Supreme Court dismisses appeal on appealability grounds and statute of limitations regarding interest claims.

Απόφαση 761 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 761/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1.Α. συζ. Σ. Ε. το γένος Χ. Ο., ατομικά για την ίδια και ως νομίμου κληρονόμου του Σ. Ε. του Π., 2Ν. Ε. του Σ., ως νομίμου κληρονόμου του Σ. Ε. του Π., 3Ε. Ε. του Σ., ως νομίμου κληρονόμου του Σ. Ε. του Π., 4Α. Ε. του Σ., ως νομίμου κληρονόμου του Σ. Ε. του Π., 5Σ. Κ. του Β., ως νομίμου κληρονόμου του Σ. Ε. του Π., απάντων κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Λαμπαδάκη.

Των αναιρεσιβλήτων:1.Σ. Χ. του Α. και 2Φ. Χ. του Α., αμφοτέρων κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4 Μαρτίου 2009 αγωγή των αρχικώς εναγόντων Α. συζ. Σ. Ε. και Σ. Ε. του Π., ο οποίος απεβίωσε την δίκη του οποίου συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι αυτού, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 186/2010 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 152/2012 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12 Οκτωβρίου 2012 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 25 Οκτωβρίου 2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες με αριθ. …/12-7-2013 και …/19-7-2013 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ρόδου αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με την πάνω σ' αυτό πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 4 Νοεμβρίου 2013 κατά την οποία η εκδίκαση της υπόθεσης αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας με σχετική σημείωση στο πινάκιο, επιδόθηκε, αντίστοιχα, με επίσπευση των αναιρεσειόντων, νομότυπα και εμπρόθεσμα στις αναιρεσίβλητες οι οποίες δεν εμφανίστηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσαν δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν οι διάδικοι αυτές παρούσες (άρθρο 5764παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.)

Κατά το άρθρο 250 αριθ. 15 ΑΚ σε πέντε χρόνια παραγράφονται αξιώσεις των τόκων, κατά δε το άρθρο 251 ΑΚ η παραγραφή αρχίζει από τότε που γεννήθηκε η αξίωση και είναι δυνατή η επιδίωξή της. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 253 ΑΚ η παραγραφή των αξιώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 250 ΑΚ αρχίζει μόλις λήξει το έτος μέσα στο οποίο συμπίπτει η έναρξη της παραγραφής που ορίζεται στα προηγούμενα άρθρα.

Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι σε πέντε χρόνια παραγράφονται και οι τόκοι (συμβατικοί και υπερημερίας) η εν λόγω δε βραχυπρόθεσμη (πενταετής) παραγραφή αρχίζει να τρέχει από την αρχή κάθε επόμενου έτους εκείνου εντός του οποίου έχουν παραχθεί αυτοί (τόκοι) και κατά το οποίο ο δικαιούχος μπορούσε να εγείρει αγωγή και να τους ζητήσει.

Περαιτέρω όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 249, 251 επ,277 ΑΚ και 262 παρ. 1 ΚΠολΔ, για να είναι ορισμένη η ένσταση της παραγραφής πρέπει να αναφέρεται ο χρόνος αυτής και το αφετήριο σημείο της. Στη προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει όπως δέχθηκε και το Εφετείο ότι οι δύο πρώτες των εναγομένων και ήδη αναιρεσίβλητες προέβαλαν στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο νομότυπα με προφορική δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά αλλά και με τις έγγραφες προτάσεις τους την ένσταση παραγραφής ( πενταετούς άρθρα 250 αριθ. 15,253 Α.

Κ.) της αξίωσης καταβολής τόκων υπό τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "στη προκειμένη περίπτωση, εφόσον σύμφωνα με το ιστορικό της αγωγής η σύμβαση δανείου μεταξύ των αντιδίκων και του πατέρα μας συνήφθη στις 16-5-1992 και έληγε στις 17-1-1993 όφειλαν να είχαν ασκήσει αγωγή κατά του πατέρα μας όσο εκείνος ζούσε και να ζητούν τόκους υπερημερίας απ' αυτόν έως τις 31-12-1998 και στη συνέχεια με σειρά διαδικαστικών πράξεων να διακόπτουν την παραγραφή, ώστε να νομιμοποιούνται με την επίδικο αγωγή να ζητούν τόκους από τότε έως σήμερα από τη στιγμή όμως που ουδέποτε έπραξαν αυτό, ούτε και αναφέρουν στο ιστορικό της αγωγής τους, ότι το έπραξαν, το αίτημα για την καταβολή τόκων υπερημερίας πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.".

Η ένσταση αυτή είναι αρκούντως ορισμένη αφού ορίζεται ο προτεινόμενος χρόνος παραγραφής (πενταετία ) για όλες τις ένδικες αξιώσεις τόκων καθώς και ο χρόνος κατάρτισης της σύμβασης του δανείου και ο χρόνος λήξης αυτής, στοιχεία με βάση τα οποία μπορεί να συναχθεί περαιτέρω ο χρόνος έναρξης και συμπλήρωσης της παραγραφής κάθε επί μέρους αξίωσης τόκων .

Συνεπώς το Εφετείο που έκρινε ορισμένη την ένσταση αυτή την οποία και δέχθηκε και στην ουσία αφού δέχθηκε την έφεση των εναγομένων κατά της πρωτόδικης απόφασης με την οποία είχε απορριφθεί ως αόριστη η εν λόγω ένσταση, δεν παρέλειψε παρά το νόμο να κηρύξει απαράδεκτο γι' αυτό και ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει ν' απορριφθεί η αναίρεση και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (αρθρ. 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-10-2012 αίτηση των Α. συζύγου Σ. Ε. κλπ. για αναίρεση της υπ. αριθ. 152/2012 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 24 Μαρτίου 2014.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Απριλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ