Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify factual premises or violated law.

Απόφαση 750 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 750/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Παπαδημητρόπουλο.

Της αναιρεσιβλήτου: ....... , η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χαρίκλεια Τζέλλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-1-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 380/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 1471/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 4-5-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα έγγραφα. Γενικά, για να είναι ορισμένος ένας λόγος αναίρεσης, δεν αρκεί η απλή μνεία του αριθμού του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, που προβλέπει το σχετικό λόγο, ούτε η επανάληψη του κειμένου της σχετικής διάταξης, χωρίς να προσδιορίζονται τα αναγκαία στοιχεία, που, σύμφωνα με αυτήν, απαιτούνται για να στοιχειοθετηθεί ο συγκεκριμένος λόγος αναίρεσης (ΑΠ 1678/05).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη νόμιμης βάσης υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται δηλαδή ο λόγος αυτός όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάσθηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Ο λόγος αυτός αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς, πλήρως και χωρίς αντιφάσεις.(Ολ.ΑΠ 47/05).

Ως ζητήματα, τέλος, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή στη θεμελίωση ή την κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό είτε ως αρνητικό μέσο, όχι όμως και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για την οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης.

Μάλιστα οι σχετικοί ισχυρισμοί πρέπει να έχουν παραδεκτώς προταθεί και έτσι δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός όταν υπάρχουν πλημμέλειες ως προς την απόρριψη ισχυρισμού ο οποίος είναι αόριστος. Για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ για έλλειψη της αποφάσεως από νόμιμη βάση, πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο με πληρότητα και σαφήνεια οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, και να καθορίζεται το σφάλμα το δικαστηρίου, να αναφέρεται δηλαδή αν η απόφαση δεν περιέχει καθόλου αιτιολογίες ή περιέχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές, καθώς και η φερομένη ως εκ πλαγίου παραβιασθείσα διάταξη του ουσιαστικού δικαίου.

Τέλος ο από το άρθρο 559 αρ. 16 λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως ή κατά πρόταση διαδίκου ερευνώντας για τη συνδρομή ή όχι των κατά νόμο προϋποθέσεων του δεδικασμένου, δέχτηκε την ύπαρξη ή μη ύπαρξη αυτού. Το δεδικασμένο που προκύπτει από τελεσίδικη απόφαση λαμβάνεται μεν υπόψη από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 332 ΚΠολΔ, δεν αφορά όμως τη δημόσια τάξη γι' αυτό ο περί τούτου ισχυρισμός για να θεμελιώσει λόγο αναίρεσης πρέπει να έχει προταθεί νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας και να γίνεται περί τούτου ρητή μνεία στο αναιρετήριο (ΑΠ 1002/05).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων, κατ' επίκληση της διατάξεως του άρθρου 559 αρ. 19 προβάλλει την αιτίαση ότι το εφετείο "δεν αιτιολογεί την μη αποδοχή του συνόλου των απαιτήσεων της εφέσεώς μου" όπως επί λέξει αναφέρει στο αναιρετήριο, με το δεύτερο δε λόγο, κατ' επίκληση του άρθρου 559 αρ 16 ΚΠολΔ επί λέξει αναφέρει ότι "η προσβαλλομένη απόφαση δεν υπελόγισε ορθά το σύνολο των περιουσιακών μου απαιτήσεων που εκτός των αποκτημάτων περιλαμβάνετο και η προ του γάμου περιουσία μου που εζητήθη επικουρικώς κατά τας διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού, όπως προκύπτει και ορίζεται από την υπ'αριθ. 1640/01 απόφαση του Δικαστηρίου Σας Τμήμα Ζ δια το αναιρετέο περιεχόμενο και του δευτέρου λόγου αυτής".

Αμφότεροι οι λόγοι αυτοί αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν ως αόριστοι. Ο πρώτος μεν διότι δεν αναφέρονται οι ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου, ούτε η φερομένη ως παραβιασθείσα διάταξη ουσιαστικού δικαίου, ούτε καθορίζεται επί ποίου ειδικότερα ζητήματος η απόφαση του Εφετείου δεν έχει αιτιολογίες, ούτε τέλος εξειδικεύεται το σφάλμα του Εφετείου, αν δηλαδή η προσβαλλόμενη δεν περιέχει καθόλου ή περιέχει ανεπαρκείς η αντιφατικές αιτιολογίες.

Ο δεύτερος δε λόγος είναι απορριπτέος ως αόριστος επίσης, διότι ο αναιρεσείων δεν αναφέρει ότι προέβαλε στο Εφετείο ισχυρισμό περί δεδικασμένου, προκύπτοντος από την υπ' αριθμ. 1.640/2001 απόφαση του Ζ' Τμήματος του Αρείου Πάγου, το περιεχόμενο της οποίας και δεν αναφέρει.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4 Μαΐου 2006 αίτηση του ...... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1.471/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης από ευρώ χίλια διακόσια (1.200).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Απριλίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 14 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ