Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to improper filing method and lack of specific grounds.

Απόφαση 759 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 759/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα – Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Μιχαήλ Δέτση - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένη Κορδοπάτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 Φεβρουαρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου Χ1, κρατουμένου στις Δικαστικές Φυλακές Τρικάλων, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 1238-1246/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτήν, και ο αναιρεσείων – κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Ιουνίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1704/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημοσθένης Κορδοπάτης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ελευθερίου Βορτσέλα με αριθμό 430/13.10.2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου με την υπ΄αρ. 4306/28.6.2005 αναφορά του Δ/ντού της Κλειστής Φυλακής Τρικάλων υπεβλήθη η από 23.6.2005 αίτηση του κρατουμένου Χ1 η οποία κατά λέξη έχει ως εξής:

«Π ρ ο ς ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΦΕΤΩΝ Α. ΠΑΓΟΥ

Αναφέρομε στην υπ αρ. 537/04 και υπ αρθ 425/04 που εκδικαστικαν στις 17/6/05 στο πενταμελές εφετείο κακουργιμάτων Αθηνών, οπου καί καταδικάσθικα σ3 13 χρόνα καθριξη και 10 χρονια καθριξη αντιστιχα.

Εν αρχης θα ήθελα να υποβαλο εφεση, κατα τις αποφασης στον αρειο ΠΑγο, και λογου του χρονου των 10 ημερων που, οριζη ο Νόμος όταν θα καθαρογραφη ή αποφαση θα αναφερθω στους λογους.

Λογο τις καταγωγης μου Αθηκγανος, ο Προδερος του δικαστιριου συνεχως με αποκαλουσε ψευτη καί τήν συζιγο μου .... . Επισης ζητισα να αναγνωρισθουν τα αποτιποματα, και ο Κυριος Προεδορος αρνηθικε. Τα 175 γραμ. ηρωηνης άνηκαν στους αστυνομικους του τμημ. ....., και από καίρο πιεζανε τα παιδια μου να διακινισουν το συκγεριμενο προίον, και όταν εγω αντεδρασα, θαψανε στον κηπο μου ένα μηγμα ηρωινης και λασπης, και αμεσως μετα Συλαβανε όλοι την οικογενεια μου.

Επισης δεν έχει διευκρινισθη από το ……………… τι ακριβως περοιηχε αυτό το δεμα.

Ειμαι 55 ετων, αυτη η τρομακτικοι ποινη τελειωνη την ζωη την δικη μου και της γυνεκας μου.

Ποτε στην ζωη μου δεν ασχολίθικα με ναρκοτικα και με οπιοδιποτε άλλο έγκλιμα.

Παρακαλω απαντιστε με το δυνατων συντωμοτερα.

Η ιδια επιστολη έχει σταλι στο δικαστιριο των Ανθροπινων δικαιωματων, και σε διαφορους οργανισμους».

Εκ του ενεργηθέντος ελέγχου προέκυψε ότι ο αιτών την 17.6.2005 κατεδικάσθη από το Πενταμελές Εφετείου Αθηνών με τις υπ΄αρ. 1238/05 και 1246/05 αποφάσεις αυτού (πρβλ συνημμένα) σε κάθειρξη 13 και 10 ετών αντιστοίχως, για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών.

Εισάγω ενώπιον του Συμβουλίου Σας την ως άνω αίτηση του Χ1 η οποία προσομοιάζει και έχει την έννοια της ασκήσεως αναιρέσεως κατά των προμνηθεισών καταδικαστικών αποφάσεων και προτείνω να απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη για τους εξής λόγους:

Α) Απεστάλη ως αίτηση απ΄ευθείας στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και δεν ασκήθηκε ως ορίζει το άρθρο 474 ΚΠΔ δηλαδή με δήλωση στον γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση κλπ, ή ενώπιον του διευθυντού των Φυλακών ή με επίδοση σχετικού δικογράφου κατ΄άρ. 473 παρ. 2 ιδίου Κώδικα.

Β) Η αίτηση ουδένα λόγο σαφή και ορισμένο περιέχει, οι αναφερόμενες δε αιτιάσεις κατά των αποφάσεων αφορούν την επί της ουσίας ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου, η οποία εκφεύγει του ελέγχου από τον ΄Αρειο Πάγο.

Συνεπώς η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα έξοδα της παρούσης στον αιτούντα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Π ρ ο τ ε ί ν ω να απορριφθεί η από 23.6.2005 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, κρατουμένου στην Κλειστή Φυλακή Τρικάλων, κατά των υπ΄αρ. 1238/2005 και 1246/2005 αποφάσεων του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αιτούντα.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Ελευθέριος Βορτσέλας»

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αναιρεσείων – κατηγορούμενος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 474 παρ. 1 και 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ. ο δικαιούμενος σε άσκηση ενδίκου μέσου κατά αποφάσεως ή βουλεύματος, ασκεί αυτό με δήλωση που κάνει ο ίδιος ή με αντιπρόσωπό του στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή το βούλευμα, ο οποίος και συντάσσει, με τον τρόπο που ορίζουν οι διατάξεις των άρθρων 148 μέχρι 153 Κ.Π.Δ., έκθεση, η οποία υπογράφεται από το δηλούντα και το γραμματέα. Η έκθεση αυτή αποτελεί συστατικό τύπο, η παραβίαση του οποίου συνεπάγεται το απαράδεκτο του ενδίκου μέσου, το οποίο κηρύσσεται από το αρμόδιο δικαστήριο (ως συμβούλιο) ή το δικαστικό συμβούλιο, αντιστοίχως, αλλά και αυτεπαγγέλτως.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο ήδη αναιρεσείων, Χ1, καταδικάστηκε με δύο αποφάσεις του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκαν κατά τη δικάσιμο της 17.6.2005, σε κάθειρξη 13 και 10 ετών, αντιστοίχως. Κατά των καταδικαστικών αυτών αποφάσεων ήσκησε αυτός την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η οποία όμως δεν ασκήθηκε, όπως κατά νόμον έπρεπε, δηλαδή με δήλωση ενώπιον του λειτουργικά αρμόδιου Γραμματέως του δικαστηρίου που εξέδωσε τις προσβαλλόμενες αποφάσεις ή ενώπιον του Δ/ντή της Φυλακής, όπου κρατείται ή με επίδοση σχετικού δικογράφου κατά το άρθρο 473 παρ. 2 του ΚΠΔ, αλλά με αναφορά, προς το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου απευθυνομένη, φέρουσα μόνον αριθμό πρωτοκόλλου της Κλειστής Φυλακής Τρικάλων 4306/28.6.2005 και την υπογραφή «με σταυρό» του αναιρεσείοντος.

Η αίτηση αυτή, πέραν του ότι δεν ασκήθηκε όπως ορίζει ο νόμος (474 παρ. 1 και 473 παρ. 2 ΚΠΔ), ουδένα λόγο σαφή και ορισμένο περιέχει, οι δε αιτιάσεις κατά των ανωτέρω αποφάσεων πλήττουν την ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων και κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Ιουνίου 2005 αίτηση του Χ1 για αναίρεση των μη προσδιοριζομένων αποφάσεων του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων δέκα (210) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Μαρτίου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ