Supreme Court dismisses appeal due to failure to prove service of summons to absent parties.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the appellant failed to prove that the absent parties were properly summoned to the hearing. Although the appellant appeared, the court could not verify if the absent parties had been legally notified to attend. Consequently, the court ruled that the proceedings were invalid without proper participation from all parties.
Legislator headnote
AI generatedArticles 110(2), 576(1), 2 of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court must examine the legality of a party's absence and treat the case as if all parties were present only if the absent party's participation is proven through proper service of summons or declaration of non-attendance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 75 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 75/2015
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ε. χήρας Σ. Κ., η οποία δεν παραστάθηκε διότι απεβίωσε, όπως προκύπτει από την από 19/11/2013 κλήση, και κληρονομήθηκε από την Μ. συζ. Ε. Κ. και Ε. συζ. Ι. Γ. (2η και 3η των καθών η κλήση). Των αναιρεσειόντων - καθών η κλήση: 1) Δ. Ρ. του Α., κατοίκου ..., 2)Μ. συζ. Ε. Κ., το γένος Σ. Κ., κατοίκου ... 3)Ε. συζ. Ι. Γ., το γένος Σ. Κ., κατοίκου ... και 4)Π. Σ. του Α., κατοίκου ... Θεσσαλονίκης. Η 1η δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο και οι 2η, 3η και 4ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρύσανθο Κετίκογλου.
Της αναιρεσίβλητης - καλούσας: Ζ. χήρας Ι. Κ., το γένος Γ. Κ., κατοίκου ..., για τον εαυτό της ατομικά και ως μοναδικής καθολικής διαδόχου της Α. χας Γ. Κ., το γένος Δ. Π., η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-3-1997 αγωγή της αναιρεσείουσας, των ήδη 2ης, 3ης ,4ου των καθών η κλήση και λοιπών διαδίκων που δεν είναι διάδικοι στη δίκη αυτή, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13312/1998 μη οριστική και 22540/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 584/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 21-7-2009 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 1502/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Την υπόθεση επαναφέρει η καλούσα με την από 19/11/2013 κλήση της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου ανέγνωσε την από 13-2-2010 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Δημάση, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη τους.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 110 παρ.2, 576 παρ.1, 2 Κ.Πολ.Δ. αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δε λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος, αφού ελέγξει αυτεπαγγέλτως τη νομιμότητα της δικονομικής απουσίας συζητεί την υπόθεση, ως εάν ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.
Για να συμβεί αυτό όμως ερευνάται αν απολείπεται ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση ή ο αντίδικος αυτού. Στην πρώτη περίπτωση η επίσπευση προκύπτει από το αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως (ή της κλήσεως με την οποία φέρεται προς συζήτηση) με την πράξη ορισμού δικασίμου και στην κλήση παράστασης κατ' αυτήν, το οποίο ο επισπεύδων επέδωσε προς τον αντίδικο του.
Το αντίγραφο αυτό με την επ' αυτού σημείωση του δικαστικού επιμελητή, που διενήργησε την επίδοση, οφείλει να προσκομίσει ο παριστάμενος αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση. Στη δεύτερη περίπτωση, η επίσπευση της συζήτησης προκύπτει από την έκθεση επιδόσεως του αντιγράφου της αιτήσεως αναιρέσεως προς τον αντίδικο, την οποία οφείλει να προσκομίσει ο επισπεύδων, που μετέχει στη συζήτηση.
Εάν ο παριστάμενος διάδικος δεν αποδεικνύει τον τρόπο επίσπευσης της συζήτησης, με την προσκομιδή κατά περίπτωση, ενός από τα παραπάνω έγγραφα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει τη συζήτηση απαράδεκτη, όπως και όταν διαπιστώνεται ότι η κλήτευση του απολειπομένου στη συζήτηση, παραλήφθηκε εντελώς ή υπήρξε μη νόμιμη ή εκπρόθεσμη.
Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση με κλήση της αναιρεσίβλητης η από 21-7-2009 αίτηση περί αναιρέσεως της 584/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, μετά την έκδοση της 1502/2013 απόφασης του δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση αυτής κατά τη δικάσιμο της 15-5-2013, που είχε ορισθεί μετ' αναβολή η συζήτηση της.
Κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (17-9-2014), όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο κατά τη σειρά της εγγραφής της σε αυτό δεν εμφανίσθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου τούτου η αναιρεσίβλητη, καθώς και η πρώτη των αναιρεσειόντων, ούτε κατέθεσαν δήλωση ότι δε θα παραστούν κατά την εκφώνηση αυτής, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αλλά παραστάθηκαν μόνον οι λοιποί των αναιρεσειόντων.
Από τα έγγραφα της δικογραφίας όμως δεν προκύπτει με την επιμέλεια ποίου από τους διαδίκους επισπεύδεται η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, καθ' όσον οι παριστάμενοι αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται και δεν προσκομίζουν, στην περίπτωση που αυτοί επισπεύδουν τη συζήτηση, τις οικείες εκθέσεις επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή, από την οποία να προκύπτει η κλήτευση των απολειπομένων διαδίκων, προκειμένου να παραστούν κατά την παραπάνω δικάσιμο και σε περίπτωση που επισπεύδεται η συζήτηση από τους τελευταίους το επικυρωμένο αντίγραφο της κλήσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση κατ' αυτήν, που επιδόθηκε με επιμέλεια τους στους παριστάμενους αναιρεσείοντες.
Επομένως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 21-7-2009 αίτησης περί αναιρέσεως της 584/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2014.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Φεβρουαρίου 2015.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ