Supreme Court dismisses appeal against civil court judgment for procedural errors not listed in appeal law.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn a civil court judgment based on alleged procedural errors. The appellant argued that the lower court failed to comply with specific procedural rules, but the court held that the appeal law strictly limits grounds for challenging civil judgments. Consequently, the court ruled that the cited errors were inadmissible and ordered the appellant to pay the legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 560 and 561 of the Code of Civil Procedure; Appeals against civil court judgments are limited to specific statutory grounds, excluding general procedural errors or errors not enumerated in the appeal law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 749 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 749/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 20 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Η. Μ. του Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Νούλα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κ. Π. συζ. Α., το γένος Γ. Θ. και 2) Α. Π. του Π., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξουσία δικηγόρο τους Ελένη Μαντρατζή, η οποία ανακάλεσε την από 19/2/2013 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19/4/2010 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Φλώρινας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5/2011 του ιδίου Δικαστηρίου και 13/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Φλώρινας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 7/8/2012 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου ανέγνωσε την από 11/2/2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.
Η πληρεξουσία των αναιρεσιβήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη τους.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και κατά των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου ... 2) αν το δικαστήριο δε συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ... 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, ή δεν έχει καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.
Από τη διάταξη αυτή, προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους, που αναφέρονται περιοριστικώς στο νόμο. Η διάταξη αυτή είναι ειδική ως προς τους λόγους αναιρέσεως των αναφερόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεων των αποφάσεων των λοιπών δικαστηρίων.
Επομένως και οι τέσσερις λόγοι αναιρέσεως, με τον πρώτο των οποίων αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Φλώρινας, που δίκασε ως Εφετείο έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 5/2011 απόφασης του Ειρηνοδικείου Φλώρινας, η πλημμέλεια από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με το δεύτερο η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου, με τον τρίτο η πλημμέλεια από τον αριθμό 8 και με τον τέταρτο η πλημμέλεια από τον αριθμό 10 του ίδιου άρθρου είναι απαράδεκτοι, καθ' όσον σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων δεν ιδρύονται οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι.
Πέραν τούτου υπό την επίκληση των αναιρετικών λόγων από τους αριθμούς 11γ, 8 και 10 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση από το δικαστήριο των πραγματικών περιστατικών που συνιστούν την ουσία της υπόθεσης (αρ. 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.). Ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος διάδικος, πρέπει να καταδικασθεί στην δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 7/8/2012 αίτηση του Η. Μ. περί αναιρέσεως της 13/2012 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Φλώρινας.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Απριλίου 2013.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ