Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to procedural defects and lack of substantive law violation.

Απόφαση 760 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 760/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Σοφία Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Ράλλη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/1/2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλαμπάκας και συνεκδικάστηκε με την από 28/1/2006 ανταγωγή της ήδη αναιρεσείουσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 23/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 96/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10/6/2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Καραχάλιου ανέγνωσε την από 19/2/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την διάταξη του άρθρου 576 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε την συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος, με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που κλητεύθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 12640/9-7-2009 έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητού του Πρωτοδικείου Τρικάλων, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτή πράξη, με την οποία ορίσθηκε αρμοδίως δικάσιμος αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, και κλήση για την συζήτησή της κατ' αυτήν επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως προς τον αναιρεσίβλητο .... Επομένως, εφ' όσον ο τελευταίος δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε νομίμως, από το πινάκιο, στη σειρά της, ούτε με δήλωση, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία αυτού.

Από την διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., συνάγεται ότι, αν γίνει τυπικώς δεκτή η έφεση, σε αναίρεση υπόκειται μόνον η απόφαση του Εφετείου, διότι αν περαιτέρω η έφεση ευδοκίμησε κατ' ουσίαν, η πρωτόδικη απόφαση εξαφανίστηκε και έπαυσε να ισχύει, ενώ, αν η έφεση απορρίφθηκε κατ' ουσίαν, η πρωτόδικη απόφαση ενσωματώθηκε στην απόφαση του Εφετείου.

Αντιθέτως, σε περίπτωση απορρίψεως της εφέσεως, ως απαραδέκτου, σε αναίρεση υπόκειται μόνον η πρωτόδικη απόφαση (εφ' όσον δεν παρήλθε η προθεσμία ως προς αυτή), ενώ η απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνον, ως προς την απορριπτική της διάταξη. Εξ άλλου, κατά την διάταξη του άρθρου 566§2 του Κ.Πολ.Δ., αν με το ίδιο αναιρετήριο προσβάλλονται δύο η περισσότερες αποφάσεις πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η κατάθεσή του πρέπει να γίνεται στο καθένα από τα δικαστήριο αυτά.

Από την διάταξη αυτή συνάγεται, ότι, αν η αναίρεση πλήττει την απόφαση του πρωτοβαθμίου και του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, πρέπει να κατατεθεί στη γραμματεία αμφοτέρων των δικαστηρίων, άλλως είναι απαράδεκτος, ως προς την απόφαση του δικαστηρίου στην γραμματεία του οποίου δεν κατατέθηκε (ΑΠ 1420/1997). Στην παρούσα περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της υπ' αριθμ. 23/2006 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλαμπάκας και κατά της υπ' αριθμ. 96/2008 αποφάσεώς του, ως Εφετείου δικάσαντος, Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, με την οποία η έφεση κατά της πρώτης απορρίφθηκε ως απαράδεκτος.

Όμως, από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει, ότι η αίτηση αναιρέσεως κατατέθηκε και στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου Καλαμπάκας, αλλά ότι κατατέθηκε μόνον στην γραμματεία του Πρωτοδικείου Τρικάλων. Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος που στρέφεται κατά της, ως άνω, αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλαμπάκας, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος.

Κατά την διάταξη του άρθρου 560 αριθμός 1 του Κ.Πολ.Δ., κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου εσωτερικού ή διεθνούς. Η διάταξη αυτή, κατά το ανωτέρω περιεχόμενό της, ταυτίζεται με την διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1 του Κ.Πολ.Δ.

Με τον λόγο αυτό αναιρέσεως ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου που διεπράχθησαν κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λ.π. ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν.

Για να ιδρυθεί, επομένως, ο λόγος αυτός πρέπει η παράβαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου και όχι δικονομικού δικαίου κανόνες, δηλαδή όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και την μορφή της ένδικης προστασίας. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, κατ' ορθόν χαρακτηρισμό από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του Κ.Πολ.Δ., (και όχι του άρθρου 559 αυτού) που αφορά στην απορριπτική της εφέσεως διάταξη του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια της ευθείας παραβιάσεως του άρθρου 94§2 Κ.Πολ.Δ., επειδή το, ως άνω, δικαστήριο απέρριψε, ως απαράδεκτο, την έφεση που άσκησε η εναγομένη-αναιρεσείουσα, δι' αντιπροσώπου της, μη δικηγόρου.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, διότι η επικαλουμένη πλημμέλεια ανάγεται σε παράβαση κανόνα δικονομικού δικαίου και όχι ουσιαστικού δικαίου. Η αιτίαση δε ότι το δικάσαν δικαστήριο δεν έλαβε υπ' όψη το υπ' αριθμ. "..." πληρεξούσιο για την άσκηση της εφέσεως, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, διότι συνιστά πλημμέλεια από τον αριθμό 11 γ' του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., που δεν περιλαμβάνεται στους λόγους αναιρέσεως που προβλέπονται από το άρθρο 560 του Κ.Πολ.Δ., προκειμένου περί αποφάσεων του Ειρηνοδικείου και του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, επί εφέσεως κατ' αποφάσεων του Ειρηνοδικείου, όπως στην παρούσα περίπτωση.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί. Διάταξη περί δικαστικών εξόδων δεν θα περιληφθεί, εφ' όσον ο αναιρεσίβλητος δεν παραστάθηκε, κατά την συζήτηση της υποθέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-6-2008 αίτηση της ..., περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 23/2006 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Καλαμπάκας και της υπ' αριθμ. 96/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 29 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ