Supreme Court dismisses appeal against labor court ruling on excessive working hours compensation.

Απόφαση 752 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 752/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Σαράντη Δρινέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μπούτσικο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "CHIPITA INTERNATIONAL S.A. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ", με έδρα τη Μεταμόρφωση Αττικής, της οποίας καθολική διάδοχος λόγω συγχώνευσης δι' απορροφήσεως είναι η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "VIVARTIA ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΕΣΤΙΑΣΗΣ", με διακριτικό τίτλο "VIVARTIA A.B.E.E.", η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Πετρόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-5-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 768/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 2150/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 22-6-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Σαράντης Δρινέας ανέγνωσε την από 26-2-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρ. 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή αναιρετικός λόγος ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Δηλαδή μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και συνεπώς, δεν αποτελούν αιτιολογία της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρ. 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ να επιδέχεται αυτή αιτίαση για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ομοίως δε δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναιρέσεως εκ του ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώτα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, σχετικά με την πέραν του νόμιμου ωραρίου του απασχόληση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, δέχθηκε τα ακόλουθα περιστατικά: Η εναγόμενη εταιρεία, η οποία με το ... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας συζ. Νικολάου Πουλαντζά συγχωνεύθηκε δι' απορροφήσεως από την εταιρεία "ΔΕΛΤΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ", της οποίας η επωνυμία τροποποιήθηκε ακολούθως σε "VIVARTIA ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΕΣΤΙΑΣΗΣ" με διακριτικό τίτλο "VIVARTIA ΑΒΕΕ" (ήδη αναιρεσίβλητη), προσέλαβε τον αναιρεσείοντα την 21-7-1995 με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αόριστου χρόνου για τις ανάγκες του υποκαταστήματός της στην ....

Ειδικότερα, συμφωνήθηκε να παρέχει τις υπηρεσίες του ως οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου εκτελώντας δρομολόγια μεταφοράς προϊόντων αυτής από το υποκατάστημά της στην ... σε διάφορες πόλεις των νομών ..., ..., ..., ... και ... από Δευτέρα έως Παρασκευή επί 8 ώρες κάθε ημέρα από ώρα 07:30 έως 15:30. Οι μηνιαίες αποδοχές του καθορίζονταν σύμφωνα με τις ισχύουσες ΣΣΕ για τους όρους αμοιβής και εργασίας των οδηγών φορτηγών και λοιπών αυτοκινήτων των πάσης φύσεως επιχειρήσεων της χώρας, λαμβανομένης υπόψη και της προσωπικής και οικογενειακής του κατάστασης (προϋπηρεσία, έγγαμος με τέκνο).

Ο αναιρεσείων παρέχοντας τις υπηρεσίες του, πραγματοποιούσε δρομολόγια από Δευτέρα έως Παρασκευή, οδηγώντας το με αριθμό ... Ι.Χ. αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της αναιρεσίβλητης, που ανήκει στη Γ' κατηγορία του άρθρου 1 παρ. 1 του Β.Δ. της 28.1/4.2.1938, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το Β.Δ./882/61, ξεκινώντας από την ... προς τους προεκτιθέμενους προορισμούς, ήτοι σε διάφορες πόλεις των ως άνω νομών (όπως ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

κ.λ.π.), εργαζόμενος όμως πλέον του συμφωνηθέντος ωραρίου επί 11/2 ώρα καθημερινά. Δηλαδή εργαζόταν καθημερινά επί 91/2 ώρες και συνολικά την εβδομάδα εργαζόταν 471/2 ώρες μέχρι την 17.11.2003, οπότε απολύθηκε. Στην κρίση αυτή καταλήγει το Δικαστήριο από τις καταθέσεις των μαρτύρων του αναιρεσείοντος. Οι καταθέσεις των μαρτύρων της αναιρεσίβλητης, οι οποίοι δεν καταθέτουν εξ ιδίας αντιλήψεως, αφού ο εξετασθείς μάρτυρας ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου εργαζόταν στην ...

και όχι στην ..., ο χορηγήσας δε την ένορκη βεβαίωση ... άρχισε να εργάζεται ως επιθεωρητής πωλήσεων στην ... την 1.11.2003, ήτοι σχεδόν ταυτόχρονα με την καταγγελία της συμβάσεως εξηρτημένης εργασίας του αναιρεσείοντος, δεν παρέχουν πίστη στο Δικαστήριο. Εξ άλλου, τα έγγραφα/ταχογράφοι του φορτηγού αυτοκινήτου δεν παρέχουν αξιοπιστία ως προς τις ημέρες και τις ώρες εργασίας του αναιρεσείοντος, κυρίως διότι σε αυτούς τους ταχογράφους που προσκομίζονται από την αναιρεσίβλητη, αναφέρονται ημερομηνίες όπως 28.9.2003, δηλ.

ημέρα Κυριακή, ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην αγωγή, τα οποία συνομολογούνται από την τελευταία, ο αναιρεσείων δεν εργαζόταν. Παρατηρείται επίσης ότι η αναιρεσίβλητη για ολόκληρο το επίδικο διάστημα προσκομίζει μόνο 16 ταχογράφους σε φωτοτυπία που αφορούν το διάστημα Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου 2003 και καμμία μνεία δεν γίνεται για το υπόλοιπο διάστημα.

Ο αναιρεσείων με την προαναφερομένη απασχόλησή τους παρείχε, τις αναληφθείσες με βάση τη σύμβαση εργασίας, υπηρεσίες του στην αναιρεσίβλητη πραγματοποιώντας έτσι τη μεταφορά των προϊόντων από το υποκατάστημά της στην ... στους διάφορους τόπους προορισμού του, επρόκειτο δε περί πραγματικής απασχόλησής του.

Ακολούθως, το Εφετείο, κατά μερική παραδοχή της εφέσεως της αναιρεσίβλητης εταιρείας και ως ουσία βάσιμης, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί ότι ο αναιρεσείων απασχολείτο επί 11 ώρες ημερησίως, όσο δηλαδή ισχυριζόταν με την αγωγή του και επιδίκασε την αναλογούσα στην παραπάνω απασχόληση αποζημίωση για υπερεργασία, ιδιόρρυθμη υπερωρία και παράνομη υπερωρία.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του συνοπτικές μεν αλλά πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα των χρονικών ορίων απασχόλησης του αναιρεσείοντος. Για την πληρότητα δε της αιτιολογίας δεν ήταν αναγκαία η περαιτέρω "κατά πρόσωπο, χρόνο και τόπο" εξειδίκευση των μαρτυρικών καταθέσεων, στις οποίες στηρίχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, ούτε η παράθεση συγκεκριμένων περικοπών από τις οποίες προκύπτουν οι παραδοχές του.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρ. 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι παραπάνω πλημμέλειες, είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-6-2008 αίτηση του ... για αναίρεση της 2150/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Μαρτίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 27 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ