Supreme Court partially allows appeal on defamation and insult posts, remanding case for further trial.

Απόφαση 762 / 2016 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 762/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 24 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Π. του Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχάλη Δημητρακόπουλο με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Π. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Απατσίδη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από .../2011 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1111/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1442/2015 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26/11/2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας ανέγνωσε την από 13/10/2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος του και να απορριφθεί κατά τα λοιπά η αίτηση αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 914 ΑΚ, όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, κατά δε το άρθρο 932 ΑΚ σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του. Για να γεννηθεί αξίωση προστασίας από προσβολή της προσωπικότητας κατά τις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 914, 932 του ΑΚ θα πρέπει η προσβολή να είναι παράνομη, να αντίκειται δηλαδή σε διάταξη που απαγόρευε συγκεκριμένη πράξη, με την οποία προσβάλλεται έκφανση αυτής, είναι δε αδιάφορο σε ποιο τμήμα δικαίου βρίσκεται η διάταξη που απαγορεύει την προσβολή.

Έτσι, η προσβολή μπορεί να προέλθει και από ποινικά κολάσιμη πράξη, όπως εξύβριση, απλή δυσφήμηση ή συκοφαντική δυσφήμηση που προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 361, 362 και 363 του ΠΚ. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 362 και 363 ΠΚ, όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλο γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του, διαπράττει το έγκλημα της δυσφήμησης, και αν το γεγονός αυτό είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι τούτο είναι ψευδές τότε διαπράττει το έγκλημα της συκοφαντικής δυσφήμησης.

Για τη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υπόστασης αμφοτέρων των άνω εγκλημάτων απαιτείται ισχυρισμός ή διάδοση από τον υπαίτιο, με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο ενώπιον τρίτου, για κάποιον άλλο, γεγονότος που θα μπορούσε να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του. Ως ισχυρισμός θεωρείται η ανακοίνωση προερχόμενη, ή εξ ιδίας πεποιθήσεως ή γνώμης ή εκ μετάδοσης από τρίτο πρόσωπο.

Αντίθετα, διάδοση υφίσταται, όταν λαμβάνει χώρα μετάδοση της από άλλον γενομένης ανακοίνωσης. Ο ισχυρισμός ή η διάδοση επιβάλλεται να γίνεται ενώπιον τρίτου. Αυτό το οποίο αξιολογείται είναι το γεγονός, δηλαδή οποιοδήποτε συμβάν του εξωτερικού κόσμου, αναγόμενο στο παρόν ή παρελθόν, υποπίπτον στις αισθήσεις και δυνάμενο να αποδειχθεί, αντίκειται δε προς την ηθική και ευπρέπεια.

Αντικείμενο προσβολής είναι η τιμή και η υπόληψη του φυσικού προσώπου. Ο νόμος θεωρεί, ως προστατευόμενο αγαθό, την τιμή ή την υπόληψη του προσώπου, το οποίο είναι μέλος μιας οργανωμένης κοινωνίας και κινείται στα πλαίσια της συναλλακτικής ευθύτητας. Η τιμή του προσώπου θεμελιώνεται επί της ηθικής αξίας, η οποία πηγή έχει την ατομικότητα και εκδηλώνεται με πράξεις ή παραλείψεις.

Δεν αποκλείεται στην έννοια του γεγονότος να υπαχθούν η έκφραση γνώμης ή αξιολογικής κρίσης ακόμη δε και χαρακτηρισμός οσάκις αμέσως ή εμμέσως υποκρύπτονται συμβάντα και αντικειμενικά εκδηλωτικά στοιχεία, τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση συνιστούν προσβολή της προσωπικότητας, δηλαδή μόνον όταν συνδέονται και σχετίζονται με το γεγονός κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ουσιαστικώς να προσδιορίζουν την ποσοτική και ποιοτική του βαρύτητα, άλλως .μπορεί να αποτελούν εξύβριση κατά την ΠΚ 361.

Τέλος, κατά το άρθρο 367 παρ. 1 περ. α-δ ΠΚ το άδικο των προβλεπόμενων στα άρθρα 361 επ. του ίδιου Κώδικα πράξεων αίρεται, μεταξύ των άλλων περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο αυτό, και όταν πρόκειται για εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νόμιμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον ή σε ανάλογες περιπτώσεις (περ.

γ’ και δ’ ). Επομένως, αιρομένου του άδικου χαρακτήρα των προαναφερθεισών αξιόποινων πράξεων (με την επιφύλαξη, όπως κατωτέρω, της ΠΚ 367 παρ. 2) αποκλείεται και το στοιχείο του παρανόμου της επιζήμιας συμπεριφοράς, ως όρος της αντίστοιχης αδικοπραξίας του αστικού δικαίου. Έτσι, η προβολή περίπτωσης του άρθρου 367 παρ. 1 του ΠΚ αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό καταλυτικό της αγωγής του προσβληθέντος λόγω άρσης του παρανόμου της προσβολής.

Όμως, ο άδικος χαρακτήρας της προσβολής, ως προς τις εξυβριστικές ή δυσφημιστικές εκφράσεις που περιέχει, δεν αίρεται λόγω δικαιολογημένου ενδιαφέροντος κλπ. και συνεπώς παραμένει η ποινική ευθύνη των κατά το νόμο υπευθύνων, άρα και η υποχρέωσή τους προς αποζημίωση κατά το αστικό δίκαιο, όταν συντρέχει μία από τις περιπτώσεις της ΠΚ 367 παρ. 2, ήτοι, όταν οι επίμαχες κρίσεις περιέχουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης των άρθρων 363-362 ΠΚ που προαναφέρθηκαν ή όταν από τον τρόπο εκδηλώσεως, ή από τις περιστάσεις υπό τις οποίες τελέσθηκε η πράξη, προκύπτει σκοπός εξυβρίσεως, δηλαδή πρόθεση που κατευθύνεται ειδικά στην προσβολή της τιμής του άλλου.

Κατά δε τη διάταξη του αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και εάν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Δεν υπάρχει, όμως, ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες, δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων.

Στην ένδικη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση, έγιναν δεκτά τα ακόλουθα: "Ο ενάγων δραστηριοποιείται στο χώρο της ελληνικής ναυτιλίας συνεχίζοντας οικογενειακή παράδοση εφοπλιστικής δραστηριότητας παράλληλα δε ασχολείται επιχειρηματικά με το ελληνικό ποδόσφαιρο τυγχάνοντας από το έτος 2008 μέτοχος της ... ...

με ποσοστό 5,3%. Ο ίδιος διετέλεσε πρόεδρος της παραπάνω ... για χρονικό διάστημα περίπου δύο ετών κατά τα έτη 2008-2010 κατά τη διάρκεια των οποίων η ομάδα του ... κέρδισε το ... Ελλάδος. Ο εναγόμενος τυγχάνει δημοσιογράφος και συγχρόνως είναι κάτοχος και διαχειριστής του διαδικτυακού ιστολογίου "..." με ειδησεογραφικό περιεχόμενο, περιστατικό που δεν αμφισβητείται ειδικά από τον εναγόμενο και το δικαστήριο συνάγει έμμεση ομολογία του...

Η ιδιότητα άλλωστε του εναγομένου ως κατόχου και διαχειριστή του παραπάνω ιστολογίου, αποδεικνύεται από το με αρ. πρωτ. …με ημερομηνία ...2011 έγγραφο του Τμήματος Τεχνικής Υποστήριξης Νέων Υπηρεσιών του Ο.Τ.Ε. σε συνδυασμό με το από ...2011 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της "Google" προς τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Στις ...2011 ο εναγόμενος ανάρτησε δημοσίευμα στο εν λόγω ιστολόγιο με τίτλο "...", στο οποίο αναφερόταν: "Η μήνυση του Ν. Π. θα έχει την τύχη που έχουν τα ..." είπε πριν από λίγο ο Ν. Χ. μέσα από το ..., προειδοποιώντας τον πρώην πρόεδρο του … ότι θα συνεχίσει τα ρεπορτάζ που βασίζονται στη.... δικογραφία και όχι σε πληροφορίες κάποιου συντάκτη.

Ο γνωστός δημοσιογράφος ήταν καταιγιστικός για τη μήνυση που κατέθεσε ο Ν. Π. τονίζοντας ότι "συμπάσχω με το ..., επειδή κατέθεσε μήνυση εναντίον του επειδή αναδημοσίευσαν το ρεπορτάζ της .... ..." είπε χαρακτηριστικά ο Ν. Χ.. ...". Η συγκεκριμένη ανάρτηση αποτελεί σχόλιο σε ρεπορτάζ της εφημερίδας "...", που αναδημοσίευσε το παραπάνω ιστολόγιο, σχετικά με την επίθεση που είχε δεχθεί ο διαιτητής Β., μετά τον αγώνα ...-..., που είχε λήξει με αποτέλεσμα 2-1 και την φερόμενη εμπλοκή του ενάγοντος σ’ αυτό, μετά την κατάθεση μηνύσεων από τον τελευταίο τόσο κατά της εφημερίδας "..." και του δημοσιογράφου Ν.

Χ., όσο και κατά του εναγομένου. Από το προαναφερθέν περιεχόμενο του σχολίου της ανάρτησης αυτής δεν στοιχειοθετείται μεν εκ μέρους του εναγομένου η τέλεση σε βάρος του ενάγοντος της αξιόποινης πράξης της συκοφαντικής δυσφήμισης, όπως δέχθηκε η εκκαλουμένη, αλλά ούτε και της απλής δυσφήμισης, αφού, κατά τα εκτιθέμενα στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, τα παραπάνω δεν εμπίπτουν στην έννοια του γεγονότος.

Όμως, ο τίτλος και ο υπότιτλος της ανάρτησης "..." σε συνδυασμό με τη φράση του σχολίου "..." περιέχουν σαφείς υπαινιγμούς για την δραστηριότητα και το ποιόν του ενάγοντος που ενέχουν το στοιχείο της απαξίωσης και συνακόλουθα προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψή του και στοιχειοθετούν την αξιόποινη πράξη της εξύβρισης.

Και τούτο, διότι, ο τελευταίος παρουσιάζεται, ως παράγοντας του ποδοσφαίρου με σκοτεινή δράση, που μετέρχεται εκβιασμών και απειλών προκειμένου να εμποδίσει την απόδοση ευθυνών και την αποκάλυψη της αλήθειας και στιγματίζεται, ως "εκβιαστής", χωρίς ηθικούς φραγμούς για την επίτευξη των στόχων του, παράλληλα δε η προσφυγή του στη δικαιοσύνη για την διαφύλαξη νόμιμων δικαιωμάτων του εμφανίζεται ως "ηθικά μεμπτή" συμπεριφορά και ταυτίζεται με ενέργειες που έχουν ηθική απαξία με τη χρήση των λέξεων "απειλές" και "εκβιασμούς".

Οι περιεχόμενοι ως άνω μειωτικοί και καταφρονητικοί για το πρόσωπο του ενάγοντος χαρακτηρισμοί και υπαινιγμοί είναι προσβλητικοί της προσωπικότητας του ενάγοντος και ιδίως της τιμής, της υπόληψής του και της εικόνας του ως παράγοντα του ποδοσφαίρου, υπερέβησαν το αντικειμενικά αναγκαίο μέτρο για να αποδοθεί το περιεχόμενο της σκέψης του συντάκτη προς ικανοποίηση του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος για την ενημέρωση των χρηστών του blog, ο δε εναγόμενος με τη συγκεκριμένη ανάρτηση, μολονότι γνώριζε την έλλειψη της αναγκαιότητας του τρόπου αυτού εκδήλωσης της προσβλητικής συμπεριφοράς του προς το πρόσωπο ενάγοντος, εν γνώσει του προέβη στην δημόσια έκθεση των ως άνω εκφράσεων και χαρακτηρισμών, με προφανή σκοπό την καταφρόνηση του ενάγοντος και την επαγγελματική του απαξίωση και συνακόλουθα την προσβολή της τιμής και της υπόληψής του, δημοσίως.

Ο εναγόμενος ισχυρίζεται με τις προτάσεις του στην πρωτοβάθμια δίκη, ισχυρισμό που επαναφέρει νομίμως με τον σχετικό τέταρτο λόγο της εφέσεώς του, ότι η ανωτέρω ανάρτηση έγινε από δικαιολογημένο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον και εντάσσεται στο πλαίσιο των συνταγματικώς κατοχυρωμένων ελευθεριών του δικαιώματος εκφράσεως των στοχασμών του συντάκτη.

Ο ισχυρισμός όμως αυτός, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος, δεδομένου ότι οι προαναφερθέντες προσβλητικοί της τιμής και της υπολήψεως του ενάγοντος χαρακτηρισμοί δεν αποτελούν το αναγκαίο μέτρο για την υποστήριξη των θέσεων του συντάκτη και κατατείνουν μόνο στην προσβολή της τιμής και της υπολήψεως του ενάγοντος με αποτέλεσμα να λαμβάνουν χώρα έξω από τα όρια του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος.

Συνεπώς, εφόσον αποδείχθηκε ότι η παραπάνω ανάρτηση λαμβάνει χώρα με σκοπό εξυβρίσεως του ενάγοντος, δηλαδή, με σκοπό την προσβολή της τιμής, της υπολήψεως και της εν γένει προσωπικότητάς του, όπως ο ενάγων καθ’ υποφοράν ισχυρίζεται με την αγωγή του, και ο εναγόμενος ενεργεί χωρίς δικαίωμα παρανόμως και υπαιτίως, με σκοπό να τον μειώσει, εξακολουθεί υφιστάμενη η αξίωση του ενάγοντος για εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη συνεπεία της προσβολής της προσωπικότητάς του, όπως ορθά δέχθηκε η εκκαλουμένη με ελλιπή όμως αιτιολογία, η οποία συμπληρώνεται με αυτή της παρούσας (άρθρο 534 ΚΠολΔ), απορριπτόμενων των αντίθετων ισχυρισμών του εναγομένου-εκκαλούντος που διαλαμβάνονται στον δεύτερο και τέταρτο (κατά το οικείο σκέλος τους) λόγους της έφεσής του, ως ουσιαστικά αβάσιμων.

Στις 30-1-2012 ο εναγόμενος ανάρτησε δημοσίευμα στο ίδιο ιστολόγιο με τίτλο "..." και υπότιτλο "…", στο οποίο αναφερόταν: "... .... Έπαιξαν πλάνα από τις βραβεύσεις επιχειρηματιών και τραπεζιτών για την προσφορά τους στην Αστυνομία και το Λιμενικό και έκοψαν από τα πλάνα τη βράβευση του Ν. Π.. Ξέρουν στο ....... να μην ευτελίζουν το ρεπορτάζ".

Η ανάρτηση αυτή αποτελεί σχόλιο σε ρεπορτάζ του τηλεοπτικού σταθμού "...", σχετικά με βραβεύσεις επιχειρηματιών για την προσφορά τους στο Λιμενικό και την Αστυνομία, το οποίο και δεν έδειξε πλάνα από την βράβευση του ενάγοντος. Η χρήση της φράσης "...-.. …" εμπεριέχει καταφρόνηση στο πρόσωπο του ενάγοντος ο οποίος κατά την αντίληψη του συντάκτη δικαίως "κόπηκε" από το ρεπορτάζ του ανωτέρω σταθμού ως ανάξιος προβολής και ηθικά απαξιωμένος σε μια συνειδητή δηλαδή επιλογή του ανωτέρω σταθμού να μην προβάλει πλάνα βράβευσης ατόμων ευτελισμένων που θα απαξίωναν την ποιότητα του ρεπορτάζ, όπως ο ενάγων.

Και η παραπάνω ανάρτηση λαμβάνει χώρα με ειδικό σκοπό εξυβρίσεως του ενάγοντος, δηλαδή, με σκοπό την προσβολή της τιμής, της υπολήψεως και της εν γένει προσωπικότητάς του, που δεν ήταν αναγκαίος για την απόδοση της σκέψης του συντάκτη του εν λόγω δημοσιεύματος όπως ο ενάγων καθ’ υποφοράν ισχυρίζεται με την αγωγή του, και ο εναγόμενος ενεργεί χωρίς δικαίωμα παρανόμως και υπαιτίως, με σκοπό να τον μειώσει.

Επομένως, εξακολουθεί υφιστάμενη η αξίωση του ενάγοντος για εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη συνεπεία της προσβολής της προσωπικότητάς του από την εν λόγω ανάρτηση, όπως ορθά δέχθηκε η εκκαλουμένη με παρόμοιες σκέψεις, απορριπτόμενων των αντίθετων ισχυρισμών του εναγομένου-εκκαλούντος με τους διαλαμβανόμενους ισχυρισμούς του στον τέταρτο (κατά το οικείο σκέλος του) λόγο της έφεσής του, ως ουσιαστικά αβάσιμων.

Στις 11-2-2012 ο εναγόμενος ανάρτησε δημοσίευμα στο ίδιο ιστολόγιο με τίτλο "...", που συνοδεύονταν με φωτογραφία του ενάγοντος υπό τον τίτλο "....", στο οποίο υπήρχε η εξής αναγραφή: "‘ ... ... Κ. Π. Γνωστή η ιστορία από παλιά. Με περίεργες αγοραπωλησίες φιλέτων και οικοπέδων εκατομμυρίων ευρώ, που τώρα - όπως διαβάζουμε...

στη ..., βρίσκεται στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης. Καιρός ήταν". Η ανάρτηση αυτή αφορά σε ρεπορτάζ της εφημερίδας "..." για την εισαγγελική έρευνα που βρίσκονταν σε εξέλιξη σχετικά με τη νομιμότητα της αγοραπωλησίας δύο ακινήτων της Εκκλησίας στη Βουλιαγμένη από τον ενάγοντα. Η διενέργεια εισαγγελικής έρευνας την περίοδο εκείνη, ως γεγονός ήταν αληθινό, σκοπός όμως της ανάρτησης αυτής ήταν η εξύβριση του ενάγοντος με τη χρήση της φράσης "..." και ιδίως με την χρήση της λέξης "λουλούδι" που σημαίνει στην ειρωνική της εκφορά, όπως εν προκειμένω, τον πονηρό και ανήθικο άνθρωπο.

Η κρίση του Δικαστηρίου για τον ειδικό αυτό σκοπό εξύβρισης ενισχύεται και από την παράθεση της φωτογραφίας του ενάγοντος αλλά και από τον παραλληλισμό του κειμένου με αναφορά στον Π. Κ. συνοδεία της παραφρασμένης λέξης "...". Έτσι ο ενάγων ως εικονιζόμενο πρόσωπο εμφανίζεται κάτω υπό συνθήκες που μειώνουν την υπόληψή του, η δε χρήση της φράσης "..." δημιουργεί εσφαλμένες εντυπώσεις και αρνητικό κλίμα σε βάρος του ενάγοντος παραπέμποντας τον μέσο αναγνώστη του δημοσιεύματος σε προσβλητικούς της προσωπικότητας του ενάγοντος συνειρμούς και προκαταλαμβάνοντας ως βέβαιο το χαρακτήρα του "παράνομου" στην αγορά των ανωτέρω ακινήτων, η δε προσβολή αυτή της προσωπικότητάς του με την ταυτόχρονη παράθεση της φωτογραφίας του άνευ της συναίνεσής του είναι σημαντικότερη ως προσβάλλουσα περισσότερες εκφάνσεις της προσωπικότητάς του...

Ούτε άλλωστε οι ανωτέρω τρόποι (φωτογραφία, ειρωνική εκφορά της λέξης "λουλούδι", παραλληλισμοί) ήταν αντικειμενικά αναγκαίοι για την πληροφόρηση των επισκεπτών του εν λόγω ιστολογίου σχετικά με την διερεύνηση από τη Δικαιοσύνη των εν λόγω αγοραπωλησιών προς ενημέρωση του κοινού. Συνακόλουθα, και η παραπάνω ανάρτηση λαμβάνει χώρα με ειδικό σκοπό εξυβρίσεως.

του ενάγοντος, δηλαδή, με σκοπό την προσβολή της τιμής, της υπολήψεως και της εν γένει προσωπικότητάς του, που δεν ήταν αντικειμενικά αναγκαίος για την απόδοση της σκέψης του συντάκτη του εν λόγου δημοσιεύματος όπως ο ενάγων καθ’ υποφοράν ισχυρίζεται με την αγωγή του, και ο εναγόμενος ενεργεί χωρίς δικαίωμα παρανόμως και υπαιτίως, με σκοπό να τον μειώσει.

Επομένως, εξακολουθεί υφιστάμενη η αξίωση του ενάγοντος για εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη συνεπεία της προσβολής της προσωπικότητάς του από την εν λόγω ανάρτηση, όπως ορθά δέχθηκε η εκκαλουμένη με παρόμοιες σκέψεις, απορριπτόμενων των αντίθετων ισχυρισμών του εναγομένου- εκκαλούντος με τους διαλαμβανόμενους ισχυρισμούς του στον τέταρτο (κατά το οικείο σκέλος του) λόγο της έφεσής του, ως ουσιαστικά αβάσιμων.

Επίσης, στις 27/2/2012 ο εναγόμενος ανάρτησε δημοσίευμα στο ίδιο ιστολόγιο με τίτλο "...", συνοδευόμενο με φωτογραφία του ενάγοντος και υπότιτλο "...", στο οποίο αναγράφονταν τα ακόλουθα: "Πολλοί απόρησαν πως ξαφνικά την Κυριακή το (...) επικοινωνιακό σύστημα του Ν. Π. με τα ακριβοπληρωμένα αλλά εντελώς αμόρφωτα ‘ παπαγαλάκια’ επί ημερών του στην προεδρία του ..., κατέκλυσαν τα sites που εργάζονται με άρθρα υπέρ του και πόσο τον ...

αγαπάει ο κόσμος της ομάδας. Κατά σύμπτωση, την ίδια μέρα υπέβαλε την παραίτησή του ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χ. Π., με τον οποίο είναι γνωστό πως έχει πολύ καλές σχέσεις. Ν’ ανησυχεί άραγε για κάτι ο πρώην πρόεδρος του ... και θέλει να προλάβει καταστάσεις;". Η παραπάνω ανάρτηση συμπλέκει την παραίτηση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Χ.

Π., με τον οποίο ο ενάγων είχε κατά τη διατύπωση του συντάκτη πολύ καλές σχέσεις και την κατά την ίδια ήμερα παράθεση εγκωμιαστικών για τον τελευταίο σχολίων από ιστοσελίδες που ανήκουν στο επικοινωνιακό σύστημα του ιδίου, που χαρακτηρίζεται ως "..." και απέκτησε κατά την προεδρία του στον ..., αφήνοντας υπονοούμενα ότι με αυτό τον τρόπο προσπαθεί να προλάβει καταστάσεις σχετικά με έρευνες που διεξάγονται εναντίον του από τις υπηρεσίες (αστυνομία) αρμοδιότητας του εν λόγω Υπουργού.

Το περιεχόμενο αυτής της δημοσίευσης, με χρήση δυσμενών λέξεων και εκφράσεων που συσχετίζονται με τον ενάγοντα, ("... επικοινωνιακό σύστημα", "ακριβοπληρωμένα αλλά εντελώς αμόρφωτα παπαγαλάκια") κατευθύνει το μέσο αναγνώστη στην αμφισβήτηση της ηθικής υπόστασης του ενάγοντος. Ο τελευταίος εμφανίζεται διαπλεκόμενος μέσω συσχέτισης θεμάτων που δεν φαίνεται να έχουν οποιαδήποτε σχέση και διατυπώνονται αιχμές και υπαινιγμοί για την εμπλοκή του με την αστυνομία, με σκοπό την προσβολή της τιμής, της υπολήψεως και της εν γένει προσωπικότητάς του, τρόπος που δεν ήταν αντικειμενικά αναγκαίος για την απόδοση της σκέψης του συντάκτη του εν λόγου δημοσιεύματος όπως ο ενάγων καθ’ υποφοράν ισχυρίζεται με την αγωγή του, και ο εναγόμενος ενεργεί χωρίς δικαίωμα παρανόμως και υπαιτίως, με σκοπό να τον μειώσει, όπως ορθά δέχθηκε η εκκαλουμένη με όμοιες σκέψεις, απορριπτόμενων των αντίθετων ισχυρισμών του εναγομένου-εκκαλούντος με τους διαλαμβανόμενους ισχυρισμούς του στον τέταρτο (κατά το οικείο σκέλος του) λόγο της έφεσης του, ως ουσιαστικά αβάσιμων. ...

Στις .../2012 ο εναγόμενος ανάρτησε δημοσίευμα στο ίδιο ιστολόγιο με τίτλο "...", με παρακείμενη φωτογραφία του ενάγοντος και υπότιτλο "...", στο οποίο αναγράφονταν τα ακόλουθα: "Πήρε θάρρος ο Π. και έβαλε 2-3 πληρωμένα (και εντελώς ανύπαρκτα) ..." να μας καθυβρίζουν από το πρωί έως στο βράδυ. Δεν αναφερόμαστε στα επίσημα ιστολογία του ....

Αναφερόμαστε στο παρακράτος... που νομίζει ότι έχει στήσει με ... κατά όσων του ασκούν κριτική. Κατά της οικογένειας Β., κατά του Β. Μ. και κατά του ... που τον πονάει και μοιράζει αγωγές για τις οποίες γελάνε σ’ όλη την Ευελπίδων. Ν., ......". Το δημοσίευμα αυτό κατευθύνει τον αναγνώστη σε σκέψεις για στημένο επικοινωνιακό σύστημα του ενάγοντος, προσκειμένου να επιτεθεί στο επίδικο ιστολόγιο λόγω άσκησης κριτικής εναντίον του.

Ο ενάγων ως εικονιζόμενο πρόσωπο εμφανίζεται κάτω υπό συνθήκες που μειώνουν την υπόληψή του, καθώς δημιουργούνται αρνητικές εντυπώσεις και κλίμα σε βάρος του, ο δε μέσος αναγνώστης του δημοσιεύματος κατευθύνεται στην άποψη ότι ο ενάγων επιστρατεύει έναντι αμοιβής άτομα για να καθυβρίζει το blog και χρησιμοποιεί αθέμιτα μέσα ("...") για να φιμώσει όσους του ασκούν κριτική, η δε προσβολή αυτή της προσωπικότητάς του με την ταυτόχρονη παράθεση της φωτογραφίας του άνευ της συναίνεσής του είναι σημαντικότερη ως προσβάλλουσα περισσότερες εκφάνσεις της προσωπικότητάς του...

Μάλιστα η χρήση της φράσης "Ν., ......" καταδεικνύει ανενδοίαστα τον ειδικό σκοπό εξύβρισης του ενάγοντος και προσβολής της προσωπικότητάς του. Συνακόλουθα, και η παραπάνω ανάρτηση λαμβάνει χώρα με ειδικό σκοπό εξυβρίσεως του ενάγοντος, δηλαδή, με σκοπό την προσβολή της τιμής, της υπολήψεως και της εν γένει προσωπικότητάς του, που δεν ήταν αντικειμενικά αναγκαίος για την απόδοση της σκέψης του συντάκτη του εν λόγου δημοσιεύματος όπως ο ενάγων καθ’ υποφοράν ισχυρίζεται με την αγωγή του, και ο εναγόμενος ενεργεί χωρίς δικαίωμα παρανόμως και υπαιτίως, με σκοπό να τον μειώσει.

Επομένως, εξακολουθεί υφιστάμενη η αξίωση του ενάγοντος για εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη συνεπεία της προσβολής της προσωπικότητάς του από την εν λόγω ανάρτηση, όπως ορθά δέχθηκε η εκκαλουμένη με παρόμοιες σκέψεις, απορριπτόμενων των αντίθετων ισχυρισμών του εναγομένου-εκκαλούντος με τους διαλαμβανόμενους ισχυρισμούς του στον τέταρτο (κατά το οικείο σκέλος του) λόγο της έφεσής του, ως ουσιαστικά αβάσιμων.

Επίσης, στις 28-2-2012 ο εναγόμενος ανάρτησε δημοσίευμα στο εν λόγω ιστολόγιο με τίτλο "....", και υπότιτλο ".......", στο οποίο αναφερόταν: "θα έχουμε μεγάλα δράματα με τον Π.. To ... ενημερώθηκε σήμερα ότι ο πατριάρχης της οικογένειας Β. Β. έχει ενοχληθεί από τον Π. και έχει ζητήσει από τον Τ. τις δύο επιστολές που του είχε στείλει στο γραφείο του.

Παράλληλα μέλη της οικογένειας Β. θα του αποδώσουν ευθύνες για τα χρήματα που ξόδεψε για τις μεταγραφές (Λ., Σ., κλπ) όπως επίσης και τα διπλότυπα από το μπλοκάκι επιταγών που του είχε δώσει για να κεράσει .... Έχει να γίνει". Στην παραπάνω ανάρτηση εμφανίζεται, ως γεγονός, ότι ο ενάγων χρησιμοποιεί μπλοκ επιταγών που του εμπιστεύτηκε η οικογένεια Β.

προκειμένου να δωροδοκεί τους … του ποδοσφαίρου. Από κανένα όμως στοιχείο δεν αποδείχθηκε η αλήθεια του ως άνω γεγονότος το οποίο είναι δυσφημιστικό για τον ενάγοντα και συνακόλουθα πρόσφορο να βλάψει την τιμή και την υπόληψή του, ο δε εναγόμενος δημοσίευσε το παραπάνω άρθρο παρότι γνώριζε ότι τα αναφερόμενα σ’ αυτό γεγονότα, έβλαπταν την τιμή και την υπόληψή του, στον κύκλο των επισκεπτών του ιστολογίου του.

Ενόψει της αναλήθειας του ανωτέρω γεγονότος που διαλαμβάνεται στο ανωτέρω δημοσίευμα η βασιζόμενη στο άρθρο 367 παρ. 1 ΠΚ ένσταση του εναγομένου για άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης, ένεκα συνδρομής δικαιολογημένου δημοσιογραφικού ενδιαφέροντος για την ενημέρωση της κοινής γνώμης επί θεμάτων που ενδιαφέρουν τον πολίτη, είναι απορριπτέα, κατά παραδοχή της καθ’ υποφοράν αντένστασης του ενάγοντος, περί συκοφαντικής δυσφήμησης (άρθρο 367 παρ. 2 ΠΚ), ως ουσιαστικά βάσιμης, αφού δεν νοείται ότι εμπίπτει στο νόμιμο καθήκον η ενημέρωση του κοινού με ψευδή στοιχεία..., αφού επί συκοφαντικής δυσφημήσεως δεν αίρεται ο άδικος αυτός χαρακτήρας και όταν ακόμα η δι’ αυτής προσβολή της προσωπικότητας έγινε από δικαιολογημένο ενδιαφέρον....

Κατ’ ακολουθία, εφόσον το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, στην ίδια κατέληξε ως προς την τέλεση της σε βάρος του ενάγοντος αδικοπραξίας, δεχόμενο, ότι το γεγονός που ισχυρίστηκε στο παραπάνω δημοσίευμα ο συντάκτης του είναι ψευδές, εν γνώσει της αναλήθειας, ότι δεν υφίσταται περίπτωση άρσης του άδικου χαρακτήρα της πράξης ένεκα συνδρομής δικαιολογημένου ενδιαφέροντος, απορρίπτοντας "σιγή", ως αβάσιμη, την από το άρθρο 367 παρ. 1 ΠΚ ένσταση του εναγομένου, αν και με ελλιπή και διαφορετική κατά ένα μέρος αιτιολογία, η οποία αντικαθίσταται με αυτή της παρούσας (άρθρο 534 ΚΠολΔ), δεν έσφαλε κατ’ αποτέλεσμα, απορριπτόμενου, ως ουσιαστικά αβάσιμου, του δεύτερου και τέταρτου λόγου της έφεσης του εναγομένου κατά τα οικεία σκέλη τους με τους οποίους υποστηρίζει τα αντίθετα.

Επίσης, στις 20-2-2012 ο εναγόμενος ανάρτησε δημοσίευμα στο παραπάνω ιστολόγιο με τίτλο "...", συνοδευόμενο από φωτογραφία του ενάγοντος και υπότιτλο "....", στο οποίο αναφερόταν: "... Α., παλιό ταμία του Ν. Κ., νταβατζή του Α. και .... Μάθαμε ότι συναντιούνται συχνά για να καρφώνει ο ρουφιάνος, ό,τι μάθαινε από τον ... εφοπλιστή που τον είχε εμπιστευθεί.

To ... πέφτει κανονικά. Μέχρι και σε δίκες κατά της εφημερίδας που κάποτε διοικούσε, τον έβαλε να πάει ο Π.. Ποιος είναι; Γ. το μικρό όνομά του". Η παραπάνω ανάρτηση φέρεται να μην αφορά στο πρόσωπο του ενάγοντος, του οποίου το κύριο όνομα δεν είναι Γ., αλλά αφορά σε άτομο με το παραπάνω κύριο όνομα που εμφανίζεται στο δημοσίευμα να χρησιμοποιεί ο ενάγων για να αποσπά πληροφορίες για θέματα που άπτονται της θέσης του στην ομάδα του ....

Ο ενάγων, ως εικονιζόμενο πρόσωπο, εμφανίζεται κάτω υπό συνθήκες που μειώνουν την υπόληψη του, καθώς δημιουργούνται αρνητικές εντυπώσεις και κλίμα σε βάρος του, ο δε μέσος αναγνώστης του δημοσιεύματος κατευθύνεται στην άποψη ότι ο ενάγων επιστρατεύει, συνεργάζεται και συναναστρέφεται με άτομο ανυπόληπτο και χωρίς ηθικούς φραγμούς για να αποσπά πληροφορίες με σκοτεινό τρόπο ενεργώντας παρασκηνιακά, η δε προσβολή αυτή της προσωπικότητάς του με την ταυτόχρονη παράθεση της φωτογραφίας του άνευ της συναίνεσής του είναι σημαντικότερη, ως προσβάλλουσα, περισσότερες εκφάνσεις της προσωπικότητάς του...

Μάλιστα, η χρήση των λέξεων "..." που επιλέγονται για να περιγράφουν το ποιόν του ατόμου της συναναστροφής του ενάγοντος καταδεικνύει ανενδοίαστα τον ειδικό σκοπό εξύβρισης του τελευταίου, την καταφρόνηση και προσβολή της προσωπικότητάς του. Συνακόλουθα, και η παραπάνω ανάρτηση λαμβάνει χώρα με ειδικό σκοπό εξυβρίσεως του ενάγοντος, δηλαδή, με σκοπό την προσβολή της τιμής, της υπολήψεως και της εν γένει προσωπικότητάς του, που δεν ήταν αντικειμενικά αναγκαίος για την απόδοση της σκέψης του συντάκτη του εν λόγου δημοσιεύματος όπως ο ενάγων καθ’ υποφοράν ισχυρίζεται με την αγωγή του, και ο εναγόμενος ενεργεί χωρίς δικαίωμα παρανόμως και υπαιτίως, με σκοπό να τον μειώσει.

Επομένως, εξακολουθεί υφιστάμενη η αξίωση του ενάγοντος για εύλογη χρηματική ικανοποίηση, λόγω, της ηθικής βλάβης που υπέστη συνεπεία της προσβολής της προσωπικότητάς του από την ως άνω ανάρτηση, η δε εκκαλουμένη που δέχθηκε ότι η παραπάνω ανάρτηση δεν έλαβε χώρα με ειδικό σκοπό εξυβρίσεως του ενάγοντος, έσφαλε περί την εκτίμηση των αποδείξεων όπως βάσιμα υποστηρίζει ο ενάγων - εκκαλών με τον τρίτο λόγο της κρινόμενης έφεσής του.

Από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι συντάκτης των ως άνω επτά επιλήψιμων δημοσιευμάτων για τα οποία έγινε λόγος εκτενώς παραπάνω ήταν ο εναγόμενος, ο οποίος τυγχάνει, όπως ήδη αναφέρθηκε, κάτοχος και διαχειριστής του παραπάνω ιστολογίου. Η κρίση του Δικαστηρίου στηρίζεται στη συνεκτίμηση του όλου αποδεικτικού υλικού συμπεριλαμβανομένου και του περιεχομένου της από 15-4-2012 συνέντευξής του στην Μ.

Α. στο ειδησεογραφικό site "...", που προσκομίζεται με επίκληση, όπου αποδέχεται ότι είναι ο διαχειριστής του επίδικου ιστολογίου, ενώ σε σχετική ερώτηση για τα ανυπόγραφα κείμενα απαντάει ότι "Αυτό είναι μια μπούρδα. Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν ανυπόγραφα κείμενα στα blogs. Άλλωστε, λίγο έως πολύ, όλοι ξέρουν ποιοι γράφουν πίσω απ’ αυτά.

Και πολλές φορές έχω υπογράψει κείμενά μου. Δεν θα το κάνω σε κάθε ανάρτηση. Μου φαίνεται άνευ λόγου και ουσίας". Με την παραπάνω δήλωσή του αποδέχεται την κατά κανόνα προέλευση των κειμένων από τον ίδιο, που τυγχάνει διαχειριστής του ανωτέρω ιστολογίου ενώ αποδίδει το ανυπόγραφο κάποιων κειμένων του στο γεγονός ότι είναι άνευ λόγου και ουσίας η επανάληψη της υπογραφής εκ μέρους του σε κάθε επιμέρους ανάρτηση, όπως ορθά δέχεται στην αιτιολογία της η εκκαλουμένη που συνήγαγε εξώδικη ομολογία του από την ανωτέρω δήλωση.

Ούτε άλλωστε προέκυψε η αποστολή των παραπάνω κειμένων από τρίτα πρόσωπα στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του επίδικου ιστολογίου ούτε ο εναγόμενος αναφέρεται με σαφήνεια σε τέτοια περιστατικά υπαινισσόμενος αορίστως ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η δε επανάληψη των αναρτήσεων με θεματικό αντικείμενο τον ενάγοντα σε βάθος χρόνου από 19/10/2011 έως και .../2012 ενισχύει την ανωτέρω κρίση.

Συνεπώς, η εκκαλουμένη που δέχθηκε τα ίδια με ελλιπή όμως αιτιολογία, η οποία συμπληρώνεται με αυτή της παρούσας (άρθρο 534 ΚΠολΔ) και περαιτέρω επέβαλε στον εναγόμενο κατ’ εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 205 ΚΠολΔ χρηματική ποινή τάξης ύψους 1.500 ευρώ λόγω παράβασης εκ μέρους του του καθήκοντος αλήθειας, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις ως προς το πραγματικό αυτό ζήτημα απορριπτόμενων των αντίθετων ισχυρισμών του εναγομένου- εκκαλούντος που διαλαμβάνονται στον πέμπτο λόγο της έφεσής του, ως ουσιαστικά αβάσιμων.

Κατ’ ακολουθία όλων αυτών, υπάρχει νόμιμη και βάσιμη αξίωση του ενάγοντος σε βάρος του εναγομένου συντάκτη των επιλήψιμων δημοσιευμάτων και διαχειριστή του ανωτέρω ιστολογίου για χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, που υπέστη από τη στενοχώρια και την ταραχή που δοκίμασε, όταν έλαβε γνώση των επιλήψιμων δημοσιευμάτων (έξι εξυβριστικών και ενός συκοφαντικού κατά τις παραπάνω διακρίσεις).

Το Δικαστήριο, σταθμίζοντας όλα τα περιστατικά που χαρακτηρίζουν τη συγκεκριμένη σχέση και περίπτωση και τις εκφάνσεις της προσωπικότητας του ενάγοντος, κατά της οποίας στράφηκε η προσβολή (τιμή, υπόληψη, επαγγελματική υπόσταση), τη βαρύτητα της προσβολής, το βαθμό υπαιτιότητας του εναγόμενου (δόλος), την ιδιότητα του ενάγοντος, την κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διαδίκων, τις συνθήκες και τη δημοσιότητα της προσβολής, με τη δημοσίευση του κειμένου των αναρτήσεων σε γνωστό blog μεγάλης επισκεψιμότητας, αλλά και τη δυσάρεστη θέση στην οποία περιήλθε ο ενάγων εξαιτίας των επιλήψιμων δημοσιευμάτων καθώς και τις λοιπές περιστάσεις, συνθήκες και χαρακτηριστικά της προκείμενης αδικοπραξίας, όπως εξειδικεύτηκαν ως άνω λαμβανομένης επιπροσθέτως υπόψη και της επανάληψης των αναρτήσεων στο διάστημα από 19/10/2011 έως και .../2012, κρίνει ότι το ποσό της ανάλογης χρηματικής ικανοποίησης του ενάγοντος ανέρχεται σε 28.000 ευρώ.

Το ποσό δε αυτό, το οποίο δικαιούται να αξιώσει ο ενάγων από τον εναγόμενο, έναντι του αιτηθέντος μείζονος ποσού (όπως περιορίστηκε), των 50.000 ευρώ, δεν ενέχει παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας μεταξύ του χρησιμοποιηθέντος μέτρου και του επιδιωκόμενου σκοπού, που απορρέει από τη συνταγματική αρχή του Κράτους Δικαίου, που ήδη ρητώς καθιερώθηκε στο αναθεωρηθέν άρθρο 25 παρ.

ι του Συντάγματος, υιοθετείται δε σταθερά από τη Νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου..., λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη ότι το Δικαστήριο της ουσίας δεν πρέπει μεν να υποβαθμίζει την απαξία της πράξης επιδικάζοντας χαμηλό ποσό χρηματικής ικανοποίησης, όμως, συγχρόνως δεν πρέπει, με ακραίες εκτιμήσεις, να καταλήγει σε εξουθένωση του ενός μέρους και αντίστοιχο υπέρμετρο πλουτισμό του άλλου, διότι τούτο υπερακοντίζει το σκοπό που επιδίωξε ο νομοθέτης, ήτοι την αποκατάσταση της τρωθείσας διά της αδικοπραξίας κοινωνικής ειρήνης...".

Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως, κατά το οικείο μέρος του, αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι διαλαμβάνει αντιφατική αιτιολογία, σχετικά με την επικύρωση της κρίσης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου για την επιβολή στον αναιρεσείοντα ποινής τάξεως, κατ’ άρθρο 205 ΚΠολΔ, λόγω παράβασης του καθήκοντος αληθείας.

Τούτο δε γιατί, ενώ το Εφετείο δέχτηκε ότι ο αναιρεσείων δεν αμφισβητεί ειδικώς ότι είναι διαχειριστής του επίμαχου ιστολογίου και εκ τούτου συνήγαγε έμμεση ομολογία του για το περιστατικό αυτό, στη συνέχεια έκρινε ορθή την επιβολή σ’ αυτόν ποινής τάξης 1.500 ευρώ από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο στήριξε την κρίση του για παράβαση του καθήκοντος αληθείας από τον αναιρεσείοντα επειδή του απέδωσε μη αποδοχή της ιδιότητας του διαχειριστή του ως άνω ιστολογίου.

Ο λόγος, κατά το παραπάνω μέρος του, στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση. Τούτο, διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της 1.111/2014 οριστικής απόφασης, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο επέβαλε την ποινή τάξεως στον αναιρεσείοντα, δεχόμενο, ότι ναι μεν αυτός δεν αμφισβήτησε ειδικότερα τη ιδιότητά του, ως διαχειριστή του εν λόγω ιστολογίου, αρνήθηκε, όμως, την ιδιότητά του αυτή κατά το χρόνο ανάρτησης των επιλήψιμων δημοσιευμάτων, καθώς και τη σύνταξη αυτών.

Περαιτέρω, με αυτά που δέχτηκε το Εφετείο, διέλαβε στην απόφαση του, με επάρκεια, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις το αποδεικτικό του πόρισμα, αναφορικά με την ιδιότητα του αναιρεσείοντος, ως συντάκτη των επίμαχων αναρτήσεων, γεγονός δημιουργικό της εκ τούτων αστικής ευθύνης του.

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως, κατά το οικείο μέρος του, με το οποίο ο αναιρεσείων, ισχυριζόμενος τα αντίθετα, μέμφεται την αναιρεσιβαλλομένη για την πλημμέλεια από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος του, με το οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η αυτή αναιρετική πλημμέλεια, με τις αιτιάσεις ότι δεν αιτιολογείται σ’ αυτήν από ποια ειδικότερα στοιχεία και με ποιον τρόπο αποδεικνύεται ότι ο αναιρεσείων είναι ο συντάκτης των επίδικων δημοσιευμάτων που δυνητικά μπορούσαν να είναι και τρίτα πρόσωπα, από δε τα αποδεικτικά μέσα που συνεκτίμησε το δικαστήριο, δεν αποδεικνύεται συσχέτισή του με τις επίδικες αναρτήσεις, είναι απαράδεκτος, διότι συνάπτεται με την ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα με την αιτιολόγηση του σχετικού αποδεικτικού πορίσματος, το οποίο διατυπώνεται σαφώς, καθώς και με την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου επί της ουσίας της διαφοράς. Στο βαθμό δε που επιχειρείται και προβολή της από τον αρ. 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλειας, με την αιτίαση ότι δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του το σύνολο των αποδεικτικών μέσων, ο λόγος είναι απαράδεκτος, διότι δεν προσδιορίζεται ποια αποδεικτικά μέσα φέρονται αγνοηθέντα.

Το Εφετείο, αναφορικά με την ανάρτηση συκοφαντικού περιεχομένου, κατά τις παραδοχές του, που έλαβε χώρα, στις .../2012, ενώ διέλαβε στην αναιρεσιβαλλομένη παραδοχή, περί του ότι ο αναιρεσείων γνώριζε ότι τα αναφερόμενα στη σχετική ανάρτηση αναληθή γεγονότα έβλαπταν την τιμή και την υπόληψη του αναιρεσιβλήτου, δεν διέλαβε και αιτιολογίες, σχετικές με το ότι ο αναιρεσείων γνώριζε ότι αυτά ήσαν ψευδή και εν γνώσει του ψεύδους τους προέβη στη σύνταξη του επίμαχου δημοσιεύματος, αλλά αρκέστηκε στην απόρριψη του δεύτερου και του τέταρτου λόγου εφέσεως, με την παραδοχή ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν έσφαλε δεχόμενο, ότι το "γεγονός που ισχυρίστηκε στο παραπάνω δημοσίευμα ο συντάκτης του είναι ψευδές, εν γνώσει της αναλήθειας".

Με την ανωτέρω κρίση του, το Εφετείο διέλαβε στην αναιρεσιβαλλομένη ανεπαρκείς και ασαφείς αιτιολογίες, σχετικά με τη στοιχειοθέτηση αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του αναιρεσείοντος, με τη μορφή της αποδιδόμενης σ’ αυτόν συκοφαντικής δυσφήμησης του αναιρεσιβλήτου, ως προς το αναγκαίο υποκειμενικώς στοιχείο της υπαιτιότητας και δη του δόλου του αναιρεσείοντος, για το οποίο δεν αναφέρθηκε σε περιστατικά στοιχειοθετούντα γνώση εκ μέρους του της αναλήθειας των κρίσιμων περιστατικών.

Εντεύθεν, δεν καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος ορθής εφαρμογής των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 57-59, 330, 914, 932 ΑΚ, σε συνδυασμό με 363, 362, 367 ΠΚ, τις οποίες εκ πλαγίου παραβίασε, όπως βασίμως μέμφεται την αναιρεσιβαλλομένη ο αναιρεσείων, με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως, κατά το οικείο μέρος του, για την πλημμέλεια από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος, κατά το παραπάνω μέρος του, πρέπει να γίνει δεκτός, ενώ παρέλκει η έρευνα του ίδιου λόγου της αιτήσεως, κατά το μέρος του με το οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη και η πλημμέλεια από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναφορικά με την ίδια ως άνω ανάρτηση. Ως προς τις λοιπές (έξι) εξυβριστικού χαρακτήρα αναρτήσεις, για τις οποίες το Εφετείο δέχτηκε τη συνδρομή ειδικού σκοπού εξυβρίσεως, στην αναιρεσιβαλλομένη διαλαμβάνονται επαρκείς προς τούτο αιτιολογίες.

Τούτο, διότι εκτίθενται με σαφήνεια οι περιστάσεις υπό τις οποίες τελέσθηκαν οι κατ’ ιδίαν πράξεις, εκ των οποίων προκύπτει ο διατρέχων την πρόθεση του αναιρεσείοντος ειδικός σκοπός εξυβρίσεως, αποτρεπτικός παραδοχής της από το άρθρο 367 παρ. 1 ΠΚ ενστάσεως, ώστε καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος ορθής εφαρμογής των ανωτέρω κανόνων ουσιαστικού δικαίου, τους οποίους το Εφετείο δεν παραβίασε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, αναφορικά με τις επίμαχες εξυβριστικού χαρακτήρα αναρτήσεις.

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως, κατά το οικείο μέρος του, με το οποίο ο αναιρεσείων, ισχυριζόμενος τα αντίθετα, μέμφεται την αναιρεσιβαλλομένη, για τις πλημμέλειες από τους αρ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για τις εν λόγω αναρτήσεις (εξυβριστικές) είναι αβάσιμος. Με τον ίδιο λόγο της αιτήσεως, κατά το οικείο μέρος του, αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη και η πλημμέλεια από τον αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη ολόκληρο το περιεχόμενο των επίδικων αναρτήσεων, παρά τη βεβαίωση στην αναιρεσιβαλλομένη ότι έλαβε υπόψη όλα τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα. Ο λόγος είναι, προεχόντως, απαράδεκτος, διότι τα αποδεικτικά στοιχεία δεν αποτελούν "πράγματα", κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος της που δέχτηκε στοιχειοθέτηση αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του αναιρεσείοντος με την ανάρτηση που έλαβε χώρα, στις .../2012. Αναγκαίως, θα αναιρεθεί και κατά τη διάταξή της περί χρηματικής ικανοποίησης, εφόσον αυτή καθορίστηκε ενιαίως και για τις επτά επίδικες αναρτήσεις (έξι εξυβριστικές και μία συκοφαντική), με αποτέλεσμα να μην προκύπτει κατά ποιο μέρος της αφορά την επίμαχη ανάρτηση, για την οποία αναιρείται η απόφαση. Ως εκ τούτου παρέλκει και η έρευνα του τρίτου λόγου της αιτήσεως που αφορά τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης. Στη συνέχεια πρέπει και να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, εφ’ όσον είναι δυνατή η συγκρότηση αυτού, από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν. Μέρος από τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος θα επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσιβλήτου, λόγω της μερικής νίκης και ήττας των διαδίκων (άρθρα 178 παρ. 1 και 183 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου, για την άσκηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, στον καταθέσαντα τούτο, λόγω μερικής νίκης του αναιρεσείοντος στην αναιρετική δίκη (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί μερικώς την 1442/2015 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το ίδιο μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν.

Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσιβλήτου μέρος από τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στον καταθέσαντα τούτο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Νοεμβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Δεκεμβρίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ