Supreme Court dismisses appeal by heirs but allows management committee's appeal against a co-ownership ruling.

Απόφαση 748 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 748/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Δεκεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Α. Των αναιρεσειόντων: 1) Α. Π. του Α., κατοίκου ..., 2) Σ. Τ. του Γ., κατοίκου ..., 3) Π. Τ. του Γ., κατοίκου …, 4) Τ. Τ. του Α., κατοίκου ..., 5) Δ. Δ. του Η., κατοίκου …., 6) Δ. Κ. του Γ., 7) Ν. Ζ. του Β., κατοίκου …, 8) Β. Τ. του Τ., κατοίκου …, 9) Σ. - Μ. Λ. - Σ., κατοίκου … , 10) Μ. Ν. του Ε., κατοίκου ... και 11) Π. Δ. του Η., κατοίκου … . Εκπροσωπήθηκαν όλοι, πλην του 6ου, που δεν παραστάθηκε, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κωστόπουλο, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ο Δ. Κ. του Γ. (6ος) απεβίωσε την 1-11-2020 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζουν οι μοναδικές εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του Ε. χα Δ. Κ., το γένος Σ. Π. και Δ. Κ. του Δ., εκπροσωπούμενες από τον ίδιο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Π. του Γ., κατοίκου ..., 2) Ά. Κ. του Χ., κατοίκου οικισμού S. C. Δ. Α. ..., 3) Μ. Μ. του Κ., κατοίκου …., 4) Δ. Α. του Γ., κατοίκου …, 5) Δ. Θ. Φ., κατοίκου ..., 6) Α. Α. του Α., κατοίκου … και 7) Ν. Ι. Κ., κατοίκου ..., ως διαχειριστών (επταμελούς διαχειριστικής επιτροπής) της ένωσης προσώπων "Ένωση των συνιδιοκτητών του οικισμού με την ονομασία S. C." στη θέση ... ..., εκ των οποίων οι 1ος, 2ος, 3ος, 4ος και 6ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Διονύσιο Δελαπόρτα, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι, ως μέλη της ως άνω επιτροπής, στη θέση των 5ου και 7ου Δ. Θ. Φ. και Ν. Ι. Κ., αντίστοιχα, έχουν υπεισέλθει οι Κ. Η. του Ε. και Ε. Μ. του Χ., που εκπροσωπούνται από τον ίδιο.

Β. Των αναιρεσειόντων: 1) Α. Π. του Γ., κατοίκου ..., 2) Ά. Κ. του Χ., κατοίκου οικισμού S. C. Δ. Α. ..., 3) Μ. Μ. του Κ., κατοίκου …, 4) Κ. Η. του Ε., κατοίκου ..., 5) Δ. Α. του Γ., κατοίκου …, 6) Α. Α. του Α., κατοίκου … και 7) Ε. Μ. του Χ., κατοίκου …, ως διαχειριστών (επταμελούς διαχειριστικής επιτροπής) της "Ένωσης των συνιδιοκτητών του οικισμού S. C." στη θέση ... ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Διονύσιο Δελαπόρτα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Π. του Α., κατοίκου ..., 2) Σ. Τ. του Γ., κατοίκου ..., 3) Π. Τ. του Γ., κατοίκου … , 4) Τ. Τ. του Α., κατοίκου ..., 5) Δ. Δ. του Η., κατοίκου … , 6) Δ. Κ. του Γ., 7) Ν. Ζ. του Β., κατοίκου … , 8) Β. Τ. του Τ., κατοίκου … , 9) Σ. - Μ. Λ. - Σ. του Χ. , κατοίκου …. , 10) Μ. Ν. του Ε., κατοίκου ... και 11) Π. Δ. του Η., κατοίκου … . Εκπροσωπήθηκαν όλοι, πλην του 6ου, που δεν παραστάθηκε, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κωστόπουλο, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ο Δ. Κ. του Γ. (6ος) απεβίωσε την 1-11-2020 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζουν οι μοναδικές εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του Ε. χα Δ. Κ., το γένος Σ. Π. και Δ. Κ. του Δ., εκπροσωπούμενες από τον ίδιο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-6-2015 αγωγή των ήδη 1ου, 2ου και 3ου των υπό στοιχ. Β αναιρεσιβλήτων - υπό στοιχ. Α αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λασιθίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 204/2018 του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι υπό στοιχ. Α αναιρεσείοντες με την από 12-3-2019 αίτησή τους και οι υπό στοιχ. Β αναιρεσείοντες με την από 14-2-2019 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση των υποθέσεων αυτών, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Μαρία Τζανακάκη, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αντίστοιχης αίτησής τους, την απόρριψη της αντίθετης, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 12-3-2019 (αρ. κατ. 25/2019) αίτηση, με αριθμό πινακίου …, για την αναίρεση της υπ' αρ. 204/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία του άρθρου 17 παρ. 3 ΚΠολΔ (διαφορές ανάμεσα στους διαχειριστές ιδιοκτησίας και στους ιδιοκτήτες ορόφων και διαμερισμάτων), σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 647 επ. ΚΠολΔ (όπως αυτές ίσχυαν πριν από την τροποποίησή τους με το Ν. 4335/2015), πρέπει να συνεκδικαστεί με την αντίθετη από 14-2-2019 (αρ.κατ. 10/2019) αίτηση, με αριθμό πινακίου …, για την αναίρεση της ίδιας ως άνω τελεσίδικης προσβαλλόμενης απόφασης, λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας και προς εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 246 ΚΠολΔ,η οποία εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία, όπως ορίζει ρητά η διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Από τις διατάξεις των άρθρων 286 επ. περ. α, 287, 291 Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στην αναιρετική δίκη, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται αν μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος. Η διακοπή επέρχεται από τη γνωστοποίηση προς τον αντίδικο του λόγου διακοπής με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός του ακροατηρίου κατά την επιχείρηση της διαδικαστικής πράξης. Η δίκη που διακόπηκε μπορεί να επαναληφθεί εκουσίως ρητώς με δήλωσή των κληρονόμων του θανόντος στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση, ακόμα και ταυτόχρονα με τη δήλωση διακοπής, εφόσον παρίσταται ο αντίδικος, είτε με την επίδοση ιδιαιτέρου δικογράφου ή και με εξώδικη δήλωση αλλά και σιωπηρώς με την κοινοποίηση κλήσης για συζήτηση της υπόθεσης (ΑΠ 1045/2017,ΑΠ 711/2015, ΑΠ 1726/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση και αναφορικά με την από 12-3-2019 αίτηση αναίρεσης (πινάκιο 5), από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, που επισκοπούνται επιτρεπτά (άρθρο 561 αρ.2 ΚΠολΔ), προκύπτει ότι ο αρχικός 6ος αναιρεσείων, Δ. Κ. του Γ., αποβίωσε στις 1-11-2020, δηλαδή, μετά την άσκηση της αναίρεσης με την κατάθεσή της,στις 9-5-2019 (άρθρο 495 παρ.1 ΚΠολΔ) και ότι κληρονομήθηκε από την Ε. Κ., νόμιμη όσο ζούσε σύζυγό του και από την Δ. Κ., γνήσιο τέκνο αυτών. Οι ανωτέρω κληρονόμοι με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, Δημήτριου Κωστόπουλου, η οποία έγινε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά γνωστοποίησαν στους αναιρεσιβλήτους το γεγονός του θανάτου του καθολικού δικαιοπαρόχου τους και ταυτόχρονα δήλωσαν ότι συνεχίζουν γι' αυτόν τη διακοπείσα δίκη. Ο θάνατος και η συγγενική σχέση, που στηρίζει την κληρονομική διαδοχή αποδεικνύονται από την προσκομιζόμενη από τις ανωτέρω αναιρεσείουσες- εξ αδιαθέτου κληρονόμους, ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Καλλιθέας, με αρ. πρωτοκόλλου …/…-11-2020,το από 18-11-2020 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δήμου Καλλιθέας Αττικής και από τα από 11-11-2020 και 1-11-2020 πιστοποιητικά περί μη δημοσίευσης διαθήκης του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας και του Πρωτοδικείου Αθηνών, αντίστοιχα.

Συνεπώς, νομίμως επαναλαμβάνεται η διακοπείσα δίκη για τις ανωτέρω αναιρεσείουσες ως εξ αδιαθέτου κληρονόμους του αρχικού 6ου αναιρεσείοντα και παραδεκτώς χωρεί από αυτές η συζήτηση της υπόθεσης αντ' αυτού. Επίσης, αναφορικά με την ίδια αίτηση αναίρεσης (πινάκιο …) πρέπει να επισημανθεί, ότι οι αρχικοί 5ος και 7ος των αναιρεσιβλήτων, Δ.

Φ. και Ν. Κ., με την ιδιότητα του μέλους της επταμελούς διαχειριστικής επιτροπής της ένωσης προσώπων με την επωνυμία < Ένωση των συνιδιοκτητών του Οικισμού με την ονομασία S. C.>, με τις από 22-6-2017 και 2-9-2018 αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της οικοπεδούχου εταιρείας, με το διακριτικό τίτλο Ν.Π. ΑΚΕΤΕ παραιτήθηκαν από την ιδιότητα του μέλους και αντικαταστάθηκαν από τους Κ.

Η. και Ε. Μ. αντίστοιχα, οι οποίοι επίσης συνεχίζουν την δίκη, που διακόπηκε κατ' αρ. 286 παρ.1 περ. α ΚΠολΔ, (λόγω της ανωτέρω μεταβολής στο πρόσωπο των αρχικών ως άνω μελών), για λογαριασμό των αρχικών μελών της ανωτέρω διαδίκου- ένωσης των συνιδιοκτητών S. C. ,όπως ορίζουν οι διατάξεις των άρθρα 62 περ. β και 64 παρ. 3 ΚΠολΔ (ΑΠ 595/2010), σύμφωνα με την δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου αυτών, Διονυσίου Δελαπόρτα, η οποία καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, ενώ συγχρόνως προσκομίστηκαν νόμιμα οι ανωτέρω αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της ένωσης Ν.Π, ΑΚΕΤΕ, από τις οποίες προκύπτει η ανωτέρω μεταβολή στο πρόσωπο των αρχικών 5ου και 7ου αναιρεσιβλήτων .

Εξάλλου, αναφορικά με την από 14-2-2019 αίτηση αναίρεσης, με αριθμό πινακίου …, της ήδη επταμελούς διαχειριστικής επιτροπής της ένωσης των συνιδιοκτητών S. C., που είναι διάδικος στην παρούσα δίκη (ΑΠ 595/2010), πρέπει να επισημανθεί ότι τα μέλη της αρχικά ήταν οι τρεις πρώτοι αναιρεσείοντες- ενάγοντες. Με την από 30-7-2015 απόφαση της οικοπεδούχου Ν.Π. ΑΚΕΤΕ διευρύνθηκαν τα μέλη σε πέντε και προστέθηκαν ο Δ. Α., ήδη 5ος αναιρεσείων και ο Δ. Φ., στη θέση του οποίου μετά την παραίτηση αυτού, υπεισήλθε ο ήδη 4ος αναιρεσείων Κ. Η.. Επίσης, με την από 3-8-2016 απόφαση της ως άνω οικοπεδούχου εταιρείας η πενταμελής διαχειριστική επιτροπή διευρύνθηκε σε επταμελή και προστέθηκε ο ήδη 6ος αναιρεσείων, Α. Α. και Ν. Κ., μετά την παραίτηση του οποίου επίσης, υπεισήλθε στη θέση αυτού ο ήδη 7ος αναιρεσείων, Ε. Μ.ς. Επομένως, οι αναιρεσείοντες (πινάκιο …) παρίστανται νόμιμα με την ιδιότητά τους ως μέλη της επταμελούς διαχειριστικής επιτροπής της ένωσης των συνιδιοκτητών S. C. , την οποία παραδεκτά εκπροσωπούν.

Συνεπώς, όσα αντίθετα υποστηρίζουν οι αναιρεσίβλητοι περί έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης των ανωτέρω αναιρεσειόντων, που ως διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο (ΑΠ 92/2017, ΑΠ 1938/2017) πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμα. Kατά το άρθρο 94 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο.

Κατά το άρθρο 96 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα, η πληρεξουσιότητα κατά την διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου δίνεται, είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση. Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και στο πληρεξούσιο πρέπει να αναγράφονται τα ονόματα των πληρεξουσίων.

Κατά το άρθρο 104 Κ.Πολ.Δ., για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως.

Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβαση της. Περαιτέρω στο άρθρο 576 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα ορίζεται ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ενώ στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.

Με το άρθρο 62 του ν.4139/12-3-2013 προστέθηκε δεύτερο εδάφιο στην παρ. 3, το οποίο ορίζει ότι σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως, ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Από το συνδυασμό των προαναφερομένων διατάξεων καθιερώνεται η αρχή ότι για τη συζήτηση της υπόθεσης στο Άρειο Πάγο πρέπει να έχουν κλητευθεί από εκείνον που επισπεύδει τη συζήτηση όλοι οι διάδικοι (ΑΠ 1045/2017, ΑΠ 586/2014, ΑΠ 240/2014). Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, πλέον των όσων έχουν προεκτεθεί, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως, αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 1747/2017, ΑΠ 242/2015, ΑΠ 546/2015, ΑΠ 1726/2013). Στην προκειμένη περίπτωση, αναφορικά με την από 14-2-2019 αίτηση αναίρεσης (πινάκιο …) προκύπτει επίσης, ότι ο αρχικός 6ος αναιρεσίβλητος, Δ.

Κ., αποβίωσε στις 1-11-2020,όπως έχει προεκτεθεί, δηλαδή μετά την άσκηση της ένδικης αναίρεσης (πινάκιο …) με την κατάθεσή της στις 19-2-2019 και ότι τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζουν οι ανωτέρω εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, σύζυγος όσο ζούσε και θυγατέρα τους, όπως τούτο άλλωστε δηλώθηκε και καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά από τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσιβλήτων, Δημήτριο Κωστόπουλο.

Όμως, ο ανωτέρω δικηγόρος των ως άνω αναιρεσιβλήτων (πιν….),ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικού 6ου αναιρεσιβλήτου, δεν αποδεικνύει τη ρητή προς αυτόν πληρεξουσιότητα των προαναφερόμενων κληρονόμων του αρχικού 6ου αναιρεσιβλήτου, για τους οποίους προσκομίζεται το με αριθμό …/…-3-2019 ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αθηνών, Μαρίας -Χρυσάνθης Βαλάτα, με το οποίο οι ανωτέρω εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του αρχικού 6ου αναιρεσιβλήτου, παρέχουν προς τον ανωτέρω δικηγόρον ειδική πληρεξουσιότητα για να τις εκπροσωπήσει ως αναιρεσείουσες στη συνεκδικαζόμενη αντίθετη από 12-3-2019 αναίρεση (πινάκιο …) και όχι και ως αναιρεσίβλητες (αντί του δικαιοπαρόχου αυτών αρχικού 6ου αναιρεσίβλητου) στην ένδικη αναίρεση (πινάκιο …).

Εξάλλου, από την υπ' αρ. 3082 Δ/27-9-2019 έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών, Μ. Κ., που προσκομίζουν και επικαλούνται νόμιμα οι αναιρεσείοντες (πινάκιο …) προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της αναίρεσης (πιν….), ύστερα από παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, Διονυσίου Δελαπόρτα, κοινοποιήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον εν ζωή τότε αρχικό 6ο αναιρεσίβλητο, Δ.

Κ., για να παρασταθεί στην αρχική δικάσιμο της αναίρεσης στις 10-1-2020, με αριθμό πινακίου …, οπότε η υπόθεση αναβλήθηκε από το πινάκιο (άρθρο 226 παρ. 4 ΚΠολΔ) για τη σημερινή δικάσιμο, με αριθμό πινακίου …, κατόπιν αιτήματος των αναιρεσιβλήτων (βλ. την σχετική καταχώρηση του γραμματέα της έδρας στον εισαγωγικό φάκελο της δικογραφίας).Τα περιστατικά αυτά δεν αμφισβητούνται από κανένα διάδικο μέρος.

Η αναβολή εκ του πινακίου επέχει θέση κλήτευσης. Επομένως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 περ. α και παρ. 3 περ. β ΚΠολΔ οι ανωτέρω εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του αρχικού 6ου αναιρεσιβλήτου, δεν έχουν λάβει νόμιμα μέρος στη δίκη, ως αντίδικοι των αναιρεσειόντων, εφόσον δεν αποδεικνύουν ρητή πληρεξουσιότητα του δικηγόρου, που παρίσταται γι' αυτές, με την ιδιότητά τους ως αναιρεσίβλητοι - κληρονόμοι του αρχικού 6ου αναιρεσιβλήτου,ο οποίος είχε κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα από τους αναιρεσείοντες και εφόσον πρόκειται για υπόθεση, στην οποία μετέχουν περισσότεροι και συνδέονται με το δικονομικό δεσμό της απλής ομοδικίας (ΑΠ 1540/2003, ΑΠ 92/2017), η οποία ενεργεί αυτοτελώς για κάθε ομόδικο (ΑΠ 876/2020, ΑΠ 51/2019), πρέπει η υπόθεση να χωριστεί ως προς αυτούς και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης (πινάκιο …) να χωρήσει νομίμως ως προς τους λοιπούς διαδίκους, που εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης αυτής (πινάκιο …) ως προς τις ανωτέρω αναιρεσίβλητες εξ αδιαθέτου κληρονόμους του αρχικού 6ου αναιρεσιβλήτου, εφόσον δεν απέδειξαν ρητή πληρεξουσιότητα του δικηγόρου τους.

Διάταξη περί δικαστικών εξόδων σε βάρος των ανωτέρω κληρονόμων του αρχικού 6ου αναιρεσιβλήτου δεν πρέπει να οριστεί στην παρούσα απόφαση, διότι δεν είναι οριστική (ΑΠ ολ.4/2013).

Περαιτέρω, από την προσβαλλόμενη απόφαση και τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, που επισκοπούνται επιτρεπτά (άρθρο 561 αρ. 2 ΚΠολΔ), αναφορικά με τη δικαστική πορεία της υπόθεσης, προκύπτει ότι η τριμελής τότε διαχειριστική επιτροπή της ένωσης των συνιδιοκτητών του οικισμού S. C. , που βρίσκεται στη θέση ...

της νήσου …, άσκησαν την από 11-6-2015 (αρ. κατ. 198/2015) αγωγή κατά των τότε 11 εναγομένων -ήδη αναιρεσειόντων (πιν. …) και αναιρεσιβλήτων (πιν….), στην οποία ισχυρίστηκαν ότι η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία <ΝΕΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΑΚΕΤΕ> και τον διακριτικό τίτλο Ν.Π. ΑΚΕΤΕ ήταν κυρία μιας ακίνητης έκτασης, επιφάνειας 367778 Μ2 στη θέση ..., εκτός σχεδίου πόλεως και ότι με βάση το άρθρο 29 του Ν. 1947/1991 εκδόθηκε για την συνολική ως άνω έκταση πιστοποιητικό οικιστικής καταλληλότητας, με βάση το οποίο πολεοδομήθηκε ο οικισμός S. C. , που περιελάμβανε 113 Οικοδομικά Τετράγωνα (ΟΤ), από τα οποία όμως ανοικοδομήθηκε μόνο το επί μέρους οικοδομικό τετράγωνο …, το οποίο (ΟΤ…) φέρει την επωνυμία … και αποτελείται από 474 οριζόντιες ιδιοκτησίες, ότι η οικοπεδούχος εταιρεία Ν.Π.

ΑΚΕΤΕ, στα πλαίσια των επιταγών του άρθρου 29 Ν. 1947/1991, προέβη στην κατάρτιση της υπ' αρ. 2632/1995 Πράξης του συμβολαιογράφου Αθηνών, Δημητρίου Μητρέλη, η οποία έχει μεταγραφεί νόμιμα και αποτελεί τον Κανονισμό των σχέσεων των ιδιοκτητών του όλου οικισμού S. C., ότι στον Κανονισμό αυτό, που ρυθμίζει ζητήματα των κοινοχρήστων χώρων του όλου οικισμού S. C., έχουν προσχωρήσει όλοι οι ιδιοκτήτες του οικισμού (οικοπέδων και αυτοτελών οριζοντίων ιδιοκτησιών) με βάση τα αγοραπωλητήρια συμβόλαια, που αυτοί έχουν καταρτίσει, κατά την κτήση των ακινήτων τους, ότι το ΟΤ…- … επιφάνειας 37740,40 Μ2 δεν πληρούσε αυτοτελώς τις προϋποθέσεις οικιστικής καταλληλότητας, σύμφωνα με όσα όριζε η διάταξη του άρθρου 29 Ν. 1947/1991, η οποία, για την εφαρμογή της, προϋποθέτει έκταση τουλάχιστον 50 στρεμμάτων και ότι το ΟΤ… υπάγεται στον ανωτέρω Κανονισμό 2632/1995, όπως και η ιδιοκτησία των λοιπών 112 αυτοτελών και μη οικοδομημένων οικοπέδων, που βρίσκονται εντός της ίδιας μείζονος οικιστικής έκτασης του οικισμού S. C. , ότι επίσης οι 474 οριζόντιες ιδιοκτησίες του ΟΤ… … έχουν υπαχθεί στον Ν. 3741/1929 και προς τούτο έχει συνταχθεί η υπ' αρ. 3364/1996 Πράξη σύστασης οριζόντιων ιδιοκτησιών του ίδιου ως άνω συμβολαιογράφου,που έχει μεταγραφεί νόμιμα, ότι οι ενάγοντες εκπροσωπούν την ένωση των συνιδιοκτητών του οικισμού S. C. , ως μέλη της διαχειριστικής επιτροπής της ένωσης των συνιδιοκτητών,ότι την ιδιότητα αυτή απέκτησαν με την από 17-7-2009 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της οικοπεδούχου εταιρείας Ν.Π.

ΑΚΕΤΕ, που εγκρίθηκε με την από 28-8-2009 απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των ιδιοκτητών του οικισμού S. C. , σύμφωνα με όσα όριζε ο Κανονισμός 2632/1995, σε εκτέλεση του άρθρου 29 Ν.1947/1991, ότι οι εναγόμενοι ως κύριοι οριζοντίων ιδιοκτησιών του ΟΤ… … έχουν υποχρέωση συμμετοχής στις κοινόχρηστες δαπάνες, τόσο του ΟΤ… …., όσο και του όλου οικισμού S. C. , σύμφωνα με τον Κανονισμό 2632/1995 και ότι σε περίπτωση καθυστερήσεως εξόφλησης έχουν υποχρέωση, κατά τα συμφωνημένα, να καταβάλουν ισόποση με την οφειλή τους ποινική ρήτρα, ότι οι εναγόμενοι όμως αρνούνται να συμβάλλουν στις κοινόχρηστες δαπάνες του οικισμού S. C.

για το χρονικό διάστημα από τον μήνα Απρίλιο 2010 έως Ιούλιο 2014,κατά τα εκτιθέμενα αναλυτικά στο αγωγικό δικόγραφο, τις οποίες οφείλουν να καταβάλουν στο διπλάσιο λόγω κατάπτωσης της ποινικής ρήτρας εξαιτίας της καθυστερημένης καταβολής της ανωτέρω οφειλής τους. Με το ιστορικό αυτό οι ενάγοντες, με την ιδιότητά τους ως μέλη της τριμελούς τότε διαχειριστικής επιτροπής της ένωσης των συνιδιοκτητών του οικισμού S. C. , ζήτησαν να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι συνιδιοκτήτες του ΟΤ… … να καταβάλουν ως δαπάνες κοινοχρήστων και ποινική ρήτρα ο 1ος εναγόμενος 3479,48 ευρώ, ο 2ος εναγόμενος 4486,48 ευρώ, η 3η εναγόμενη 1493,50 ευρώ, ο 4ος εναγόμενος 2058,36 ευρώ, ο 5ος εναγόμενος 1147 ευρώ, ο 6ος εναγόμενος 1741,74 ευρώ, ο 7ος εναγόμενος 2217 ευρώ, η 8η εναγομένη 26401,34 ευρώ, η 9η εναγομένη 5896,98 ευρώ και ο 10ος και η 11η των εναγομένων 2058,36 ευρώ με το νόμιμο τόκο υπερημερίας.

Οι εναγόμενοι στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο προέβαλαν τις ενστάσεις περί έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης των εναγόντων, υποστηρίζοντας, ότι οι ενάγοντες δεν έχουν την ιδιότητα της διαχειριστικής επιτροπής, διότι αντλούν το δικαίωμά τους από άκυρο όρο του Κανονισμού, περί αναρμοδιότητας, απαραδέκτου και αοριστίας της αγωγής, την ένσταση επίσχεσης και περί καταχρηστικής άσκησης της αγωγής.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αρ. 10/2016 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, η οποία δέχθηκε ότι ο όρος 14 του Κανονισμού 2632/1995, ως προς την διάταξη αυτού περί ορισμού διαχειριστή, είναι άκυρος ως καταπλεονεκτικός (άρθρο 179 ΑΚ), διότι δεσμεύει υπερβολικά την ελευθερία των συγκυρίων του ΟΤ… … και με την επισήμανση, ότι διατηρείται η υποχρέωση των εναγομένων για την καταβολή της νόμιμης συμμετοχής τους στις κοινόχρηστες αγωγικές δαπάνες, απέρριψε κατ' ουσίαν την αγωγή κρίνοντας ότι οι ενάγοντες δεν απέδειξαν, ότι έχουν την ιδιότητα της διαχειριστικής επιτροπής και ότι συνακόλουθα δεν αποδείχθηκε ότι εκπροσωπούν νομίμως την ένωση των συνιδιοκτητών του όλου οικισμού S. C. , η οποία είναι και ο διάδικος -ενάγων στην δίκη.

Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκαν εκατέρωθεν εφέσεις και ειδικότερα, η από 3-11-2015 (αρ. κατ. 41/2016) έφεση (χάριν συντομίας Α' εφεση) από τους ενάγοντες ως μέλη της πενταμελούς τότε διαχειριστικής επιτροπής της ένωσης των συνιδιοκτητών και η αντίθετη από 8-11-207 (αρ. κατ. 80/2017) έφεση των εναγομένων (χάριν συντομίας Β' έφεση) με την ιδιότητά τους ως νικησάντων διαδίκων ζητώντας την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, διότι οι δυσμενείς αιτιολογίες της ως προς τον Κανονισμό 2632/1995, τον οποίο η απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου χαρακτήρισε ως Κανονισμό Οροφοκτησίας, δημιουργούσε όπως ισχυρίζονταν, δυσμενές σε βάρος τους δεδικασμένο, διότι κατά την άποψή τους, δεσμεύονται μόνον από την …/1996 Πράξη σύστασης οροφοκτησίας, που αφορά μόνο το ΟΤ… ….

Οι αντίθετες εφέσεις συνεκδικάστηκαν και εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία απέρριψε την Β' έφεση των εναγομένων, ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος κρίνοντας ότι οι φερόμενες κατ' αυτούς δυσμενείς αιτιολογίες της εκκαλουμένης απόφασης δεν απολήγουν σε βλάβη των Β' εκκαλούντων -εναγομένων συνιδιοκτητών του ΟΤ… …, με αντίστοιχη σχετική διάταξη στο διατακτικό της εκκαλουμένης πρωτόδικης απόφασης, ώστε αυτοί να έχουν έννομο συμφέρον, για να ασκήσουν την Β' έφεση.

Επίσης το Εφετείο απέρριψε την Α' έφεση της ενάγουσας διαχειριστικής επιτροπής, ως ουσιαστικά αβάσιμη, επικυρώνοντας την εκκαλουμένη απόφαση και δέχθηκε ότι οι ενάγοντες -Α εκκαλούντες δεν απέδειξαν την ιδιότητά τους ως μέλη της διαχειριστικής επιτροπής και επομένως δεν αποδείχθηκε η ενεργητική νομιμοποίηση αυτών για την άσκηση της αγωγής .

Ειδικότερα, σύμφωνα με συνοπτική παράθεση των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης (που αναλυτικά θα εκτεθούν παρακάτω) το Εφετείο δέχθηκε, ότι η οικοπεδούχος εταιρεία Ν.Π. ΑΚΕΤΕ έλαβε άδεια οικιστικής καταλληλότητας για την ευρύτερη -μείζονα έκταση των 367778 Μ2, με βάση την ειδική νομοθεσία που προβλέπει το άρθρο 29 Ν. 1947/1991, στην οποία έκταση οικοδομήθηκε μόνο το ΟΤ… …, επιφάνειας 34740 Μ2, διότι αυτοτελώς δεν θα μπορούσε να εκδοθεί γι' αυτό πιστοποιητικό οικιστικής καταλληλότητας, που προϋποθέτει η έκταση να έχει εμβαδόν τουλάχιστον 50 στρεμμάτων, ότι η οικοπεδούχος, στα πλαίσια της ανωτέρω διάταξης της ειδικής νομοθεσίας, που προβλέπει την κατάρτιση Κανονισμού για την ρύθμιση των σχέσεων των ιδιοκτητών του όλου οικισμού S. C., αναφορικά με τη συντήρηση και την μέριμνα των υποδομών και κοινοχρήστων εν γένει χώρων της όλης έκτασης του οικισμού, ο οποίος, εκτός από το δομημένο ΟΤ… …, έχει επί πλέον άλλα 112 οικοδομικά τετράγωνα αδόμητα, κατάρτισε τον υπ' αρ. 2632/1995 Κανονισμό σχέσεων ιδιοκτητών οικισμού, με τον οποίο ρύθμισε ιδιαιτέρως ευνοϊκά για την ίδια τη συμμετοχή της στις κοινόχρηστες δαπάνες του όλου οικισμού S. C. , της μείζονος κατά τα ανωτέρω έκτασης, επιβαρύνοντας τους συνιδιοκτήτες του ΟΤ… …, έκτασης 34740,40 Μ2 με ποσοστό 73% επί των κοινοχρήστων δαπανών, ότι επίσης επιφύλαξε για τον εαυτό της την εξουσία ορισμού διαχειριστή στο διηνεκές, με τον όρο 14 του Κανονισμού 2632/1995, αποκτώντας απόλυτη εξουσία να ορίζει διαχειριστή της επιλογής της, όπως έπραξε με το από 17-7-2009 πρακτικό του ΔΣ αυτής, από το οποίο αντλούν την ενεργητική τους νομιμοποίηση οι ενάγοντες μέλη της διαχειριστικής επιτροπής, ότι η πρόβλεψη του όρου 14 του Κανονισμού 2632/1995,αν και τυπικά στηρίζεται στο άρθρο 29 Ν. 1947/1991 και δεν αντιστρατεύεται τον νόμο και τον εν γένει Κανονισμό στον οποίο, κατά τις παραδοχές, οι εναγόμενοι προσχώρησαν κατά την κατάρτιση των αγοραπωλητηρίων συμβολαίων των ιδιοκτησιών τους, ωστόσο ο όρος αυτός είναι καταπλεονεκτικός και αντίθετος στα χρηστά ήθη, με βάση τις ανωτέρω συνθήκες,που οδηγούν τους εναγομένους συνιδιοκτήτες του ΟΤ…- … σε πλήρη υποταγή έναντι της οικοπεδούχου, δεσμεύοντας υπέρμετρα την ελευθερία τους, ότι επίσης, ο όρος αυτός περί διορισμού διαχειριστή ως καταπλεονεκτικός και αντίθετος στα χρηστά ήθη είναι αυτοδικαίως άκυρος και ότι συνακόλουθα, οι ενάγοντες δεν απέδειξαν την ιδιότητά τους ως μέλη της διαχειριστικής επιτροπής και επομένως δεν νομιμοποιούνται ενεργητικά να ασκήσουν την αγωγή,την οποία το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη και το Εφετείο με βάση τις ανωτέρω παραδοχές του, επικύρωσε την ανωτέρω κρίση .

Ι. Περαιτέρω και αναφορικά με τους κατ' ιδίαν λόγους αναίρεσης της από 12-3-2019 (αρ.κατ. 25/2019) αίτησης αναίρεσης (πινάκιο …) των εναγομένων συνιδιοκτητών του ΟΤ… … πρέπει να λεχθούν τα εξής:

Κατά τις διατάξεις των άρθρων 556 παρ. 2 και 578 ΚΠολΔ, αναίρεση μπορεί να ασκήσει και ο διάδικος που νίκησε, εφόσον έχει έννομο συμφέρον, η ύπαρξη του οποίου κρίνεται από την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τη γενική διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ. Το συμφέρον είναι δυνατό να υπάρξει και όταν ο διάδικος, που νίκησε, βλάπτεται από την αιτιολογία της αποφάσεως και συγκεκριμένα, αν από αυτή δημιουργείται δεδικασμένο εις βάρος του σε άλλη δίκη, αν δηλαδή η αιτιολογία της αποφάσεως αποτελεί στοιχείο του δικαιώματος, που κρίθηκε στη δίκη και στηρίζει το διατακτικό της, οπότε αυτός (νικήσας διάδικος) δικαιούται να ζητήσει την αναίρεση αυτής κατά τη μη ορθή μόνο αιτιολογία της. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 321, 322, 324 και 330 Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι δεδικασμένο από τελεσίδικη απόφαση δημιουργείται και όταν το αντικείμενο της δίκης που διεξάγεται μεταξύ των ίδιων προσώπων, είναι διαφορετικό από εκείνο, που ζητήθηκε στη δίκη που προηγήθηκε, έχει όμως, ως αναγκαία προϋπόθεση την ύπαρξη του δικαιώματος, που κρίθηκε στη δίκη εκείνη, τούτο δε συμβαίνει, όταν στη νέα δίκη πρόκειται να κριθεί η ίδια σχέση και το ίδιο νομικό ζήτημα με αυτό το οποίο κρίθηκε με την προηγούμενη απόφαση (ΑΠ 675/2001,ΑΠ 1207/2008).

Ειδικότερα, από την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 578 ΚΠολΔ, κατά την οποία "αν το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης κρίνεται εσφαλμένο αλλά το διατακτικό της ορθό, ο Άρειος Πάγος απορρίπτει την αναίρεση, εκτός αν υπάρχει έννομο συμφέρον να αποτραπεί δεδικασμένο, οπότε αναιρείται η απόφαση μόνο ως προς την εσφαλμένη αιτιολογία της" προκύπτει ότι, όταν οι αιτιολογίες επιδρούν επί του διατακτικού της απόφασης, διότι διαφοροποιούν το εκ της απόφασης δεδικασμένο και ο αναιρεσείων έχει έννομο συμφέρον να αποτραπεί το εντεύθεν δεδικασμένο, τότε η απόφαση αναιρείται ως προς τις αιτιολογίες της.

Δεδικασμένο δημιουργείται από τις αιτιολογίες της τελεσίδικης απόφασης, όταν δηλαδή οι αιτιολογίες αυτές αποτελούν στοιχεία του δικαιώματος, που κρίθηκε στη δίκη και έτσι ανήκουν στο διαγνωστικό μέρος της απόφασης, στο οποίο υπάρχει η κρίση του Δικαστηρίου, καταφατική ή αποφατική για το δικαίωμα, έχοντας έτσι τα προσόντα του διατακτικού όχι βεβαίως ως προς τις παρεντεθείσες πλεοναστικά αιτιολογίες ((ΑΠ 1105/2015, ΑΠ 1207/2008, ΑΠ 128/2008, ΑΠ 675/2001).

Εξάλλου, ο κανονισμός της πολυκατοικίας είναι η νομική πράξη, με την οποία ρυθμίζονται δεσμευτικά για τους κυρίους των οριζόντιων ιδιοκτησιών και για τους διαδόχους τους θέματα σχετικά με την οργάνωση και τη λειτουργία της έννομης σχέσης της οριζόντιας ιδιοκτησίας και, ειδικότερα, ρυθμίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των οροφοκτητών, τόσο υπό την ιδιότητά τους ως συγκυρίων των κοινών μερών, όσο και υπό την ιδιότητά τους ως αποκλειστικών κυρίων διαμερισμάτων.

Ο κανονισμός, παρά τη δεσμευτικότητά του έναντι των συνιδιοκτητών, των διαδόχων τους κ.λπ., δεν αποβάλλει τον κατά τα άρθρα 4, 13 και 14 ν. 3741/1929 δικαιοπρακτικό του χαρακτήρα, ούτε μετατρέπεται σε κανόνα δικαίου (ΑΠ 907/2009, ΑΠ 516/2009, ΑΠ 1969/2008).

Κατά το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, υπάρχει λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο (ΑΠ 67/2015, ΑΠ 902/2008). Μέσω του λόγου αυτού ελέγχεται και το παραδεκτό της άσκησης του ενδίκου μέσου της έφεσης (ΑΠ 1465/2018, ΑΠ 53/2019,ΑΠ 371/2008). Με τον 1ο λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης (πινάκιο 5) οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.14 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο με το να απορρίψει ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος την Β' έφεση αυτών, ως εκκαλούντων- εναγομένων, διότι, δήθεν, η αιτιολογία της εκκαλουμένης απόφασης περί χαρακτηρισμού του 2632/1995 Κανονισμού, ως Κανονισμού Οροφοκτησίας, δεν δημιουργεί δήθεν σε βάρος τους δυσμενές δεδικασμένο, παρά το νόμο κήρυξε δικονομομικό απαράδεκτο, διότι, κατά την άποψη των αναιρεσειόντων, η 2632 /1995 Πράξη που συντάχθηκε από την οικοπεδούχο εταιρεία Ν.Π. ΑΚΕΤΕ, στα πλαίσια του άρθρου 29 Ν. 1947/1991, δεν συνιστά Κανονισμό Οροφοκτησίας και δεν τους δεσμεύει, διότι αυτοί αντιθέτως δεσμεύονται μόνον από την 3364/1996 Πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, που αφορά μόνον τους συνιδιοκτήτες του ΟΤ… ….

Στην προκειμένη περίπτωση από την επιτρεπτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά περί των πραγμάτων κρίση του τα ακόλουθα: ..."Η ανώνυμη εταιρία "Νέο Περιβάλλον ΑΚΕΤΕ" ήταν κυρία ακινήτου εκτάσεως 367.778 τ.μ. στον ..., που προήλθε από τη συνένωση δύο μικρότερων ακινήτων εμβαδού 237.678 τ.μ. και 130.100 τ.μ. έκαστο από αυτά. Η συνολική αυτή έκταση ήταν εκτός σχεδίου πόλεως, εκδόθηκε όμως πιστοποιητικό οικιστικής καταλληλότητας βάσει του άρθρου 29 Ν. 1947/1991, το οποίο αφορούσε το σύνολο των 367.778 τ.μ., ωστόσο ανοικοδομήθηκε μόνο το επιμέρους οικοδομικό τετράγωνο "…" με έκταση 34.740,40 τ.μ., το οποίο αυτοτελώς δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις οικιστικής καταλληλότητας, διότι ήταν κρίσιμο για να εκδοθεί το πιστοποιητικό της οικιστικής καταλληλότητας κατά το άρθρο αυτό ότι "Οι εκτάσεις αυτές πρέπει να έχουν ελάχιστη ενιαία επιφάνεια μεγαλύτερη ή ίση των 50 στρεμμάτων.....". Ειδικότερα, κατά το εν λόγω άρθρο "Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων είναι δυνατόν..... να εγκρίνεται οικιστική καταλληλότητα σε εκτάσεις ιδιοκτησίας των αιτούντων...... Με την απόφαση έγκρισης οικιστικής καταλληλλότητας καθορίζονται επίσης το ποσοστό της έκτασης, το οποίο θα διατεθεί για χώρους κοινόχρηστους και κοινωφελών σκοπών

Από την έκδοση της απόφασης έγκρισης οικιστικής καταλληλότητας, η προς τρίτους μεταβίβαση της κυριότητας οικοδομήσιμων ή μη τμημάτων ή κτιρίων ή ιδιοκτησίας κατ' ορόφους, ως και η σύσταση πράξεων διηρημένης ιδιοκτησίας εντός των οικείων εκτάσεων επιτρέπεται μόνο μετά την έγκριση της πολεοδομικής μελέτης και την ολοκλήρωση εκτέλεσης των βασικών κοινόχρηστων έργων υποδομής (ύδρευσης, αποχέτευσης, ηλεκτρικής ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, φυσικού αερίου.....Στις εντασσόμενες.....σε σχέδιο εκτάσεις, η μέριμνα για τη συντήρηση, καθαριότητα......

και η φροντίδα για τη βελτίωση και προστασία των χώρων πρασίνου ανήκει σε όλους τους ιδιοκτήτες των ακινήτων της έκτασης από κοινού, ασκείται δε βάσει κανονισμού, ο οποίος καθορίζει το ποσοστό ψήφων κάθε αυτοτελούς ιδιοκτησίας της έκτασης και τον τρόπο εκπροσώπησης των ιδιοκτητών στη γενική τους συνέλευση...".

Το άρθρο αυτό καταργήθηκε με το Ν. 2508/1997 (άρθρο 24 παρ. 16), ο οποίος όρισε εκ νέου με μικρές τροποποιήσεις την διαδικασία έγκρισης οικιστικής καταλληλότητας. Σε εκτέλεση των ανωτέρω διατάξεων η οικοπεδούχος ανώνυμη εταιρία "Νέο Περιβάλλον ΑΚΕΤΕ" προέβη αρχικά στη σύσταση κανονισμού σχέσεων ιδιοκτητών οικισμού δυνάμει του με αριθμό …/1995 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Δημητρίου Μητρέλη, που μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Σητείας (τόμος … αριθμός μεταγραφής …) και στη συνέχεια στη σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας κατά τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 στο ακίνητο ...

στον οικισμό "…", που αποτελεί ένα οικοδομικό τετράγωνο του όλου ακινήτου, δυνάμει του από …/1996 συμβολαίου του ίδιου συμβολαιογράφου, που έχει μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του ίδιου συμβολαιογράφου (τόμος … αριθμός …). Οι εναγόμενοι είναι κύριοι οριζοντίων ιδιοκτησιών του οικισμού "…" και έχουν προσχωρήσει στον κανονισμό, ο οποίος μεταξύ των άλλων ορίζει ότι "Κάθε κύριος αυτοτελούς οριζόντιας ιδιοκτησίας βαρύνεται ανάλογα με τις δαπάνες που απορρέουν από τη λειτουργία, συντήρηση, επισκευή, αντικατάσταση των κοινοχρήστων χώρων...του οικοδομικού συγκροτήματος, εκτός από την οικοπεδούχο, που απαλλάσσεται των δαπανών για τις μη πωληθείσες ή ενοικιασθείσες οριζόντιες ιδιοκτησίες....(άρθρο 12)".

Οι οριζόντιες ιδιοκτησίες και τα αυτοτελή οικόπεδα συμμετέχουν στις δαπάνες κοινοχρήστων του οικισμού, κατά το λόγο της επιφάνειας της οριζόντιας ιδιοκτησίας ή της κατοικίας προς τη συνολική επιφάνεια των ιδιοκτησιών. Στην περίπτωση που επί των αυτοτελών οικοπέδων δεν έχουν κατασκευασθεί κατοικίες η επιβάρυνση των ιδιοκτητών αυτών των οικοπέδων γίνεται με πλασματισμούς υπολογισμούς οικοδομικής επιφάνειας 120 τ.μ.

και για όσο χρόνο δεν έχουν ανεγερθεί οι κατοικίες. Το πηλίκο της διαίρεσης πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 1,0 όταν η οριζόντια ιδιοκτησία βρίσκεται επί συνεχούς οργανωμένης δόμησης ή όταν η ιδιοκτησία αφορά σε μεμονωμένη κατοικία σε αυτοτελές οικόπεδο, με συντελεστή 1,4 όταν πρόκειται για τουριστική εκμετάλλευση και με συντελεστή 1,8 όταν αφορά σε χώρο εμπορικής χρήσης, ενώ το γινόμενο του πολλαπλασιασμού δίνει το ποσοστό συμμετοχής κάθε ιδιοκτησίας στις παραπάνω (κοινόχρηστες) δαπάνες (του οικισμού).

Σε περίπτωση που ιδιοκτήτης οποιασδήποτε ιδιοκτησίας ή μισθωτής ή άλλος με οποιοδήποτε τίτλο κάτοχος της ιδιοκτησίας, καθυστερεί πέρα από ένα (1) μήνα την καταβολή στον διαχειριστή ποσού που οφείλει για τις δαπάνες των κοινοχρήστων της ιδιοκτησίας του, υποχρεούται στην καταβολή διπλάσιου ποσού, ως ποινική ρήτρα.

Το ποσό αυτό επαυξάνει το αποθεματικό της διαχείρισης (άρθρο 13). Έτσι, σύμφωνα με τους συντελεστές του κανονισμού, οι συγκύριοι του οικισμού "…" επιβαρύνονται με ποσοστό 73% των κοινόχρηστων δαπανών, οι οποίες αφορούν όχι μόνο τον οικισμό "…", που καταλαμβάνει έκταση 34.740,40 τ.μ. αλλά και τα οικόπεδα εκτός οικισμού, που καταλαμβάνουν έκταση 333.037,60 τ.μ., τα οποία επιβαρύνονται με ποσοστό 27%.

Τα ανωτέρω θα πρέπει να συνδυαστούν και με όσα προβλέπονται από τον κανονισμό τόσο για τον ορισμό διαχειριστή όσο και με την απαρτία και την πλειοψηφία στις γενικές συνελεύσεις των ιδιοκτητών του όλου οικισμού. Ειδικότερα, ορίζεται στον κανονισμό ότι "Η οικοπεδούχος εταιρία Νέο Περιβάλλον ΑΚΕΤΕ αναλαμβάνει την υποχρέωση να διορίσει κατάλληλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ως διαχειριστή του οικισμού.

Όλοι οι μελλοντικοί ιδιοκτήτες και συνιδιοκτήτες εξουσιοδοτούν προς τούτο την οικοπεδούχο. Η εντολή αυτή και πληρεξουσιότητα, έγκριση και συναίνεση δίνεται ανέκκλητα και δεν λήγει για οποιονδήποτε από τους λόγους των άρθρων 222, 223 και 726 ΑΚ. Ο διαχειριστής εκπροσωπεί ενώπιον διοικητικών, αυτοδιοικητικών, φορολογικών και δικαστικών αρχών και οργάνων τον οικισμό και τους ιδιοκτήτες και συνιδιοκτήτες αυτού (άρθρο 14Α)". "Η γενική συνέλευση των ιδιοκτητών είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του οικισμού και λαμβάνει αποφάσεις επί παντός αφορώντος αυτήν θέματος, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον παρόντα κανονισμό, εφόσον δεν παραβλάπτονται τα καθ' έκαστον συμφωνηθέντα δικαιώματα των ιδιοκτητών.

Κάθε ιδιοκτήτης μετέχει στην γενική συνέλευση με μία ψήφο. Ως ιδιοκτήτης νοείται είτε ο κύριος αυτοτελούς ανεξάρτητης οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμερίσματος ή καταστήματος σε οικοδομικό συγκρότημα) είτε ο κύριος αυτοτελούς ανεξάρτητου άρτιου και οικοδομήσιμου οικοπέδου. Σε κάθε περίπτωση όπου ιδιοκτήτες κατέχουν από κοινού μία κατά τα ανωτέρω ιδιοκτησία (είναι δηλαδή συνιδιοκτήτες) αντιπροσωπεύονται με μία μόνο ψήφο και παρίστανται στη γενική συνέλευση κατά τη μεταξύ τους συμφωνία....Η γενική συνέλευση θεωρείται σε απαρτία οσεσδήποτε ψήφους και αν συγκεντρώνουν οι παριστάμενοι, εκτός αν ο διαχειριστής κρίνει, σε περίπτωση που οι εκπροσωπούμενοι ψήφοι είναι λιγότερες από τις μισές του συνόλου των εχόντων δικαίωμα ψήφου ιδιοκτητών, ότι επιβάλλεται νέα σύγκληση, προς επίτευξη μεγαλύτερης απαρτίας....Η γενική συνέλευση εκλέγει συμβούλιο διαχειρίσεως αποτελούμενο από 3-11 μέλη και τους τυχόν εκλεγέντες αναπληρωτές τους.

Έργο του συμβουλίου αυτού είναι η παρακολούθηση και η συμβολή στο έργο του διαχειριστή....(άρθρο 14 Β)". Σύμφωνα με τις προβλέψεις του κανονισμού, το διοικητικό συμβούλιο της οικοπεδούχου άσκησε το δικαίωμα που είχε επιφυλάξει η οικοπεδούχος για τον εαυτό της με το σχετικό άρθρο του κανονισμού, βάσει του οποίου με την από 17-7-2009 απόφαση διορίστηκαν ως διαχειριστική επιτροπή του οικισμού (S. C.) οι Α.

Π. του Γ., Ά. Κ. του Χ. και Μ. Μ. του Κ. και περαιτέρω η από 28-8-2009 γενική συνέλευση του οικισμού ενέκρινε, όπως προκύπτει από το οικείο πρακτικό, με ψήφους 281 υπέρ και 1 ψήφο κατά, τον ορισμό των προσώπων αυτών ως διαχειριστικής επιτροπής. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο όλος οικισμός περιλαμβάνει 113 οικοδομικά τετράγωνα, από τα οποία έχει οικοδομηθεί μόνο το ένα, που αποτελεί τον οικισμό "…" και κατά το επίδικο χρονικό διάστημα από Απρίλιο 2010 έως Ιούλιο 2014 έχουν γίνει δαπάνες για το σύνολο της έκτασης του οικισμού.

Οι εναγόμενοι, που είναι ιδιοκτήτες οριζόντιων ιδιοκτησιών του οικισμού "…", αρνούνται να καταβάλουν τις κοινόχρηστες δαπάνες του συνόλου των ιδιοκτησιών, διότι δεν συμφωνούν με τον τρόπο διορισμού της διαχειριστικής επιτροπής, ούτε με τον τρόπο λήψεως των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων, ούτε με τους συντελεστές υπολογισμού των κοινόχρηστων δαπανών του όλου οικισμού.

Σχετικά με το εριζόμενο αυτό ζήτημα κατέθεσαν ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, ο μεν μάρτυρας από την πλευρά της ενώσεως της συνιδιοκτησίας ότι οι εναγόμενοι "Αρνούνται να πληρώσουν τα κοινόχρηστα γιατί αμφισβητούν την νομιμότητα της διαχειριστικής επιτροπής. Επικαλούνται ότι δεν έχει δικαίωμα η οικοπεδούχος να ορίσει τη διαχειριστική επιτροπή" και ο δε μάρτυρας από την πλευρά των εναγομένων, που είναι συνιδιοκτήτης και αυτός οριζόντιας ιδιοκτησίας κατέθεσε ότι "Οφείλω γιατί δεν αναγνωρίζω τη διαχειριστική επιτροπή.

Δεν προκύπτει ο μαθηματικός τύπος, με τον οποίο γίνεται η χρέωση των κοινοχρήστων. Έχω παραστεί και έχω ψηφίσει αλά η ψήφος μου δεν έχει ληφθεί υπόψη". Έτσι η οικοπεδούχος και αρχικά αποκλειστική κυρία του ακινήτου ανώνυμη εταιρία διατήρησε το δικαίωμα να διορίζει νομίμως τον διαχειριστή του όλου οικισμού στο διηνεκές και επίσης να καταλογίζει μέρος των κοινόχρηστων δαπανών του όλου οικισμού στους κυρίους των επιμέρους ιδιοκτησιών, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και οι εναγόμενοι.

Με βάση τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι με την πρόβλεψη αυτή του κανονισμού, που δεσμεύει και όλους τους μετέπειτα ιδιοκτήτες, η οικοπεδούχος αφενός αποκτά σχεδόν απόλυτη εξουσία να ορίζει διαχειριστή της επιλογής της, με περιορισμένη δυνατότητα της γενικής συνέλευσης να ορίσει αυτή διαχειριστή και αφετέρου ρυθμίζει ιδιαιτέρως ευνοϊκά για την ίδια την δική της συμμετοχή στις κοινόχρηστες δαπάνες της όλης έκτασης και παράλληλα επιβαρύνει δυσανάλογα τους κυρίους των οριζόντιων ιδιοκτησιών του οικισμού "…".

Ως εκ τούτου, η πρόβλεψη του κανονισμού σχέσεων των ιδιοκτητών κανονισμού του οικισμού, με την οποία η οικοπεδούχος ανώνυμη εταιρία "Νέο Περιβάλλον ΑΚΕΤΈ" διατηρεί το δικαίωμα ορισμού διαχειριστή κατ' αρέσκεια είναι άκυρη, λόγω της υπέρμετρης δέσμευσης της ελευθερίας των συγκυρίων του οικισμού "...". Έτσι ναι μεν η συγκεκριμένη πρόβλεψη δεν είναι παράνομη, αφού τυπικώς δεν αντιστρατεύεται στο νόμο και τον ανωτέρω κανονισμό, αφού αποδείχθηκε ότι οι ενάγοντες είναι διαχειριστές του όλου οικισμού κατόπιν διορισμού τους κατά τις οικείες διατάξεις του κανονισμού, με τον οποίο παρασχέθηκαν σΛ αυτούς οι εξουσίες να ενεργούν ως εντολοδόχοι του συνόλου των συνιδιοκτητών, ωστόσο ο όρος αυτός είναι καταπλεονεκτικός και αντίθετος στα χρηστά ήθη, υπό την προεκτεθείσα έννοια, με βάση τις ανωτέρω συνθήκες, που οδηγούν τους εναγομένους συγκυρίους του οικισμού σε πλήρη υποταγή έναντι της οικοπεδούχου.

Με βάση όλα τα στοιχεία που προέκυψαν από τις αποδείξεις, ο όρος αυτός του κανονισμού είναι αυτοδικαίως άκυρος. Πρέπει να σημειωθεί ότι για τις διαφορές των εναγόντων, υπό την ιδιότητά τους ως διαχειριστικής επιτροπής του οικισμού "S. C.", με συνιδιοκτήτες του οικισμού "…" έχουν εκδοθεί εν μέρει αντιφατικές οριστικές δικαστικές αποφάσεις πρωτοβαθμίων δικαστηρίων.

Επίσης έχουν εκδοθεί οι με αριθμούς 432/2013 και 437/2013 μη οριστικές αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών, που παρέπεμψαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λασιθίου τις αγωγές (η πρώτη απόφαση) περί αναγνωρίσεως ως άκυρων των αποφάσεων της επίμαχης από 28-8-2009 γενικής συνέλευσης των ιδιοκτητών του οικισμού, καθώς και της από 9-8-2011 (μεταγενέστερης) γενικής συνέλευσης αυτών αλλά και του διορισμού της (νέας) διαχειριστικής επιτροπής (η δεύτερη απόφαση) του οικισμού.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την υπό κρίση αγωγή, που αφορά σε διαφορές μεταξύ των διαχειριστών και των συνιδιοκτητών από τη σχέση της οροφοκτησίας, ανεξάρτητα από τη συνδρομή οποιασδήποτε άλλης σχέσεως, δηλαδή διαφορές συναφείς με την ερμηνεία και την εφαρμογή του Ν. 3741/1929, του ΝΔ 1024/1971 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ σε συνδυασμό και με το άρθρο 29 Ν. 1947/1991 και αποτελούν γενικώς διένεξη ως προς την ύπαρξη, την έκταση και τη διάρκεια των αντίστοιχων δικαιωμάτων και υποχρεώσεών τους ως συνιδιοκτητών οριζόντιας ιδιοκτησίας.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, οι ενάγοντες, εφόσον δεν απέδειξαν την ιδιότητά τους ως μελών της διαχειριστικής επιτροπής της συνιδιοκτησίας, δεν νομιμοποιούνται ενεργητικά προς άσκηση της υπό κρίση αγωγής, χωρίς να ασκεί επιρροή αν πρόκειται για διαφορά μεταξύ συνιδιοκτητών, ή από αδικαιολόγητο πλουτισμό ή από διοίκηση αλλότριων, ούτε αν παρατίθενται κατά τρόπο ορισμένο τα κονδύλια κοινοχρήστων δαπανών ή αν είναι νόμιμος ο διπλασιασμός τους ως ποινικής ρήτρας (άρθρο 404 ΑΚ), λόγω καθυστέρησης καταβολής των αντίστοιχων χρηματικών ποσών.

Δεν έσφαλε, επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων και ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, αφού με όμοιες, κατά κύριο λόγο, αιτιολογίες κατέληξε στην ίδια κρίση. Επομένως οι ενάγοντες δεν εκπροσωπούσαν, κατ' άρθρο 64 παρ. 3 ΚΠολΔ αλλά και κατά το άρθρο 14 του ανωτέρω κανονισμού του οικισμού τους συνιδιοκτήτες αυτού υπό ιδιότητα των διαχειριστών του προς έγερση της ένδικης αγωγής κατά του εναγομένων συνιδιοκτητών για παράβαση του κανονισμού της συνιδιοκτησίας εκ μέρους τους.

Έτσι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την αγωγή ως προς την κύρια βάση της, διότι έκρινε ότι οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκηση της αγωγής ως διαχειριστές των συνιδιοκτητών του οικισμού, που αποτελούν ένωση προσώπων στερούμενη νομικής προσωπικότητας και δυνάμενη να ορίσει ως διαχειριστή ένα ή περισσότερα πρόσωπα, διότι η απόφαση με την οποία εξελέγησαν είναι αυτοδικαίως άκυρη, είναι δε αβάσιμα όσα περί του αντιθέτου υποστηρίζονται με τους λόγους εφέσεως των εναγόντων.

Μετά από αυτά, η εκκαλουμένη που απέρριψε την ενεργητική νομιμοποίηση της διαχειριστικής επιτροπής για την έγερση της ένδικης αγωγής ως εκπροσώπου των συνιδιοκτητών του οικισμού δεν έσφαλε, αλλά ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις, επομένως οι λόγοι της εφέσεως των εκκαλούντων-εναγόντων, που υποστηρίζουν τα αντίθετα είναι απορριπτέοι, απορριπτόμενης και αυτής της ίδιας της εφέσεώς τους στο σύνολο της, ως κατ' ουσία αβάσιμης"....

Επίσης το Εφετείο ερευνώντας την από 8-11-2017 (αρ. κατ. 80/2017) Β' έφεση των εναγομένων ως νικησάντων διαδίκων και ήδη αναιρεσειόντων της ένδικης αναίρεσης (πιν. …) δέχθηκε τα εξής: ..."Στην προκειμένη περίπτωση η έφεση, που ασκούν οι νικήσαντες εναγόμενοι και με τους συναφείς λόγους της ζητούν την αντικατάσταση των αιτιολογιών της, κατά το σημείο αυτών που αφορούν τον κανονισμό του οικισμού, ο οποίος διέπει τις σχέσεις τους, ως ιδιοκτητών οριζόντιων ιδιοκτησιών σε οικοδομικό του τετράγωνο, με τους λοιπούς ιδιοκτήτες του οικισμού, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος των εκκαλούντων, κατ' άρθρο 516 ΚΠολΔ. Και τούτο διότι οι φερόμενες ως εσφαλμένες αιτιολογίες της εκκαλουμένης αποφάσεως δεν απολήγουν σε βλάβη των εκκαλούντων με αντίστοιχη διάταξη στο διατακτικό, ώστε να έχουν αυτοί έννομο συμφέρον στην άσκηση εφέσεως ούτε από τις απολογίες αυτές δημιουργείται δεδικασμένο. Άλλωστε, κατά τα προεκτεθέντα, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει την δυνατότητα να αντικαταστήσει τις εσφαλμένες αιτιολογίες και να απορρίψει την έφεση, αν το διατακτικό είναι σωστό, σύμφωνα με το άρθρο 534 ΚΠολΔ"...

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο με το να απορρίψει την Β' έφεση ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος των Β' εκκαλούντων-εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων (πιν….) δεν κήρυξε παρά το νόμο δικονομικό απαράδεκτο. Πιο συγκεκριμένα, το Εφετείο επικύρωσε την εκκαλουμένη απόφαση, που απέρριψε την αγωγή της διαχειριστικής επιτροπής του οικισμού S. C.

ως ουσιαστικά αβάσιμη, διότι, κατά τις παραδοχές του, δεν αποδείχθηκε, ότι τα μέλη της είχαν διοριστεί νόμιμα, εφόσον στήριζαν την ιδιότητά τους στον άκυρο και καταπλεονεκτικό 14ο όρο του 2632/1995 Κανονισμού σχέσεων των ιδιοκτητών του οικισμού, τον οποίο ουδόλως χαρακτήρισε ως κανονισμό οροφοκτησίας . Επομένως, το δεδικασμένο που απορρέει από την προσβαλλόμενη απόφαση εκτείνεται μόνο στο ζήτημα της έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης των εναγόντων ως μελών της διαχειριστικής επιτροπής της ένωσης των συνιδιοκτητών του οικισμού S. C. .

Εξάλλου, όπως αναφέρθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση χαρακτηρίζει τον 2632/1995 Κανονισμό ως Κανονισμό σχέσεων ιδιοκτητών της ένωσης συνιδιοκτητών και όχι ως Κανονισμό οροφοκτησίας, όπως αντιθέτως είχε δεχθεί το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση στο σκεπτικό της δεν διαλαμβάνει την ανωτέρω δυσμενή, κατά την άποψη των αναιρεσειόντων, αιιτολογία, που να δεσμεύει τους αναιρεσείοντες -εναγομένους, όπως αβάσιμα αυτοί υποστηρίζουν με τον 1ο αναιρετικό λόγο ο οποίος συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος, εφόσον δεν δικαιολογούν έννομο συμφέρον για την άσκησή του.

Κατά το άρθρο 559 αριθμός 9 ΚΠολΔ <αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο, επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη>. Ο όρος <επιδίκασε> σημαίνει ότι το δικαστήριο αποφάσισε σχετικά σε αίτημα, έστω και με αναγνωριστική διάταξη (ΑΠ 1811/2009). Δηλαδή, όταν το δικαστήριο επιδίκασε ή αναγνώρισε ή προέβη σε διάπλαση, χωρίς να υπάρχει αντίστοιχο αίτημα (ΑΠ 1708/2014, ΑΠ 204/2011). Δεν συνιστά επιδίκαση μη αιτηθέντος η μερική παραδοχή της αγωγής (ΑΠ 805/2017, ΑΠ 252/2005). Εξ άλλου, η παντελής σιωπή του δικαστή είτε στο αιτιολογικό, είτε στο διατακτικό, ιδρύει τον παρόντα λόγο αναίρεσης και διαφέρει της <σιγή απόρριψης> της αίτησης, δηλαδή όταν από τη μη απάντηση στο αίτημα συνάγεται απόρριψή του, η οποία όμως δεν συνάγεται (και άρα ιδρύεται ο παρών λόγος), όταν υπάρχει παντελής σιωπή του δικαστηρίου επί του αιτήματος, ούτε προκύπτει από την απόφαση κάποια ένδειξη σχετικά με τον λόγο για τον οποίο αυτή αντιπαρήλθε με σιγή το αίτημα (ΑΠ 677/2019, ΑΠ 51/2019, ΑΠ 1686/2017, ΑΠ 1478/2005, ΑΠ 1741/2012, ΑΠ 788/2006, ΑΠ 1559/2004).

Με τον 2ο λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης (πιν.5) οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 9 περ. γ ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο απορρίπτοντας την Β' έφεση αυτών, χωρίς να ερευνήσει τους 1ο και 2ο λόγους αυτής, με τους οποίους υποστήριζαν ότι η 2632/1995 Πράξη- Κανονισμός, που είχε συνταχθεί από την οικοπεδούχο ανώνυμη εταιρεία, πριν από την 3364/1996 Πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, που αφορούσε το ΟΤ… …, δεν είναι Κανονισμός, διότι, κατά την άποψη των αναιρεσειόντων, με το άρθρο 29 Ν. 1947/1991 δεν είχε συσταθεί κάθετη ιδιοκτησία μεταξύ των οικοδομικών τετραγώνων του όλου οικισμού S. C. , καθώς επίσης, χωρίς να ερευνήσει τον 3ο λόγο της έφεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες επίσης υποστήριζαν ότι οι ενάγοντες δεν είχαν την ιδιότητα της διαχειριστικής επιτροπής, άφησε αίτημα αδίκαστο και συνεπώς υπέπεσε στην ανωτέρω αναιρετική πλημμέλεια.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος, διότι, σύμφωνα με τις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης, οι οποίες έχουν εκτεθεί αναλυτικά προηγουμένως, για την αποφυγή άσκοπης επανάληψης, το Εφετείο ερεύνησε εκ του πράγματος τις ανωτέρω αιτιάσεις των αναιρεσειόντων που αφορούσαν τους 1ο και 2ο λόγους της έφεσής τους και δέχθηκε ότι ο Κανονισμός 2632/1995 καταρτίστηκε στα πλαίσια της ειδικής νομοθεσίας του άρθρου 29 Ν.1947/1991, το οποίο προβλέπει ότι μετά την έγκριση της οικιστικής καταλληλότητας της έκτασης, επιτρέπεται η μεταβίβαση κυριότητας σ' αυτήν μεταξύ άλλων, ιδιοκτησιών κατ' ορόφους, μόνον μετά την έγκριση της πολεοδομικής μελέτης και την ολοκλήρωση των κοινόχρηστων χώρων υποδομής (δηλαδή ύδρευσης, αποχέτευσης, ηλεκτρικής ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, φυσικού αερίου κλπ.) και ότι η μέριμνα συντήρησης -καθαριότητας ανήκει σε όλους τους ιδιοκτήτες από κοινού και ασκείται με βάση τον Κανονισμό και ότι στα πλαίσια της ειδικής ως άνω διάταξης συστήθηκε ο ένδικος 2632/1995 Κανονισμός σχέσεων ιδιοκτητών οικισμού.

Εκτός αυτού το Εφετείο επίσης εκ του πράγματος ερεύνησε και τον 3ο λόγο της έφεσης των αναιρεσειόντων και απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης των εναγόντων -μελών της διαχειριστικής επιτροπής του οικισμού S. C. . Τέλος, πρέπει να επισημανθεί, ότι οι αναιρεσείοντες-εναγόμενοι, ως νικήσαντες διάδικοι στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο (διότι η εναντίον τους αγωγή απορρίφθηκε κατ' ουσίαν) με τους λόγους της Β' έφεσης αυτών ζητούσαν την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, μόνον ως προς τις αιτιολογίες αυτής, που αφορούσαν τον 2632/1995 Κανονισμό και όχι και ως προς το αποτέλεσμα- συμπέρασμα αυτής στο διατακτικό της, το οποίο τους ωφελούσε, υποστηρίζοντας μόνον ότι ο Κανονισμός 2632/1995 δεν τους δεσμεύει.

Το Εφετείο σύμφωνα με τις ανωτέρω παραδοχές του ερεύνησε εκ του πράγματος τις ανωτέρω αιτιάσεις-λόγους της Β' έφεσης και κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα ότι ο Κανονισμός του άρθρου 29 Ν. 1947/1991 δεσμεύει όλους τους ιδιοκτήτες του οικισμού S. C. , πλην ότι ο όρος 14 αυτού περί διορισμού διαχειριστή είναι αυτοδικαίως άκυρος ως καταπλεονεκτικός και αντίθετος στα χρηστά ήθη και συνεπώς ότι οι ενάγοντες μέλη της διαχειριστικής επιτροπής δεν απέδειξαν την ενεργητική τους νομιμοποίηση, διότι την αντλούσαν με βάση άκυρο όρο.

Επομένως αβάσιμα οι αναιρεσείοντες-εναγόμενοι υποστηρίζουν το αντίθετο με τον 2ο αναιρετικό λόγο, ο οποίος πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Κατόπιν τούτου εφόσον δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος για να ερευνηθεί, η κρινόμενη από 12-3-2019 (αρ.. 25/2019) αίτηση αναίρεσης με αριθμό πινακίου … πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της. Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες στο Δημόσιο Ταμείο για την άσκηση της αναίρεσης (άρθρο 495 παρ. 3 περ. Βδ ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες λόγω της ήττας τους (άρθρο 176, 183 ΚΠολΔ) στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο αίτημα αυτών, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας απόφασης.

ΙΙ. Περαιτέρω και αναφορικά με τους κατ' ιδίαν λόγους αναίρεσης της από 14-2-2019 (αρ. κατ. 10/2019) αίτησης αναίρεσης (πινάκιο ..) των εναγόντων -μελών της διαχειριστικής επιτροπής του οικισμού S. C. , πρέπει να λεχθούν τα εξής:

Σύμφωνα με το άρθρο 178 ΑΚ, δικαιοπραξία που αντιβαίνει στα χρηστά ήθη είναι άκυρη. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ως κριτήριο των χρηστών ηθών χρησιμεύουν οι ιδέες του μέσης ηθικής κοινωνικού ανθρώπου, που σκέπτεται με σωφροσύνη και χρηστότητα. Η αντίθεση στα χρηστά ήθη, που δημιουργεί ακυρότητα της δικαιοπραξίας κρίνεται αντικειμενικά, από το περιεχόμενό της, ενόψει, όχι της μεμονωμένης αιτίας που κίνησε τους συμβαλλόμενους να τη συνάψουν ή του σκοπού στον οποίο αποβλέπουν, αλλά του συνόλου των συνθηκών και περιστάσεων, που συνοδεύουν την προβαλλόμενη ως επιλήψιμη συμπεριφορά.

Τα αίτια που προκάλεσαν τη δικαιοπρακτική βούληση, μόνο κατ' εξαίρεση επιδρούν στο κύρος της δικαιοπραξίας, όταν συντρέχουν οι όροι των άρθρων 140-153 ΑΚ (πλάνη, απάτη, απειλή), οπότε παρέχεται το διαπλαστικό δικαίωμα της ακύρωσης αυτής, κατά τα άρθρα 154 και 155 ΑΚ. Επομένως τα περιστατικά που συνδέονται με τις καταστάσεις αυτές (πλάνη, απάτη, απειλή) και ρυθμίζονται ειδικά με τις παραπάνω διατάξεις, δεν υπάγονται στο άρθρο 178 ΑΚ, το οποίο, άλλωστε, προβλέπει εξαρχής ακυρότητα και όχι ακύρωση.

Δηλαδή, η ακυρωσία της δήλωσης βούλησης, συνεπεία πλάνης, απάτης ή απειλής, δεν μπορεί από μόνη της, να οδηγήσει στην κατ' άρθρο 178 ΑΚ ακυρότητα, όταν, εκτός του ανεπίτρεπτου, κατ' αυτήν, επηρεασμού της βούλησης, δεν συντρέχουν και άλλα περιστατικά, που επηρεάζουν το γενικό χαρακτήρα της αδικοπραξίας. Από το ανωτέρω άρθρο καλύπτονται και οι περιπτώσεις εκείνες, όπου, αν και υπάρχει εκμετάλλευση, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του επόμενου άρθρου 179 ΑΚ.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 179 ΑΚ, το οποίο αποτελεί ειδικότερη περίπτωση του άρθρου 178 ΑΚ, άκυρη, ως αντίθετη προς τα χρηστά ήθη, είναι, ιδίως, η δικαιοπραξία με την οποία εκμεταλλεύεται κάποιος την ανάγκη, κουφότητα ή απειρία του άλλου και πετυχαίνει έτσι να συνομολογήσει ή να λάβει για τον εαυτό του ή τρίτον, για κάποια παροχή, περιουσιακά ωφελήματα που, κατά τις περιστάσεις, βρίσκονται σε φανερή δυσαναλογία προς την παροχή.

Από τις διατάξεις αυτές, των άρθρων 178 και 179 ΑΚ και ειδικότερα τη δεύτερη, προκύπτει ότι, για το χαρακτηρισμό της δικαιοπραξίας ως αισχροκερδούς και συνεπώς άκυρης, ως αντικειμένης στα χρηστά ήθη, απαιτείται, αφενός μεν η συνομολόγηση ή λήψη περιουσιακών ωφελημάτων, που τελούν, κατά το χρόνο της συνομολόγησής τους, κατά τις περιστάσεις σε προφανή δυσαναλογία προς την παροχή, αφετέρου δε η επίτευξη των ωφελημάτων αυτών να γίνεται με εκμετάλλευση της ανάγκης, της κουφότητας ή της απειρίας του άλλου από τους συμβληθέντες. 'Ετσι, για να χαρακτηριστεί μια δικαιοπραξία ως αισχροκερδής - καταπλεοναστική απαιτείται να συντρέχουν, αθροιστικά, τρία στοιχεία, ήτοι :

α) προφανής δυσαναλογία μεταξύ παροχής και αντιπαροχής, β) ανάγκη ή κουφότητα ή απειρία του ενός των συμβαλλομένων και γ) εκμετάλλευση της γνωστής σ' αυτόν ανάγκης ή κουφότητας ή απειρίας του συμβαλλομένου τούτου, από τον αντισυμβαλλόμενο. Αν λείπει ένα από τα στοιχεία αυτά, δεν μπορεί να γίνει λόγος περί ακυρότητας της δικαιοπραξίας, ως αισχροκερδούς.

Απειρία είναι η έλλειψη συνήθους πείρας ως προς τα οικονομικά δεδομένα και μεγέθη, ως προς τις τιμές και ως προς τις συναλλαγές. Κουφότητα είναι η αδιαφορία για τις συνέπειες και τη σημασία των πράξεων, δηλαδή, το θύμα, λόγω της απερισκεψίας ή της έλλειψης επαρκούς σκέψης, η οποία μπορεί να οφείλεται και σε διανοητική μειονεξία, δεν αποδίδει στις πράξεις του τη σημασία και την αξία που αυτές είχαν, ενώ ανάγκη είναι και η οικονομική, αρκεί να είναι άμεση και επιτακτική.

Η δυσαναλογία παροχής και αντιπαροχής πρέπει να είναι προφανής. Ειδικότερα, προφανής δυσαναλογία μεταξύ παροχής και αντιπαροχής είναι αυτή, που υποκύπτει στην αντίληψη λογικού και έχοντος πείρα των σχετικών συναλλαγών ανθρώπου και η οποία υπερβαίνει το μέτρο, κατά το οποίο είναι ανθρωπίνως φυσικό και θεμιτό να αποκομίζει ο ένας κάποιο όφελος από σύμβαση οικονομικού περιεχομένου επί ζημία του άλλου.

Η δυσαναλογία αυτή διαπιστώνεται, ενόψει των περιστάσεων και της φύσης της συγκεκριμένης δικαιοπραξίας, κατά το χρόνο της κατάρτισής της, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι υποκειμενικές περιστάσεις ή επιθυμίες των μερών, αποτελεί δε νομική έννοια και ως εκ τούτου η κρίση περί της υπάρξεως αυτής ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο.

Εξάλλου, εκμετάλλευση υπάρχει, όταν αυτός που γνωρίζει την ως άνω κατάσταση του αντισυμβαλλομένου του (ανάγκη, κουφότητα, απειρία), επωφελείται και με κατάλληλο χειρισμό επιτυγχάνει προφανώς μειωμένη αντιπαροχή, χωρίς να είναι απαραίτητη, για να συντρέξει το στοιχείο της εκμετάλλευσης, κάποια ενέργεια του εκμεταλλευτή, η οποία να εκδηλώνεται με ηθικώς επιλήψιμα περιστατικά, που αποσκοπούν στην επίτευξη της αισχροκέρδιας.

Αν συντρέξουν οι παραπάνω προϋποθέσεις του άρθρου 179 ΑΚ, σε κάθε ανταλλακτική σύμβαση δημιουργείται απόλυτη ακυρότητα της σύμβασης, κατά την έννοια του άρθρου 180 ΑΚ. Αν, όμως λείπει ένα από τα ανωτέρω στοιχεία, δεν μπορεί να γίνει λόγος για ακυρότητα της δικαιοπραξίας, ως αισχροκερδούς, κατά το άρθρο 179 ΑΚ, γιατί απαιτείται να συντρέχουν και η φανερή δυσαναλογία μεταξύ παροχής και αντιπαροχής και η ανάγκη ή κουφότητα ή απειρία του άλλου συμβαλλομένου, χωρίς, όμως να αποκλείεται και στην περίπτωση αυτή, ακυρότητα της δικαιοπραξίας, λόγω της αντίθεσής της προς τα χρηστά ήθη, κατά τη γενική διάταξη του άρθρου 178 ΑΚ, αν συντρέχουν στοιχεία προσδίδοντα σ' αυτήν ανήθικο χαρακτήρα (ΑΠ 1650/2018, ΑΠ 1467/2018, ΑΠ 379/2017, ΑΠ 403/2017).

Με το άρθρο 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ. Α.Π. 7/2006, 4/2005). Με τον συγκεκριμένο λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λ.π. ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνος δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ` ουσίαν (Ολ. ΑΠ 27 και 28/1998, ΑΠ 1467/2018, ΑΠ 349/2014).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος απ` αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει, όμως, ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες . Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες .

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ. ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 174/2015, ΑΠ 198/2015, ΑΠ 845/2012).

Επίσης, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 1134/2018, ΑΠ 53/2018).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, "πράγματα" είναι οι πραγματικοί ισχυρισμοί, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, παρακώλυση ή κατάλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, το οποίο ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό μέσο (βάση αγωγής, ανταγωγής), είτε ως αμυντικό μέσο (ένσταση, αντένσταση), αλλά όχι και οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από την εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς και οι ισχυρισμοί, που συνιστούν επιχειρήματα για την υποστήριξη των απόψεων των διαδίκων, ούτε επίσης τα προς απόδειξη των ισχυρισμών αποδεικτικά μέσα.

Εξάλλου, από την ως άνω διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 106, 335 και 338 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι "πράγματα" κατά την έννοια της πρώτης από αυτές (άρθρο 559 αριθ. 8) που προτάθηκαν ή δεν προτάθηκαν, των οποίων η λήψη ή μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο ιδρύει τον προβλεπόμενο από αυτή λόγο αναιρέσεως, αποτελούν και οι λόγοι έφεσης, που αφορούν αυτοτελείς ισχυρισμούς και περιέχουν παράπονο κατά της κρίσης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (Ολομ.

Α.Π. 11/1996, ΑΠ 150/2015, ΑΠ 131/2015, ΑΠ 1341/2014). Εξάλλου, ο λόγος αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ δεν στοιχειοθετείται όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1997), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (ΑΠ 90/2019, ΑΠ 1106/2019, ΑΠ 1681/2018, ΑΠ 1543/2017, ΑΠ 1004/2015).

Με τον 1ο λόγο της ένδικης αναίρεσης (πιν…), κατά το Α' σκέλος αυτού, οι αναιρεσείοντες- ενάγοντες (διαχειριστική επιτροπή του οικισμού S. C. ) αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.1 περ. α ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο κρίνοντας, ότι η δήθεν πρόβλεψη του άρθρου 14 του Κανονισμού 2632/1995 των σχέσεων των συνιδιοκτητών του οικισμού S. C.

του συμβολαιογράφου Αθηνών, Δημητρίου Μητρέλη, που έχει μεταγραφεί νόμιμα, με τον οποίο η οικοπεδούχος ανώνυμη εταιρεία Ν.Π. ΑΚΕΤΕ διατήρησε για τον εαυτό της το δικαίωμα να διορίζει διαχειριστή του όλου οικισμού S. C. στο διηνεκές και να καταλογίζει μέρος των κοινοχρήστων δαπανών του όλου οικισμού, επιφάνειας 367778 Μ2, σε ποσοστό 73% στις επί μέρους οριζόντιες ιδιοκτησίες του ΟΤ… …, επιφάνειας 34740,40 Μ2, που είναι το μόνο ανοικοδομηθέν οικοδομικό τετράγωνο του οικισμού, είναι δήθεν αυτοδικαίως άκυρη, ως όρος καταπλεονεκτικός και αντίθετος στα χρηστά ήθη, διότι δήθεν ο ανωτέρω όρος 14 του Κανονισμού, αφενός μεν δεσμεύει στο διηνεκές υπέρμετρα όλους τους μετέπειτα συνιδιοκτήτες, μεταξύ των οποίων οι αναιρεσίβλητοι -εναγόμενοι,που οδηγούνται σε πλήρη υποταγή έναντι της οικοπεδούχου και αφετέρου ρυθμίζει ιδιαιτέρως ευνοϊκά για την οικοπεδούχο τη δική της συμμετοχή στις κοινόχρηστες δαπάνες της όλης έκτασης (367778 Μ2) σε ποσοστό 27%, έναντι δυσανάλογου ποσοστού συμμετοχής στις κοινόχρηστες δαπάνες 73% των αναιρεσιβλήτων συνιδιοκτητών οριζοντίων ιδιοκτησιών του ΟΤ… …., επιφάνειας 34740,40 Μ2, εσφαλμένα ερμήνευσε τις ουσιαστικού κανόνα δικαίου διατάξεις των άρθρων 178-179 ΑΚ, διότι τα περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν αρκούσαν για να πληρωθεί το πραγματικό των ανωτέρω ουσιαστικών διατάξεων ως προς την αόριστη νομική έννοια των χρηστών ηθών την οποία παραβίασε ευθέως.

Με το Β' σκέλος του ίδιου 1ου αναιρετικού λόγου οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, με το να δεχθεί όσα αναφέρονται στο συναφές Α' ως άνω σκέλος του ίδιου αναιρετικού λόγου, διέλαβε ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες και έτσι στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, διότι δεν είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή ή μη υπαγωγή των αποδειχθέντων περιστατικών στο πραγματικό των ανωτέρω ουσιαστικών κανόνων δικαίου.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις ειδικότερες αιτιάσεις των αναιρεσειόντων η προσβαλλόμενη απόφαση Α) διέλαβε ανεπαρκή και ασαφή αιτιολογία αναφορικά με την δήθεν υπέρμετρη δέσμευση των αναιρεσιβλήτων, ιδιοκτητών οριζοντίων ιδιοκτησιών του οικισμού …, διότι, κατά την άποψη των αναιρεσειόντων- μελών της διαχειριστικής επιτροπής, το Εφετείο δεν διευκρινίζει, εάν 1) ο 2632/1995 Κανονισμός, που καταρτίστηκε σε εκτέλεση του άρθρου 29 του ειδικού Ν. 1947/1991 και όχι των άρθρων 4 και 13 του Ν. 3741/1929, αφορά τις υποχρεώσεις των συνιδιοκτητών όλου του οικισμού S. C. , που αποτελείται από οριζόντιες ιδιοκτησίες και οικόπεδα του όλου οικισμού, σε αντίθεση με το ΟΤ… …, επί του οποίου έχει συσταθεί η …/1996 Πράξη οριζόντιας ιδιοκτησίας του ως άνω συμβολαιογράφου, Δημητρίου Μητρέλη. 2) διότι δεν διευκρινίζει, εάν οι αναιρεσίβλητοι κατά το χρόνο κατάρτισης των αγοραπωλητηρίων συμβολαίων των οριζοντίων ιδιοκτησιών κυριότητας αυτών, γνώριζαν και αποδέχθηκαν τον όρο 14 του Κανονισμού 2632/1995, στον οποίο ρητά προσχώρησαν, σύμφωνα με τις παραδοχές .3) διότι δεν διευκρινίζει, εάν η έγκριση της οικιστικής καταλληλότητας και η σύνταξη πολεοδομικής μελέτης για τον όλο οικισμό S. C.

προϋποθέτει την κατάρτιση του Κανονισμού και εάν η πρόβλεψη του όρου 14 αυτού είναι συμβατή και ανάλογη με την έκταση της ευθύνης της οικοπεδούχου για τη λειτουργία όλου του οικισμού, που διαθέτει έργα υποδομής, τεχνικό εξοπλισμό και κοινόχρηστες εγκαταστάσεις, τα οφέλη των οποίων απολαμβάνουν οι αναιρεσίβλητοι του ΟΤ… … .4) διέλαβε ασαφή αιτιολογία ως προς την ποσοστιαία αναλογία στις κοινόχρηστες δαπάνες (ποσοστό 73% και 27%) και εάν η κατανομή της ανωτέρω αναλογίας στις κοινόχρηστες δαπάνες αποτελεί ή όχι συνάρτηση μόνον της εδαφικής έκτασης του ΟΤ… …, ή εάν συνδέεται με τα έργα υποδομής του όλου οικισμού, δηλαδή και των λοιπών 112 αδόμητων οικοπέδων, όπως δίκτυα ηλεκτροδότησης, ύδρευσης, άρδευσης, τηλεφωνίας, αποχέτευσης, βιολογικού καθαρισμού, πυρόσβεσης, χώροι πρασίνου, πλατείες, παιδικές χαρές, σύστημα αποστράγγισης βρόχινων υδάτων, κοινόχρηστες τουαλέτες, καθώς επίσης Β) η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε αφενός μεν ενδοιαστική αιτιολογία, διότι το μεν δέχεται ότι ο όρος 14 του Κανονισμού τυπικώς δεν αντιστρατεύεται τον νόμο, αλλά ότι ωστόσο δήθεν είναι καταπλεονεκτικός και αντίθετος στα χρηστά ήθη και αφετέρου διέλαβε εν μέρει αντιφατική και εν μέρει ανεπαρκή αιτιολογία, διότι δέχεται ότι η Γενική Συνέλευση των ιδιοκτητών του ΟΤ… … έχει περιορισμένη δυνατότητα να ορίσει διαχειριστή, χωρίς συγχρόνως να διευκρινίζει την περιορισμένη ως άνω δυνατότητα, ενώ επίσης παραλείπει να αναφέρει τις δικαστικές αποφάσεις, που,κατά τις παραδοχές, έχουν εκδοθεί μεταξύ των διαδίκων αναφορικά με τη νομιμότητα του διορισμού διαχειριστή,ούτε συγχρόνως διευκρινίζει, εάν επί των μη οριστικών υπ' αρ. 432/2013 και 437/2013 δικαστικών αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου εκδόθηκαν οριστικές αποφάσεις, αναφορικά με την ισχύ της από 28-8-2009 Γενικής Συνέλευσης των ιδιοκτητών για την έγκριση του διορισμού των μελών της διαχειριστικής επιτροπής από την οικοπεδούχο, ζητήματα που ήταν ουσιώδη για το αποτέλεσμα της δίκης ως προς την υπέρμετρη εκ μέρους της τελευταίας δέσμευσης των αναιρεσιβλήτων.

Με το συναφές προς τον ανωτέρω 1ο λόγο, Α' σκέλος του 2ου αναιρετικού λόγου οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 8 περ. β ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον αυτοτελή πραγματικό ισχυρισμό των αναιρεσειόντων που αποτελούσε το 2ο λόγο της Α' έφεσης αυτών και συνιστά <πράγμα>, σύμφωνα με τον οποίο η επικύρωση του διορισμού της τριμελούς τότε διαχειριστικής επιτροπής, που είχε οριστεί με την από 17-7-2009 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της οικοπεδούχου εταιρείας και εγκρίθηκε με την από 28-8-2009 απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των ιδιοκτητών με απαρτία ψήφων 281 υπέρ και 1 ψήφο κατά, χωρίς να είναι αναγκαία η ομοφωνία σύμφωνα με τον όρο 14Β του Κανονισμού, ήταν έγκυρη και δεσμευτική και ότι συνεπώς οι ενάγοντες ως μέλη της διαχειριστικής επιτροπής νομιμοποιούνταν ενεργητικά για την άσκηση της αγωγής.

Από την επιτρεπτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, όπως αναλυτικά έχει εκτεθεί με αφορμή προηγούμενους αναιρετικούς λόγους, προκύπτει ότι το Εφετείο, σύμφωνα με τις ανέλεγκτες αναιρετικά παραδοχές του, δέχτηκε ότι ο όρος 14 του 2632/1995 Κανονισμού σχέσεων ιδιοκτητών οικισμού περί διορισμού διαχειριστή είναι καταπλεονεκτικός και αντίθετος στα χρηστά ήθη και συνακόλουθα,ότι είναι αυτοδικαίως άκυρος, διότι δεσμεύει υπέρμετρα την ελευθερία των αναιρεσιβλήτων -συγκυρίων του οικισμού ...,στο διηνεκές, στον οποίο βρίσκεται το ΟΤ… …, εμβαδού 34740,40 Μ2, το οποίο επιβαρύνεται με ποσοστό 73% επί των κοινοχρήστων δαπανών του όλου οικισμού S. C. .

Επίσης, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως αναιρετικά, ότι οι εναγόμενοι- αναιρεσίβλητοι, κύριοι οριζοντίων ιδιοκτησιών του ΟΤ… … έχουν προσχωρήσει στον Κανονισμό 2632/1995 με την κατάρτιση των αγοραπωλητηρίων συμβολαίων των ιδιοκτησιών τους και ότι η συντήρηση,καθαριότητα κλπ. των κοινοχρήστων δαπανών του οικισμού S. C.

βαρύνει από κοινού όλους τους ιδιοκτήτες των ακινήτων. Με βάση τις παραδοχές αυτές, όμως, το Εφετείο δεν αιτιολογεί επαρκώς την προφανή δυσαναλογία και υπέρμετρη δέσμευση των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων (πιν….) -ιδιοκτητών οριζοντίων ιδιοκτησιών του οικοδομημένου ΟΤ… …, με τον όρο 14 του 2632/1995 Κανονισμού,αν και αυτοί,σύμφωνα με τις ανέλεγκτα αναιρετικά παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, είναι οι μόνοι, που απολαμβάνουν τα οφέλη των κοινόχρηστων υποδομών του όλου οικισμού S. C. , εφόσον, κατά τις παραδοχές ,δεν έχει οικοδομηθεί κανένα άλλο οικοδομικό τετράγωνο από τα λοιπά 112, που περιλαμβάνονται στον οικισμό S. C. .

Επίσης, δεν προσδιορίζει, εάν η αναλογία στις κοινόχρηστες δαπάνες του ΟΤ… … αποτελεί ή όχι συνάρτηση μόνον προς την εδαφική έκταση αυτού,ούτε εάν η αναλογία αυτή συνδέεται με τις δαπάνες συντήρησης, καθαριότητας κλπ. των κοινοχρήστων δαπανών, του όλου οικισμού S. C., για το χρονικό διάστημα από το μήνα Απρίλιο του έτους 2010 έως τον Ιούλιο 2014 και εάν αυτές ωφελούν ή όχι τους αναιρεσιβλήτους ιδιοκτήτες του οικισμού ΟΤ… …, ώστε να κριθεί η ευνοϊκή από την οικοπεδούχο ρύθμιση της συμμετοχής της στις κοινόχρηστες δαπάνες, σύμφωνα με τις παραδοχές του, που στηρίζουν το πόρισμά του περί καταπλεονεκτικού και άκυρου όρου του Κανονισμού 2632/1995.

Τα ανωτέρω ζητήματα είναι ουσιώδη για την διαπίστωση της δυσαναλογίας παροχής -αντιπαροχής, που συνιστά στοιχείο των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 178-179 ΑΚ. Εκτός τούτων το Εφετείο δεν αιτιολογεί επαρκώς την εκ μέρους της οικοπεδούχου Ν.Π. ΑΚΕΤΕ εκμετάλλευση της ανάγκης ή απειρίας ή κουφότητας των εναγομένων- αναιρεσιβλήτων, αν και δέχεται ότι, κατά την κατάρτιση των αγοραπωλητηρίων συμβολαίων των ιδιοκτησιών τους προσχώρησαν στον Κανονισμό 2632/1995, αλληλοαναιρώντας έτσι εν μέρει την παραδοχή περί απόλυτης εξουσίας της οικοπεδούχου στον ορισμό διαχειριστή, ούτε επίσης, αιτιολογεί την παραδοχή του περί περιορισμένης δυνατότητας της Γενικής Συνέλευσης να ορίσει αυτή τον διαχειριστή και ειδικότερα, γιατί η Γενική Συνέλευση δεν έχει τέτοια δυνατότητα, που επίσης, κατά τις παραδοχές, συνιστά στοιχείο της εκμετάλλευσης των συνιδιοκτητών του οικισμού S. C. , αν και με εντελώς αλληλοαναιρρούμενη προς τα ανωτέρω παραδοχή δέχτηκε ότι η Γενική Συνέλευση του οικισμού στις 28-8-2009 ενέκρινε, με ψήφους 281 υπέρ και 1 ψήφο κατά, τον ορισμό των μελών της διαχειριστικής επιτροπής.

Τέλος, το Εφετείο, ενώ δέχεται ότι ο όρος 14 του Κανονισμού 2632/1995 δεν είναι παράνομος, αλλά ότι συντάχθηκε σύμφωνα με ρητή επιταγή του άρθρου 29 του Ν. 1947/1991, με εντελώς ενδοιαστική και εν μέρει αντιφατική αιτιολογία δέχεται ότι ο όρος αυτός είναι καταπλεονεκτικός και αντίθετος στα χρηστά ήθη. Οι ανωτέρω όμως ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες δεν στηρίζουν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς την έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης των αναιρεσειόντων, μελών της διαχειριστικής επιτροπής για να ασκήσουν την ένδικη αγωγή, διότι όπως το Εφετείο δέχτηκε, αντλούν το δικαίωμά τους από τον καταπλεονεκτικό και συνακόλουθα άκυρο 14ο όρο του 2632/1995 Κανονισμού .

Συνεπώς, με τις ανωτέρω ελλιπείς και εν μέρει ενδοιαστικές και αντιφατικές αιτιολογίες το Εφετείο στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, διότι προϋπόθεση για να χαρακτηριστεί ο όρος 14 καταπλεονεκτικός, όπως ρητά τον χαρακτηρίζει η προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει σύμφωνα με όσα ορίζουν οι ουσιαστικοί κανόνες δικαίου των άρθρων 178-179 ΑΚ να συντρέχουν σωρευτικά και η φανερή δυσαναλογία μεταξύ της παροχής και της αντιπαροχής και η εκμετάλλευση της ανάγκης ή της κουφότητας ή της απειρίας του άλλου συμβαλλομένου.

Συνακόλουθα, ιδρύεται η αναιρετική πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ γ' διότι με βάση τις ανωτέρω ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες δεν είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για το αν στην προκειμένη περίπτωση συντρέχουν οι όροι των παραπάνω διατάξεων που εφαρμόστηκαν ή δεν συντρέχουν αυτοί ώστε να αποκλείεται η εφαρμογή τους.

Επομένως, ο 1ος, κατά το δεύτερο σκέλος αυτού, αναιρετικός λόγος, πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση . Περαιτέρω με δεδομένο ότι η αναιρετική εμβέλεια του κατά τα ανωτέρω γενόμενου δεκτού αναιρετικού λόγου, κατά το δεύτερο σκέλος αυτού, οδηγεί στην παραδοχή της αίτησης αναίρεσης (πιν.30) καθίσταται πλέον αλυσιτελής, άλλως παρέλκει η έρευνα του ίδιου λόγου (1ου) κατά το πρώτο σκέλος του και του συναφούς 2ου αναιρετικού λόγου κατά το Α' σκέλος αυτού εκ του άρθρου 559 αρ.8 περ.

β ΚΠολΔ, με τους οποίους επίσης πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση αναφορικά με την κρίση της περί της έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης των αναιρεσειόντων, μελών της διαχειριστικής επιτροπής του οικισμού S. C. και αποβλέπει στην παραδοχή επίσης της αναίρεσης.

Με τον 2ο λόγο αναίρεσης, κατά το Β' σκέλος αυτού, που σημειωτέον πρέπει να ερευνηθεί, διότι αφορά διαφορετικό ζήτημα, οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.8 περ. β ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του την αντένσταση περί καταχρηστικής άσκησης της ένστασης των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων περί καταχρηστικής άσκησης της αγωγής, την οποία οι αναιρεσείοντες -ενάγοντες προέβαλαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την προσθήκη των προτάσεών τους, προς αντίκρουση της ανωτέρω ένστασης καταχρηστικής άσκησης της αγωγής, την οποία είχαν προβάλει οι εναγόμενοι- αναιρεσίβλητοι και την οποία αντένσταση οι αναιρεσείοντες επανέφεραν παραδεκτά ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, με τον 2ο λόγο της Α' έφεσης αυτών, σύμφωνα με την οποία (αντένσταση), οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσίβλητοι γνώριζαν τον όρο 14 του 2632/1995 Κανονισμού, στον οποίο προσχώρησαν με τα αγοραπωλητήρια συμβόλαια των ιδιοκτησιών τους, ότι αποβλέπουν παράνομα να αποφύγουν την πληρωμή της αναλογίας των κοινοχρήστων δαπανών, παρόλο που χρησιμοποιούν τις κοινόχρηστες υποδομές του όλου οικισμού S. C., τις υπηρεσίες του οποίου απολαμβάνουν εκμισθώνοντας τις ιδιοκτησίες τους σε τρίτους και εισπράττοντας μισθώματα και ότι τυχόν ακυρότητα του όρου 14 περί διορισμού διαχειριστή από την οικοπεδούχο εταιρεία Ν.Π.

ΑΚΕΤΕ συνεπάγεται την αδυναμία διοίκησης και διαχείρισης.

Ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι οι ως άνω αιτιάσεις των αναιρεσειόντων-εναγόντων δεν συνιστούσαν <πράγμα> κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ, δηλαδή την αντένσταση του άρθρου 281 ΑΚ, αλλά αποτελούσαν αιτιολογημένο αρνητικό ισχυρισμό της ένστασης περί καταχρηστικής άσκησης της αγωγής, που είχαν προβάλει οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσίβλητοι συνιδιοκτήτες του ΟΤ… ….

Σε κάθε περίπτωση το Εφετείο έστω και με ελλιπή αιτιολογία έλαβε υπόψη του τους ανωτέρω ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων εκ του πράγματος και απέρριψε κατ' ουσίαν την αγωγή, καταλήγοντας σε διαφορετικό αποδεικτικό πόρισμα, από εκείνο που υποστήριζαν οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες, ότι δηλαδή ο όρος 14 του 2632/1995 Κανονισμού είναι αυτοδικαίως άκυρος ως καταπλεονεκτικός και αντίθετος στα χρηστά ήθη και ότι συνεπώς οι ήδη αναιρεσείοντες -διαχειριστική επιτροπή, δεν απέδειξαν ότι νομιμοποιούνται ενεργητικά να ασκήσουν την αγωγή, εφόσον αντλούσαν τα δικαιώματά τους από καταπλεονεκτικό και επομένως άκυρο όρο .

Συμπερασματικά κατόπιν όλων αυτών πρέπει να γίνει δεκτή η από 14-2-2019 (αρ. κατ. 10/2019) αίτηση αναίρεσης (πινάκιο …) των εναγόντων-μελών της διαχειριστικής επιτροπής του οικισμού S. C. κατά το αναιρούμενο ως άνω μέρος και να παραπεφθεί η υπόθεση για να ερευνηθεί περαιτέρω, κατά το αναιρούμενο μέρος αυτής, στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, του οποίου η συγκρότηση είναι εφικτή από άλλο Δικαστή (άρθρο 580 αρ.3 ΚΠολΔ).

Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου, που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες -ενάγοντες (πιν.30) για την άσκηση της αναίρεσης (άρθρο 495 παρ. 3 περ. Βδ ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι, που ηττήθηκαν (άρθρα 176,183 ΚΠολΔ) στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, που παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις κατά το νόμιμο αίτημα αυτών.

Δικαστικά έξοδα δεν πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικού 6ου αναιρεσιβλήτου (συζύγου εν ζωή και θυγατέρας αυτών), κατά τα αναφερόμενα σε προηγούμενη νομική σκέψη, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει την από 12-3-2019 (αρ. κατ. 25/2019) αίτηση (με αριθμό πινακίου …) για την αναίρεση της υπ' αρ. 204/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης με την αντίθετη από 14-2-2019 (αρ. κατ. 10/2019) αίτηση αναίρεσης (με αριθμό πινακίου ….) κατά της ίδιας ως άνω οριστικής απόφασης, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία του άρθρου 17 παρ. 3 σε συνδυασμό 647 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν τον Ν. 4335/2015).

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 14-2-2019 αίτησης αναίρεσης (πιν….) ως προς τις εξ αδιαθέτου κληρονόμους του αρχικού 6ου αναιρεσίβλητου Δ. Κ..

Απορρίπτει την από 12-3-2019 (αρ. κατ. 25/2019) αίτηση αναίρεσης (πινάκιο …) κατά της ανωτέρω υπ' αρ. 204/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης (ειδική διαδικασία του άρθρου 17 παρ.3 σε συνδυασμό 647 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν τον Ν. 4335/2015).

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου, που οι αναιρεσείοντες κατέθεσαν στο Δημόσιο Ταμείο για την άσκηση της αναίρεσης (πιν….).

Επιβάλλει σε βάρος των αναιρεσειόντων τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Δέχεται την από 14-2-2019 (αρ. κατ. 10/2019) αίτηση αναίρεσης (πινάκιο …).

Αναιρεί την υπ' αρ. 204/2018 οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης (ειδική διαδικασία του άρθρου 17 παρ.3 σε συνδυασμό 647 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν τον Ν. 4335/2015) κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος αυτής, που περιγράφεται στο σκεπτικό, για να δικαστεί περαιτέρω, στο ίδιο Δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλον Δικαστή.

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου, που έχουν καταθέσει για την άσκηση της αναίρεσης (πιν….).

Επιβάλλει σε βάρος των αναιρεσιβλήτων (πλην των εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικού 6ου αναιρεσιβλήτου) τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, που ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Απριλίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ