Supreme Court dismisses appeal against appeal inadmissibility ruling due to lack of evidence for res judicata claim.

Απόφαση 761 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 761/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και το Νομάρχη Δωδεκανήσου, που κατοικοεδρεύει στην Ρόδο, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια Αφροδίτη Κουτούκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: ........., η οποία δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23 Μαρτίου 1992 αίτηση προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκε ενώπιον του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Εκδόθηκε η 80/1993 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησε το αναιρεσείον με την από 18 Μαρτίου 1994 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 440/1997 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 16 Μαρτίου 2006 κλήση του ήδη αναιρεσείοντος.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον το αναιρεσείον, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 14 Νοεμβρίου 1995 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Ανδρουτσόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η υπό κρίση από 18.3.1994 αίτηση για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 80/1993 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου, αρχική δικάσιμος για συζήτηση της οποίας είχε οριστεί η 22.11.1995, μετ΄ αναβολή κατ΄ αυτή η 20.3.1996, οπότε ματαιώθηκε και ακολούθως, με την από 3.4.1996 κλήση του αναιρεσείοντος η 26.3.1997, οπότε κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της με την υπ΄ αριθ. 440/1997 απόφαση του Αρείου Πάγου, επαναφέρεται προς συζήτηση, κατόπιν της από 16.3.2006 κλήσης του αναιρεσείοντος. Όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη υπ΄ αριθ. ......... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο ........., με επιμέλεια του αναιρεσείοντος επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην αναιρεσίβλητη ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως καθώς και της άνω από 16.3.2006 κλήσεως του αναιρεσείοντος με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για παράσταση αυτής κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Εφόσον, συνεπώς, η αναιρεσίβλητη δεν παραστάθηκε κατά την αμέσως ανωτέρω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της, πρέπει, κατ΄ άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία αυτής.

ΙΙ. Κατ΄ άρθρο 324 Κ.Πολ.Δ. δεδικασμένο υπάρχει μεταξύ των ίδιων προσώπων με την ίδια ιδιότητα μόνο για το δικαίωμα που κρίθηκε και εφόσον πρόκειται για το ίδιο αντικείμενο και την ίδια ιστορική και νομική αιτία, κατά δε το άρθρο 559 αριθ. 16 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται, πλην άλλων, και αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., η εκτίμηση του περιεχομένου διαδικαστικών εγγράφων της ίδιας ή άλλης δίκης, ιδίων αγωγών, παρεμβάσεων, ενδίκων μέσων, προτάσεων ή δικαστικών αποφάσεων υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, όταν η πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση από τα έγγραφα αυτά, δημιουργεί λόγο αναίρεσης από τους αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.

Όμως, για τη διαπίστωση της πλημμέλειας, πρέπει να προσκομίζονται τα επίμαχα διαδικαστικά έγγραφα προς έλεγχο. Αλλιώς ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως αβάσιμος (αναπόδεικτος). Στην προκειμένη περίπτωση με το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση, από το άρθρο 559 αριθ. 16 Κ.Πολ.Δ., εκ του ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη, που εκδόθηκε σε δίκη προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως απαλλοτριωθέντος, προς ανάπτυξη του Κρατικού Αερολιμένα Καρπάθου, ακινήτου της αναιρεσίβλητης με αριθ.

Κ.Π. 8β, παρά το νόμο δέχθηκε ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο, απορρέον από την προεκδοθείσα υπ΄ αριθ. 132/1986 απόφασή του, που εκδόθηκε σε δίκη επίσης προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως, που αφορά το αυτό ακίνητο, στην οποία δίκη μετείχε ως διάδικος η αναιρεσίβλητη και με την οποία απόφαση καθορίστηκε οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως για το ίδιο ακίνητο, απορρίψαν σχετική ένσταση του αναιρεσείοντος ως ουσιαστικά αβάσιμη με την αιτιολογία ότι επρόκειτο για άλλο ακίνητο αυτής και δή αυτό με αριθ.Π.7α.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι, προς απόδειξη της βασιμότητάς του, δεν προσκομίζονται τα έγγραφα της δίκης κατά την οποία φέρεται ότι γεννήθηκε το επικαλούμενο από το αναιρεσείον δεδικασμένο και συγκεκριμένα: 1) ενώ προσκομίζεται η αμέσως πιο πάνω απόφαση (132/86), από την επισκόπηση της οποίας προκύπτει α) ότι με αυτή καθορίστηκε οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως για τα ακίνητα με αριθ.

Κ.Π. 5α έως 13α επομένως και γι΄ αυτό με αριθ. Κ.Π. 7α της αναιρεσίβλητης και όχι και για το με αριθ. Κ.Π. 8β και β) ότι στο περιθώριο της αυτής απόφασης, με επιμέλεια της γραμματέας του δικαστηρίου, σημειούται ότι διορθώθηκε το διατακτικό της με τη με αριθμό 257/1988 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, δεν προσκομίζεται η τελευταία, ούτε η αίτηση επί της οποίας εκδόθηκε η πρώτη, προκειμένου να προκύψει η βασιμότητα της άνω αιτίασης, ότι δηλαδή, κατά την επιγενόμενη διόρθωση του διατακτικού της πρώτης πιο πάνω απόφασης, περιελήφθη διάταξη αφορώσα τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος για το με αριθμ.

Κ.Π.8β ακίνητο της αναιρεσίβλητης.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 18 Μαρτίου 1994 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 80/1993 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Φεβρουαρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ