Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, rejecting claims regarding lack of reasoning and jurisdiction.

Απόφαση 761 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 761/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων:1)Α. χήρας Γ. Κ., το γένος Φ. Χ., η οποία δεν παραστάθηκε, 2)Δ. Χ. Σ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Παπανδρουλάκη, ο οποίος δήλωσε ότι η 1η αναιρεσείουσα-καλούσα απεβίωσε στην ... την 21-7-2013 με στοιχεία ληξιαρχικής πράξης Σερίφου 6-1-2013 και ότι υπεισέρχονται στη θέση της και συνεχίζουν τη δίκη οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της α) Μ. Κ. του Γ. και Ά., σύζυγος Π. Σ., κάτοικος ... β) Ε. Κ. του Γ. και της Ά., σύζυγος Ι. Μ., κάτοικος ..., γ) Χ. Κ. του Γ. και της Ά., σύζυγος Δ. Σ., δ) Μ.,Κ. του Α. οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο δικηγόρο.

Της αναιρεσίβλητης-καθ’ ης η κλήση: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και έδρα το ..., νόμιμα εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Φίλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/7/1998 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 138ΤΠ/1999 μη οριστική, 163/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 162/2011 του Εφετείου Αιγαίου.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 12/9/2011 αίτηση και τους από 6/8/2012 προσθέτους λόγους τους.

Εκδόθηκε η 1252/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως όπως διαμορφώθηκε με τους από 6-8-2012 πρόσθετους λόγους.

Οι αναιρεσείοντες - καλούντες με την από 28-4-2015 κλήση τους επανέφεραν προς επανασυζήτηση την αίτηση και τους πρόσθετους αυτής λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο εμφανίστηκε ο δικηγόρος Αθηνών Ιωάννης Παπανδρουλάκης, ο οποίος δήλωσε ότι η πρώτη καλούσα - αναιρεσείουσα Α. χα Γ. Κ., το γένος Φ. Χ., απεβίωσε στις 21.7.2013 και ότι στη θέση της έχουν υπεισέλθει και συνεχίζουν τη δίκη, οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της, ήτοι οι τρείς θυγατέρες της Μ.

Κ. του Γ., σύζυγος Π. Σ., Ε. Κ. του Γ., σύζυγος Ι. Μ., Χ. Κ. του Γ., σύζυγος Δ. Σ., καθώς και ο εγγονός της Μ. Κ. του Α., που είναι τέκνο του προαποβιώσαντος υιού της Α. Κ. (βλ. το από 26-7-2013 απόσπασμα Ληξιαρχικής Πράξης Θανάτου του Δήμου Σερίφου Κυκλάδων και το με αριθμό πρωτ..../26-7-2013 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του ίδιου Δήμου).

Πλήν όμως ο παραπάνω δικηγόρος δεν αποδεικνύει την κατά τα άρθρα 94 και 96 ΚΠολΔ εξεταζομένη και αυτεπαγγέλτως πληρεξουσιότητά του από τον εγγονό της αποβιώσασας, ήτοι τον Μ. Κ. του Α., προσκομίζοντας την κατά τις διατάξεις αυτές απαιτουμένη οικεία συμβολαιογραφική πράξη διορισμού του και συνακόλουθα η περί συνεχίσεως της δίκης από τον τελευταίο δήλωση του εν λόγω δικηγόρου, δεν επιφέρει ως προς τον κληρονόμο αυτό το προαναφερθέν αποτέλεσμα (άρθρα 287 και 290 ΚΠολΔ).

Εφόσον όμως η ένδικη υπόθεση αφορά σε διεκδικητική αγωγή ακινήτων που άσκησαν οι αναιρεσείοντες, αυτοί τόσο μεταξύ τους, όσο και οι υποκατασταθέντες στη θέση της πρώτης αναιρεσείουσας εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της, συνδέονται με τον δεσμό της απλής ομοδικίας (αρθρ.74 ΚΠολΔ) και γι’ αυτό πρέπει, κατά τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ.2 και 3 ΚΠολΔ, να χωρισθεί η υπόθεση, ως προς τον εν λόγω εξ αδιαθέτου κληρονόμο και αφού κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς αυτόν να προχωρήσει η συζήτηση ως προς τους παρισταμένους προσηκόντως λοιπούς διαδίκους.

Επειδή με τη διάταξη του άρθρου 308 παρ.1 του ΚΠολΔ, η οποία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, εφαρμόζεται και στην διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, ορίζεται ότι το δικαστήριο εκδίδει οριστική απόφαση αν κρίνει πως η υπόθεση είναι ώριμη γι’ αυτό. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, οριστική είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου που περατώνει τη δίκη επί του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της αίτησης αναίρεσης, είτε με την απόρριψη της αίτησης αυτής ως απαράδεκτης ή αβάσιμης, είτε, με την παραδοχή της αίτησης και την διακράτηση της υποθέσεως προς εκδίκαση από τον Άρειο Πάγο ή την παραπομπή της υπόθεσης προς περαιτέρω εκδίκαση κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 580 παρ.1 ή την διακράτηση της υποθέσεως και την εκδίκασή της κατ’ ουσίαν, σε περίπτωση παραδοχής αναιρέσεως κατά της αποφάσεως δικαστηρίου της αναπομπής, κατά τα οριζόμενα στην παρ.2 του ίδιου άρθρου (580).

Με την έκδοση της οριστικής του απόφασης, με την οποία απορρίπτεται τελικά η αίτηση αναίρεσης και η οποία έχει προφανώς την έννοια ότι δεν κρίθηκε βάσιμος κανένας παραδεκτός λόγος αναίρεσης, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απεκδύεται από κάθε εξουσία για νέα εξέταση της υπόθεσης και αναλώνεται η αξίωση του διαδίκου για παροχή έννομης προστασίας, με την έννοια της επανεξέτασης της διαφοράς, που είναι απαράδεκτη λόγω της έλλειψης εκκρεμοδικίας.

Το οριστικό δε απορριπτικό διατακτικό, και χωρίς ειδική απορριπτική σκέψη στο αιτιολογικό, αφορά τόσο τους απαράδεκτους λόγους, όσο και εκείνους που το πραγματικό τους ταυτίζεται με άλλους λόγους αναίρεσης, που ασκήθηκαν συνδυαστικά με εκείνους, και κρίθηκαν ρητά απορριπτέοι. Από τα προαναφερθέντα συνάγεται και ότι, εφόσον υπάρχει στο διατακτικό της απόφασης ρητή απορριπτική διάταξη της αίτησης αναίρεσης, δεν υπάρχει δυνατότητα εισαγωγής εκ νέου των λόγων αυτών στο Αναιρετικό Τμήμα για επανεκδίκαση, γιατί στην περίπτωση αυτή έχει καταργηθεί η εκκρεμότητα του αιτήματος ενώπιον του Αρείου Πάγου, αφού το αίτημα τούτο έχει απορριφθεί και το Ακυρωτικό Δικαστήριο απεκδύθηκε κάθε εξουσίας για νέα εξέταση της υπόθεσης, ενώ η έρευνα των ίδιων λόγων προϋποθέτει ανάκληση της οριστικής απορριπτικής απόφασης επί της αίτησης αναίρεσης, που είναι ανεπίτρεπτη κατά τις διατάξεις των άρθρων 309 εδ.α’ και 555 του ΚΠολΔ (Ολ.ΑΠ 20/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 28-4-2015 αίτηση - κλήση των αναιρεσειόντων, στη θέση της πρώτης από τους οποίους υπεισήλθαν οι συνεχίζοντες, κατά τα προαναφερθέντα τη δίκη τρείς από τους τέσσερεις εξ αδιαθέτου κληρονόμους της, ζητείται να συζητηθούν στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου οι τρίτος, τέταρτος, πέμπτος και έκτος από το άρθρο 559 αρ.19, 1 , 11α και 14 του ΚΠολΔ λόγοι, της από 12.9.2011 αιτήσεως για αναίρεση της υπ’ αριθμ.162/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου, καθώς και οι πρώτος και δεύτερος και από τους αριθμ.8 και 14 του ίδιου άρθρου λόγοι του από 6.8.2012 δικογράφου προσθέτων λόγων μετά την απόρριψη από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, με την υπ’ αριθμ.1252/2013 απόφασή του, της προαναφερθείσας αναίρεσης και των προσθέτων λόγων, χωρίς να ερευνηθούν, κατά τα εκτιθέμενα στην αίτηση οι προαναφερθέντες λόγοι.

Ενόψει όμως των όσων προαναφέρθηκαν, η κρινόμενη αίτηση - κλήση είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, ανεξάρτητα από το ότι όλοι οι παραπάνω λόγοι ερευνήθηκαν και απορρίφθηκαν, όπως τούτο προκύπτει από την επίμαχη απόφαση του Αρείου Πάγου και ειδικότερα α)ο τρίτος λόγος και κατά το μέρος που απέδιδε στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια του αρ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ για ανεπάρκεια αιτιολογιών, ως προς την απόρριψη της ενστάσεως του 281 ΑΚ, απορρίφθηκε γιατί η αναιρεσιβαλλομένη περιείχε "πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που στηρίζουν το σχετικό αποδεικτικό πόρισμα και το απορριπτικό της ενστάσεως αυτής διατακτικό", β)ο τέταρτος λόγος, με τον οποίο αποδιδόταν στην προσβαλλομένη, η πλημμέλεια του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, απορρίφθηκε γιατί υπό τις εκτεθείσες παραδοχές του Εφετείου δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής των άρθρων 1041-1043 και 1045 ΑΚ, γ)ο πέμπτος και από τον αριθμό 11α του ίδιου άρθρου λόγος απορρίφθηκε γιατί οι ένορκες βεβαιώσεις από άλλη δίκη είναι επιτρεπτά, ως έγγραφα, αποδεικτικά μέσα και ορθά λήφθηκαν υπόψη και δ)ο έκτος λόγος απορρίφθηκε, γιατί η ίδρυση της αναιρετικής πλημμέλειας του αρ.14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προϋποθέτει απαράδεκτο συζητήσεως της αγωγής η αναστολής της δίκης, που περιέχεται στις διατάξεις του ΚΠολΔ και όχι σε άλλους νόμους που επιδιώκουν φορολογικούς σκοπούς, όπως η επίδοση αντιγράφου της αγωγής στον οικείο Οικονομικό Έφορο (κατά το άρθρο 35 του Ν.1249/1982 που ίσχυε κατά το χρόνο ασκήσεως της ένδικης αγωγής), ε)οι δύο πρώτοι και από τους αριθμούς 8 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρόσθετοι λόγοι απορρίφθηκαν, γιατί υπό τις εκτεθείσες παραδοχές του Εφετείου η ειδική δικαστική πληρεξουσιότητα που είχε δοθεί νομίμως, κατά το άρθρο 64 παρ.2 του ΚΠολΔ, 10 του ΑΚ και τις αναφερόμενες στην προσβαλλομένη σχετικές διατάξεις του γαλλικού δικαίου από τα αρμόδια όργανα της αναιρεσίβλητης εταιρείας, νομίμως κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ προσκομίστηκε, με επίκληση, με τις προτάσεις της αναιρεσίβλητης ενώπιον του Εφετείου, παρασχών πληρεξουσιότητα προς τους παρισταμένους για τη διεξαγωγή της δίκης δικηγόρους κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον του Εφετείου.

Πρέπει λοιπόν η κρινόμενη αίτηση - κλήση να απορριφθεί και οι παριστάμενοι αιτούντες - καλούντες να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη της καθής η αίτηση - κλήση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Χωρίζει την υπόθεση ως προς τον απολιπόμενο και υποκατασταθέντα στη θέση της πρώτης αναιρεσείουσας Α. χας Γ. Κ., το γένος Φ. Χ., εξ αδιαθέτου κληρονόμο της Μ. Κ. του Α..

Κηρύσσει, ως προς αυτόν, απαράδεκτη τη συζήτηση.

Απορρίπτει την από 28.4.2015 αίτηση κλήση 1)των υποκατασταθέντων στη θέση της πρώτης αναιρεσείουσας (Α. χας Γ. Κ., το γένος Φ. Χ.) εξ αδιαθέτου κληρονόμων της α)Μ. Κ. του Γ., συζύγου Π. Σ., β) Ε. Κ. του Γ., συζύγου Ι. Μ., και γ) Χ. Κ. του Γ., συζύγου Δ. Σ., και 2)Δ. Χ.Σ., κατά της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." για την έρευνα των τρίτου, τέταρτου, πέμπτου και έκτου της από 12.9.2011 αιτήσεως αναιρέσεως και των δύο πρώτων λόγων του από 6.8.2012 δικογράφου προσθέτων λόγων αναίρεσης, κατά της υπ’ αριθμ.162/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου.

Καταδικάζει τους παρισταμένους αιτούντες - καλούντες στη δικαστική δαπάνη της καθής η αίτηση κλήση, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Δεκεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Δεκεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ