Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and evidence rules regarding stock trading expenses.

Απόφαση 762 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 762/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΚΥΚΛΟΣ Ανώνυμη Χρηματιστηριακή εταιρεία" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Βασαλάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-11-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5725/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 399/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 23-12-2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 16-3-2007 έκθεσή του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Νικολάου Κασσαβέτη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ κατά τη γενική διάταξη του άρθρου 226 αρ. 4 εδ. 1, 3, 4 ΚΠολΔ, αν η συζήτηση αναβληθεί ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδριάσεως να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που ορίζει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων.

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η αναβολή της υποθέσεως και η αναγραφή της στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήτευση του διαδίκου, όταν ο απολειπόμενος κατά την μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είτε επισπεύδει την συζήτηση την αρχική ή είχε κλητευθεί αυτός νόμιμα και εμπρόθεσμα ή είχε παραστεί νόμιμα κατά την δικάσιμο αυτή (αρχική).

Μόνο δε αν συντρέχει η μία ή η άλλη από τις προϋποθέσεις αυτές είναι περιττή νέα κλήτευση του απόντα, κατά την νέα μετ' αναβολή δικάσιμο διαδίκου. Αν δεν αποδεικνύεται η συνδρομή της μιας ή της άλλης από τις προϋποθέσεις αυτές και ο απών διάδικος δεν έχει κλητευθεί νόμιμα στη μετ' αναβολή δικάσιμο, ο 'Αρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση όχι μόνον γι' αυτόν αλλά για όλους τους διαδίκους.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα σχετικά έγγραφα και τα πρακτικά συνεδριάσεως αυτού του δικαστηρίου προκύπτει ότι ο αναιρεσείων κατά την αρχικώς ορισθείσα προς συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως δικάσιμο της 19-3-07 παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λάμπρο Τσιβόλα. Κατά την πρώτη μετ' αναβολή συζήτηση της 26-5-08, παρέστη δια του άνω πληρεξουσίου δικηγόρου του και κατά την δεύτερη (την σημερινή) μετ' αναβολή συζήτηση της υποθέσεως δεν εμφανίσθηκε ο εν λόγω αναιρεσείων, νέα όμως κλήτευσή του είναι περιττή, διότι αυτός είχε παραστεί νόμιμα στην αρχική δικάσιμο και η αναβολή της υποθέσεως και η εγγραφή της στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τις δικασίμους αυτές.

Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν ο διάδικος αυτός παρών (άρθρο 576 παρ. 1 ΚΠολΔ).

ΕΠΕΙΔΗ από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 12 παρ. 5 Ν. 3632/1928 όπως ίσχυε πριν καταργηθεί με το άρθρο 18 παρ. 1 Ν. 3152/2003, 27 παρ. 1, 2 Ν. 1806/1988 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 59 παρ. 1 Ν. 2533/1997 και την υπ' αριθ. 6280/Β508/17-5-1989 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας που εκδόθηκε σε εκτέλεση νομοθετικών εξουσιοδοτήσεως που χορηγήθηκε με το άρθρο 27 παρ. 1 Ν. 1806/1988, προκύπτει ότι ως προς την κατάρτιση σύμβασις χρηματιστηριακής παραγγελίας, μεταξύ των συμβαλλομένων διαδίκων, με αντικείμενο νόμιμη χρηματιστηριακή συναλλαγή και την εκτέλεση αυτής, η απόδειξη μπορεί να γίνει με κάθε νόμιμο αποδεικτικό μέσο.

Με τον 1ο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11α ΚΠολΔ, αφού κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα, ότι ο εναγόμενος - παραγγελέας - αναιρεσείων οφείλει στην παραγγελιοδόχο ενάγουσα - αναιρεσίβλητη τις δαπάνες της εκτέλεσης παραγγελίας χρηματιστηριακής συναλλαγής, λαμβάνοντας υπόψη την κατάθεση του μάρτυρα της ...

ενώ η απόδειξη της χρηματιστηριακής συναλλαγής επιτρέπεται μόνον με την προσκομιδή σχετικού εγγράφου και επομένως έλαβε υπόψη του αποδεικτικό μέσο που δεν επιτρέπει ο νόμος. Σύμφωνα όμως με τα προναφερθέντα, δεν αποκλείεται η δια μαρτύρων απόδειξη της ένδικης συναλλαγής και επομένως ο σχετικός λόγος είναι αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος και κατά το δεύτερο μέρος του με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια στην προσβαλλομένη από το άρθρο 559 αριθ. 13 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος, διότι ενέχει αοριστία, ως εκ του ότι ο αναιρεσείων περιορίσθηκε στην επίκληση μόνο του από τη διάταξη αυτή αναιρετικού λόγου.

ΕΠΕΙΔΗ το Εφετείο, όπως ρητώς βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του, σχημάτισε την κρίση του επί της ουσίας της υποθέσεως, αφού έλαβε υπόψη του, εκτός από άλλα αποδεικτικά μέσα, και όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι, από την βεβαίωση δε αυτή σε συνδυασμό και προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν απομένει αμφιβολία ότι έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και τις ένορκες βεβαιώσεις με αριθμούς ... και ... ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, τις οποίες μάλιστα ρητώς αναφέρει. Επομένως ο εκ του αρθ. 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ σχετικός λόγος, με τον οποίο προβάλλεται το αντίθετο, είναι αβάσιμος.

ΕΠΕΙΔΗ ο τρίτος λόγος και κατά το πρώτο μέρος του εκ του αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος, διότι με αυτόν πλήττεται η ανεπίδεκτη συναφώς αναιρετικού ελέγχου αιτιολόγηση επικαλούμενος σαφώς μέρος του επιληφθέντος στην προσβαλλόμενη απόφαση αποδεικτικού πορίσματος. Ο ίδιος λόγος και κατά το δεύτερο μέρος του αυτού αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατ' εκτίμηση, με τον οποίο ψέγεται το Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί προσκομίσεως από την εφεσίβλητη - αναιρεσίβλητη των απομαγνητοφωνημένων στοιχείων των εντολών που δέχθηκε από πελάτες της, είναι αβάσιμος, καθόσον, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό ως αλυσιτελή, δεχθέν ότι δεν συνδέεται με την ένδικη υπόθεση και ότι δεν αφορά στο επίδικο χρονικό διάστημα. Πρέπει συνεπώς να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 23-12-2005 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 399/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ