Supreme Court dismisses appeal due to failure to prove defendant's valid summons for the hearing.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the respondent failed to appear at the hearing and the appellant could not prove a valid summons was served. The court noted that while the respondent was absent from the initial session, no evidence existed showing who expedited the hearing or that the respondent was legally summoned for the postponed date. Consequently, the court ruled that the procedural defect regarding the lack of proper notification rendered the hearing invalid.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94(1), 96(1), 104, 568(4), 576(1)(3) of the Code of Civil Procedure; The appeal is inadmissible if the respondent fails to appear and the appellant cannot prove valid service of summons for the hearing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 74 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 74/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας - καθής η πρόσθετη παρέμβαση: Εταιρίας με την επωνυμία ΕΝΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕΒΕ, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Πορφύρη.
Του αναιρεσίβλητου - υπερού η πρόσθετη παρέμβαση: .... , ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Της προσθέτως παρεμβαίνουσας: ..... η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Ζάβαλη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/6/2001 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1010/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 418/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 9/6/2004 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας ανέγνωσε την από 4/10/2005 έκθεση του τότε Αρεοπαγίτη και νυν Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Σπυρίδωνος Κολυβά, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της προσθέτως παρεμβαίνουσας ζήτησε την παραδοχή της από 18/9/2005 πρόσθετης παρέμβασης και την απόρριψή της αίτησης αναίρεσης και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 104, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1 & 3 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει, ότι αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ο αναιρεσείων ή ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανισθεί ή δε λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, δηλαδή μετά ή δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως.
Και αν μεν η συζήτηση επισπεύδεται από το διάδικο που εμφανίσθηκε και δεν εμφανίστηκε ο αντίδικός του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση αποδεικτικό επιδόσεως της σχετικής κλήσεως προς συζήτηση, αν δε η συζήτηση επισπεύδεται από τον απολιπόμενο διάδικο, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση η κλήση που επιδόθηκε.
Αν δεν προκύπτει ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη (Ολ. ΑΠ 23/96 και 4/94). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. β και γ του Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατ' άρθρο 575 εδ. β του ιδίου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδριάσεως να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.
Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δε χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως, η αναβολή της συζητήσεως της υποθέσεως και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δε χρειάζεται νέα κλήτευση του διαδίκου.
Προϋπόθεση, όμως, της εγκυρότητας της κλητεύσεως αυτής συνεπεία της αναβολής της υποθέσεως και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο, είναι ότι ο απολιπόμενος κατά την μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί στη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση ή είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και τη μη εναντίωσή του καλύφθηκε η ακυρότητα της κλητεύσεώς του κατά την αρχική δικάσιμο.
Αντιθέτως, αν κατά την αρχική δικάσιμο ο απολιπόμενος κατά τη μετ' αναβολή συζήτηση διάδικος δεν επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση ή δεν είχε κλητευθεί νομίμως να παραστεί, κατά δε την αρχική αυτή δικάσιμο δεν παραστάθηκε νομίμως, η αναβολή της υποθέσεως από το πινάκιο και η εγγραφή αυτής για τη νέα μετ' αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευσή του για τη δικάσιμο αυτή, αφού η μη νομιμότητα ή η έλλειψη της επισπεύσεως ή της κλητεύσεώς του για την αρχική δικάσιμο δεν καλύφθηκε λόγω της μη νόμιμης παραστάσεώς του κατ' αυτήν.
Στην προκειμένη περίπτωση, φέρονται προς συζήτηση η από 9-6-04 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΝΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε.Β.Ε." για αναίρεση της υπ' αριθμ. 418/04 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών καθώς και η από 18-9-05 κυρία παρέμβαση της .... , των οποίων με πράξεις του Προέδρου του τμήματος αυτού είχε ορισθεί αρχική δικάσιμος για τη συζήτηση της υποθέσεως η 22-11-05.
Κατά τη συνεδρίαση του Τμήματος στη δικάσιμο αυτή, η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε με αίτηση της αναιρεσείουσας για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, κατά την οποία δεν εμφανίστηκε ο αναιρεσίβλητος. Ο τελευταίος δεν είχε εμφανισθεί ούτε κατά την αρχική δικάσιμο. Από τα στοιχεία δε της δικογραφίας δεν προκύπτει ποιος επέσπευσε τη συζήτηση της υποθέσεως κατά την αρχική δικάσιμο ούτε αν κλητεύθηκε ο απολιπόμενος αναιρεσίβλητος για να παραστεί σ' αυτήν.
Έτσι, η αναβολή της υποθέσεως και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο, δεν ισχύει, κατά τα προαναφερόμενα, ως κλήτευση του απολιπομένου αναιρεσιβλήτου και συνακόλουθα έπρεπε αυτός να κλητευθεί κατά τη νέα δικάσιμο. Τέτοια κλήτευση, όμως, δεν αποδεικνύεται. Επομένως, η συζήτηση της υποθέσεως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη.
Σημειώνεται ότι ο επικαλούμενος από την αναιρεσείουσα θάνατος του αναιρεσιβλήτου δε γνωστοποιήθηκε κατά δικονομικώς παραδεκτό τρόπο και για το λόγο αυτό δεν επιφέρει τις διαγραφόμενες από τις διατάξεις των άρθρων 386 επ. Κ.Πολ.Δ. συνέπειες.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 9-6-04 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 418/04 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και της 18-9-04 κυρίας παρεμβάσεως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Δεκεμβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιανουαρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ