Supreme Court dismisses appeal due to failure to summon the opposing party for the appeal hearing.

Απόφαση 750 / 2019 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 750/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη, Παρασκευή Καλαϊτζή και Γεώργιο Παπανδρέου - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 5η Δεκεμβρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Ηλία Νίκα, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Μ. χήρας Ά. Κ., το γένος Β. Γ., 2. Β. Κ. του Ά., 3. Σ. Ν. του Γ., χήρας Δ. Κ., 4. Ά. Κ. του Δ., 5.Σ. Κ. του Δ., 6. Ε. συζ. Ν. Κ. , το γένος Ά. Κ., κατοίκων .... Ο 2ος αναιρεσίβλητος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ελευθέριο Μυλωνά με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Οι λοιποί αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 40113/1994 αγωγή των αναιρεσιβλήτων, την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 32011/1995 αναγκαστική παρέμβαση-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση του ... ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ..., την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 11919/1996 πρόσθετη παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου Ελληνικού Δημοσίου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 16387/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 1671/2014 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείων με την από 14-6-2016 αίτησή του Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τα άρθρα 20 του Συντάγματος 1975 και 110 του Κ.Πολ.Δ., με το πρώτο των οποίων ορίζεται ότι καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί ν' αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως ο νόμος ορίζει, και με το δεύτερο των οποίων, σε αρμονία με το πρώτο,ορίζεται ότι οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε όλες τις συζητήσεις της υποθέσεως, ακόμη και όταν γίνονται κεκλεισμένων των θυρών και πρέπει για το σκοπό αυτό να καλούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, περαιτέρω δε και από το άρθρο 6 παρ.1 της Ευρ.ΣΔΑ που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 με το οποίο ορίζεται ότι "παν πρόσωπο έχει δικαίωμα όπως η υπόθεσή του δικασθή δικαίως, δημοσία και εντός λογικής προθεσμίας υπό ανεξαρτήτου και μερολήπτου δικαστηρίου....", σαφώς προκύπτει ότι κάθε διάδικος δικαιούται να παρίσταται στις επισπευδόμενες από άλλο διάδικο δικαστικές πράξεις επί της υποθέσεώς του και πρέπει να κλητεύεται προς τούτο υπό την προθεσμία και τις διατυπώσεις που τάσσει ο νόμος.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από τα άρθρα 80 επόμ. Κ.Πολ.Δ., επί απλής πρόσθετης παρεμβάσεως, ο υπερού αυτή κύριος διάδικος (ενάγων ή εναγόμενος), αν δεν συντρέξουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 85 Κ.Πολ.Δ. για να πάρει τη θέση του ο προσθέτως παρεμβάς, εξακολουθεί να είναι υποκείμενο της έννομης σχέσεως της δίκης και μετά την άσκηση της εν λόγω παρεμβάσεως, επί ενδίκων δε μέσων, τα οποία ασκεί προς το συμφέρον του ο προσθέτως παρεμβάς κατά τα άρθρα 502 παρ.3, 516 παρ.1, 542 παρ.1, 556 παρ.1 Κ.Πολ.Δ., αυτός καταλαμβάνει αντιστοίχως τη θέση του ανακόπτοντος, εκκαλούντος, αιτούντος την αναψηλάφηση, αναιρεσείοντος και συνεπώς πρέπει, κατά τις προδιαληφθείσες διατάξεις των άρθρων 20 του Συντάγματος 1975, 6 παρ.1 της Ευρ.

ΣΔΑ και 110 του Κ.Πολ.Δ., να καλείται για να συμμετάσχει στη συζήτηση αυτών, όταν αυτή επισπεύδεται από τον αντίδικο του ή τον υπέρ αυτού προσθέτως παρεμβάντα. Αντίθετη λύση, επιτρέπουσα τη συζήτηση του ασκηθέντος από τον προσθέτως παρεμβάντα ένδικου μέσου μεταξύ τούτου και του αντιδίκου του υπερού η πρόσθετη παρέμβαση, χωρίς κλήτευση του μη παραστάντος υπερού η παρέμβαση κυρίου διαδίκου, δεν συνάγεται από το άρθρο 82 εδάφιο τελευταίο του Κ.Πολ.Δ., κατά το οποίο αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση, αφού η διάταξη αυτή απλώς προνόησε και ρύθμισε θέματα που λόγω της θέσεως του προσθέτως παρεμβάντος στη δίκη θα μπορούσαν να εκληφθούν ως μη καλυπτόμενα από τη γενική διάταξη του άρθρου 110 του ίδιου κώδικος (ΑΠ 890/2015,ΑΠ 1127/1998).

Με την κρινόμενη από 14-6-2016 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα 1671/2014 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης (τακτικής διαδικασίας), η οποία συνεκδίκασε έφεση του εναγομένου- ανακοινούντος τη δίκη - προσεπικαλούντος ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "... ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ..." (…), που δεν είναι τώρα διάδικος, με έφεση του καθού η ανακοίνωση δίκης - προσεπικαλούμενου και προσθέτως υπέρ του εναγομένου παρεμβάντος και ήδη αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, (στρεφόμενες κατά των εναγόντων-εφεσιβλήτων και ήδη αναιρεσιβλήτων), δέχθηκε τυπικά και απέρριψε ουσιαστικά τις κρινόμενες εφέσεις κατά της υπ' αριθμ. 16.387/2009 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης η οποία απέρριψε την πρόσθετη υπέρ του εναγομένου παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου ,δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και αναγνώρισε τους ενάγοντες-εφεσίβλητους και ήδη αναιρεσίβλητους συγκυρίους του περιγραφόμενου στην απόφαση ακινήτου.

Όμως, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας (αφού δεν προσκομίζεται σχετική έκθεση επιδόσεως) δεν προκύπτει ότι το αναιρεσείον, προσθέτως παρεμβάν -εκκαλούν Ελληνικό Δημόσιο κάλεσε, για να παραστεί κατά τη συζήτηση της αναίρεσης, το εναγόμενο -εκκαλούν ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "... ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ..." (…), υπέρ του οποίου το άνω προσθέτως παρεμβάν Ελληνικό Δημόσιο άσκησε την αίτηση αναιρέσεως και του οποίου η κλήτευση είναι αναγκαία, σύμφωνα με όσα εκτελέσθηκαν στη μείζονα σκέψη.

Συνεπώς πρέπει, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 14/6/2016 αίτησης του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ'αριθ. 1671/2014 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Απριλίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 27 Ιουνίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ