Supreme Court dismisses appeal for lack of notice, ruling hearing valid despite absent defendants.

Απόφαση 747 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα

Κλήτευση , Κυριότητα.

Περίληψη:

Συζήτηση αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων, στους οποίους έχει επιδοθεί αντίγραφο της αιτήσεως και κλήση για συζήτηση στην αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο, κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε εκ του πινακίου. Αβάσιμος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ. Επικυρώνει Εφ.Θεσσ. 1559/2002.

Αριθμός 747/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 6 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας-καλούσας: Μ. Β. συζ. Κ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Πέτρο Αγγελάκη.

Των αναιρεσιβλήτων - καθών η κλήση: 1) Ι. Α. του Δ., κατοίκου ..., 2) Ε. Α. του Β., κατοίκου ..., 3) Ά. Α. χήρας Π., κατοίκου ..., 4) Δ. Α. του Π., κατοίκου ..., 5) Π. Μ. συζ. Δ., το γένος Π. Α., κατοίκου ..., και 6) Σ. Τ. του Ι., κατοίκου ... . Η 2η ως κληρονόμος του αναιρεσιβλήτου Β. Α., οι 3η, 4ος και 5η ως κληρονόμοι του αναιρεσιβλήτου Π. Α., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Κατά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, από τους οποίους παραστάθηκε η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται παραπάνω, ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την αναβολή της συζήτησης της υπόθεσης για τους λόγους που ανέπτυξε. Το Δικαστήριο διασκέφθηκε στην έδρα του και δια του Προεδεύοντος απέρριψε το αίτημα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24/6/1995 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 211/1996 του ίδιου Δικαστηρίου η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο λόγω αρμοδιότητας, 253/2001 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής και 1559/2002 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 24/9/2002 αίτησή της, επί την οποίας εκδόθηκε η 1362/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η αναιρεσείουσα με την από 13/4/2011 κλήση της.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 26/11/2003 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Σπυρίδωνος Μπαρμπαστάθη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη των αντιδίκων της στη δικαστική της δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις υπ' αριθμ. 2929-2930/5-7-12, 2916-2917/4-7-12, 2918-2919/4-7-12, 2946-2947/11-7-12, 2945 και 2948/11-7-12 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής ... και τις υπ' αριθμ. 5987-5980/14-7-12 όμοιες του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ..., τις οποίες η αναιρεσείουσα προσκομίζει και επικαλείται, προκύπτει ότι με επιμέλεια του πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσείουσας, που επισπεύδει τη δίκη, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους αντιδίκους της Ι.

Α., πρώτο αναιρεσίβλητο, Ε. Α., που συνεχίζει τη δίκη ως κληρονόμος του αποβιώσαντος Β. Α., δεύτερου αναιρεσιβλήτου, Ά. Α., Δ. Α. και Π. Α., που συνεχίζουν τη δίκη ως κληρονόμοι του Π. Α., τρίτου αναιρεσιβλήτου, επίσης αποβιώσαντος, και Σ. Τ., τέταρτη αναιρεσίβλητη, α) ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 1559/2002 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, και β) ακριβές αντίγραφο της από 13-4-2011 κλήσεως της αναιρεσείουσας, με τη συνημμένη σ' αυτήν πράξη, με την οποία ορίζεται δικάσιμος προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως η 19-9-2012, στην οποία και καλούνται οι καθών η κλήση αναιρεσίβλητοι, μετά την υπ' αριθμ. 1362/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη προηγούμενη συζήτηση της υποθέσεως.

Κατά την ορισθείσα ως άνω δικάσιμο της 19-9-2012 η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε εκ του πινακίου, με αίτηση της αναιρεσείουσας, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο, η αναβολή δε αυτή και η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων και εν προκειμένω των αναιρεσιβλήτων, σύμφωνα με το άρθρο 226§4 εδ.γ-δ του ΚΠολΔ, που ισχύει και στη δίκη ενώπιον του Αρείου Πάγου, κατά τη διάταξη του άρθρου 575 εδ.β' του ίδιου ΚΠολΔ.

Επομένως και σύμφωνα με το άρθρο 576§2 του ΚΠολΔ, η συζήτηση θα προχωρήσει παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, δεν εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, και δεν έλαβαν μέρος στη συζήτηση.

ΙΙ. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως από αυτήν προκύπτει, το Εφετείο που την εξέδωσε δέχθηκε ότι η αναιρεσείουσα-ενάγουσα δεν κατέστη κυρία του επίδικου ακινήτου (αγρού), αληθούς εμβαδού 7430 τ.μ., το οποίο είχε μεταβιβάσει σ' αυτήν τμηματικά ο πατέρας της με τα υπ' αριθμ. .../1973 και .../1973 προκοσυμβόλαια του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Βασ.

Λιούτα, επειδή ο δικαιοπάροχος πατέρας της δεν ήταν κύριος του ανωτέρω ακινήτου, το οποίο ανήκε στην κυριότητα των αναιρεσιβλήτων και των δικαιοπαρόχων τους, και βάσει των παραδοχών αυτών το Εφετείο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί τα ίδια, απέρριψε την ένδικη διεκδικητική του επιδίκου ως άνω ακινήτου αγωγή της αναιρεσείουσας.

Από την ίδια, προσβαλλόμενη απόφαση, και ειδικότερα τη βεβαίωση ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, μεταξύ των οποίων και τα έγγραφα, τα οποία είχαν προσκομίσει και επικαλεστεί οι διάδικοι, και το όλο περιεχόμενό της προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το εφετείο για τον σχηματισμό της κρίσεώς του έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και το υπ' αριθμ.

πρωτ. .../92/30-6-1993 έγγραφο του Δασαρχείου Αρναίας, με το συνημμένο σ' αυτό τοπογραφικό διάγραμμα, καθώς και το υπ' αριθμ. .../1984 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Άρνης Γρηγ. Μπύρου, τα οποία είχε προσκομίσει η αναιρεσείουσα. Επομένως ο μοναδικός, από το άρθρο 559 αρ. 11 του ΚΠολΔ, λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο προσάπτεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα ανωτέρω έγγραφα, είναι αβάσιμος, και πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-9-2002 αίτηση της Μ. συζ. Κ. Β. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1559/2002 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 3 Απριλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 19 Απριλίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ