος των εφεσιβλήτων Χ1, οδηγών την υπ΄ αριθμ. ... δίκυκλη μοτοσυκλέττα (ιδιοκτησίας της δεύτερης των εφεσιβλήτων), κινούμενος με υπερβολική για τις περιστάσεις ταχύτητα στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της λεωφ. ..., με την αυτή κατεύθυνση και μη έχων τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση, επέπεσε με το εμπρόσθιο τμήμα της μοτοσυκλέττας του, στο πίσω αριστερό τμήμα του ακινητοποιημένου αυτοκινήτου της Ζ1, το οποίο δεν του εμπόδιζε την πορεία του, βρισκόμενο στο έρεισμα.

Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το Εφετείο αποφάνθηκε ότι αποκλειστικώς υπαίτιος του ένδικου ατυχήματος ετύγχανε ο αναιρεσείων και, αφού εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που είχε κρίνει αντίθετα, ότι δηλαδή αποκλειστικώς υπαίτια αυτού ετύγχανε η οδηγός του ασφαλισμένου στην αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία υπ΄ αριθ.

κυκλοφορίας ....Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου Ζ1, απέρριψε την αγωγή του. Με την κρίση του όμως αυτή το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δη στο ζήτημα της υπαιτιότητας και έτσι εστέρησε αυτήν νομίμου βάσεως.

Ειδικότερα δεν προσδιορίζονται στην προσβαλλόμενη απόφαση τα εξής σημεία ως προς την κίνηση των συγκρουσθέντων οχημάτων και τη θέση των επί της οδού πριν από τη σύγκρουση και κατά τη σύγκρουση: α) Η ταχύτητα με την οποία έβαινε η εναγομένη οδηγός του υπ΄ αριθ. κυκλοφορίας .... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου πριν από τη σύγκρουση, β) Η ταχύτητα με την οποία έβαινε ο αναιρεσείων - οδηγός της υπ΄ αριθ.

κυκλοφορίας .... δίκυκλης μοτοσυκλέττας πριν από τη σύγκρουση και οι περιστάσεις που επικρατούσαν στο σημείο εκείνο της οδού (αριθ.... της ...) με βάση τις οποίες η ταχύτητά του αυτή κρίθηκε υπερβολική, γ) ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση δέχεται ότι όταν η εναγομένη - οδηγός του αυτοκινήτου εκινείτο στο αριστερό τμήμα της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας και διεπίστωσε μηχανική βλάβη στο αυτοκίνητό της κινήθηκε δεξιότερα και ακινητοποιήθηκε εντός του πλάτους 1,2 μ.

ερείσματος ("ζέμπρα") της ....), δεν αναφέρει αν πριν από τη μετακίνησή της αυτή άναψε το δεξιό φλάς προκειμένου να ειδοποιήσει σχετικώς τους όπισθεν και δεξιά της κινούμενους οδηγούς των λοιπών οχημάτων (μεταξύ των οποίων και τον αναιρεσείοντα) όπως και αν προ της πραγματοποιήσεως της μετακινήσεώς της αυτής έλεγξε όπισθεν και δεξιά της και βεβαιώθηκε ότι μπορούσε να την ενεργήσει ακινδύνως γι΄ αυτούς (και ιδία για τους κινούμενους στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, όπως ο ενάγων), δ) Δεν προσδιορίζει σε ποιά απόσταση πριν από την πορεία της δίκυκλης μοτοσυκλέττας που οδηγούσε ο ενάγων επραγματοποίησε τον προς τα δεξιά (προς το έρεισμα) ελιγμό και ακινητοποίησε το όχημά της η εναγομένη, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν η απόσταση αυτή ήταν επαρκής για την ασφαλή ακινητοποίηση του δικύκλου του ενάγοντος πίσω από το αυτοκίνητο ή για την πραγματοποίηση εκ μέρους του ελιγμού προς τα αριστερά προκειμένου να παρακάμψει το ακινητοποιούμενο αυτοκίνητο, ε) Ενώ δέχεται ότι το δεξιό έρεισμα της λεωφόρου έχει πλάτος 1, 2 μ. (ακριβώς), δεν εξηγεί γιατί το πλάτος του συγκεκριμένου αυτοκινήτου της εναγομένης ήταν τέτοιο ώστε "δεν του εμπόδιζε την πορεία του βρισκόμενο στο έρεισμα".

Ενόψει των ανωτέρω ο (μόνος) λόγος της αιτήσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. είναι βάσιμος και πρέπει κατά παραδοχή του να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο γιατί είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 9638/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ