Supreme Court allows appeal against insurance company's liability, dismissing claim regarding second insurer while ordering costs.

Απόφαση 747 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 747/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Φεβρουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του καλούντος – εφεσίβλητου: Χ. Γ. του Κ., ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Των καλούντων: 1) Κ. Γ. του Σ., 2) Α. συζ. Κ. Γ., το γένος Π. Κ., κατοίκων ... Πρέβεζας, 3) Κ. Γ. του Κ. και 4) Μ. - Ε. Γ. του Κ., κατοίκων … Πρέβεζας, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Ζερβό με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της καθ’ ης η κλήση – εκκαλούσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «NP INSURANCE - ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και ήδη «ΝΡ Ασφαλιστική – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΑΕΑΕ», που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Λαγού με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10.07.2009 αγωγή του Χ. Γ. του Κ., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πρεβέζης και συνεκδικάστηκε με την από 12.03.2009 αγωγή του Π. Φ. του Β., μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, καθώς και με την από 14.05.2009 παρεμπίπτουσα αγωγή της «INTERLIFE ΑΑΕΓΑ», επίσης μη διαδίκου στην παρούσα δίκη.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 22/2010 μη οριστική και 26/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 24/2014 του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η «NP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΑΕΑΕ» με την από 04.04.2014 αίτησή της, με τις δε από 24.09.2014 προτάσεις της ζήτησε την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.

Εκδόθηκε η 2266/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την ως άνω εφετειακή απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλον δικαστή, δέχθηκε δε και το αίτημα της αναιρεσείουσας για επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Ακολούθως εκδόθηκε η 101/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων, την αναίρεση της οποίας ζήτησε ο Χ. Γ. του Κ. με την από 12.09.2016 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 88/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 101/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων και κράτησε την υπόθεση προς ουσιαστική εκδίκαση από το ίδιο Τμήμα σε νέα συζήτηση, ύστερα από κλήση του επιμελεστέρου των διαδίκων. Η υπόθεση επανέρχεται προς ουσιαστική εκδίκαση με την από 29.07.2019 κλήση των καλούντων, οι οποίοι υπεισήλθαν στη θέση του αποβιώσαντος στις 16.08.2018 Χ. Γ. του Κ., ως μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, η δε καθ’ ης η κλήση – εκκαλούσα με τους από 21.12.2020 πρόσθετους λόγους έφεσης ζητεί τα εις αυτούς αναφερόμενα.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[I] Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286 περ. α’, 287 και 290 του ΚΠολΔ, όπως οι δύο πρώτες εξ αυτών ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους με το άρθρο δεύτερο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 και εφαρμόζονται άπασες, κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στην διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 1846 και 1847 του ΑΚ, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται και όταν, μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως και μέχρι να τελειώσει η συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος.

Η διακοπή επέρχεται από την γνωστοποίηση του λόγου της διακοπής προς τον αντίδικο με επίδοση δικογράφου ή με τις προτάσεις ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός ακροατηρίου, κατά την επιχείρηση διαδικαστικής πράξεως από εκείνον που έχει το δικαίωμα να επαναλάβει την δίκη ή και από εκείνον που μέχρι την επέλευση του θανάτου ήταν πληρεξούσιος του θανόντος.

Ως διάδικος, υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης στην περίπτωση θανάτου του αρχικού διαδίκου, νοείται ο καθολικός του διάδοχος (κληρονόμος του). Η επανάληψη της δίκης που έχει διακοπεί, λόγω θανάτου κάποιου διαδίκου, μπορεί να γίνει εκούσια με ρητή ή σιωπηρή δήλωση των προσώπων τα οποία, ως κληρονόμοι εκείνου, υπεισέρχονται στην δικονομική του θέση.

Εφόσον αποδεικνύεται ή συνομολογείται από τον αντίδικο, έστω και σιωπηρά, η νόμιμη δυνατότητα του προσώπου να διεξάγει τη δίκη στη θέση του διαδίκου, στον οποίο αφορούσε το διακοπτικό γεγονός, δεν απαιτείται ιδιαίτερη συζήτηση περί της επαναλήψεως και η δίκη συνεχίζεται κανονικά.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα έγγραφα και ειδικότερα: (1) το από 27.02.2019 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξεως θανάτου, που έχει συντάξει η Ληξίαρχος Πρέβεζας Κλεοπάτρα Τσούτση, (2) το με αριθμό πρωτ. .../2018 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δήμου …, Νομού Πρέβεζας, (3) το με αριθμό …/2021 πιστοποιητικό του γραμματέα του Ειρηνοδικείου Πρέβεζας περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης και (4) το με αριθμό …/2012 πιστοποιητικό του αυτού ως άνω γραμματέα περί μη αποποιήσεως κληρονομίας, προκύπτει ότι στις 16.08.2018, ήτοι μετά τη συζήτηση στις 20.04.2018, της από 12.09.2016 αιτήσεως αναιρέσεως και πριν την έκδοση της 88/2019 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, που δημοσιεύθηκε, όπως εξ αυτής προκύπτει στις 23.01.2019, απεβίωσε στην …, ο αρχικώς ενάγων - αναιρεσείων Χ. Γ. του Κ., κάτοικος εν ζωή …, ο οποίος δεν κατέλιπε διαθήκη και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τους μοναδικούς πλησιέστερους συγγενείς του, ήτοι τον πατέρα του Κ. Γ., τη μητέρα του Α. συζ. Κ. Γ. και τις αδελφές του Κ. Γ. και Μ. Γ., οι οποίοι και αποδέχθηκαν την κληρονομία του. Επομένως, νομίμως, σύμφωνα με τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν, οι ανωτέρω κληρονόμοι του ως άνω αποβιώσαντος με την από 29.07.2019 κλήση τους επανέφεραν την υπόθεση προς συζήτηση, δηλώνοντας το θάνατο του προαναφερόμενου αναιρεσείοντος και την εκούσια στο όνομά τους επανάληψη της δίκης, που διακόπηκε βιαίως λόγω του θανάτου αυτού.

Εν όψει αυτών και εφ’ όσον κατά τα προεκτεθέντα αποδεικνύεται η ιδιότητα των ανωτέρω ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του ως άνω αποβιώσαντος αναιρεσείοντος, η οποία, άλλωστε, δεν αμφισβητείται από την αναιρεσίβλητη ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία «NP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.», η διακοπείσα δίκη νομίμως και παραδεκτώς συνεχίζεται από τους προαναφερόμενους κληρονόμους αυτού.

[II] Με την ως άνω κλήση των μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικού ενάγοντος – εφεσιβλήτου – αναιρεσείοντος Χ. Γ. του Κ. νόμιμα φέρεται προς ουσιαστική εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η κρινόμενη υπόθεση, η οποία, όπως προκύπτει από την παραδεκτή κατ’ άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, επισκόπηση των αμέσως παρακάτω σημειουμένων κατά περίπτωση διαδικαστικών εγγράφων, αποτελεί, κατά το μέρος που ενδιαφέρει την παρούσα δίκη, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής:

Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων ασκήθηκαν:

Α] Η από 12.03.2009 (αριθμός καταθέσεως δικογράφου 150/2009) αγωγή του Π. Φ. κατά της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία «INTERLIFE Ασφαλιστική Α.Ε.Γ.Α», με την οποία ο ενάγων ισχυρίστηκε, κατά τα ουσιώδη στοιχεία της, ότι ο Χ. Γ., οδηγώντας τη με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, ιδιοκτησίας της Α. Γ., η οποία ήταν ασφαλισμένη για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, προκάλεσε από αποκλειστική του υπαιτιότητα υλικές ζημίες στο οδηγούμενο από τον ίδιο με αριθμό κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκίνητο (ταξί), ιδιοκτησίας του, κατά τη σύγκρουση των εν λόγω οχημάτων που έγινε κάτω από τις αναφερόμενες σ’ αυτήν (αγωγή) συνθήκες. Με την επίκληση των πραγματικών αυτών περιστατικών, ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει, κατά τα ειδικότερον εκτιθέμενα, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής, τα αναφερόμενα χρηματικά ποσά, ως αποζημίωση και χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και

Β] Η από 10.07.2009 (αριθμός καταθέσεως δικογράφου 421/2009) αγωγή του Χ. Γ. κατά των: Π. Φ. και ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία «ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ», με την οποία ο ενάγων ισχυρίστηκε, κατά τα ουσιώδη στοιχεία της, ότι ο πρώτος εναγόμενος, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκίνητο (ταξί), ιδιοκτησίας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, προκάλεσε από υπαιτιότητά του τον βαρύτατο τραυματισμό του, κατά την, υπό τις αναφερόμενες σ’ αυτήν (αγωγή) συνθήκες, σύγκρουση του ως άνω οχήματός του, με την οδηγούμενη από τον ίδιο με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα του. Με την επίκληση των πραγματικών αυτών περιστατικών ζήτησε, όπως παραδεκτά περιορίστηκε το αίτημα από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενοι οφείλουν καθένας εις ολόκληρον να του καταβάλουν, κατά τα ειδικότερον εκτιθέμενα, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως, τα αναφερόμενα χρηματικά ποσά ως αποζημίωση, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και πρόσθετη εκ του άρθρου 931 του ΑΚ χρηματική παροχή.

Επί των αγωγών αυτών, που συνεκδικάστηκαν και με άλλη αγωγή (περί της οποίας δεν πρόκειται) εκδόθηκε, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφαλίσεως αυτού (άρθρο 681Α του ΚΠολΔ), όπως ίσχυαν τότε, από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο αρχικά μεν η 22/2010 μη οριστική και στη συνέχεια η 26/2011 οριστική απόφασή του, με την οποία, αφού κρίθηκε ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του Π. Φ., οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου (ταξί), απερρίφθη ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν η από 12.03.2009 αγωγή του, έγινε εν μέρει δεκτή ως και κατ’ ουσίαν βάσιμη η από 10.07.2009 αγωγή και αναγνωρίστηκε ότι οι εναγόμενοι οφείλουν να καταβάλουν στον ενάγοντα Χ. Γ., καθένας εις ολόκληρον, το συνολικό ποσό των 240.379,50 ευρώ (100.000 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης + 100.000 ευρώ για πρόσθετη εκ του άρθρου 931 του ΑΚ χρηματική παροχή + 40.379,50 ευρώ για απολεσθέντα εισοδήματα) νομιμοτόκως κατά το αγωγικό αίτημα.

Κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκε η από 01.08.2011 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 55/2011 έφεση της δεύτερης εναγομένης της από 10.07.2009 αγωγής ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία «ΝP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.», παραπονουμένης για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και αιτουμένης την εξαφάνισή της, ώστε να απορριφθεί η εναντίον της αγωγή, ενώ ο ενάγων της αγωγής αυτής (από 10.07.2009) Χ. Γ. και εφεσίβλητος με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις του, ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, άσκησε αντέφεση ως προς το ύψος της επιδικασθείσας σ’ αυτόν χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης και των επιδικασθέντων δικαστικών εξόδων.

Επ’ αυτών (εφέσεως και αντεφέσεως), οι οποίες συνεκδικάστηκαν κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων, εκδόθηκε από το Μονομελές Εφετείο Ιωαννίνων, που δίκασε επίσης κατά την αυτή ως άνω ειδική διαδικασία, η υπ’ αριθμ. 24/2014 απόφαση, με την οποία, αφού έγιναν δεκτά τα ίδια όπως και από το πρωτόδικο Δικαστήριο ως προς την υπαιτιότητα, δηλαδή, ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του Π. Φ., οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου (ταξί), όχι όμως και ως προς το ύψος των επιδικασθέντων στον ενάγοντα ποσών για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και για απώλεια εισοδημάτων, έγιναν δεκτές κατ’ ουσίαν, εξαφανίστηκε η πρωτόδικη απόφαση ως προς τις διατάξεις της που αφορούν στην από 10.07.2009 αγωγή, κατά το μέρος που στρέφεται κατά της δεύτερης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας και κατά μερική παραδοχή της αγωγής αυτής αναγνωρίστηκε ότι η δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία οφείλει να καταβάλει στον (αρχικώς) ενάγοντα Χ. Γ. το συνολικό ποσό των 243.216,40 ευρώ (120.000 ευρώ για χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης + 100.000 για πρόσθετη, εκ του άρθρου 931 του ΑΚ χρηματική παροχή + 23.216,40 ευρώ για απολεσθέντα εισοδήματα) νομιμοτόκως κατά το αγωγικό αίτημα.

Στη συνέχεια και ύστερα από άσκηση της από 04.04.2014 αιτήσεως αναιρέσεως από τη δεύτερη εναγομένη της από 10.07.2009 αγωγής – εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία «ΝP INSURANCE - ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.», εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 2266/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε η προσβαλλομένη απόφαση (24/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών), για τον προβλεπόμενο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγο, εξ αιτίας ασαφών και ανεπαρκών αιτιολογιών, καθ’ όσον αφορά στο κεφάλαιο της υπαιτιότητας και παραπέμφθηκε η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο (συγκροτούμενο από άλλο Δικαστή), ενώ έγινε δεκτό και το αίτημα της αναιρεσείουσας ως άνω ασφαλιστικής εταιρίας για επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.

Ακολούθως εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 101/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων, με την οποία, αφού συνεκδικάστηκαν η έφεση, ο ασκηθείς με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις της εκκαλούσας πρόσθετος λόγος εφέσεως και η ασκηθείσα με τις επίσης εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις του εφεσιβλήτου αντέφεση, απερρίφθη η αντέφεση ως ουσιαστικά αβάσιμη και έγινε δεκτή ως βάσιμη κατ’ ουσίαν η έφεση, με την παραδοχή ότι αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση του ατυχήματος είναι ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσυκλέτας Χ. Γ., και μετά την εξαφάνιση της υπ’ αριθμ. 26/2011 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας ως προς τις διατάξεις της που αφορούν την από 10.07.2009 αγωγή του Χ. Γ. και την εκδίκαση της υποθέσεως κατ’ ουσίαν, απερρίφθη η αγωγή αυτή ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν και επιβλήθηκαν τα δικαστικά έξοδα της δεύτερης εναγομένης – εκκαλούσας ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «NP INSURANCE - ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.» και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας σε βάρος του ενάγοντος Χ. Γ..

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως (101/2016 του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων) ο ενάγων Χ. Γ. άσκησε την από 12.09.2016 αίτηση αναιρέσεως, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 88/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε η προσβαλλομένη απόφαση για τον προβλεπόμενο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγο, εξ αιτίας ασαφών και ανεπαρκών αιτιολογιών, ως προς το κεφάλαιο της υπαιτιότητας και αφού κρατήθηκε η υπόθεση από τον Άρειο Πάγο για να δικαστεί κατ’ ουσίαν σε ιδιαίτερη συζήτηση ενώπιον του αναιρετικού τμήματος, εφ’ όσον πρόκειται περί δεύτερης αναιρέσεως, κατ’ άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 παρ. 4 του ν. 4055/2012, αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της ουσίας της υποθέσεως, προκειμένου με επιμέλεια των διαδίκων να συζητηθεί η υπόθεση σε νέα προς το σκοπό αυτό δικάσιμο, κατά την οποία θα επαναφερόταν με κλήση του επιμελέστερου των διαδίκων, όπως και έγινε, με την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας κλήση των συνεχιζόντων τη δίκη, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικού ενάγοντος – αναιρεσείοντος Χ. Γ..

Συνεπώς και εφ’ όσον, μετά την αναίρεση οι διάδικοι επανέρχονται δικονομικώς στην κατάσταση που υπήρχε πριν από τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση (άρθρο 579 παρ. 1 του ΚΠολΔ), η δε υπόθεση στο Δικαστήριο της παραπομπής συζητείται εντός των ορίων που διαγράφονται με την αναιρετική απόφαση (άρθρο 581 παρ. 2 του ΚΠολΔ), πρέπει η από 01.08.2011 έφεση να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν εντός των ορίων αυτών, δεδομένου ότι με τη, μη αναιρεθείσα κατά τούτο, υπ’ αριθμ. 101/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων κρίθηκε ότι έχει ασκηθεί νομότυπα και ότι είναι, συνεπώς, παραδεκτή.

Παραδεκτή είναι επίσης και η, ασκηθείσα με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις της παρούσας συζητήσεως, όπως εκτιμώνται κατά το σημείο αυτό, αντέφεση των συνεχιζόντων τη δίκη, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικώς ενάγοντος Χ. Γ., παραπονουμένων ως προς το ύψος της επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης και των επιδικασθέντων δικαστικών εξόδων.

Εξ άλλου, παραδεκτός είναι και ο πρόσθετος λόγος εφέσεως που η εκκαλούσα – εναγομένη ασφαλιστική εταιρία έχει ασκήσει με το από 21.12.2020 δικόγραφο, το οποίο κατατέθηκε στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 21.12.2020 και επιδόθηκε στους συνεχίζοντες τη δίκη – καλούντες στις 30.12.2020 (βλ. τις υπ αριθμ. ..., ..., ... και .../30.12.2020 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Ιωαννίνων, με έδρα το Πρωτοδικείο Πρέβεζας, Θεοφάνη Αθ.

Παπαδιά), δηλαδή εντός προθεσμίας μεγαλύτερης εκείνης των 8 τουλάχιστον ημερών πριν από τη συζήτηση, που ορίζεται από τη διάταξη του άρθρου 591 παρ. 1 περ. ζ' του ΚΠολΔ, όπως αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τέταρτο του ν. 4335/2015 και εφαρμόζεται εν προκειμένω, έστω και αν η έφεση έχει ασκηθεί με το προϊσχύσαν νομοθετικό καθεστώς, όπως η προκειμένη, που ασκήθηκε την 01.08.2011, αλλά συζητείται την 05.02.2021 (ΑΠ 642/2019, ΑΠ 1156/2018, ΑΠ 1252/2018), με τον οποίο προτείνεται από την ως άνω εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρία κατά των καλούντων, υπό την ιδιότητά τους ως μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αποβιώσαντος στις 16.08.2018 αρχικού ενάγοντος Χ.

Γ., ένσταση συμψηφισμού ανταπαιτήσεώς της, ύψους 246.975,70 ευρώ, απορρέουσα από την, διατάξασα την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση, υπ’ αριθμ. 2266/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου, επιδοθείσα στον ως άνω αρχικώς ενάγοντα στις 10.01.2017, για την περίπτωση που απορριφθεί η από 01.08.2011 έφεσή της και γίνει δεκτή ως και κατ’ ουσίαν βάσιμη η εναντίον της από 10.07.2009 αγωγή, με τη σημείωση ότι η εν λόγω ένσταση συμψηφισμού, εφ’ όσον η ανταπαίτηση αποδεικνύεται αμέσως, μπορεί να προταθεί σε κάθε στάση της δίκης, ακόμη και στο Εφετείο (άρθρα 442 του ΑΚ, σε συνδυασμό με άρθρα 527 αριθμ. 3 και 269 παρ. 2 περ.

γ' του ΚΠολΔ – ΑΠ 350/2020, ΑΠ 636/2015, ΑΠ 1281/2014).

Συνεπώς, οι ως άνω αντέφεση και πρόσθετος λόγος εφέσεως πρέπει να γίνουν τυπικά δεκτοί και να ερευνηθούν περαιτέρω κατ' ουσίαν, συνεκδικαζόμενοι με την έφεση (άρθρα 31 παρ. 1, 246, 285, 591 παρ. 1 του ΚΠολΔ).

[III] Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος της από 10.07.2009 αγωγής Β. Μ. και τις χωρίς όρκο εξετάσεις των διαδίκων Π. Φ. και Α. συζ. Κ. Γ., που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την προεκδοθείσα 22/2010 μη οριστική απόφασή του πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως αυτού, που εκτιμώνται καθεμία χωριστά και σε συνδυασμό μεταξύ τους και προς τις λοιπές αποδείξεις, ανάλογα με τον λόγο γνώσεως και τον βαθμό αξιοπιστίας τους• από όλα χωρίς εξαίρεση τα έγγραφα, έστω και μη ειδικώς κατωτέρω μνημονευόμενα, που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν για να χρησιμεύσουν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, τα οποία λαμβάνονται υπόψη, έστω και αν δεν πληρούν τους όρους του νόμου, μεταξύ των οποίων και εκείνα της σχηματισθείσας ποινικής δικογραφίας, από τις μη αμφισβητούμενης γνησιότητας φωτογραφίες (άρθρα 444 παρ. 1 περ.

γ', 448 παρ. 2 και 457 του ΚΠολΔ)• από τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως και χωρίς απόδειξη (άρθρα 336 παρ. 4 και 591 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και από όσα οι διάδικοι ευθέως συνομολογούν ή συνάγονται από τις έγγραφες προτάσεις τους, ειδικώς ως προς τον τόπο και τον χρόνο του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος, την κυριότητα των εμπλακέντων σ’ αυτό οχημάτων, την ταυτότητα των οδηγών τους και την ασφάλιση αυτών, καθώς επίσης και τον τραυματισμό του (αρχικώς) ενάγοντος Χ.

Γ., αποδεικνύονται, καθ’ όσον αφορά στα προσβαλλόμενα με την έφεση κεφάλαια της εκκαλουμένης αποφάσεως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Στις 12.08.2007 και περί ώρα 06:55 π.μ., ο ενάγων της πρώτης (από 12.03.2009) αγωγής Π. Φ. (μη διάδικος στην παρούσα δίκη), οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... Δ.Χ.Ε. αυτοκίνητο (ταξί), τύπου ΜERCEDES–1999, ιδιοκτησίας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην δεύτερη εναγομένη της δεύτερης (από 10.07.2009) αγωγής ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία «ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ – ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», εκινείτο επί της Λεωφόρου Ειρήνης της πόλεως της Πρέβεζας, με κατεύθυνση από την περιοχή «Φόρος» προς τον Ο.Τ.Ε.

Η Λεωφόρος Ειρήνης είναι δρόμος διπλής κατευθύνσεως έχει συνολικό πλάτος οδοστρώματος 7,30 μέτρα, διαθέτει μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, πλάτους 3,65 μέτρων και τα δύο αντίθετα ρεύματα πορείας χωρίζονται μεταξύ τους από διπλή συνεχόμενη διαχωριστική γραμμή, που διακόπτεται στη διασταύρωση αυτής με τη δημοτική οδό Χρήστου Κοντού.

Στο παραπάνω σημείο η ως άνω Λεωφόρος είναι ευθεία σε ικανή απόσταση, χωρίς να υπάρχει σταθερό εμπόδιο, που να περιορίζει την ορατότητα, ενώ δεν υπάρχουν σηματοδότες, ούτε διαγραμμισμένες στο οδόστρωμα διαβάσεις πεζών μετά τη διασταύρωσή της με την οδό Χρήστου Κοντού. Το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας καθορίζεται σε 50 χ/ω, ενόψει του ότι πρόκειται για κατοικημένη περιοχή και κατά τον προαναφερόμενο χρόνο υπήρχε επαρκής φυσικός φωτισμός ημέρας, το οδόστρωμα ήταν ξηρό, η κυκλοφορία των οχημάτων και των πεζών κανονική, ενώ επικρατούσαν καλές καιρικές συνθήκες (βλ.

τη συνταγείσα σχετικώς από 12.08.2017 έκθεση αυτοψίας και το συνοδεύον αυτήν πρόχειρο σχεδιάγραμμα). Την ίδια ώρα ο (αρχικώς) ενάγων της δεύτερης (από 10.07.2009) αγωγής Χ. Γ., ηλικίας τότε 17 ετών και 8 μηνών (γεννήθηκε στις 14.12.1988), οδηγώντας τη με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, μάρκας ΜODENAS–2004, ιδιοκτησίας της μητέρας του Α.

Γ., η οποία ήταν ασφαλισμένη για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην εναγομένη της πρώτης (από 12.03.2009) αγωγής ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία «ΙΝΤERLIFE Ασφαλιστική Α.Ε.Γ.Α.», χωρίς άδεια ικανότητας οδηγήσεως και σε κατάσταση πλήρους μέθης, αφού στο αίμα του ανιχνεύτηκε ποσότητα οινοπνεύματος 2,11 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος (περί του οποίου αναλυτικά παρακάτω), εκινείτο επί της ίδιας ως άνω Λεωφόρου με αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή από τον Ο.Τ.Ε.

προς τον κόμβο του «Φόρου», με ταχύτητα, η οποία δεν προσδιορίστηκε ειδικότερα, δεν προέκυψε πάντως ότι ήταν μεγαλύτερη της επιτρεπόμενης των 50 χ/ω. Όταν έφθασε πλησίον της συμβολής της ως άνω Λεωφόρου με τη δημοτική οδό Χρήστου Κοντού, πραγματοποιώντας, εξ αιτίας της μέθης του, αναίτιους ελιγμούς («ζιγκ-ζαγκ»), εισήλθε αιφνιδίως στο ρεύμα πορείας που προοριζόταν για την αντίθετη προς την κατεύθυνσή του κυκλοφορία, όπου εκινείτο κανονικά και με ταχύτητα που δεν υπερέβαινε το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο των 50 χ/ω το οδηγούμενο από τον ως άνω Π.

Φ. ταξί. Ο τελευταίος, αντιλαμβανόμενος τούτο, προέβη σε άμεση τροχοπέδηση προκειμένου να αποφύγει τη σύγκρουση, πλην όμως ανεπιτυχώς, με αποτέλεσμα τα δύο οχήματα να συγκρουστούν, καθ’ ην στιγμή ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσυκλέτας, ευρισκόμενος ακόμη εντός του ρεύματος πορείας του ταξί, είχε αρχίσει ελιγμό επαναφοράς του οχήματός του στο αρχικό ρεύμα πορείας του, με αποτέλεσμα να επιπέσει με την πλαϊνή αριστερή πλευρά της δίκυκλης μοτοσυκλέτας του (στο ύψος του πεντάλ ταχυτήτων, όπου βρισκόταν το πόδι του) στο εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του ταξί, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα εξ αιτίας της συγκρούσεως να συνθλιβεί το πόδι του.

Εξ αιτίας της έκκεντρης συγκρούσεως το εμπρόσθιο τμήμα της δίκυκλης μοτοσυκλέτας περιεστράφη αριστερόστροφα με αποτέλεσμα να προσκρούσει εκ νέου στο πλάγιο τμήμα του εμπρόσθιου αριστερού φτερού του ταξί, προκαλώντας του βαθούλωμα στο ύψος του πλευρικού φλας. Κατά την αποδέσμευση των οχημάτων το ταξί συνέχισε να κινείται σε ευθεία πορεία, ακινητοποιηθέν εντός του ρεύματος πορείας του και παράλληλα με τη διπλή συνεχόμενη διαχωριστική γραμμή, ενώ η μεν δίκυκλη μοτοσυκλέτα ωθήθηκε διαγωνίως και προς τα δεξιά (λόγω της έκκεντρης συγκρούσεως) και κατέληξε σε απόσταση τεσσάρων (4) μέτρων περίπου από το σημείο της συγκρούσεως εντός του αρχικού ρεύματος κυκλοφορίας της και στο αριστερό άκρο του, πλησίον της διαχωριστικής των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας γραμμής, ο δε αναβάτης της εκτινάχθηκε πάνω από τη μοτοσυκλέτα στην ευθεία της διαγώνιας πορείας της (μοτοσυκλέτας) και με διεύθυνση διαγώνια από αριστερά προς τα δεξιά και κατέπεσε αιμόφυρτος στο άκρο δεξιό του αρχικού ρεύματος πορείας του, κοντά στη διασταύρωση της Λεωφόρου Ειρήνης με την οδό Χρήστου Κοντού, όπου κατά την πτώση του με σφοδρότητα στο οδόστρωμα αποκολλήθηκε το αριστερό πόδι του τελείως από το υπόλοιπο σώμα του.

Στη συνταχθείσα σχετικώς έκθεση αυτοψίας του τμήματος τροχαίας Πρέβεζας, σημειώνεται ότι δεν εντοπίζεται το πιθανό σημείο συγκρούσεως των οχημάτων. Στην υποσημείωση όμως 14 αυτής, με την επισήμανση «αρχική κατεύθυνση οχημάτων» γίνεται αναφορά ότι το ταξί εκινείτο επί της Λεωφόρου Ειρήνης, με κατεύθυνση προς Ο.Τ.Ε.

και ότι η μοτοσυκλέτα εκινείτο επί της Λεωφόρου Ειρήνης, με κατεύθυνση προς Φόρο και για άγνωστους λόγους εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε με το ταξί, ενώ στην υποσημείωση 13 αυτής, με την επισήμανση «επιφάνειες των οχημάτων που συγκρούστηκαν και βλάβες αυτών» αναγράφεται ότι η επιφάνεια συγκρούσεως του ταξί εντοπίζεται στο εμπρός αριστερό μέρος και η επιφάνεια συγκρούσεως της μοτοσυκλέτας στην αριστερή πλευρά της.

Επίσης στο συνημμένο σ’ αυτήν πρόχειρο σχεδιάγραμμα αποτυπώνεται η πορεία της δίκυκλης μοτοσυκλέτας κινούμενη διαγωνίως διερχόμενη τη διπλή συνεχόμενη διαχωριστική γραμμή, η τελική θέση της στο αριστερό τμήμα του αρχικού ρεύματος πορείας της, πλησίον της διπλής συνεχόμενης διαχωριστικής γραμμής και η τελική θέση του οδηγού της Χ.

Γ. στο δεξιό άκρο του ρεύματος πορείας του, ενώ αντίθετα η πορεία του ταξί εμφανίζεται ευθεία, όπως και η τελική του θέση. Ακόμη, αποτυπώνεται κηλίδα αίματος πλησίον και δεξιά του σώματος του οδηγού της δίκυκλης μοτοσυκλέτας και ύπαρξη θραυσμάτων δίπλα από τη δεξιά πλευρά της τελικής θέσεως της δίκυκλης μοτοσυκλέτας.

Από τις φωτογραφίες που απεικονίζουν τις εξ αιτίας της συγκρούσεως υλικές ζημίες που προκλήθηκαν στο ταξί προκύπτει ότι κατά τη σύγκρουση έσπασαν μόνο τα κρύσταλλα του εμπροσθίου αριστερού φανού και του πλευρικού αριστερού φλας αυτού. Η πλειονότητα των θραυσμάτων αυτών παρασύρθηκαν από τη δίκυκλη μοτοσυκλέτα και την αριστερή πλευρά του σώματος του οδηγού της, μικρή δε ποσότητα αυτών έπεσε στο οδόστρωμα στο σημείο συγκρούσεως, χωρίς να γίνουν αντιληπτά από τον υπεύθυνο αξιωματικό της Τροχαίας.

Έτσι τα θραύσματα που αποτυπώνονται στο προαναφερθέν πρόχειρο σχεδιάγραμμα προήλθαν σε μεταγενέστερο της συγκρούσεως χρόνο και συγκεκριμένα κατά την πτώση και σύρσιμο της δίκυκλης μοτοσυκλέτας στο οδόστρωμα, τα οποία και διασκορπίστηκαν στη δεξιά, όπως προαναφέρθηκε, πλευρά ως προς την τελική θέση της δίκυκλης μοτοσυκλέτας επί του οδοστρώματος, λόγω της αρχικής ορμής που είχε με διεύθυνση διαγώνια από αριστερά προς τα δεξιά.

Η είσοδος του μοτοσυκλετιστή Χ. Γ. στο ρεύμα πορείας του ταξί ενισχύεται και από τη μορφή των προκληθεισών στο ταξί υλικών ζημιών. Συγκεκριμένα στο ταξί, πέραν των άλλων, προκλήθηκαν στρεβλώσεις στο εμπρόσθιο αριστερό φτερό, το οποίο άνοιξε προς την έξω πλευρά του οχήματος, γεγονός από το οποίο συνάγεται ότι η δύναμη συγκρούσεως που δέχθηκε το ταξί είναι με φορά διαγώνια από δεξιά προς τα αριστερά, όπως εξ άλλου απεικονίζεται στο προαναφερθέν σχεδιάγραμμα.

Σαφής περί των συνθηκών της συγκρούσεως είναι η προανακριτική κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα Α. Σ., η παρουσία του οποίου στον τόπο του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος επιβεβαιώνεται στην ως άνω έκθεση αυτοψίας, ο οποίος σαφώς και εξ ιδίας αντιλήψεως στην από 12.08.2007 ένορκη εξέτασή του, καταθέτει περί της κανονικής κινήσεως του ταξί στο ρεύμα πορείας του με «χαμηλή ταχύτητα», αναφέροντας περαιτέρω ότι άκουσε ένα φρενάρισμα και στη συνέχεια αντιλήφθηκε τη σύγκρουση της μοτοσυκλέτας με το ταξί, βεβαιώνοντας ότι είναι σίγουρος ότι η σύγκρουση αυτή έγινε στο ρεύμα πορείας του ταξί.

Η κατάθεση του μάρτυρα αυτού, δεν αναιρείται από κανένα αντίθετο αποδεικτικό στοιχείο, ούτε από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα Β. Μ., που εξετάστηκε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου με την επιμέλεια του (αρχικώς) ενάγοντος Χ. Γ., ο οποίος δεν βρισκόταν στο σημείο του ατυχήματος κατά τη στιγμή της συγκρούσεως, αλλά έφθασε εκεί μετά τη σύγκρουση των οχημάτων, έχοντας συνεπώς γνώση μόνο για την τελική θέση των οχημάτων και του σώματος του οδηγού της δίκυκλης μοτοσυκλέτας πάνω στο οδόστρωμα.

Το γεγονός ότι τα θραύσματα της δίκυκλης μοτοσυκλέτας και ο ίδιος ο οδηγός της Χ. Γ. βρέθηκαν στο ρεύμα πορείας του δεν οδηγούν στο αντίθετο συμπέρασμα, δηλαδή ότι το ταξί εισήλθε στο ρεύμα πορείας του μοτοσυκλετιστή, αλλά δικαιολογούνται από το γεγονός ότι το όχημα που οδηγούσε ο Χ. Γ., εξ αιτίας του ότι διαθέτει μικρότερο όγκο από το όχημα που οδηγούσε ο Π.

Φ., μετά την πρόσκρουση στο εμπρόσθιο αριστερό μέρος του επιβατηγού αυτοκινήτου εξετράπη πάλι προς το ρεύμα πορείας του. Συγκεκριμένα στο προαναφερθέν πρόχειρο σχεδιάγραμμα, στο οποίο, όπως προαναφέρθηκε, δεν προσδιορίζεται το πιθανό σημείο συγκρούσεως των δύο οχημάτων, σημειώνονται ως ανευρεθέντα από τον συντάκτη του, θραύσματα της μοτοσυκλέτας εντός του προς «Φόρο» ρεύματος κυκλοφορίας της Λεωφόρου Ειρήνης, στο οποίο εκινείτο ο Χ.

Γ., καθώς επίσης και λίμνη αίματος εντός του ιδίου ρεύματος κυκλοφορίας εντελώς δεξιά, ως προς την προαναφερθείσα κατεύθυνση του Χ. Γ.. Η τελική θέση στην οποία ακινητοποιήθηκε και βρέθηκε μετά τη σύγκρουση η δίκυκλη μοτοσυκλέτα, όπως αυτή σημειώνεται στο σχεδιάγραμμα, δηλαδή παραπλεύρως της διπλής συνεχόμενης διαχωριστικής γραμμής, εντός του ρεύματος κυκλοφορίας της, δεν αναιρεί την ανωτέρω κρίση, περί του ότι, δηλαδή, η σύγκρουση έλαβε χώρα εντός του ρεύματος κυκλοφορίας του ταξί, αλλά αντίθετα την ενισχύει, καθ’ όσον εάν το επιβατηγό αυτοκίνητο είχε εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και είχε καταλάβει μέρος αυτού και τούτο είχε αποτελέσει την αιτία της συγκρούσεως των δύο οχημάτων, η κατάληξη της εκτροπής της δίκυκλης μοτοσυκλέτας μετά τη σύγκρουση, ενόψει και του τρόπου που αυτή επήλθε και των μερών των οχημάτων που συγκρούστηκαν, κατά λογική ακολουθία, θα ήταν στο δεξιό του ρεύματος πορείας αυτής και όχι στην ανωτέρω θέση.

Η ίδια κρίση επιβεβαιώνεται και από την τελική θέση στην οποία βρέθηκε ακινητοποιημένο το επιβατηγό αυτοκίνητο, ήτοι εντός του ρεύματος κυκλοφορίας του και κατά την πορεία που εκινείτο πριν από τη σύγκρουση. Για τη θέση του αυτή, η οποία αποτυπώνεται στο προαναφερθέν σχεδιάγραμμα, καταθέτει όχι μόνον ο οδηγός του Π.

Φ., αλλά και ο μάρτυρας Β. Μ., χωρίς να προκύπτει από οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο και ιδίως από τους προστρέξαντες στον τόπο του ατυχήματος μάρτυρες, ότι το επιβατηγό αυτοκίνητο μετακινήθηκε στη θέση αυτή, προκειμένου να μην αποκαλυφθεί η είσοδός του στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας.

Υπό τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση του ενδίκου αυτοκινητικού ατυχήματος και των εξ αυτού συνεπειών είναι ο αρχικώς ενάγων Χ. Γ., οδηγός της δίκυκλης μοτοσυκλέτας, ο οποίος κατά την οδήγηση του οχήματός του λόγω της απειρίας του δεν επέδειξε την κατ’ αντικειμενική κρίση επιμέλεια και προσοχή, την οποία κάθε μέσος συνετός οδηγός οφείλει και μπορεί να επιδείξει, με βάση τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας, την κοινή πείρα και τη λογική.

Ειδικότερα, αυτός δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση του οχήματός του, ούτε ασκούσε τον έλεγχο και την εποπτεία αυτού (οχήματός του), ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους ελιγμούς και χειρισμούς, με αποτέλεσμα να παρεκκλίνει της πορείας του προς τα αριστερά και να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα, με τα προεκτεθέντα αποτελέσματα.

Τούτο οφείλεται, πέραν της προαναφερόμενης απειρίας του και στο γεγονός ότι κατά τον χρόνο του ατυχήματος οδηγούσε το όχημά του υπό την επίδραση οινοπνεύματος, ευρισκόμενος σε κατάσταση πλήρους μέθης, η οποία επηρέασε σημαντικά την ικανότητά του προς αντίληψη των κινδύνων και την ετοιμότητα των αντανακλαστικών του και συνετέλεσε αιτιωδώς στην μη καταβολή της οφειλόμενης προσοχής και εντεύθεν στην ανεξέλεγκτη είσοδο του οδηγούμενου από αυτόν οχήματος στο αντίθετο ρεύμα, καθώς κατά τη διενέργεια αιμοληψίας, στην οποία υπεβλήθη, ανιχνεύθηκε στο αίμα του αιθυλική αλκοόλη σε συγκέντρωση 2,11 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος (2,11 gr/l) (βλ.

τη με αριθμό πρωτ. …/10/1664α έκθεση εξετάσεως αίματος του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών, Τμήμα Χημικών και Φυσικών Εξετάσεων, Εργαστήριο Προσδιορισμού Οινοπνεύματος), δηλαδή στο αίμα του περιείχετο ποσοστό οινοπνεύματος κατά πολύ μεγαλύτερο εκείνου, που ο νόμος ορίζει ως το όριο, πάνω από το οποίο ο οδηγός θεωρείται ότι βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος.

Συγκεκριμένα, με τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 2696/1999 (Κ.Ο.Κ.), όπως το άρθρο αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 43 παρ. 2 του ν. 2963/ 23.11.2001 ορίζεται ότι «απαγορεύεται η οδήγηση κάθε οδικού οχήματος από οδηγό, ο οποίος κατά την οδήγηση του οχήματος βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος, τοξικών ουσιών ή φαρμάκων που σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης τους ενδέχεται να επηρεάζουν την ικανότητα του οδηγού.

Ο ελεγχόμενος οδηγός θεωρείται ότι βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος όταν το ποσοστό αυτού στον οργανισμό του είναι από 0,50 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος (0,50 gr/l) και άνω μετρούμενο με τη μέθοδο της αιμοληψίας ή από 0,25 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα και άνω, όταν η μέτρηση γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρου».

Συνεπώς, ο ανωτέρω οδηγός της δίκυκλης μοτοσυκλέτας βρισκόταν σε κατάσταση απόλυτης ανικανότητας προς οδήγηση, κατά την οποία δεν επιτρέπεται αποδυνάμωση του αποτελέσματος της εξετάσεως με ανταπόδειξη (ΑΠ 1850/2008).

Αντίθετα δεν αποδείχθηκε ότι ο Π. Φ., οδηγός του ασφαλισμένου στην εναγομένη - εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία «NP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.» Δ.Χ.Ε. (ταξί) αυτοκινήτου, βαρύνεται με οποιαδήποτε αμελή συμπεριφορά, συνδεόμενη αιτιωδώς με την πρόκληση το ενδίκου τροχαίου ατυχήματος, διότι αυτός εκινείτο εντός του ρεύματος πορείας του, με ταχύτητα που δεν υπερέβαινε την επιτρεπόμενη των 50 χ/ω, η δε αιφνιδιαστική είσοδος της δίκυκλης μοτοσυκλέτας στο ρεύμα πορείας του δεν κατέλιπε σ’ αυτόν την ευκαιρία για τη διενέργεια, πέραν της προαναφερθείσας αναποτελεσματικής τροχοπεδήσεως, οποιουδήποτε άλλου ελιγμού για την αποφυγή της συγκρούσεως, η οποία οφείλεται αποκλειστικά και μόνον στην εκ μέρους του οδηγού της δίκυκλης μοτοσυκλέτας παράβαση των διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1, 16 παρ. 4, 19 παρ. 1, 42 παρ. 1 και 96 παρ. 1 του ν. 2696/1999 (Κ.Ο.Κ.).

Το πρωτοβάθμιο, επομένως, Δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφασή του, έκρινε ότι αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος και του εξ αυτού τραυματισμού του αρχικώς ενάγοντος Χ. Γ., οδηγού της δίκυκλης μοτοσυκλέτας είναι ο Π. Φ., οδηγός του ασφαλισμένου στη δεύτερη εναγομένη της δεύτερης (από 10.07.2009 αγωγής – εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία «NP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.» Δ.Χ.Ε. (ταξί) αυτοκινήτου και δέχθηκε την αγωγή αυτή ως εν μέρει κατ’ ουσίαν βάσιμη, εσφαλμένως εκτίμησε τις προσκομισθείσες αποδείξεις, όπως βασίμως παραπονείται η ως άνω διάδικος με τον πρώτο υπό στοιχ.

II λόγο της από 01.08.2011 εφέσεώς της, ο οποίος, συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτός ως και κατ’ ουσίαν βάσιμος. Κατά παραδοχήν δε τούτου, πρέπει να γίνει δεκτή ως και κατ’ ουσίαν βάσιμη η από 01.08.2011 έφεση, παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας των λοιπών λόγων αυτής, που αφορούν στα κεφάλαια της εκκαλουμένης αποφάσεως περί χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, πρόσθετης εκ του άρθρου 931 του ΑΚ χρηματικής παροχής και απολεσθέντων εισοδημάτων, όπως επίσης και του προσθέτου λόγου εφέσεως και της αντεφέσεως και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη υπ αριθμ. 26/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας, κατά τις διατάξεις της που αφορούν στην από 10.07.2009 αγωγή του αρχικώς ενάγοντος Χ.

Γ., ως προς την δι’ αυτής δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία «NP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.».

Ακολούθως και αφού κρατηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο αυτό και ερευνηθεί κατ’ ουσίαν πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν η ως άνω (από 10.07.2009) αγωγή ως προς την δι’ αυτής δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία «NP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.» και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα αυτής (δεύτερης εναγομένης – εκκαλούσας ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία «NP INSURANCE -ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.») και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας σε βάρος των καλούντων, συνεχιζόντων τη δίκη, ως μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικώς ενάγοντος Χ. Γ., λόγω της ήττας τους (άρθρα 176 και 183 του ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων την από 01.08.2011 έφεση, τον ασκηθέντα με το από 21.12.2020 δικόγραφο πρόσθετο λόγο εφέσεως και την αντέφεση, που ασκήθηκε με τις προτάσεις κατά της υπ’ αριθμ. 26/2011 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας κατά τις διατάξεις της που αφορούν στην από 10.07.2009 αγωγή του αρχικώς ενάγοντος Χ. Γ. ως προς την δι’ αυτής δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία «NP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.».

Δέχεται τυπικά την έφεση, τον πρόσθετο λόγο εφέσεως και την αντέφεση.

Δέχεται κατ’ ουσίαν την από 01.08.2011 έφεση.

Εξαφανίζει την υπ’ αριθμ. 26/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας, κατά τις διατάξεις της που αφορούν την από 10.07.2009 αγωγή του αρχικώς ενάγοντος Χ. Γ. ως προς την δι’ αυτής δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία «NP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.».

Κρατεί και δικάζει την από 10.07.2009 αγωγή του αρχικώς ενάγοντος Χ. Γ. ως προς την δι’ αυτής δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία «NP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.».

Απορρίπτει αυτήν. Επιβάλλει σε βάρος των καλούντων, συνεχιζόντων τη δίκη ως μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικώς ενάγοντος Χ. Γ. την πληρωμή των δικαστικών εξόδων της δεύτερης εναγομένης – εκκαλούσας ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία «NP INSURANCE – ΝΕΟΣ ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε.Α.Ε.", το ύψος των οποίων καθορίζει και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας στο ποσό των οκτακοσίων (800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Μαρτίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ